Λαγάνα

Διανύουμε την τελευταία βδομάδα της Αποκριάς και η παράδοση θέλει να καταναλώσουμε ό,τι αρτύσιμο έχει το ψυγείο μας, πριν αρχίσει μεγάλη νηστεία του Πάσχα. Ευκαιρία να καταναλώσουμε γλυκά που περιέχουν γάλα: γαλατομπούρεκο, γαλατόπιτες, ρυζόγαλο, πουτίγκες, κρέμεςκλπ.
Επίσης, προετοιμαζόμαστε για το τραπέζι της Καθαρής Δευτέρας. Μπορείτε να φτιάξετε καρότο τουρσί, ταραμοσαλάτα, ταραμοκεφτέδες ψητούς, χαλβά σιμιγδαλένιο, χαλβά με αλεύρι και άλλα σαρακοστιανά.

Εκείνο όμως που πρέπει να φτιάξετε όσες δεν το έχετε ξανακάνει, είναι η σπιτική λαγάνα. Είμαι σίγουρη, ότι αν φτιάξετε μια φορά λαγάνα, δεν πρόκειται να ξαναγοράσετε έτοιμη! Το μόνο που χρειάζεται είναι οργάνωση στο χρόνο σας. Επίσης, αν την κάνετε, προτείνω να φτιάξετε 2, γιατί η μία θα φαγωθεί μόλις βγει (αυτό παθαίνω ΚΑΘΕ φορά).

Λαγάνα
Υλικά
500 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κ. γ. μαγιά φρέσκια
1 και ½ νερό περίπου νερό χλιαρό (1 κούπα στο προζύμι και ½ περίπου στο ζύμωμα)
1 και ½ κ. σ. ζάχαρη
1 κ. γ. αλάτι
2 κ. σ. ελαιόλαδο
1-2 κ. σ. σουσάμι

Εκτέλεση
Μέσα σε ένα μπωλ, βάζουμε 1 κούπα νερό χλιαρό και το 1 κ. γ. φρέσκια μαγιά. Ανακατεύουμε να λιώσει η μαγιά.
Προσθέτουμε 1 κούπα (150 γρ.) από το αλεύρι μας και ανακατεύουμε να γίνει ένας χυλός.
Καλύπτουμε ολόγυρα το μπωλ με μια κουβέρτα και το αφήνουμε σε ζεστό μέρος για 30-40 λεπτά μέχρι να βγάλει φουσκάλες. (π.χ. στον φούρνο που τον έχουμε προθερμάνει στους 30 βαθμούς. Σβήνουμε τον φούρνο αφού βάλουμε το προζύμι να φουσκώσει).
Μετά τα 30-40 λεπτά, προσθέτουμε λίγο αλεύρι, τη ζάχαρη, το αλάτι και ανακατεύουμε να πάνε παντού.
Προσθέτουμε κι άλλο αλεύρι και νερό όταν χρειάζεται και ζυμώνουμε. Ρίχνουμε έτσι όλο το υπόλοιπο αλεύρι και το υπόλοιπο νερό (1/2 κούπα το πολύ) και ζυμώνουμε για λίγο. Η ζύμη μπορεί να κολλάει.
Προσθέτουμε τις 2 κ. σ. λάδι και ζυμώνουμε μέχρι να ενσωματωθεί καλά το ελαιόλαδο. Η ζύμη μας δεν κολλάει πια.
Αφού το ζυμώσουμε για λίγο με το λάδι, ξαναβάζουμε το μπωλ στην κουβέρτα και σε ζεστό περιβάλλον για μισή-μία ώρα.
Μετά, βγάζουμε το μπωλ από το φούρνο και ζυμώνουμε για λίγο για να βγει ο αέρας και να ξεφουσκώσει.
Λαδώνουμε ένα ταψί φούρνου και όπως έχουμε λαδωμένα τα χέρια μας, απλώνουμε το ζυμάρι μας και του δίνουμε μορφή λαγάνας. Η ζύμη πρέπει να είναι λεπτή και οβάλ. Αφού την απλώσουμε πασπαλίζουμε τη λαγάνα με σουσάμι και με τα δάχτυλά μας κάνουμε γουβίτσες, έτσι ώστε να έχει το γνωστό σχήμα αλλά και για να κολλήσει το σουσάμι.

