Φακή σούπα

Η φακή, όπως συνηθίζεται να φτιάχνεται στα ελληνικά σπίτια, είναι ένα πιάτο που "παίζει" στο σπίτι μας από τα παιδικά μου χρόνια μέχρι τώρα. Ένα απλό, συνηθισμένο, αλλά υγιεινό πιάτο, που κάθε Ελληνίδα νοικοκυρά έχει φτιάξει ή προτίθεται να φτιάξει. Στα πλαίσια της Μεσογειακής διατροφής, η οποία περιλαμβάνει όσπρια ή λαδερά δις εβδομαδιαίως, στα πλαίσια ακόμα-ακόμα και της θρησκευτικής μας παράδοσης που ζητάει το ίδιο Τετάρτη και Παρασκευή, η φακή, είναι ένα φαγητό, που συνηθίζεται στη χώρα μας και συνήθως αγαπιέται από μικρούς και μεγάλους, αν εξαιρέσει κανείς τις παρενέργειές της, που κανείς δεν αγαπάει. Αλλά αυτά τα έχουμε ξαναπεί: Μέρα που φτιάχνετε όσπρια, καλύτερα να μην καλείτε άνθρωπο το απόγευμα για καφέ! Αφήστε το για άλλη μέρα!

Τα τελευταία χρόνια, ενώ η φακή είναι ένα φαγητό που πάντα μου άρεσε, παρατηρώ ότι με πειράζει (και δεν εννοώ τις συνηθισμένες της παρενέργειες), αλλά, μου βαραίνει πολύ το στομάχι. Η φίλη μου η Τζέλλα, μου είπε να δοκιμάσω να βάλω λίγο πιπέρι καγιέν στη φακή μου, γιατί βοηθάει. Μία φορά που το δοκίμασα, δείχνει ότι μάλλον βοηθάει! Δοκιμάστε το κι εσείς. Δεν έχετε τίποτα να χάσετε. Στη δόση που αναφέρω παρακάτω, έβαλα 1/8 κ. γ. πιπέρι καγιέν.

Αν φτιάξετε φακή και δεν την καταναλώσετε όλη, μπορείτε να τη φυλάξετε στην κατάψυξη και να την αποψύξετε μια άλλη φορά που δεν θα έχετε φτιάξει μεσημεριανό. Διατηρείται τέλεια στην κατάψυξη!

Φακή σούπα

Για 4-5 πιάτα

½ κιλό φακή
1 μέτριο ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 κ. σ. γεμάτη, πάστα ντομάτας
2 φύλλα δάφνης
2-3 σκελίδες σκόρδο καθαρισμένες ολόκληρες ή κομμένες σε φλούδες
½ ποτήρι κρασιού λάδι
αλάτι
προαιρετικά
1/8 κ.γ. πιπέρι καγιέν
ξύδι

Εκτέλεση
Βάζουμε στη χύτρα 2-3 ποτήρια νερό να ζεσταίνουν.
Καθαρίζουμε και πλένουμε τη φακή σε σουρωτήρι.
Τη βάζουμε στη χύτρα (αν εσείς δεν θέλετε χύτρα, δε θα τα χαλάσουμε), προσθέτουμε και όλα τα υπόλοιπα υλικά.
Προσθέτουμε επιπλέον νερό, τόσο ώστε να καλύπτει 2-3 δάχτυλα τη φακή και βράζουμε για 20-30 λεπτά σε μέτρια φωτιά με κλειστή τη χύτρα.
Όταν ανοίξουμε τη χύτρα και δούμε ότι έχει ακόμα νερό, βράζουμε λίγο ακόμα με ανοιχτή τη χύτρα. Αν αντιθέτως είναι πηχτή, προσθέτουμε νερό.
Αν την κάνετε σε κανονική κατσαρόλα, θέλει περισσότερο χρόνο.
Συνοδέψτε τη με φρέσκο ψωμάκι και φέτα. Για μένα επίσης, το ξύδι στη φακή είναι  must!

Καλή εβδομάδα!

Φιλετάκια χοιρινά με μουστάρδα

Μια και μάθαμε να κάνουμε κνέντελ, να και μια πρόταση για να τα συνοδέψουμε!

