Κορώνα αρνιού γεμιστή με ρύζι

Θα σε κάνω βασίλισσα, μου είπε. Κορώνα θα σου πάρω, μου είπε... Πού να φανταζόμουνα η έρμη τι ακριβώς εννοούσε...Αχ...καμία εμπιστοσύνη στους άντρες όταν τάζουν κυρία μου...Καμία!

Οκ. Σοβαρεύομαι :p

Κάθε χρόνο το Πάσχα (και γενικά στις μεγάλες γιορτές) δοκιμάζω μια καινούρια συνταγή. Χρόνια τώρα, σκεφτόμουν να φτιάξω μια κορώνα αρνιού με παϊδάκια, αλλά δεν είχα δοκιμάσει ποτέ. Πέρυσι, ήρθε η ώρα και έγινε.

Μην περιμένετε να χορτάσετε με αυτό το φαγητό. Αυτό το φαγητό έγινε συμπληρωματικά και περισσότερο για πλάκα. Παρόλα αυτά, ήταν πεντανόστιμο, όπως και η γέμισή του.

Αν θελήσετε να το κάνετε, πάρτε έγκαιρα μια-δύο ολόκληρες σειρές παϊδάκια, αλλά διαβάστε το ποστ ΠΡΙΝ τα αγοράσετε, έτσι ώστε να ξέρετε τι θα ζητήσετε ακριβώς να κάνει ο χασάπης.

Κορώνα αρνιού γεμιστή με ρύζι
Υλικά

1 σειρά παϊδάκια

αλατοπίπερο

250 γρ. ρύζι κίτρινο

1-2 κ. σ. σταφίδες ξανθές

1-2 κ. σ. αμύγδαλο φιλέ

1 κρεμμύδι ξερό ψιλοκομμένο

1-2 κ. σ. ελαιόλαδο

½ κούπα κρασί λευκό ή κόκκινο (χρησιμοποίησα κόκκινο ξηρό)

Εκτέλεση

Για τη γέμιση (την οποία έφτιαξα, αφού αλατοπιπέρωσα τα παϊδάκια).

Σωτάρουμε σε αντικολλητικό τηγάνι το κρεμμύδι για 2-3 λεπτά να γίνει διάφανο.

Προσθέτουμε το ρύζι και το γυρίζουμε κι αυτό για 1-2 λεπτά.

Σβήνουμε με το κρασί και αφήνουμε να πάρει 1-2 βράσεις

Προσθέτουμε λίγο νερό, αλατοπιπερώνουμε και αφήνουμε να βράσει κάνα δεκάλεπτο.

Δεν χρειάζεται να μαλακώσει εντελώς.

Τέλος, προσθέτουμε τα αμύγδαλα  και τις σταφίδες και ανακατεύουμε.

Αν έχει λίγο ζουμάκι δεν μας πειράζει. Θα το χρειαστούμε για το ταψί.

Για την κορώνα

Ζητάμε από το χασάπη μας να μας δώσει μια ολόκληρη σειρά παϊδάκια. Αν θέλετε η κορώνα σας να είναι για πολλά άτομα, μπορείτε να ενώσετε δύο μαζί. Η μία που χρησιμοποίησα εγώ, ήταν για 5 άτομα που ήμασταν στο τραπέζι.

Αν ο χασάπης έχει χρόνο και όρεξη, του ζητάμε να μας καθαρίσει το πάνω μέρος από τα παϊδάκια από τα κρεατάκια τους.  Αν έχετε καλά μαχαίρια, μπορείτε να το κάνετε κι εσείς. Εγώ δεν έκανα τίποτα από τα δύο, γιατί Μεγάλη Παρασκευή που γίνεται χαμός, δεν ήταν ώρα για τέτοιες δουλειές. Εξάλλου, το όλο πρότζεκτ, ήταν πειραματικό. Αν παρόλα αυτά σας τα καθαρίσει, στο ψήσιμο θα πρέπει να καλύψετε τα κόκκαλα με αλουμινόχαρτο για να μην καούν. Αν τη γεμίσετε την κορώνα, έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να την καλύψετε.

Ζητήστε του επίσης να «δοκιμάσει να την κλείσει» κυκλικά, για να δείτε αν χρειάζεται κάπου να σας την κόψει, έτσι ώστε να κλείνει. Εγώ ζήτησα να μου χωρίσει με τον μπαλτά τα παϊδάκια το πάνω μέρος τους (όχι κόψιμο μέχρι κάτω βαθιά γιατί δεν θα στέκονται όρθια) και την έκοψε σε 2-3 σημεία ακόμα στο κάτω μέρος, για να τυλίγεται κυκλικά.