Αφήνουμε για 15-30 λεπτά να φουσκώσει πάλι λιγάκι.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για 30-35 λεπτά. Τα πρώτα 20 λεπτά σε πάνω-κάτω αντιστάσεις και τα τελευταία 10-15 λεπτά μόνο στην πάνω αντίσταση για να πάρει χρώμα και να μην καεί από κάτω.

Για όσες και όσους έχουν το βιβλίο μου Ψωμιά και ζύμες, η συνταγή βρίσκεται στη σελίδα 60.

Για όσες/ους έχουν εξοικείωση με το προζύμι, μπορούν να δοκιμάσουν τη λαγάνα με προζύμι, σελίδα 30.

Όπως και να ΄χει, αρχίστε τις δοκιμές από τώρα! Καλή επιτυχία!

Καλή εβδομάδα!

Χορτόπιτα ΙΙ

Λοιπόν, όπως ξέρετε, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Και η ιστορία έχει ως εξής:
Το ποστ αυτό είναι παλιό. Πολύ παλιό. Περίμενε στο συρτάρι πολύ καιρό να βγει. Κάθε φορά που βάζω ποστ για χορτόπιτα ή για πίτα με χειροποίητο φύλλο, επειδή το ποστ δεν συμπίπτει απαραίτητα με την ημέρα παρασκευής του φαγητού, μετά πιάνω τον εαυτό μου να τρέχει να βρει χόρτα για πίτα. Και είμαι σίγουρη, οτι αφού ανεβάσω αυτό το ποστ, θα τρέχω στη λαϊκή για να βρω άγρια χόρτα, αφού η ανεπρόκοπη δεν έχω μάθει ΑΚΟΜΑ να μαζεύω μόνη μου...
Στο μεταξύ, εμείς έχουμε μια λαϊκή εδώ, η οποία είναι 3 φορές την εβδομάδα, είναι θεωρητικά μακριά από το σπίτι μου, με αποτέλεσμα να μην πηγαίνω ποτέ. Εκτός από όταν ψάχνω χόρτα για χορτόπιτα. Οπότε, καταλάβατε πού θα είμαι το Σάββατο το πρωί ε;

Η χορτόπιτα, όπως και την άλλη φορά, έγινε με φύλλο που το άνοιξα στο μηχάνημα. Αυτή τη φορά, έκανα μερικές αλλαγές και έγινε πολύ καλύτερη. Επίσης χρησιμοποίησα νισεστέ και στο μηχάνημα, για να μην κολλάει το φύλλο. Να σας πω βέβαια, ότι από τότε που έγραψα αυτή τη συνταγή, δεν ξανάνοιξα φύλλο στο μηχάνημα αλλά μόνο στην ωραιότατη ταβλίτσα που έχω πάρει.

Χορτόπιτα ΙΙ
Υλικά
1.400 γρ. χόρτα από τα οποία έμειναν κοντά στα 1.200 γρ. μετά το καθάρισμα (λάπατα, πολλά μυρώνια, 1 μάτσο μάραθος, λίγες καυκαλίθρες, λίγοι ζωχιοί, λίγες λαψάνες)
5-6 κρεμμυδάκια φρέσκα κομμένα σε ροδέλες
200 γρ. φέτα
100 γρ. παρμεζάνα χοντροτριμμένη
αλατοπίπερο
1 φλυτζάνι τσαγιού (όχι μεγάλο) λάδι