Φιλετάκια χοιρινά με μουστάρδα

Υλικά

6 φιλετάκια χοιρινά
2 κ. γ. μουστάρδα
¼ κούπας κρασί
αλάτι με μυρωδικά
νερό
λίγο λάδι
Προαιρετικά:
λεμόνι κονφί

Εκτέλεση
Πλένουμε και στεγνώνουμε τα φιλετάκια. Με το χέρι μας μπορούμε να τα πλατύνουμε ελαφρά.
Τα σωτάρουμε στο λάδι. Αν βγάλουν υγρά, αφήνουμε να τα πιει πριν συνεχίσουμε.
Μόλις πιει τα υγρά, σβήνουμε με το κρασί.
Αφήνουμε να πάρει μια βράση και ρίχνουμε τα υπόλοιπα υλικά και λίγο νερό.
Βράζουμε το φαγητό για μισή ώρα και προσθέτουμε νερό αν χρειάζεται.
Σερβίρουμε με ρύζι, πατάτες, πουρέ, ή κνέντελ.

Αν βάλετε λεμόνι κονφί, προσέξτε το αλάτι, γιατί τόσο το κονφί, όσο και η μουστάρδα, είναι ήδη αλατισμένα.

Καλό Σαββατοκύριακο!

Κνέντελ

Όταν ο έλλην ταξιδεύει, ένα από τα πράγματα που του μένουν στο μυαλό (για να μην πω το μόνο), είναι τι έφαγε εκεί που πήγε...Έχετε ακούσει ποτέ έλληνα να λέει: "πήγαμε στους Δελφούς και είδαμε το υπέροχο μουσείο", "πήγαμε στη Θεσσαλονίκη και περάσαμε από τη Βεργίνα, "πήγαμε στην Κρήτη και είδαμε την Κνωσό"; Αντιθέτως, είμαι σίγουρη ότι έχετε ακούσει τις εξής ατάκες:
"πήγαμε στους Δελφούς και φάγαμε κάτι κοψίδιααααα", "πήγαμε στη Θεσσαλλλλλονίκη και φάγαμε κάτι μπουγάτσες και κάτι τρίγωνα Πανοράματος", πήγαμε στην Κρήτη και φάγαμε κάτι χοχλιούς μπουμπουριστούς (μπλιαχ)!!! Τέτοια του μένουν του έλληνα από τα ταξίδια. Και μια και ταξίδια δεν βλέπω να κάνουμε σύντομα πάλι έτσι που μας καταντήσανε, θα αρχίσουμε να σκαλίζουμε τις παλιές φωτογραφίες και να θυμόμαστε γεύσεις που δοκιμάσαμε και θεάματα που είδαμε όπου πήγαμε.

Σας έχω ξαναπεί, ότι ένα από τα καλύτερα ταξίδια που έχω κάνει ποτέ, ήταν εκείνο εκεί που πήγα ολομόναχη στη Γερμανία στη Νέλλη. Ίσως επειδή ήταν πρωτόγνωρο που ταξίδεψα μόνη (με χίλιους φόβους από το αεροπλάνο μέχρι πολλά άλλα), ίσως επειδή περάσαμε τέλεια με τη Νέλλη...Δεν ξέρω γιατί, πάντως το έχω στα τοπ 3 ταξίδια που έχω κάνει.

Η Νέλλη και ο Μάρτιν ήταν πολύ καλοί οικοδεσπότες. Είχαν οργανώσει κοντινά ταξιδάκια για να δω νέα μέρη και να γνωρίσω τον τόπο που ζουν. Έτσι, στο πρώτο μου ταξίδι, βρεθήκαμε στο Ρότενμπουργκ, ένα παραμυθένιο μέρος, γραφικό και κουκλίστικο, μια διατηρημένη μεσαιωνική πόλη! Εκεί, πέρα από τα αξιοθέατα που είδαμε (και τα θυμάμαι όλα, χεχε), φάγαμε και πολύ ωραία σε ένα μαγαζί! Νουά με μια υπέροχη σάλτσα και κνέντελ! Επίσης, μια και ήταν Οκτώβρης, ήπιαμε κρασί που ακόμα δεν είχε γίνει, θολό, αφρώδες, αγίνωτο και φρέσκο και τόσο, μα τόσο νόστιμο!