Εδώ τώρα να πω την αμαρτία μου, ότι τα τελευταία παϊδάκια που δεν είχαν κοκκαλάκια μακρουλά, δεν στέκονταν όρθια για την κορώνα (γι’ αυτό λέω ότι 2 σειρές παϊδάκια θα ήταν βολικά, αφού θα χρησιμοποιούσαμε τα παϊδάκια που έχουν κόκκαλα μακρουλά). Αυτά που δεν στέκονταν όρθια όπως ήθελα, τα βοήθησα με ένα… σύρμα που αφαίρεσα μετά.

Μέσα σε ένα ταψί, αλατοπιπέρωσα την κορώνα με αρωματικό αλάτι και την άφησα έτσι μέχρι να γίνει η γέμιση.

Στήριξα την κορώνα μέσα σε ένα μικρό ταψί και έδεσα το πρώτο και το τελευταίο παϊδάκι με σύρμα, έτσι ώστε να σχηματιστεί η κορώνα. Επειδή φοβήθηκα ότι μπορεί να γείρει και να μου χαλάσει το πρότζεκτ, τα τελευταία παϊδάκια τα έδεσα χαλαρά μεταξύ τους με ένα σπάγκο μαγειρικής.

Μέσα στην κορώνα, άδειασα ένα μέρος από το ρύζι. Δεν τη γέμισα μέχρι πάνω-πάνω.

Αν σας  μείνει ρύζι όπως έμεινε σε μένα, συνεχίστε το μαγείρεμά του στο σκεύος που το φτιάξατε και έτσι θα έχετε συμπλήρωμα για σερβίρισμα.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 190 χωρίς αέρα (πάνω-κάτω).

Βάζουμε τη σχάρα σε χαμηλότερο ράφι, για να μην είναι πολύ ψηλά και κοντά στις αντιστάσεις τα παϊδάκια.

Σκεπάζουμε την κορώνα μας με αλουμινόχαρτο.

Εγώ προτίμησα όπως βλέπετε στη φωτογραφία, να το «κουκουλώσω» κατά κάποιο τρόπο, για να μην αρπάξουν τα παϊδάκια. Έτσι, τα έψησα για 2 ώρες και ένα τεταρτάκι ακόμα. Είχα σκοπό να βγάλω το αλουμινόχαρτο για να πάρουν χρώμα σε περίπτωση που δεν είχαν πάρει, αλλά δεν χρειάστηκε. Κατά τη διάρκεια του ψησίματος πρόσθεσα και νερό.

Όταν βγάλουμε την κορώνα μας από τον φούρνο, βγάζουμε το αλουμινόχαρτο και τη σερβίρουμε ζεστή. Τη σέρβιρα με ένα μαχαίρι, το οποίο τελικά χρησίμευσε μόνο στην αρχή. Μετά παίζαμε, τραβώντας τα παϊδάκια J

Ήταν πεντανόστιμη και θα το ξανακάνω!

6 συνταγές για να μαγειρέψετε αρνί ή κατσίκι αν δεν σουβλίσετε

Αν είστε από αυτούς που δεν θέλουν ή δεν μπορούν να σουβλίσουν αρνί ή κατσίκι, σας έχω μαζεμένες εδώ ιδέες για να κάνετε νόστιμο το πασχαλινό σας τραπέζι. Έξι διαφορετικές συνταγές για όλα τα γούστα. Παραδοσιακές αλλά και γκουρμεδιάρικες. Πατώντας πάνω σε κάθε τίτλο, μπορείτε να πάτε στη συνταγή. Για τους μερακλήδες και παραδοσιακούς του σουβλίσματος, συμπεριέλαβα και το κοκορέτσι, που άλλοι μισούν και άλλοι λατρεύουν. Εγώ το αγάπησα στην πορεία της ζωή μου!

