Monday, May 30, 2011

Πώς καθαρίζουμε αγκινάρες

Μπορεί να ακούγεται σε κάποιες αστείος ο τίτλος "πώς καθαρίζουμε αγκινάρες", αλλά ας μην ξεχνάμε ότι στα μπλογκς δεν μπαίνουν μόνο έμπειρες μαγείρισσες και μάγειρες. Μπαίνουν και άνθρωποι που κάνουν τα πρώτα βήματα στη μαγειρική και οι αναλυτικές οδηγίες είναι απαραίτητες.
    

Οπότε...πώς καθαρίζουμε αγκινάρες;
Εκείνο που χρειάζεστε είναι αγκινάρες, ένα λεμόνι και ένα κοφτερό μαχαίρι. Προτιμήστε επίσης να κάνετε αυτή τη δουλειά με γάντια, αν δεν θέλετε να μαυρίσουν τα δαχτυλάκια σας από τις αγκινάρες.

1. Καθαρίζουμε τις αγκινάρες γύρω-γύρω από τα χοντρά φύλλα με μαχαίρι. Καθαρίζουμε αρκετές σειρές φύλλα, μέχρι να αρχίσουν να βγαίνουν με ευκολία (ακόμα και με το χέρι) και να εμφανίζονται τρυφερά φύλλα.

2. Κάθε μία που καθαρίζουμε από φύλλα, καθαρίζουμε λίγο και το κοτσανάκι της περιμετρικά, ή το κάθαρίζουμε στην επόμενη φάση.


3. Αφού την καθαρίσουμε από φύλλα και κοτσάνι, κόβουμε με κοφτερό μαχαίρι το μπροστινό μέρος των φύλλων (περίπου ένα εκατοστό).

4. Μετά, τοποθετώντας κάθετα την αγκινάρα με το κομμένο μέρος προς τα κάτω, κόβουμε από πάνω προς τα κάτω τα σκληρά μέρη των εξωτερικών φύλλων και τα αγκάθια τους.



5. Τις κόβουμε στη μέση, καθαρίζουμε το μεσαίο μέρος αφαιρώντας τα «μαλλιά».


6. Τέλος, τις περνάμε με λεμόνι και τις βάζουμε σε μπωλ με νερό, στο οποίο έχουμε στύψει μισό λεμόνι.

Αν δεν χρησιμοποιήσατε γάντια και μαύρισαν τα δαχτυλάκια σας, τρίψτε τα καλά με τις λεμονόκουπες. Το λεμόνι θα βοηθήσει να ασπρίσουν και να λάμψουν.

Όλα τα χρόνια, έτσι ήξερα οτι καθαρίζονται οι αγκινάρες. Τώρα τελευταία, έπεσε το μάτι μου σε μια εκπομπή μαγειρικής, όπου ο μάγειρας, αφού την καθάριζε εξωτερικά από τα σκληρά φύλλα, στο τέλος, την καθάριζε περιμετρικά από την πίσω πλευρά και με αυτό τον τρόπο, έφευγε όλο το μπροστινό μέρος και έμεινε μόνο το γουλί. Στα γουλιά, δεν έβγαζε αμέσως τα μαλλιά, για να μην μαυρίσουν, αλλά τα καθάριζε, λίγο πριν τα μαγειρέψει. Μου φάνηκε πολύ έξυπνος ο τρόπος καθαρίσματος, αλλά χρειάζεται νομίζω αρκετή δεξιοτεχνία επίσης. Κάποια στιγμή θα τον δοκιμάσω!

Καλή εβδομάδα!

Wednesday, May 25, 2011

Ψωμί με μπύρα και φρέσκο δεντρολίβανο


Τον τελευταίο καιρό, έχω εκτιμήσει πολύ το φρέσκο δεντρολίβανο. Από το Πάσχα που το έβαλα στο κατσίκι που έφτιαξα, όλο βρίσκω τρόπους να το χρησιμοποιώ και κάπου.


 Η αλήθεια τελικά, είναι ότι τα φρέσκα βότανα, δεν έχουν καμία σχέση με τα αποξηραμένα. Τα φρέσκα είναι μακράν νοστιμότερα.