Τα κνέντελ μου άρεσαν πολύ, παρόλα αυτά όμως, δεν επεδίωξα ποτέ να τα φτιάξω. Κάποια στιγμή πήρα κάτι έτοιμα και άρεσαν στο γιο μου, οπότε είπα να φτιάξω και δικά μου. Διάβασα διάφορες συνταγές, πειραματίστηκα 2-3 φορές και κατέληξα στην παρακάτω. Προχτές, ένα φιλαράκι από το φβ, έπαιζε στο κάτι ψήνεται, έφτιαξε κνέντελ και θυμήθηκα ότι δεν τα έχω βάλει ακόμα. Αν θέλετε να συνοδέψτε ψητά, είναι μια διαφορετική πρόταση από τις συνηθισμένες. Έχουν βέβαια τη φασαριούλα τους, αλλά αν έχετε δοκιμάσει και σας άρεσαν αξίζει να τα κάνετε!
 

Γερμανικά Κνέντελ

Υλικά (για 20 κνέντελ)

6 μέτριες πατάτες (1 κιλό)
1 μεγάλο αυγό ελαφρώς χτυπημένο
¾ κούπας αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
5 κ. σ. τρίμματα ψωμιού (έβαλα χωριάτικο)
1,5 κ. σ. αλάτι
προαιρετικά
1 πρέζα μοσχοκάρυδο

Εκτέλεση

Καθαρίζουμε, πλένουμε και βράζουμε τις πατάτες μέχρι να τρυπιούνται.
Λιώνουμε τις πατάτες όσο είναι ακόμα ζεστές σε πρέσα.

Αφήνουμε να κρυώσουν λίγο και προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά (αυγό, τρίμματα, αλάτι, μοσχοκάρυδο, αλεύρι).
Ανακατεύουμε με κουτάλι να πάνε παντού τα υλικά.
Βάζουμε αρκετό νερό σε κατσαρόλα να βράσει.
Αλευρώνουμε μια επιφάνεια για να ακουμπήσουμε τα κνέντελ.
Αλευρώνουμε τα χέρια μας και πλάθουμε μεγάλες μπάλες από το μίγμα της πατάτας (σε μέγεθος μανταρινιού). Αλευρώνουμε συχνά τα χέρια μας αν κολλάνε.
Τοποθετούμε τα κνέντελ στην αλευρωμένη επιφάνεια μέχρι να βράσει το νερό.

Μόλις κοντεύει να πάρει βράση, χαμηλώνουμε τη φωτιά) στο 1,5-2 με διαβάθμιση μέχρι 3).
Ρίχνουμε τα μισά κνέντελ μέσα στο νερό που βράζει ελαφρά και αφήνουμε να βράσουν για 5 λεπτά. Αν τα κνέντελ δεν έχουν σφιχτή υφή ή το νερό βράζει δυνατά, θα διαλυθούν.
Βγάζουμε τα κνέντελ με τρυπητή κουτάλα.
Τα τοποθετούμε σε πιατέλα μέχρι να φτιάξουμε και τα υπόλοιπα. Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία για τα υπόλοιπα κνέντελ και σερβίρουμε αμέσως.
Μπορούμε, όταν τα πλάθουμε, στο κέντρο του καθενός, να βάλουμε ένα κομμάτι λουκάνικο.

Tip: Καθώς τα έβγαζα με την κουτάλα, τα πέρναγα μια γρήγορα βόλτα από κρύο τρεχούμενο νερό βρύσης. Νομίζω ότι αυτό βοήθησε να μην διαλυθούν. Δεν είναι υποχρεωτικό να το κάνετε. Πιο σημαντικό, είναι να μην σας διαλυθούν με το βράσιμο!