Κατσίκι με βερύκοκα ξερά και φρέσκο δεντρολίβανο

Κατσίκι στη γάστρα με ξερά σύκα

Πουγκιά με αρνί

Κατσικάκι κρασάτο με ντοματίνια

Κατσίκι με πατάτες σε πικάντικη σάλτσα μουστάρδας-μελιού

Αρνάκι ή κατσικάκι κλέφτικο

Κοκορέτσι

Αρνάκι ή κατσικάκι κλέφτικο

Τη συνταγή αυτή την έμαθα από την Πηνελόπη παλιάαααα και το Hungry for life. Αν είστε από αυτούς που δεν σουβλίζουν, είναι μια συνταγή εύκολη, απλή και πεντανόστιμη. Αν θέλετε κάτι πιο γκουρμέ, δοκιμάστε Κατσίκι με ξερά βερύκοκα και δεντρολίβανο ή Πουγκιά με αρνί ή Κατσίκι στη γάστρα με ξερά σύκα. Είναι η μία πιο νόστιμη από την άλλη. Εναλλακτικά κάνετε αυτό που είναι απλό και νόστιμο επίσης! Ακριβείς ποσότητες δεν δίνω, γιατί εξαρτώνται από τα άτομα για τα οποία θα μαγειρέψετε. Σας δίνω όμως τον τρόπο να υπολογίσετε τις μερίδες. Οι παρακάτω ενδεικτικές ποσότητες είναι αυτές που κάνω εγώ, για περίπου 14 άτομα. Μην ξεχνάτε, ότι στο Πασχαλιάτικο τραπέζι υπάρχουν και άλλα καλούδια εξάλλου.

Αρνάκι ή κατσικάκι κλέφτικο
Υλικά
κατσίκι ή αρνί κομμένο σε μικρές μερίδες (υπολογίστε 250-300 γρ. κρέατος για κάθε άτομο)
ντομάτες (1-2)
πράσινη πιπεριά (1-2)
φέτα (περίπου 1/2 κιλό)
κεφαλογραβιέρα (περίπου 1/2 κιλό)
λίγο σκόρδο ψιλοκομμένο
λάδι
ρίγανη
χυμός λεμονιού
αλατοπίπερο

Εκτέλεση
Πλένουμε το κρέας, το στραγγίζουμε και το βάζουμε σε ταψί.
Βάζουμε λαδολέμονο, αλατοπιπερώνουμε και το αφήνουμε μέχρι να ετοιμάσουμε τα υλικά μας.
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180-200 βαθμούς (ή δείτε παρακάτω).
Πλένουμε τα λαχανικά και τα τεμαχίζουμε σε μεγάλα κομμάτια. Κάνουμε το ίδιο και για τα τυριά.
Σε μεγάλο ταψί, στρώνουμε 2 χαρτιά ψησίματος και άλλα 2 από πάνω σε σχήμα σταυρού.
Στο κέντρο τοποθετούμε διάσπαρτα λίγη ντομάτα και πιπεριά.
Πάνω από τα λαχανικά, βάζουμε το κρέας κοντά-κοντά.
Από πάνω βάζουμε την υπόλοιπη ντομάτα και πιπεριά, καθώς και το ψιλοκομμένο σκόρδο.
Τέλος, πάνω από όλα, τοποθετούμε τα τυριά.
Κλείνουμε  με τα χαρτιά ψησίματος, σαν να τυλίγουμε πακέτο. Αν οι γωνίες σας έχουν μείνει ανοιχτές παρόλο που το τυλίξατε, βάλτε επιπλέον χαρτί ώστε να μην βγαίνουν οι χυμοί έξω καθώς θα ψήνεται.
Δένουμε εξωτερικά με σπάγγο ψησίματος.

Το παρακάτω δεν είναι από το κατσικάκι, αλλά σας το δείχνω για να δείτε πώς θα είναι το πακετάκι σας! Το δικό σας πακετάκι θα είναι πολύ μεγαλύτερο και θα πιάνει όλο το ταψί!

Βάζουμε στο ταψί λίγο νεράκι και αν στεγνώνει κατά τη διάρκεια του ψησίματος προσθέτουμε επίσης.
Ψήνουμε για 2-3 ώρες στους 180-200 βαθμούς, ή κάνετε αυτό που κάνω κι εγώ: ξεκινάμε σε υψηλή θερμοκρασία για κανα μισάωρο (200 βαθμούς), χαμηλώνουμε στους 120 το πολύ και ψήνουμε για 5-6 ώρες. Όταν το κάνω αυτό, το βάζω και ψήνεται τη νύχτα ώστε να έχω την ημέρα τον φούρνο μου ελεύθερο. Περιττό να σας πω ότι με το σιγοψήσιμο γίνεται ακόμα καλύτερο.

Όταν ψηθεί και θελήσουμε να το ανοίξουμε, προσέχουμε πολύ, γιατί βγαίνουν καυτοί ατμοί από τις λαδόκολλες. ΠΡΟΣΟΧΗ!

Μεταφέρουμε με προσοχή σε πιατέλα ή ταψί αν δεν θέλουμε να το φάμε απευθείας από το ταψί που ψήθηκε, με κίνδυνο να φάμε και χαρτάκι ψησίματος μαζί. Μην ανησυχείτε, είναι ανακυκλώσιμο :-p

Συνοδεύουμε με πατάτες ψητές ή τηγανητές ή απλώς σαλάτα που επιβάλλεται!