Για το φύλλο
2 κούπες τσαγιού αλεύρι για όλες τις χρήσεις
3 κ. σ. λάδι
2 κ. σ. ξύδι
1 κ. γ. αλάτι
½ κούπα τσαγιού χλιαρό νερό

Εκτέλεση
Τα χόρτα ήταν καθαρισμένα από την καλή κυρία που τα πουλούσε. Τα έκοψα, πέταξα τα σκληρά κομματάκια τους, τα έπλυνα και τα σούρωσα.
Τα σωτάρισα στο λάδι και τα άφησα να βράσουν για λίγη ώρα προσθέτοντας νερό όποτε χρειαζόταν. Έβρασαν αρκετά λεπτά γιατί τα κοτσανάκια τους ήταν σκληρά.
Τα άφησα να πιουν εντελώς τα υγρά τους και το νερό που είχα προσθέσει, να κρυώσουν εντελώς, και πρόσθεσα αλατοπίπερο και τα τυριά.

Η ζύμη έγινε πάλι με το μηχάνημα. Για το χειρισμό του μηχανήματος και την παρασκευή της ζύμης, μπορείτε να δείτε το παλιό ποστ.
Έκοβα ζύμη σε μέγεθος αυγού και το περνούσα 2 φορές από την κάθε σκάλα ξεκινώντας από το 1 έως το 5. Εκείνο που έκανα και δεν είχα κάνει την άλλη φορά, ήταν ότι πασπάλιζα με νισεστέ σε ένα σουρωτηράκι το μηχάνημα, για να μην κολλάει η ζύμη καθώς την πέρναγα από τις σκάλες. Έκανε τη δουλειά παιχνιδάκι!
Αυτό που θα κάνω την επόμενη φορά αν κάνω πάλι πίτα με το μηχάνημα, θα σταματήσω στη σκάλα 4 γιατί τελικά βγαίνει πολύ λεπτό το φύλλο. Μερικά φύλλα αυτή τη φορά τα έκανα στην 4. Στην παρακάτω φωτό, τα φύλλα που έγιναν στην σκάλα 5 (στο πιο λεπτό δηλαδή), φαίνονται, γιατί έγιναν τόσο λεπτά σαν διάφανα και ήταν εύκολο να ανοίξουν.

Βγήκαν 8 πίτες-σαλιγκαράκια και πήρε όλο το υλικό. Ούτε μετρημένα να τα είχα.
Ψήθηκε στους 190-200 βαθμούς για 40-50 λεπτά.
Ήταν πολύ νόστιμη και πιο πικάντικη από την προηγούμενη επειδή είχε πιο πολύ πιπέρι και παρμεζάνα.

Το μηχάνημα στο τέλος ήταν γεμάτο νισεστέ. Καθαρίστηκε με ένα πινέλο κουζίνας και στεγνό πανί.

Το ποστ αυτό, είναι 2 χρονών. Τώρα που θα ξαναπάρω χόρτα, θα φτιάξω χορτόπιτα, θα τη φωτογραφήσω και θα την ποστάρω το 2013. Μετά θα ξαναπάρω χόρτα και θα ανεβάσω τη συνταγή το 2015 και πάει λέγοντας. Μέχρι τότε όμως, ας διασκεδάσουμε αυτό το σκ. Τι στο καλό; Αποκριές ήρθαν! Και μην ξεχάστε οι ντόπιοι: αύριο μαγειρεύω και στο "Στιγμές"! Καλά να περάσετεεεεε!!!!