Παρόλο που έχω προσπαθήσει πολλές φορές να φυτέψω βότανα και μυρωδικά, είτε δεν ζουν για πολύ, είτε μου τα διαλύουν οι γάτες μου, οπότε καταφεύγω συχνά στα αποξηραμένα. Όποτε όμως μπορώ να έχω φρέσκα, τα χρησιμοποιώ. Τώρα, δεν έχω φρέσκο δεντρολίβανο (αν και, αμα πάνε καλά τα σποράκια που φύτεψα θα έχω σύντομα), αλλά ας είναι καλά η γειτόνισσά μου που έχει ένα, ολόκληρο δεντράκι!


Στο σπίτι τελευταία έχουν μαζευτεί πολλές μπύρες και βρίσκω διάφορους τρόπους να τις καταναλώσω. Έτσι, έφτιαξα ένα νοστιμότατο ψωμί μπύρας με δεντρολίβανο. Αν το φτιάξετε, προτιμήστε μια μπύρα που να σας αρέσει στη γεύση. Αν δεν σας αρέσει η μπύρα, αντικαταστήστε τη με νερό.


Ψωμί με μπύρα και φρέσκο δεντρολίβανο
Υλικά
1 κούπα μπύρα (240 ml)
1 φάκελο ξηρή μαγιά (8 γρ.)
500 γρ. αλεύρι σκληρό
4 κ. σ. ελαιόλαδο
2 κ. σ. φρέσκο δεντρολίβανο ψιλοκομμένο
½ κ. σ. ζάχαρη
1 κ. σ. ξύδι
1 κ. γ. αλάτι

Monday, May 23, 2011

Ρώσικη σανγκρία (ποτό φράουλα-ανανάς)

 Η διεύθυνση του μπλογκ προειδοποιεί: ακολουθεί διπλοσέντονο!

Σας έχει τύχει να ξεχωρίζετε το μανάβη σας ή το χασάπη σας; Τον άνθρωπο που σας εξυπηρετεί καθημερινά, για να έχετε τα αγαθά του καθημερινού σας τραπεζιού; Μη μου πείτε ότι δεν υπάρχει κάποιος από αυτούς που συμπαθείτε παραπάνω; Που σας κάνει αστεία, σας πιάνει κουβέντα, σας λέει μια καλή κουβέντα όταν ξεκινάει η εβδομάδα;

Το Γιώργο τον ξέρω από τότε που ήταν δώδεκα χρονών παιδάκι. Ήταν μαθητής μου. Κέρατο κανονικό. Ζωηρό και όλο γέλαγε. Αλλά δεν ήταν από εκείνα που θες να τα πνίξεις. Ήταν από κείνα που γελάς με τις σκανταλιές τους. Ο Γιώργος μεγάλωσε και έχει πια μανάβικο εδώ και χρόνια. Και είναι 3 φορές περισσότερο πολυλογάς από ό,τι ήταν παλιά!

Δεν υπάρχει περίπτωση να πάω στο μαγαζί του και να μην πιάσουμε κουβέντα για ώωωωωωωωωωρα! Αφού, όταν δεν έχω χρόνο τον προειδποιώ:
-Κακομοίρη μου....Βάλε μου τα πράματα και μη μου μιλείς καθόλου, γιατί βιάζομαι. Κι έτσι και μου πιάσεις κουβέντα, δεν πρόκειται να μαγειρέψω σήμερα. Τον απειλώ, γελάμε και φεύγω. Άλλες φορές όμως που έχω χρόνο...Τον αφήνω και λέει και λέει και λέει...Ειναι non stop ο Γιώργος.


Πάω εκεί πριν το Πάσχα. Και αρχίζει η πάρλα. Δώσ' του ο ένας, δώσ' του ο άλλος, μας πιάνει ο ασταμάτητος. Σε κάποια στιγμή, γυρίζει και μου λέει:
-Άκου να σου πω μια συνταγή, για να φτιάξεις ένα ποτό!
Εγώ, χαμηλώνω το βλέμα, χαμηλώνω τη φωνή μου και λέω:
-Ξέρεις Γιώργο...εγώ, έγραψα ένα βιβλίο για ποτά...
-Το ξέρω, -λέει φωναχτά- γι' αυτό στο λέω, για να το κάνεις!!! Και συνεχίζει απτόητος με τη συνταγή.
-Θα πάρεις έναν ανανά, μπλα μπλα μπλα...Θα πάρεις και ένα κεσεδάκι φράουλες, μπλα μπλα μπλα...Θα πάρεις κι ένα μπουκάλι βότκα, μπλα μπλα, μπλα...Αυτό το ποτό το λένε ρώσικη σανγκρία και το έμαθα στην Αμερική!
Και μου λέει τη συνταγή. Εγώ αρχίζω τις ερωτήσεις, ώστε να μην μου μείνει κανένα κενό σημείο. Σημειώνω τη συνταγή πάνω σε μια χαρτοσακούλα του μανάβικου, μιλάμε κάμποση ώρα ακόμα και φεύγω.