Καλή Μεγάλη Εβδομάδα!

Update:
Ο Άρης, αναγνώστης του μπλογκ έφτιαξε το κλέφτικο και ιδού τα αποτελέσματα! Και του χρόνου!

Μαγειρίτσα

Μέχρι που ήρθα στη Ζάκυνθο, προ αμνημονεύτων χρόνων, ουδέποτε είχα φάει μαγειρίτσα. Η μάνα μου θυμάμαι ότι την Ανάσταση έφτιαχνε πατσά ή μαγειρίτσα ή δεν ξέρω κι εγώ τι ήτανε, πάντως ήταν κάτι που δεν το έτρωγα, γιατί μόνο που έβλεπα τα υλικά, αηδίαζα.

Αφότου ήρθα εδώ και παντρεύτηκα, κάθε χρόνο τέτοια μέρα, τρώμε στο σπίτι των πεθερικών μου, 3 οικογένειες πια. Τα πρώτα χρόνια, παρόλο που η πεθερά μου προσπαθούσε να με πείσει ότι είναι πολύ νόστιμο, εξακολουθούσα να αρνούμαι να δοκιμάσω απ' αυτό το πράμα. Τώρα, το πράμα το θέλω όλο δικό μου (λέμε τώρα) χαχα! Κάποια στιγμή, γελάστηκα και δοκίμασα και επίστηκα επιτέλους ότι δεν είναι αηδία. Πράγματι η πεθερά μου το φτιάχνει πολύ ωραίο, με τα υλικά ψιλοκομμένα, χωρίς να κάνεις μάθημα ανατομίας (βρε-τι-να-τρώω-τώρα-άραγε).

Τα τραπέζια συγκεκριμένων ημερών όπως αυτή, σε μερικές οικογένειες καταλήγουν να γίνονται έθιμα. Για όσους δεν το ξέρετε, τη Μεγάλη Παρασκευή ο Επιτάφιος εδώ βγαίνει τα ξημερώματα προς Μεγάλο Σάββατο, και έτσι, σχεδόν κάθε χρόνο ξενυχτούσαμε και ξενυχτάμε, γιατί μαζεύονται φίλοι από παντού και έχει άλλο χρώμα αυτή η μέρα. Καταλήγουμε να κοιμόμαστε ξημερώματα αφού δούμε την ανατολή του ήλιου, ή να μην κοιμόμαστε καθόλου και να κοιμόμαστε απευθείας το μεσημέρι, οπότε, το βραδυνό μαγείρεμα το έχει αυτή που δεν ξενύχτησε: Η πεθερά μου!  Έτσι, δεν ήταν δύσκολο να καταλήξει να τρώμε εκεί κάθε Ανάσταση.

Τα χρόνια όμως περνούν και ξέρουμε ότι κανένας μας δεν είναι αιώνιος. Έτσι, γνωρίζοντας ότι -αν όλα τα πράγματα πάνε με τη σειρά τους- κάποτε θα πρέπει να φτιάχνω εγώ το αναστάσιμο τραπέζι, στρίμωξα εδώ και μερικά χρόνια την πεθερά μου να μου πει πώς την φτιάχνει. Επιθυμία μου επίσης ήταν μια φορά να την κάνουμε μαζί, πράγμα που ακόμα δεν έχουμε καταφέρει, λόγω του ξενυχτιού που σας έλεγα. Την κατέγραψα και σας τη μεταφέρω.

Ένα άλλο προβληματάκι, είναι ότι αυτό το φαγητό, το έχει η μοίρα του να μην φωτογραφηθεί ποτέ σωστά, αφού γυρίζουμε όλοι από την Ανάσταση με όρεξη να το φάμε και όλοι με κοιτάζουν με μίσος όταν βγάζω τη φωτογραφική μηχανή! :-) Την επόμενη μέρα, συνήθως δεν έχει μείνει τίποτα και έτσι κάθε χρόνο το φωτογραφίζω πρόχειρα. Ίσως φέτος τα καταφέρω, αν το φωτογραφίσω πριν την Ανάσταση, που δεν με κοιτάζει κανένας με μίσος όταν βγάζω τη μηχανή :-p

Στην παρακάτω φωτό, στα δεξιά πάνω, βλέπετε το παραδοσιακό ζακυνθινό χοιρομέρι που τρώμε το Πάσχα.