Πώς θα μαλακώσουμε τις σκληρές μπριζόλες

Σήμερα δεν θα σας δώσω συνταγή για την Τσικνοπέμπτη. Θα σας πω ένα tip όμως για να μαλακώσετε τις σκληρές μοσχαρίσιες (συνήθως) μπριζόλες σας και κρεατικά γενικότερα.
Πάρτε ακτινίδια, κόψτε τα λεπτές φέτες και απλώστε τις πάνω στο κρέας. Αφήστε τις για λίγη ώρα. Δεν θα πιστεύετε πόσο μαλακό γίνεται το κρέας. Ο λόγος είναι απλός. Το ακτινίδιο περιέχει ένα ένζυμο, το οποίο διασπά τις πρωτείνες του κρέατος και γι΄αυτό μαλακώνει. Ακόμα πιο απλά, λιώστε ακτινίδιο και περάστε τον πολτό πάνω από το κρέας, ή περάστε το κομμένο ακτινίδιο πάνω από το κρέας. Το tip το είχα διαβάσει εδώ και πολλά χρόνια, αλλά δεν θυμάμαι πού! Είναι όμως πολύ γνωστό και αν κάνετε ένα ψαξιματάκι στο google, θα σας βγάλει πάρα πολλά link σχετικά!

Πρόταση για αύριο Τσικνοπέμπτη:
Αν δεν τσικνίσετε στη σχάρα, φτιάξτε χοιρινές μπριζόλες κρασάτες


ή μπριζόλες ψημένες σε χυμό πορτοκαλιού

Στο πρώτο ποστ, διαβάστε επίσης πώς γιόρταζαν την Τσικνοπέμπτη εδώ και στην Πάτρα!

Καλή Τσικνοπέμπτη!

Τα κόλλυβα της Ρεγγίνας

Εδώ και 2 χρόνια, είχα βάλει ένα ποστ για σπιτικά κόλλυβα. Λιτά, σπιτικά, νόστιμα, χειροποίητα. Μπορείτε να διαβάσετε εκείνο το ποστ για να δείτε τους συμβολισμούς των κολλύβων, να μάθετε κάθε πότε τα φτιάχνουμε κλπ.


Λατρεύω τα κόλλυβα από μικρό παιδί. Όμως, στα κόλλυβα που έχω μεγάλη αδυναμία, είναι σε κείνα που έχουν φτιαχτεί περίτεχνα, με κείνο το ζαχαρένιο πέπλο πάνω τους να τα καλύπτει.

Όταν ήμουν μικρή, έβλεπα τους περίτεχνα διακοσμημένους δίσκους με τα κόλλυβα και περίμενα τη στιγμή που κάποιο χέρι θα ανακάτευε όλο το υλικό και το διάκοσμο με τη ζάχαρη και τις ασημένιες μπίλιες θα εισχωρούσε στους ζουμερούς καρπούς. Η υγρασία των υλικών, διαπερνούσε ελαφρώς το προστατευμένο από αλεύρι (!!!) τείχος και προκαλούσε την ενοποίηση της ζάχαρης σε μεγάλα κομμάτια κατά τόπους. Μου ερχόταν να φωνάξω στο άτομο που έσπαζε το διακοσμητικό πέπλο "Μηηηηηηηηηηηηη"! Ήθελα να πάω στη θέση του, να σπάσω τελετουργικά την επικάλυψη και να φροντίσω να μείνουν μεγάλα κομμάτια ζάχαρης για όλους.

Μαζί με τα τεράστια κουφέτα που συνόδευαν τα κόλλυβα, τους κόκκινους γλυκόξινους καρπούς του ροδιού και τα καβουρντισμένα αμύγδαλα, ήταν τα must για μένα σε υλικά, που μετέτρεπαν αυτό το παραδοσιακό έδεσμα, το γεμάτο μηνύματα για τη θρησκεία μας, σε απόλυτα γκουρμέ πιάτο!

Λατρεύω τόσο πολύ τα κόλλυβα, που δεν θα μου έκανε καθόλου εντύπωση, αυτό που κάποια στιγμή ρώτησε στο φβ η Μαρία: πώς θα σας φαινόταν να σερβίρουν κόλλυβα σαν επιδόρπιο σε ένα εστιατόριο; Δεν θα το θεωρούσα καθόλου άσχημο! Ίσα-ίσα, θα το θεωρούσα πολύ προχωρημένο, και σύμφωνα με όλα όσα έλεγα την περασμένη φορά, θα ήταν ιδανικό για να θυμόμαστε την παράδοσή μας και να προβάλουμε τα δικά μας ελληνικά προϊόντα και εδέσματα κι ας προκαλούσαμε μια μικρή ανατριχίλα σε όσους έχουν συνδυάσει τα κόλλυβα, μία τόσο θρεπτική και δυναμωτική τροφή, μόνο με μνημόσυνα.

