Στον Αέρα, στις Μαριές

Την Κυριακή βρεθήκαμε με φίλους στα βουνά, στις Μαριές, 27 χλμ περίπου βορειοδυτικά της Ζακύνθου. Φάγαμε στην ταβέρνα Αέρας, πολύ καλά και χορταστικά. Από κάτω ακριβώς, βρίσκεται ο κόλπος του Πόρτο Βρώμη, ένα λιμανάκι από το οποίο φεύγουν βάρκες γαι το Ναυάγιο. Είναι το κοντινότερο σημείο από όπου μπορεί να πάει κάποιος στο Ναυάγιο.

Πονέσαμε βλέποντας τη καμμένη φύση ολόγυρα, αλλά θαυμάσαμε το πάντα υπέροχο τοπίο και ομορφιά του Πόρτο Βρώμη. Τι λέτε; Δεν άξιζαν να κάνουμε τόσα χιλιόμετρα για τα παρακάτω; (σημ.: έτσι για την ιστορία, πληρώσαμε 15 ευρώ το άτομο...)

Ψωμί ζυμωτό με πουρέ κολοκύθας. Η γρήγορη εκδοχή

Την περασμένη εβδομάδα, συνοδέψαμε τα γιουβαρλάκια μας με ψωμί ζυμωτό που έφτιαξα στα γρήγορα με το μίξερ. Είχα βγάλει από την κατάψυξη πουρέ κολοκύθας και είχαν περάσει 3 μέρες χωρίς να τον χρησιμοποιήσω. Οπότε, σκέφτηκα μια γρήγορα λύση για ψωμί, για να τον αξιοποιήσω επιτέλους. Αντί για φρέσκια μαγιά, χρησιμοποίησα ξηρή και αντί να ζυμώσω το ψωμί, χτύπησα τα υλικά στο μίξερ με τα εξαρτήματα για ζύμη. Έτσι, σε μιάμιση ώρα περίπου, είχαμε φρέσκο "ζυμωτό" ψωμί. Αν βιάζεστε και δεν έχετε χρόνο για ζυμώματα και διπλές αναμονές για φούσκωμα του προζυμιού και της ζύμης, μπορείτε να αντικαταστήσετε τη φρέσκια μαγιά με ξηρή και να επιταχύνετε τη διαδικασία. Η παρακάτω συνταγή, μοιάζει με τη συνταγή που έχω στο βιβλίο μου, μόνο που έχει απλοποιηθεί, για να γίνει σύντομα. Αν δεν έχετε πουρέ κολοκύθας, μπορείτε να κάνετε το ψωμί, αντικαθιστώντας τον πουρέ με νερό. Ρίξτε το νερό τμηματικά, μέχρι να έχετε μια ζύμη που δεν κολλάει στο μίξερ. Μπορείτε να βάλετε μυρωδικά που σας αρέσουν μέσα στο ψωμί. Ρίγανη, θυμάρι, σκόρδο κλπ.

Ψωμί ζυμωτό με πουρέ κολοκύθας
Υλικά
½ κιλό αλεύρι για ζυμωτό ψωμί (το σκληρό χοντρόκοκκο αλεύρι, συνήθως σε πορτοκαλί συσκευασία)
1 φάκελο μαγιά (8 γρ.)
1 κ. γ. αλάτι
1 κ. γ. ζάχαρη
200 γρ. πουρέ κολοκύθας
3 κ. σ. ελαιόλαδο
¾ κούπας χλιαρό νερό (περίπου)
1 κ. σ. παπαρουνόσπορο

Εκτέλεση
Ανακατεύουμε όλα τα στεγνά υλικά.
Κάνουμε λακκούβα, ρίχνουμε το λάδι, τον πουρέ και μισή κούπα χλιαρό νερό.
Χτυπάμε με το μίξερ (διότι βαριόμαστε να ζυμώσουμε) με το εξάρτημα για ζύμες και προσθέτουμε καθώς χτυπάμε λίγο νερό ακόμα, (περίπου ¼ κούπας) μέχρι να έχουμε μια ζύμη που δεν κολλάει.
Διαμορφώνουμε το ζυμαράκι μας, το βάζουμε σε ταψί με χαρτί ψησίματος και το αφήνουμε να φουσκώσει για μισή ώρα σε ζεστό περιβάλλον (φούρνος στους 30 βαθμούς, καλοριφέρ, κουβερτούλα).
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180-190 βαθμούς και ψήνουμε για 50 λεπτά περίπου.
Τσακίζουμε κατά βούληση :-)

Καλή εβδομάδα!