Η μαγειρίτσα της γιαγιάς Κλαίρης
Υλικά για 8-10 άτομα)
3 αρνίσιες συκωταριές (ανάλογα το μέγεθός τους)
ελαιόλαδο
3 κρεμμύδια ξερά ψιλοκομμένα
5-6 κρεμμυδάκια φρέσκα ψιλοκομμένα
5-6 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
ένα ματσάκι άνηθος ψιλοκομμένος (τα τρυφερά μέρη)
3-4 καρδιές μαρουλιών ψιλοκομμένες
λίγα εντεράκια (π. χ 2 εντεράκια ολόκληρα)
2 αυγά
χυμός λεμονιού
αλάτι
πιπέρι
προαιρετικά
1-2 φλυτζανάκια του καφέ ρύζι

Εκτέλεση 
Καθαρίζουμε τη συκωταριά και τα άντερα (μέσα-έξω).
Κόβουμε τη συκωταριά σε μεγάλα κομμάτια και τη ζεματάμε σε βραστό νερό για λίγα λεπτά.
Μετά, τα ξεπλένουμε και τα ψιλοκόβουμε όλα σε μικρά κομμάτια.
Ξαναπλένουμε.

Σε μεγάλη κατσαρόλα βάζουμε ελαιόλαδο να ζεσταθεί.
Σωτάρουμε τα ξερά κρεμμύδια και όταν ξανθύνουν προσθέτουμε και τα φρέσκα.
Σωτάρουμε και τη συκωταριά (και τα εντεράκια εννοείται) για λίγα λεπτά.
Προσθέτουμε νερό αρκετό, αλατοπιπερώνουμε, και προσθέτουμε τα μαρούλια και τον άνηθο. Χαμηλώνουμε τη φωτιά και αφήνουμε το φαγητό να σιγοβράσει για 30-40 λεπτά.
Όταν κοντεύει να γίνει, αν θέλουμε προσθέτουμε το ρύζι. Αφήνουμε να βράσει κι αυτό και μέχρι να βράσει, φτιάχνουμε το αυγολέμονο.

Χωρίζουμε τα αυγά και χτυπάμε τα ασπράδια σε μαρέγκα.
Προσθέτουμε τους κρόκους, ξαναχτυπάμε και προσθέτουμε και χυμό λεμονιού.
Όταν πια είναι έτοιμο το φαγητό, σβήνουμε τη φωτιά, παίρνουμε ζουμί από την κατσαρόλα και το προσθέτουμε στα αυγά ανακατεύοντας πάντα.
Βάζουμε όσο περισσότερο ζουμί μπορούμε και τέλος προσθέτουμε το μίγμα των αυγών στην κατσαρόλα.
Ανακατεύουμε απαλά, δοκιμάζουμε αν χρειάζεται αλάτι ή λεμόνι και σερβίρουμε τη μαγειρίτσα ζεστή.

Update: Να διευκρινίσω ότι η μαγειρίτσα αυτή, δεν είναι παραδοσιακό φαγητό της Ζακύνθου. Το παραδοσιακό αναστάσιμο φαγητό εδώ, είναι το σγατζέτο. Η πεθερά είναι Πειραιώτισσα, γι' αυτό και θα βρείτε ομοιότητες με τις μαγειρίτσες σας!

Κατσίκι με βερύκοκα ξερά και φρέσκο δεντρολίβανο

Οι μέρες που διανύουμε ιερές, αλλά και μετρημένες μέχρι το Πάσχα. Αφήνω τις νηστίσιμες συνταγές και τις 2-3 επόμενες μέρες, σας προτείνω μερικά πιάτα για το Πασχαλιάτικο τραπέζι.

Κάθε χρόνο, σκέφτομαι πώς να φτιάξω το αρνί ή κατσίκι το Πάσχα. Εμείς δεν σουβλίζουμε και επειδή εμένα δεν μου αρέσουν τα συνηθισμένα φαγητά για μια τέτοια μέρα, ψάχνω κάτι ιδιαίτερο. Έτσι πέρυσι, έπεσα πάνω σ΄αυτή τη συνταγή εδώ, η οποία μου άρεσε πολύ. Στη γέμιση ήθελε αυγό, που δεν το έβαλα όπως εξηγώ παρακάτω. Άρεσε πολύ σε όλους και σκέφτομαινα το ξανακάνω, εκτός και βρω κάτι ακόμα καλύτερο!

Επίσης, με αυτή τη συνταγή συμμετέχω στα παιχνίδια της κουζίνας με θέμα τις Πασχαλινές συνταγές, βαφτίζοντάς τη πασχαλιάτικη λόγω του αρνιού/κατσικιού, αφού δεν βλέπω να βάζω κάτι άλλο σχετικό στις επόμενες αναρτήσεις.