Όταν είχα βάλει το ποστ για τα κόλλυβα, για πρώτη φορά άκουσα ότι μπαίνει αλεύρι σαν "μονωτικό" υλικό για την υγρασία. Η καλή μου η Venceremos, είχε την καλή διάθεση να μας κατατοπίσει και να μας πει περισσότερα για το θέμα. Διαβάστε τα σχόλιά της στο προπέρσινο ποστ και θα καταλάβετε.

Εδώ και λίγες μέρες, είδα το ποστ για κόλλυβα στο μπλογκ της Ρεγγίνας και για άλλη μια φορά θαύμασα την καλλιτεχνική της πλευρά. Πέρα από τη θρησκευτική ευλάβεια και σεβασμό που περιέβαλλαν όλη την περιγραφή της, ήταν τόσο περίτεχνα και πανέμορφα, που δεν μπορούσα να κάνω κάτι άλλο πέρα από το να τα θαυμάσω. Επειδή το Σάββατο που μας έρχεται είναι ψυχοσάββατο, ζήτησα από τη Ρεγγίνα να μεταφέρω αυτό το ποστ εδώ, στη μικρή μου κουζίνα και δέχτηκε με χαρά.

Αφήνω τα υλικά εδώ, αλλά θα σας παραπέμψω στο μπλογκ της για την εκτέλεση, για δύο λόγους.
1) Το ποστ και οι φωτογραφίες, είναι της Ρεγγίνας. Αξίζει λοιπόν να διαβαστεί εκεί. Στο δικό της σπίτι, με τον τρόπο που περιγράφει αυτή.
2) Επειδή στην παρασκευή υπήρχε μια απορία μου σχετικά με το πόσο αλεύρι πάει πού, αξίζει να διαβάσετε τα σχόλια στο μπλογκ της, για να κατατοπιστείτε πλήρως σχετικά με την σωστή κατανομή του αλευριού.

Υλικά:

2 κιλά σιτάρι αναποφλοίωτο

300gr αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1 κιλό ζάχαρη άχνη

1 κιλό ζάχαρη κρυσταλλική

500 gr καρύδια

500 gr αμύγδαλα ασπρισμένα

300 gr σουσάμι

200 gr κουκουνάρια

200 gr φουντούκια

300 gr σταφίδες άσπρες

300 gr σταφίδες μαύρες

50 gr κανέλα

50 gr μοσχοκάρυδο

50 gr γαρύφαλλο

50 gr κόλλιανδρο

50 gr γλυκάνισο

Ασημένια κουφετάκια για το στόλισμα.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι στην Κέρκυρα, βάζουν ρόδι μόνο στα σπερνά που γίνονται για τη μνήμη Αγίων. Στα κόλλυβα, δεν βάζουν ούτε ρόδι, ούτε κουφέτα!

Για την εκτέλεση της συνταγής και τις διορθώσεις περί αλευριού ελάτε μαζί μου εδώ, στο μπλογκ της Ρεγγίνας.

Ρεγγίνα, σ' ευχαριστώ πολύ και εύχομαι να είσαι πάντα καλά και να φτιάχνεις κόλλυβα στη μνήμη των αγαπημένων σου προσώπων.

Πέννες ολικής αλέσεως με μανιτάρια (και κρέμα light)

Μια στο καρφί και μια στο πέταλο σας πάω, που λέει και η φίλη para-kelsoscooks. Τη μια συνταγή φουλ στις θερμίδες, την άλλη, light. Αυτό λέγεται ισορροπία;
Οπότε, πάμε για light συνταγή σήμερα, γιατί από βδομάδα, θα ρίξω θερμιδικές βόμβες! χαχα!