Sunday, May 22, 2011

Έκθεση Σερραϊκών προϊόντων στο μετρό στο Σύνταγμα, 20-24 Μαΐου

Μόλις γύρισα σπιτάκι μου, μετά από ένα σύντομο ταξιδάκι στην πρωτεύουσα. Είδα το κοριτσάκι μου, είδα φίλες και φίλους, έκανα τις βόλτες μου στα αγαπημένα μου μαγαζιά (βλέπε κουζινικά, μπαχαρτζίδικα κλπ), ήπια καφεδάκι στην Πλάκα και άλλα πολλά. Όποιος γυρίζει, μυρίζει, δεν λένε; Έτσι κι εγώ. Επειδή γύριζα, μύρισα κιόλας. Μαζί με το αγαπημένο μου Μαράκι που πρώτη το πήρε χαμπάρι (και μετά με την καλή μου την Έφη), μπήκαμε στην έκθεση, δοκιμάσαμε καβουρμά που δεν είχα ξαναφάει, δοκιμάσαμε τυροπιτάκια με χειροποίητο φύλλο και είδαμε πολλά καλούδια από τις Σέρρες. Απ' ό,τι καταλάβαμε, κάθε λίγες μέρες είναι κι άλλη έκθεση, παρόλο που δεν βρήκαμε κάποια λίστα που να λέει ποιοι προηγήθηκαν ή ποιοι έπονται. Η έκθεση αξίζει, όπως και κάθε τέτοια έκθεση με προϊόντα από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Προλαβαίνετε να την επισκεφτείτε!

Έκθεση Σερραϊκών παραδοσιακών προϊόντων, τοπικά προϊόντα, Τουρισμός, Αγροτουρισμός.
20-24 Μαΐου. Μετρό Συντάγματος, Αθήνα








Thursday, May 19, 2011

Αυγοφέτες για το πρωινό μας!

Αυγοφέτες ή french toast όπως λέγονται. Τα παιδά μου έμαθαν αυτό το σνακ στη φίλη μου την Ασπασία εδώ και χρόνια και έκτοτε το τιμούν συχνά. Ακόμα και για βράδυ, όταν δεν υπάρχει κάτι να φάνε, μπορεί να το ζητήσουν. Είναι ένα ευέλικτο σνακ, αφού κάποιος μπορεί να το φάει σε γλυκιά ή αλμυρή εκδοχή. Οι δικοί μου εδώ, το προτιμούν γλυκό!

Αυγοφέτες
Υλικά
3 αυγά
2-3 κ. σ. γάλα
8 φέτες ψωμί του τοστ
πραλίνα φουντουκιού ή τυρί


Εκτέλεση
Χτυπάμε σε πιάτο με πηρούνι ή σύρμα τα αυγά και προσθέτουμε λίγο γάλα. Δεν πρέπει να αραιώσει το μίγμα πολύ.
Ζεσταίνουμε σε μέτρια θερμοκρασία αντικολλητικό τηγάνι χωρίς λάδι.
Βουτάμε μία φέτα κάθε φορά στο μίγμα του αυγού, χωρίς να την αφήσουμε να μουλιάσει ιδιαίτερα. Ίσα να βραχεί και από τις δύο πλευρές.
Βάζουμε το ψωμί στο τηγάνι και ψήνουμε για 1-2 λεπτά από κάθε πλευρά.
Κάθε φορά που θέλουμε να βάλουμε ψωμί στο τηγάνι, το βρέχουμε μόλις πριν το βάλουμε. Δεν το αφήνουμε πολλή ώρα στο μίγμα του αυγού.


Σερβίρουμε ζεστές τις αυγοφέτες με πραλίνα φουντουκιού, ή τριμμένο τυρί για αλμυρή βέρσιον.

Καλό πσκ!