Κατσίκι με βερύκοκα ξερά και φρέσκο δεντρολίβανο

Υλικά (οι ποσότητες στη συνταγή αναφέρονταν σε 1.750 γρ. αρνί. Αν θέλετε παραπάνω, προσαρμόστε και τα υλικά της γέμισης. Εγώ είχα βάλει παραπάνω και είχα υπολογίσει τα υλικά της γέμισης με το μάτι)
1.750 κιλά αρνί ή κατσίκι από κομμάτι χωρίς κόκκαλα (η ποσότητα του αρνιού εξαρτάται από τα άτομα που θα έχετε. (Υπολογίστε 200 γρ. περίπου για κάθε άτομο)
150 ml ζωμό κρέατος ή λαχανικών
ελαιόλαδο
αλάτι και φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι

Για τη γέμιση:

100 γρ. τρίματα ψωμιού
2 κουταλιές της σούπας φρέσκο δεντρολίβανο, ψιλοκομμένο
10 ξερά βερύκοκα, κομμένα στα τέσσερα
8 κρεμμυδάκια φρέσκα, ψιλοκομμένα
2-3 κλωνάρια δεντρολίβανο ολόκληρα και επιπλέον βερύκοκα για το δέσιμο)
(Παρέλειψα το 1 χτυπημένο αυγό που ζητούσε η γέμιση. Υποθέτω ότι το ήθελε για να δέσει το μίγμα, αλλά δεν το έβαλα λόγω ενός καλεσμένου που δεν έπρεπε να φάει αυγό και έγινε μια χαρά).

Εκτέλεση

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς.
Ανακατεύουμε όλα τα συστατικά της γέμισης και αλατοπιπερώνουμε.
Τοποθετούμε το αρνί πάνω στο ταψί ή σε μια σανίδα, με την πλευρά χωρίς κόκκαλα προς τα πάνω και απλώνουμε τη γέμιση.

Τυλίγουμε και δένουμε με κορδόνι σφιχτά. Για επιπλέον γεύση, προσθέτουμε κλωνάρια δεντρολίβανο και μερικά βερύκοκα κάτω από το κορδόνι καθώς δένουμε.

Λαδώνουμε απ’ έξω το αρνί, το βάζουμε σε ταψί μαζί με το ζωμό, αλατοπιπερώνουμε καλά, ψήνουμε σε δυνατή φωτιά για 20 λεπτά, μετά χαμηλώνουμε τη φωτιά στους 180 και ψήνουμε για ακόμα μιάμιση ώρα. Μπορείτε να σκεπάσετε με αλουμινόχαρτο το ταψί και να σιγοψήσετε το αρνί για πολλές ώρες σε χαμηλότερη θερμοκρασία, κάτι που κάνω πάντα με τέτοια ψητά.
Κατά καιρούς περιχύνουμε με τους χυμούς από το ταψί.
Μόλις ψηθεί, αφήνουμε να μισοκρυώσει για να μπορέσουμε να το κόψουμε. (Είχε πολύ πλάκα μετά το ψήσιμο, που το κατσίκι είχε "μπει" και οι κλωστές είχαν μείνει στη θέση τους. Μπορείτε να το δείτε σε κ'αποια σημεία).

Μπορούμε να σερβίρουμε με πατάτες, τις οποίες μπορούμε να ψήσουμε χώρια με το ζουμί του κρέατος ή να ψήσουμε παράλληλα, αλλά όχι από την αρχή, μαζί με το κρέας. Εναλλακτικά, σερβίρουμε με ρύζι ή απλά με σαλάτα.

Καλή εβδομάδα!

Πουγκιά με αρνί

Αν είσαστε από αυτούς που δεν σουβλίζουν αρνί το Πάσχα, σας δίνω μια διαφορετική και γιορτινή ιδέα.
Τη συνταγή αυτή μου την έδωσε μια καλή μου φίλη. Την έχει κάνει η ίδια και είναι εντυπωσιακή σε εμφάνιση. Σας την προτείνω κι εγώ λοιπόν για τις γιορτινές μέρες που έρχονται. Το κρεατικό που θα χρησιμοποιηθεί, νομίζω ότι άνετα μπορεί να αντικατασταθεί.