Πέννες ολικής αλέσεως με μανιτάρια (και κρέμα light)
Υλικά για 4-6 άτομα
300 γρ. φρέσκα μανιτάρια αγαρικά (λευκά μικρά του εμπορίου) κομμένα σε λεπτές φετούλες
2 κ. γ. ελαιόλαδο
3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες ή λιωμένες
αλάτι
πιπέρι
½ κιλό πέννες ολικής αλέσεως
1 κούπα γάλα light
2 κ. γ. κορν φλάουρ
προαιρετικά
2-3 κ. γ. σουμάκ ή 1 κ. γ. καπνιστό κόκκινο πιπέρι (ή ακόμα και τίποτα!)

Εκτέλεση
Σε αντικολλητικό τηγάνι, ζεσταίνουμε το λάδι και ρίχνουμε τα μανιτάρια και το σκόρδο.
Τα γυρίσουμε για 5-10 λεπτά, να μαλακώσουν.
Αν θέλουμε, ρίχνουμε σουμάκ ή άλλο μπαχαρικό ή τίποτα.
Προσθέτουμε ½ κούπα νερό, αφήνουμε να βράσουν 5-10 λεπτά μέχρι να πιουν το νερό και αποσύρουμε από τη φωτιά.
Βράζουμε τις πέννες σύμφωνα με τις οδηγίες (όχι παραβρασμένες, αλλά να κρατάνε).
Ανακατεύουμε μια κούπα γάλα με 2 κ. γ. κορν φλάουρ.
Σβήνουμε τη φωτιά, σουρώνουμε τις πέννες, τις ξαναρίχνουμε στην κατσαρόλα, ρίχνουμε τα μανιτάρια, ανακατεύουμε και ρίχνουμε και το γάλα.
Αφήνουμε για λίγο πάνω στο ζεστό ακόμα μάτι της κουζίνας, ανακατεύοντας απαλά. Όσο πιο πολύ μείνει στο ζεστό μάτι, τόσο θα πήζει. Αν παραπήξει και θέλετε να το ζεστάνετε, προτιμήστε να ρίξετε λίγο γάλα αντί για νερό.
Σερβίρετε με τριμμένο τυρί χαμηλών λιπαρών και μαύρο πιπέρι.

Στις παραπάνω φωτό, η "κρέμα" δεν φαίνεται ιδιαίτερα, γιατό το φωτογράφησα αμέσως μόλις πρόσθεσα το γάλα. Αν περιμένετε λίγο και δεν σερβίρετε αμέσως όπως είπα και πριν, το γάλα θα πήξει και θα είναι σαν κρέμα.

Tip:
Αν δεν θέλετε καθόλου κρέμα στο φαγητό, αφού σουρώσετε τις πέννες, ανακατέψετε τις με τα μανιτάρια και σερβίρετε αμέσως με τυρί και πιπέρι. Είναι εξίσου νόστιμα. (Φυσικά με την κρεμούλα δεν παίζονται).


Το φαγητό μας συνοδεύτηκε με ψωμί χωριάτικο που έγινε εύκολα και γρήγορα με μίξερ και σαλάτα πράσινη (iceberg) και ντοματίνια.

Οι ντόπιοι μην ξεχνάτε ότι σήμερα κυκλοφορεί το Στιγμές, με καινούρια συνταγή από τη μικρή κουζίνα. Διαβάστε τη και θα...κλάψετε από τα γέλια!

Επίσης, δείτε από περιέργεια μια νέα κατηγορία που πρόσθεσα με τις κατασκευές μου (κάτω από τη φωτό του τίτλου). Για να μην νομίζετε πως μαγειρεύω μόνο! ;-)

Καλό πσκ!