Σαλάτα καπρέζε-Ιταλική εβδομάδα

Η παραγωγή στον κήπο συνεχίζεται κι εγώ την αξιοποιώ με τον καλύτερο τρόπο.

Σήμερα, όπως και όλη την εβδομάδα, φυσάει ιταλικός άνεμος στη συνταγή μου. Insalata caprese. Απλή, νόστιμη, με λίγα λιπαρά, αρωματική και ιταλική!

Σαλάτα καπρέζε
Υλικά
1 ντομάτα (ώριμη θα έλεγα, αλλά όχι παραγινωμένη)
1 κομμάτι μοτσαρέλα (χρησιμοποίησα τη συσκευασία των 125 γρ.)
λίγο φρέσκο βασιλικό
ελαιόλαδο (must)
αλάτι
πιπέρι (προτίμησα λευκό)

Εκτέλεση
Κόβουμε τη ντομάτα και τη μοτσαρέλα σε φέτες λεπτές.
Τοποθετούμε σε πιάτο εναλλάξ τις φέτες ντομάτας και μοτσαρέλας.
Κόβουμε με το χέρι μας φυλλαράκια βασιλικού και τον ρίχνουμε ανέμελα από πάνω. Αν δεν τον ρίξετε ανέμελα, δεν θα πετύχει, πιστέψτε με! :-)))
Ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο, αλατάκι και πιπεράκι.
Απολαμβάνουμε χωρίς πολλές τύψεις.

Άλλοι τρόποι για να σερβίρετε την καπρέζε, είναι οι εξής:
Κόψτε την ντομάτα κάθετα, αλλά μην τη διαχωρίσετε στο κάτω μέρος. Βάλτε τις φέτες μοτσαρέλας ανάμεσα από τις κομμένες φέτες της ντομάτας.

Κόψτε φέτες τη ντομάτα και τη μοτσαρέλα. Σερβίρετε κάθε φέτα ντομάτας με μια φέτα μοτσαρέλας επάνω της.

Στα 100 γραμμάρια, η μοτσαρέλα που χρησιμοποίησα, είχε 19% λιπαρά και 250 θερμίδες. Μπροστά σε άλλα τυριά που έχουν 40% λιπαρά, είναι μια χαρά. Ακόμα κι αν φάτε τη σαλάτα μόνοι σας, πάλι οι θερμίδες που παίρνετε και τα λιπαρά, δεν είναι πολλά. Αν φυσικά δεν αρχίσετε τις βούτες με κάνα μισόκιλο χωριάτικο ψωμί! ;-)

Πανακότα-Ιταλική εβδομάδα

Πανακότα: Ουσιαστικά σημαίνει μαγειρεμένη κρέμα. Ιταλικό επιδόρπιο, λέγεται ότι προέρχεται από τη βόρεια Ιταλία, από την περιοχή Πιεμόντε. Συνήθως σερβίρεται με σάλτσα από βατόμουρα, καραμέλα ή σοκολάτα. Εύκολο γλυκάκι, χωρίς αυγά, που μπορεί να προετοιμαστεί μια-δυό μέρες πριν αν είναι απαράιτητο για ένα τραπέζι.
Τη συνταγή είχα βρει εδώ και χρόνια, σε ένα ιταλικό site, αφού τη δοκίμασα και με ξετρέλανε...
Ας δούμε πως θα την κάνουμε:

Panna Cotta (με σκόνη ζελατίνης)
Υλικά

3-4 κουτ. σούπας γάλα φρέσκο (και παραπάνω βάζω εγώ)
2 κουτ. σούπας ζελατίνη σκόνη
2 και 1/2 φλυτζάνια πλήρες γάλα φρέσκο
2 φλυτζάνια ελαφριά κρέμα γάλακτος
1/2 φλυτζάνι ζάχαρη