Πουγκιά με αρνί
Υλικά
1 κιλό αρνάκι χωρίς κόκκαλο σε κυβάκια
μεγάλα (από μπουτάκι ακόμα καλύτερα)
200 γρ. κεφαλογραβιέρα σε κύβους
αλατοπίπερο
ρίγανη
2 κ. σ. χυμό λεμονιού
200 γρ. αρακά
3 καρότα σε ροδέλες
1/3 κούπας λάδι
3 κ. σ. βούτυρο
2 σκελίδες σκόρδο
3 μεγάλες πατάτες σε κύβους
12 μεγάλες ντομάτες σε φέτες

Εκτέλεση
Πασπαλίζουμε το αρνί με αλάτι, πιπέρι, ρίγανη, λάδι, λεμόνι να σταθεί μια ώρα.
Βράζουμε λίγο τον αρακά, τα καρότα και μετά τα σωτάρουμε λίγο. Αφού τα βγάλουμε από την κατσαρόλα ή τηγάνι, σωτάρουμε το αρνί σε χαμηλή φωτιά. Στο τέλος προσθέτουμε και το σκόρδο ψιλοκομμένο.
Σε καυτό λάδι μισοτηγανίζουμε τις πατάτες και σωτάρουμε τις ντομάτες αν θέλουμε.
Ανακατεύουμε όλα τα υλικά. Φτιάχνουμε πουγκιά με διπλή λαδόκολλα και ψήνουμε στους 170 βαθμούς για μια ώρα.

Τη συνταγή αυτή δεν την έχω φτιάξει ακόμα. Είναι λίγο μπελαλίδικη αλλά αξίζει. Η φωτό είναι από παρόμοια συνταγή που φάγαμε σε μαγαζί, η οποία περιείχε 3 διαφορετικά κρέατα: αρνί, μοσχάρι, χοιρινό και από λαχανικά είχε σκόρδο και ντομάτα. Η λαδόκολλα επίσης μέσα στην οποία ψήθηκε ήταν διπλή. Κι αυτή η version μου άρεσε πολύ. Είναι πάντως μια ωραία γιορτινή πρόταση και σκέφτομαι να την τιμήσω φέτος το Πάσχα, αφού ούτε εμείς σουβλίζουμε αρνί.

Καλή Μεγάλη Εβδομάδα!
Φιλιά από Πάτρα

Κοκορέτσι

When in Rome, do as the romans do, λέει μια ξένη παροιμία. Και το αλλάζω: When in Greece, do like greeks do. Είσαι στην Ελλάδα το Πάσχα; Ε τι; δεν θα δοκιμάσεις κοκορέτσι;

Οι Vegeterians παρακαλούνται να απομακρυνθούν από τις οθόνες τους γιατί θα φρικάρουν. Το μπλογκ ουδεμία ευθύνη φέρει για πιθανές λιποθυμίες. Σας προειδοποίησα.

Η σχέση μου με το κοκορέτσι είναι περίεργη. Μέχρι πριν λίγα χρόνια, δεν ήθελα ούτε να το βλέπω. Ένιωθα όπως οι vegeterians δηλαδή. Απορούσα πώς μπορούσαν αν τρώνε όλο αυτό το πράμα... Αλλά...Εδώ και μερικά χρόνια, μια Τσικνοπέμπτη, στα καλά του καθουμένου έφαγα μια φλασιά και ήθελα κοκορέτσι σώνει και καλά. Έφαγα όλη τη Ζάκυνθο (πριν φάω το κοκορέτσι), μια και εδώ την Τσικνοπέμπτη δεν το φτιάχνουν όλες οι ψησταριές, προκειμένουν να βρω μια μερίδα. Έκτοτε, κυνηγάω το μεζεδάκι αυτό και το τσακίζω κι άσε την Κοινότητα να λέει. Δεν μου αρέσουν όλα τα μέρη του, αλλά το απ' έξω είναι μούρλια.

Κοκορέτσι να φτιάχνω δεν ξέρω. Ξέρω όμως την Αλεξάνδρα! Με την Αλεξάνδρα γνωριστήκαμε μέσα εδώ, μια ωραία ημέρα που έψαχνε να δει τι λάθος κάνει και δεν της γίνεται το τυρί. Οι απαραίτητες οδηγίες δόθηκαν και αρχίσαμε να μιλάμε για συνταγές. Η Αλεξάνδρα είναι από την Ήπειρο και εκεί ξέρουν πολύ καλά από ψητούρες και τέτοιους μεζέδες. Εδόθη συνταγή λοιπόν και εγώ σας την μεταφέρω. Η φωτό είναι από το περασμένο Πάσχα της Αλεξάνδρας. Αλεξάνδρα ευχαριστώ!