Γιουβαρλάκια

Ας φτιάξουμε ένα παραδοσιακό φαγητό. Ποιος δεν έχει φάει γιουβαρλάκια από τα χέρια της μάνας του; Για να δούμε πώς θα το κάνουμε:

Γιουβαρλάκια
Υλικά για 6-8 άτομα
1 κιλό κιμάς
3/4 φλυτζανιού ρύζι
1 κρεμμύδι τριμμένο
1 κ. σ. ξερό μαϊντανό (ή μισό φλυτζάνι φρέσκο ψιλοκομμένο)
αλάτι
πιπέρι
2 αυγά
χυμό από 1-2 λεμόνια

Και τώρα τι κάνουμε:
Τρίβουμε το κρεμμύδι στον τρίφτη ή στο μούλτι (το ότι ξέχασα προχτές να βάλω κρεμμύδι, δεν θα το κάνω θέμα και το καλό που σας θέλω είναι να μην το κάνετε ούτε κι εσείς ;-) ) Προσθέτουμε στον κιμά το ρύζι πλυμένο, το κρεμμύδι, τον μαϊντανό, αλάτι και πιπέρι. Ζυμώνουμε καλά όλα τα υλικά. Πλάθουμε μετρίου μεγέθους μπαλάκια και τα τοποθετούμε σφιχτά το ένα δίπλα στο άλλο σε χύτρα (ή κατσαρόλα). Πλάθουμε μέχρι να τελειώσει όλο το μίγμα.
Προσθέτουμε νερό μέχρι να καλύπτονται τα γιουβαρλάκια και ένα δάχτυλο πιο πάνω.
Βράζουμε στη χύτρα, σε μέτρια φωτιά για 25-30 λεπτά. Αν δεν τα κάνουμε στη χύτρα θα θέλει οπωσδήποτε περισσότερη ώρα σε κοινή κατσαρόλα.
Τα γιουβαρλάκια μας είναι έτοιμα. Σε αυτή τη φάση μπορούμε αν θέλουμε να τα αυγοκόψουμε.
Για να αυγοκόψουμε τα γιουβαρλάκια, χτυπάμε τα ασπράδια των αυγών με σύρμα ή ρόδα. Όταν χτυπηθούν και γίνουν ελαφριά μαρέγκα, προσθέτουμε και τα κροκάδια. Χτυπάμε να αναμιχθούν κι αυτά καλά. Ρίχνουμε το λεμόνι και συνεχίζουμε το χτύπημα για μερικά δευτερόλεπτα. Παίρνουμε ζουμί από την κατσαρόλα και το προσθέτουμε στα αυγά πάντα χτυπώντας. Συνεχίζουμε να βάζουμε όσο πιο πολύ ζουμί μπορούμε. Όταν πάρουμε αρκετό ζουμί (ή σχεδόν όλο), προσθέτουμε το μίγμα των αυγών στην κατσαρόλα ανακατεύοντας απαλά. Το φαγητό μας είναι έτοιμο.

Tips:
Θα προσέξατε ότι δεν έβαλα καθόλου λάδι. Θεωρώ ότι δε χρειάζεται να βάλουμε επιπλέον λίπος αφού ο κιμάς έχει αρκετό. Αν κάποιος βέβαια θέλει να προσθέσει λάδι, δεν έχει παρά να το κάνει.

Πολλοί βάζουν ένα πιάτο πάνω από τα γιουβαρλάκια για να μη διαλυθούν. Ποτέ δεν το έχω κάνει και ποτέ δε μου έχουν διαλυθεί. Για τον ίδιο λόγο μερικοί προσθέτουν αυγό μέσα στη ζύμη. Αν το φαγητό μας βράσει σε μέτρια φωτιά, δεν κινδυνεύει να διαλυθεί.
Το φαγητό μας μπορεί να γίνει και κοκκινιστό χωρίς την προσθήκη των αυγών και του λεμονιού. Απλώς προσθέτουμε μια κουταλιά πάστα ή συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας αφού προσθέσουμε το νερό και το αφήσουμε να βράσει.