Cookies βρώμης χωρίς ζάχαρη με στέβια (γλυκαντικό)

Η στέβια, είναι ένα φυτό, που ανακαλύφτηκε το 1887 στα υψίπεδα της Παραγουάης. Για χρόνια καλλιεργούνταν και χρησιμοποιούνταν από τις τοπικές φυλές των Ινδιάνων, ως γλυκαντικό και θεραπευτικό φυτό. Υποκαθιστά πλήρως τη ζάχαρη αφού είναι πιο γλυκιά και χωρίς καθόλου θερμίδες. Της προσδίδουν ιδιότητες αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και αντιβακτηριδιακές. Ένα ακόμα πλεονέκτημά της είναι ότι αντέχει σε υψηλές θερμοκρασίες (άρα μπορεί να τη χρησιμοποιήσουμε σε ψήσιμο ή βράσιμο), κάτι που δεν συμβαίνει με άλλα γλυκαντικά. Επίσης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί από διαβητικούς!
περισσότερες πληροφορίες
biostevia
ethnos
el.wikipedia

Όταν αγόρασα τη στέβια από την Πάτρα, είχα μια ελπίδα ότι θα μου άρεσε και έτσι θα έβρισκα τρόπους να την συμπεριλάβω σε γλυκές δοκιμές για να τρώω χωρίς τύψεις τα γλυκά που μου αρέσουν. Φευ! Τι τα θες… Όπως έλεγε κάποτε και κάποιος στο hungry, το γλυκό, δεν είναι γλυκό αν δεν έχει ζάχαρη…Δυστυχώς, όπως πολλά υποκατάστατα ζάχαρης, έχει κι αυτή εκείνη τη γνωστή μεταλλική γεύση, που δεν μου αρέσει καθόλου. Ίσως η ποσότητα που χρησιμοποίησα να ήταν μεγάλη (μια κουταλιά της σούπας) και αν χρησιμοποιήσω λιγότερο, να μην είναι τόσο έντονη, αφού έτσι κι αλλιώς, η γλυκαντική της δράση είναι 150-300 φορές μεγαλύτερη από τη ζάχαρη. Σαν ποσότητα δηλαδή, σε αυτό που έφτιαξα, είναι μεγάλη! Ίσως ξαναλέω, με μικρότερη ποσότητα, να είναι καλύτερο το αποτέλεσμα. Μπορείτε να δοκιμάσετε κι εσείς με μικρότερη ποσότητα.

Αν χρησιμοποιήσετε άλλου είδους γλυκαντικό, προσέξτε τις οδηγίες. Θα πρέπει να μπορεί να εκτεθεί σε υψηλές θερμοκρασίες. Δεν μπορούν όλα τα γλυκαντικά να χρησιμοποιηθούν σε υψηλές θερμοκρασίες.

Η στέβια που πήρα εγώ, ήταν σε σκόνη και ήταν πράσινη. Απ’ ό,τι είδα, κυκλοφορεί και επεξεργασμένη σε διάφορους τύπους και λευκή.

Σκέτα τα μπισκότα δεν μου άρεσε να τα καταναλώσω. Όμως, όταν τα βουτάω στον καφέ, δεν είναι καθόλου άσχημα. Επειδή λοιπόν συχνά μου στέλνουν email, άτομα που θέλουν να φτιάξουν κάτι για τους δικούς τους που πάσχουν από διαβήτη, σας γράφω τη συνταγή και όποιος θέλει μπορεί να τη δοκιμάσει. Τα άτομα με διαβήτη, ας πάρουν τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού τους πρώτα, πριν καταναλώσουν οτιδήποτε γλυκό!

Cookies βρώμης χωρίς ζάχαρη με στέβια (γλυκαντικό)

Υλικά για 1 δόση

120 γρ. μαργαρίνη light
1 κ. σ. στέβια σκόνη
3 κ. σ. γάλα χαμηλών λιπαρών
2 κ. σ. κακάο άγλυκο
½ κ. γ. μοσχοκάρυδο
100 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
100 γρ. νιφάδες βρώμης
1 κ. γ. baking powder