Κοκορέτσι
2 συκωταριές αρνίσιες
3-4 αρμαθιές αντεριές αρνίσιες ή 2-2,5 κιλά
2-3 μπόλιες (πάνες ή σκέπες)
καμπόσα γλυκάδια αρνίσια
1 φλυτ. κρασί
ρίγανη
1/2 φλυτ. χυμό λεμόνι
1/2 φλυτ. λάδι
αλάτι
πιπέρι
1 ματσάκι φρέσκο δεντρολίβανο
1 σούβλα για κοκορέτσι τετράγωνη, λεπτή

Πλένουμε καλά τις συκωταριές και τα γλυκάδια, τα κόβουμε σε κομμάτια και τα βάζουμε σε ένα μπολ με τη ρίγανη, λίγο αλατοπίπερο, το κρασί και το λάδι. Τα αφήνουμε στην άκρη να μαριναριστούν.
Γυρίζουμε τα έντερα με ένα ξυλάκι (κάνει και το διάφανο περίβλημα από τον κλασσικό στυλό μπικ ή χοντρή βελόνα πλεξίματος συμπληρώνω εγώ) και τα πλένουμε πολλές φορές πολύ καλά. Αν δεν μπορούμε τα βάζουμε κάτω από τη βρύση ανοίγουμε την τρύπα να τρέχει το νερό μέσα και τα πλένουμε καλά και πολλές φορές!
Μετά τα βάζουμε σε ένα μπολ με λίγο νεράκι και το λεμόνι. Έτσι θα απολυμανθούν και θα ασπρίσουν. Βάζουμε σε λίγο χλιαρό νερό τις μπόλιες να μαλακώσουν όση ώρα ετοιμάζουμε το κοκορέτσι.

Παίρνουμε τη σούβλα και περνάμε εναλλάξ συκώτι, καρδιά, πνευμόνι, γλυκάδι κτλ μέχρι να τελειώσουν. Μόλις τελειώσουν αλατοπιπερωνουμε και σκεπάζουμε γύρω γύρω με τις μπόλιες.
Τρυπάμε στη μύτη της σούβλας το έντερο και τυλίγουμε γύρω γύρω να καλυφθούν όλα τα κομμάτια. Το έντερο το τρυπάμε από τη μια μεριά για να σταθεί και να μη φύγει. Δε σκίζετε γιατί η σούβλα για το κοκορέτσι είναι πιο λεπτή από τη σούβλα του αρνιού.

Βάζουμε τη σούβλα στα κάρβουνα αρκετά ψηλά πρώτα για να μην αρπάξει! Σταδιακά κατεβάζουμε...
Σε ένα άλλο μπολάκι (χρυσές δουλειές η τάπεργουερ :-)) λάδι, λίγο νερό , λεμόνι και ρίγανη.
Βουτάμε μέσα το ματσάκι δεντρολίβανου και με αυτό αλείφουμε το κοκορέτσι μας συχνά.
Το ψήνουμε 3-4 ώρες, και όταν ροδίσει το βγάζουμε το κόβουμε σε κομμάτια , το πασπαλίζουμε με λίγο αλατοπίπερο και.... έτοιμο!!!!!!!!

Tip Ένας τρόπος για να κάνουμε πιο εύκολο το τύλιγμα των εντέρων στη σούβλα είναι ο εξής:
Παίρνουμε μια λεκάνη και βάζουμε μέσα ένα πιάτο ανάποδα. (βλέπε φωτο).
Το πιάτο από την κάτω πλευρά, έχει συνήθως μια βάση - εγκοπή και κρατά τη μύτη της σούβλας και δε γλιστράει! Βάζουμε τη μύτη της σούβλας στην εσωτερική μεριά του κύκλου όποτε εκεί που το στρογγυλό αυλάκι είναι λίγο πιο ψηλό βρίσκει και δε φεύγει πέρα δώθε....

Χρειάζεται ένας βοηθός ώστε να γυρίζει τη σούβλα και εμείς να τυλίγουμε!
Πρώτα έντερα πάνω κάτω κάθετα, όπως τυλίγουμε το σπάγκο του χαρταετού τ' άλλα γύρω-γύρω!
Όταν τυλίγεις το κοκορέτσι και τελειώσει η μια αντεριά. παίρνεις την άκρη της επόμενης και της προηγούμενης, κάνεις κόμπο και συνεχίζεις. Στο τέλος , την τελευταία άκρη ας πούμε για να στερεωθεί (και να μην φύγουν όλα τα άντερα που τυλίξαμε όταν το γυρίζουμε στη φωτιά) την περνάμε ανάμεσα στα πλεγμένα .


Tip 2) Οι συκωταριές πρέπει να μην είναι από μεγάλης ηλικίας ζώο.

Νομίζω πως η περιγραφή και τα tips της Αλεξάνδρας ήταν κατατοπιστικότατα :-)
Καλή επιτυχία!