Αν μείνει φαγητό, μπορείτε να το φυλάξετε στην κατάψυξη για επόμενη χρήση.

Συνοδέψαμε το φαγητό μας, με σαλάτα πράσινη και τοματίνια, πιπεριά, κρεμμυδάκι

και ψωμί με πουρέ κολοκύθας, το οποίο έφτιαξα σε μιάμιση ώρα. Έγινε ταχύτατα, γιατί χρησιμοποίησα μίξερ αντί να το ζυμώσω.

Τελευταία, πειραματίζομαι με ψωμιά που μπορούν να γίνουν γρήγορα, με χτύπημα σε μίξερ για ακόμα μεγαλύτερη ευκολία.

Καλό πσκ σε όλους!

Γευστικό ταξίδι στο Βέλγιο

Την περασμένη εβδομάδα, σας πήγα βόλτα στη Γερμανία. Σήμερα, θα σας πάω στο Βέλγιο. Είδατε βρε φιλαράκια που έχω εγώ και με σκέφτονται όταν ταξιδεύουν; Οι φίλοι μου Θοδωρής και Άντα, ταξίδεψαν στο Βέλγιο και μέσα από τις φωτογραφίες τους είχα την ευκαιρία να θυμηθώ και το δικό μας ταξίδι εκεί. Εκείνο που μου έκανε εντύπωση, ήταν ότι το Βέλγιο τώρα, ήταν πιο φτηνό σε σχέση με τότε που είχαμε πάει εμείς (προ ευρώ). Μου φάνηκε παράξενο γιατί το θεωρούσα από τις πιο ακριβές χώρες της Ευρώπης. Οι φίλοι μας πάντως, έφαγαν πολύ καλά και πολύ φτηνά, ενώ ψώνισαν και πράγματα σε πολύ καλές τιμές, κάτι για το οποίο εμείς δεν μπορούσαμε να παινευτούμε τότε...

Ο κάθε τόπος, διαμορφώνει διατροφικές συνήθειες, ανάλογα με τα προϊόντα που του δίνει η γη του, η θάλασσά του, το περιβάλλον και οι κλιματολογικές συνθήκες και όχι μόνο γι' αυτό. Έτσι, αν έρθει κάποιος εδώ στην Ελλάδα θα δοκιμάσει τα σιτηρά και τα όσπρια, θα θελήσει να δοκιμάσει φασολάδα και γεμιστά, σουβλάκια και πίτα γύρο κλπ. Εξαιρούνται οι άγγλοι που έρχονται στη Ζάκυνθο και εξακολουθούν να τρώνε φασόλια πάνω σε ψωμί τοστ το πρωί, να τρώνε μπέργκερ και να πίνουν μπύρες παρακολουθώντας κάποιον αγγλικό αγώνα σε ένα συνδρομητικό ή δορυφορικό κανάλι. Αναρωτιέμαι γιατί δεν έμεναν σπίτι τους να τα κάνουν όλα αυτά και να τους έρθει φτηνότερα. Αλλά αυτοί καλά κάνουν. Εμείς που αντί για φρέσκο ψωμί με μέλι, τους προσφέρουμε φασόλια σε τοστ, γιατί το κάνουμε; Αυτό είναι που δεν καταλαβαίνω...
Τεσπα...ξέφυγα...

Τι έλεγα; Α ναι! Κάποιος λοιπόν που θα έρθει στην Ελλάδα θα φάει τα παραπάνω, κάποιος που θα πάει στην Ιταλία θα δοκιμάσει πίτσα και μακαρονάδες, στη Γερμανία βουρστ, μπρέτζελ κλπ και πάει λέγοντας.

Στο Βέλγιο, 3 πράγματα προσέχεις και θυμάσαι (τουλάχιστον έτσι έγινε με μένα) όσο είσαι εκεί και αφού φύγεις:
Την πληθώρα σε μύδια, τη μεγάλη ποικιλία σε σοκολάτες και την ακόμα μεγαλύτερη ποικιλία σε μπύρες.