Εκτέλεση

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 160-170 βαθμούς. Στο δικό μου φούρνο, ανεβάζω ψηλά τη σχάρα όταν πρόκειται για μπισκότα-κουλούρια κλπ.
Σε ένα μπωλ χτυπάμε με μίξερ τη μαργαρίνη με τη στέβια για 2-3 λεπτά.
Προσθέτουμε το γάλα και το κακάο, χτυπάμε να ενσωματωθούν.
Προσθέτουμε το αλεύρι, το μπέκιν, το μοσχοκάρυδο και τις μισές νιφάδες βρώμης (50 γρ.) και ενσωματώνουμε με χτύπημα.
Τέλος, προσθέτουμε τις υπόλοιπες 50 γρ. νιφάδες και ζυμώνουμε να ενσωματωθούν με το χέρι. Δεν χρειάζεται να ενσωματωθούν και να χαθούν μέσα στη ζύμη εντελώς, όπως φαίνεται και στις φωτό.
Σε ταψί, στρώνουμε αντικολλητικό χαρτί.
Πλάθουμε μπαλάκια ζύμης σε μέγεθος καρυδιού και τα πατικώνουμε.
Ψήνουμε για 12 λεπτά περίπου. Μην ξεχνάτε ότι τα μπισκότα σκληραίνουν καθώς κρυώνουν.
Απολαύστε χωρίς τύψεις!

Μπισκοτάκια αμυγδάλου

Πρόσφατα, βρέθηκα με αρκετά αμύγδαλα, επειδή έφτιαξα σουμάδα. Στα πλαίσια της ανακύκλωσης υλικών αλλά και δεδομένου του γεγονότος ότι η τιμή του αμύγδαλου είναι τσουχτερή για να τα πετάς, έφτιαξα μπισκοτάκια αμυγδάλου. Στέγνωσα τα αμύγδαλα που χρησιμοποίησα μέσα στο φούρνο για λίγη ώρα, προκειμένου να χάσουν την υγρασία που είχαν από το φούσκωμα με το νερό. Αν χρησιμοποιήσετε αμύγδαλα κατευθείαν χωρίς να φτιάξετε σουμάδα, δεν χρειάζεται να κάνετε κάτι τέτοιο. Μπορείτε όμως να χρησιμοποιήσετε ψημένα, γιατί, όπως διάβαζα, αναδεικνύουν καλύτερα το άρωμά τους.

Επειδή χρόνο για πειραματισμούς δεν είχα τότε, βρήκα μια συνταγή από εδώ και την έκανα. Διπλασίασα τα υλικά, έβαλα περισσότερα αμύγδαλα, λίγο περισσότερο αλεύρι και αντί για λικέρ αμαρέττο έβαλα σουμάδα, λικέρ κρέμας αμυγδάλου και εσάνς αμυγδάλου μαζί. Τα μπισκοτάκια σκληραίνουν με τις μέρες, οπότε μην τα παραψήσετε (αν και χλωμό το κόβω να μένουν μέρες). Με αυτή τη δόση τη διπλασιασμένη, αν θυμάμαι καλά, έβγαλα 3 ταψιά μπισκοτάκια.

Μπισκοτάκια αμυγδάλου

Υλικά

240 γρ. βούτυρο αγελάδος ή μαργαρίνη
1 κούπα ζάχαρη
2 αυγά
2,5-3 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 ½ κούπα χοντροτριμμένο αμύγδαλο
2 κ. γ. λικέρ αμαρέττο (ή λικέρ κρέμας αμυγδάλου-εσάνς αμυγδάλου-σουμάδα)

Εκτέλεση

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς και στρώνουμε χαρτί ψησίματος σε 2 ταψιά.
Χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι να ασπρίσει. Προσθέτουμε τα αυγά, το αμύγδαλο και το λικέρ και συνεχίζουμε το χτύπημα για λίγο.
Συνεχίζουμε με τους γάντζους του μίξερ και προσθέτουμε το αλεύρι τμηματικά. Η ζύμη δεν θα είναι συμπαγής, αλλά θα κολλάει και θα έχει ακανόνιστη μορφή.
Με μικρό κουταλάκι, ρίχνουμε μικρές κουταλιές από το μίγμα όχι κοντά τη μία στην άλλη. Το μίγμα δεν απλώνει πολύ, οπότε, αφού ρίξτε τις κουταλιές, μπορείτε αν θέλετε να διορθώσετε το σχήμα του μπισκότου.
Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 10-12 λεπτά μέχρι να πάρουν ένα ελαφρύ χρωματάκι.

Καλό Σαββατοκύριακο!