Δεν θα ξεχάσω τα εστιατόρια που βρίσκονταν στη σειρά γύρω από την Γκραν Πλας στις Βρυξέλλες και χάζευες από τα πόσα πολλά μύδια υπήρχαν και από τις τιμές τους. Οι Βέλγοι, λένε μάλιστα, ότι έχουν ένα πολύ απλό τρόπο για να ξεχωρίζουν αν είναι φρέσκα (της εποχής) τα μύδια: αν τα μύδια τα πάρεις σε μήνα που έχει μέσα Ρ, τότε είναι φρέσκα. Αλλιώς, δεν είναι. Δηλαδή, τους μήνες Μάιο έως Αύγουστο, μύδια φρέσκα δεν υπάρχουν. Τώρα κατά πόσο είναι αλήθεια αυτό, δεν είμαι σίγουρη.
Όσο για τις συνήθειες που διαμορφώνονται σε ένα τόπο που έλεγα παραπάνω, σκεφτείτε πόσο συχνά ή εύκολα τρώνε γαρίδες, που υπάρχουν ειδικά σκεύη για το μαγείρεμά τους.

Για τις σοκολάτες τους, δεν θα πω πολλά, γιατί νομίζω ότι όλοι λίγο πολύ έχουμε ακούσει για τις διάσημες βέλγικες σοκολάτες, σοκολατοποιίες κλπ. Παρακάτω, θα δείτε ό,τι αντικείμενο μπορείτε να φανταστείτε, φτιαγμένο από σοκολάτα: χαρτονομίσματα, μπουκάλια μπύρας κλπ.

Τέλος, σίγουρα θα έχετε ακούσει γαι τιε βέλγικες μπύρες. Μπύρες ξανθές, σκούρες, μαύρες, άσπρες, κόκκινες, πικρές, φρουτώδεις κλπ. Τεράστια ποικιλία μπύρας, που ικανοποιεί και τον πιο απαιτητικό λάτρη της μπύρας!

Όμως είπα πολλά. Καθίστε αναπαυτικά, πάρτε μια παγωμένη Λεφ και απολαύστε γευστικό ταξίδι!

Οι φωτό, του φίλου μου του Θοδωρή. Θοδωρή, ευχαριστώ για τις φωτογραφίες! Να είσαστε καλά να ξαναπάτε σύντομα!

Σουφλέ μαύρης ή λευκής σοκολάτας

Άλλη μια βδομάδα ξεκινάει, άλλο ένα σαββατοκύριακο πέρασε και για άλλη μια φορά δεν πρόλαβα να κάνω όλα όσα ήθελα...Έχει καταντήσει κλισέ τελευταία, το ξέρω, αλλά αν είναι κάτι που έχει αλλάξει εδώ και κάνα χρόνο σε μένα, αυτό είναι η διαχείριση του ελεύθερου χρόνου μου. Είναι γεγονός, ότι το 24ωρο δεν μου φτάνει πια...Για όλα όσα κάνω, όλα όσα σχεδιάζω, όλα όσα προγραμματίζω και όλα όσα προκύπτουν.

Τελευταία, όλο κάτι κάνω με τα μαγειρικά μου. Άλλα τα ανακοινώνω, άλλα δεν είναι ακόμα ώρα να ανακοινωθούν, άλλα θέλουν λεπτούς χειρισμούς γιατί αγγίζουν ευαίσθητες χορδές και προσωπικά δεδομένα (άλλων). Όταν έρθει η ώρα, θα σας πω και γι΄αυτά. Προσπαθώ να ασχολούμαι με τη μαγειρική, άλλα όλο κάτι καινούριο προκύπτει στον ορίζοντα. Και πάνω που τελειώνει κάτι και λέω "άντε....τώρα θα ησυχάσω λίγο", τσουπ! Κάτι καινούριο ξεφυτρώνει. Εκείνο που δείχνει να μένει αμετάκλητα σταθερό, είναι η δυσκολία να χωρέσουν όλα όσα κάνω, στο 24ωρό μου...

Είπα να σας γλυκάνω και να ξεκινήσει γλυκά η καινούρια εβδομάδα. Οκ. Καλή η δίαιτα, δεν λέω, αλλά δεν μου φταίνε τίποτα οι υπόλοιποι που δεν κάνουν! Σήμερα έχει γλυκάκι λοιπόν, για να γλυκαθούμε για τα καλά για τη βδομάδα που ξεκινάει.

Τη συνταγή, την είχα βρει στο μπλογκ του φίλου μου του Γιάννη, στους μάγειρες και την πείραξα μόνο μια σταλίτσα. Εδώ και χρόνια, έψαχνα συνταγή για σουφλέ σοκολάτας, γιατί αρέσει πολύ στα παιδιά μου. Όχι ότι σε μας δεν αρέσει...αλλά λέμε...
Ψάξε-ψάξε, βρέθηκα στους μάγειρες. Είχα αγοράσει κάτι ράμεκιν που δεν είχα δοκιμάσει ακόμα, ε...δεν ήθελα και πολύ. Μελέτησα τη συνταγή, μου φάνηκε εύκολη, οπότε δεν χρειάστηκε και πολύ για να πειστώ να την κάνω. Το μόνο πρόβλημά μου την πρώτη φορά, ήταν, ότι ενώ ήμουν σίγουρη ότι είχα σκούρα σοκολάτα για να κάνω τη συνταγή, στο σπίτι βρισκόταν μόνο λευκή! Έτσι, την πρώτη φορά, δοκιμάστηκε με λευκή σοκολάτα (εξού και το λευκό μίγμα στα ράμεκιν στη φωτό).

Από τότε, η συνταγη φτιάχτηκε πολλές φορές και σχεδόν πάντα με σκούρα σοκολάτα. Πειραματιστείτε έτσι ώστε να μην στεγνώσει το κέικ σας μέσα. Λάβετε υπόψη σας, ότι η θερμότητα των ράμεκιν, θα ψήνουν για λίγο ακόμα τα κέικ σας, ακόμα κι όταν τα βγάλετε από το φούρνο. Άρα, αν τα θέλετε λίγο υγρούλια, βγάλτε τα έγκαιρα, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του φούρνου σας. Σερβίρετε αν θέλετε τα σουφλέ με λίγη αραιή κρέμα γάλακτος, μια μπάλα παγωτό ή σιρόπι σοκολάτας για έξτρα σοκολατένια απόλαυση. Εγώ θα προτείνω και κάτι ακόμα. Σερβίρετε τα σουφλέ όπως είναι ζεστά, με μια κουταλιά λικέρ κρέμας αμυγδάλου ή λικέρ καφέ από πάνω! Θα τα απογειώσει!

Σουφλέ μαύρης ή λευκής σοκολάτας
Υλικά για 4 ράμεκιν (κοινώς: κεραμικά πυρίμαχα μπωλάκια. Ξέρεις τι ξύλο είχαμε φάει μικρά για να μάθουμε να τα λέμε ράμεκιν;;;)
2 αυγά
60 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
80 γρ. ζάχαρη
100 γρ. μαύρη ή λευκή σοκολάτα
100 γρ. βούτυρο

Εκτέλεση
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170-180 βαθμούς.
Λιώνουμε τη σοκολάτα μαζί με το βούτυρο σε μπεν μαρί.
Χτυπάμε σε ένα μπωλ πολύ καλά τα ασπράδια σε σφιχτή μαρέγκα.
Χτυπάμε σε άλλο μπωλ τα κροκάδια με τη ζάχαρη καλά.
Προσθέτουμε σιγά-σιγά -ενώ χτυπάμε- τη σοκολάτα με το βούτυρο.
Ρίχνουμε και το αλεύρι (το οποίο κόντεψα να ξεχάσω).
Αφού ενωθούν καλά τα υλικά, προσθέτουμε και τη μαρέγκα και ανακατεύουμε απαλά με κουτάλι για να μην ξεφουσκώσει (ή έστω στην πιο χαμηλή σκάλα στο μίξερ για λίγα δευτερόλεπτα).
Βουτυρώνουμε τα φορμάκια μοιράζουμε το μίγμα και τα ψήνουμε για 20 λεπτά περίπου.
Δοκιμάστε με ένα μαχαιράκι ή σουβλάκι. Καλό είναι να μείνει λίγο υγρό στη μέση.
Σοκολαστείτε όσο είναι ζεστά, με πάθος και χωρίς φόβο!

Και μια και ανέφερα το φίλο μου το Γιάννη, είδατε το καινούριο site που έφτιαξε; Κάθε σαπούνι που σκαλίζει, χρειάζεται το λιγότερο 2 ώρες για να γίνει! Ρίξτε μια ματιά στο μαγικό κόσμο του soap carving!

Καλή εβδομάδα!