Εκτέλεση
Βάζουμε τη ζελατίνη σε ένα φλυτζάνι και τη βρέχουμε με τις 4 κουτ. γάλα. Εδώ να σας πω, ότι εγώ, όταν δω ότι η ζελατίνη έχει φουσκώσει, προσθέτω κι άλλο γάλα. Προσθέτω σχεδόν άλλο τόσο γάλα.
Σε ένα μεταλλικό μπωλ, ζεσταίνω το γάλα, την κρέμα γάλακτος και τη ζάχαρη. Δεν πρέπει να βράσει το μίγμα.
Αφού ζεσταθεί καλά το μίγμα, προσθέτουμε και τη ζελατίνη και ανακατεύουμε πολύ καλά μέχρι να λιώσει η ζελατίνη εντελώς. Θα το καταλάβετε αν δεν έχει λιώσει γιατί θα ανεβαίνει στην επιφάνεια όση δεν έχει λιώσει.
Αφού λιώσει, μοιράζουμε το μίγμα σε μπωλάκια πλαστικά ή μεταλλικά. Τα αφήνουμε να κρυώσουν και τα τοποθετούμε στο ψυγείο.
Χρειάζονται τουλάχιστον 2-3 ώρες για να πήξουν.
ΔΕΝ πήζει η κρέμα με το βράσιμο.
Βγαίνουν αρκετά μπωλάκια. Εξάλλου την πανακότα δεν τη βάζουμε σε μεγάλα μπωλάκια αλλά σε μικρά, όπως της κρέμας καραμελέ.
Σερβίρουμε την κρέμα αφού την ξεφορμάρουμε, με σιρόπι σοκολάτα, καραμέλα ή με σιρόπι από τα γλυκά κουταλιού που έχετε. Στη φωτό είναι με καραμέλα, σοκολάτα και σιρόπι από το κουμ κουάτ που είχα φτιάξει.

TIPS: εδώ είναι τώρα το ζουμί.
Σε μια συνταγή, το μυστικό βρίσκεται στα...μυστικά! Προσοχή λοιπόν στα παρακάτω.
Το γάλα που θα χρησιμοποιήσετε δεν πρέπει να είναι εβαπορέ. Η πανακότα είναι όμορφη όταν είναι κατάλευκη και όχι υποκίτρινη ή μπεζ.

Η κρέμα γάλακτος που θα χρησιμοποιήσετε πρέπει να είναι ελαφριά και όχι πηχτή. Οι συμβουλές που δίνω προκύπτουν από την πείρα μου και τίποτα άλλο. Ούτε σεφ είμαι, ούτε χημικός τροφίμων. Η πείρα όμως διδάσκει πολλά. Γι΄αυτό, χρησιμοποιήστε ελαφριά και υδαρή κρέμα γάλακτος. Γιατί; Γιατί πολύ απλά, αν πάρετε μια κρέμα γάλακτος πηχτή, όταν θα βγάλετε την πανακότα από το φορμάκι της θα εκπλαγείτε αφού η πηχτή κρέμα γάλακτος θα έχει διαχωριστεί από το γάλα κατά τη διάρκεια της πήξεως (το έχω πάθει!).

Για να ξεφορμάρετε την κρέμα όταν θελήσετε, ζεστάνετε νεράκι σε ένα μικρό μεταλλικο μπωλ, τόσο ώστε όταν βυθίσετε μέσα το φορμάκι με την κρέμα, το νερό να φτάνει στο ύψος της κρέμας. Αν την έχετε βάλει σε ματαλλικά φορμάκια, λίγα δευτερόλεπτα είναι αρκετά για να ξεκολλήσει η κρέμα από τα τοιχώματα. Αν είναι πλαστικά τα φορμάκια, θέλει λίγο παραπάνω χρόνο. ΠΡΟΣΟΧΗ: λιώνει γρήγορα με τη θερμοκρασία!

Μπορείτε να παίξετε με την ποσότητα της κρέμας και του γάλακτος. Μπορείτενα βάλετε παραπάνω γάλα και λιγότερο κρέμα.

Έχω συνταγή και με φύλλα ζελατίνης, για όποιον δεν βολεύεται με τη σκόνη. Εγώ προτιμώ την σκόνη. Θα ακολουθήσει και η άλλη συνταγή.

Όπως και να ΄χει, η φρέσκια και σπιτική πανακότα δε συγκρίνεται με καμία ετοιματζίδικη.
Δοκιμάστε τη λοιπόν!

Καπονάτα-Ιταλική εβδομάδα

Λατρεύω την Ιταλία και την κουζίνα της. Θα αφιερώσω λοιπόν αυτή την εβδομάδα, σε συνταγές της Ιταλίας. Παρακάτω, ακολουθεί συνταγή για καπονάτα, μια συνταγή για σαλάτα με μελιτζάνες, που είχα βρει σε ένα ιταλικό σάιτ εδώ και χρόνια. Και ιταλικό και νηστίσιμο και κύριο και ορεκτικό και όλα τα καλά. Ακολουθούν δύο εκδοχές...

Caponata
Τι χρειαζόμαστε για 6 άτομα:

8 μελιτζάνες μακρουλές (και με κοντόχοντρες το έχω κάνει)
400 γρ ντομάτες ώριμες τριμένες
150 γρ. ελιές πράσινες ξεκουκουτσιασμένες και κομμένες στα 2
σέλινο (όχι τα φύλλα, ο βλαστός)
κάπαρη (τουλάχιστον 2 γεμάτες κουταλιές σούπας)
2 κρεμμύδια
βασιλικό
λίγη ζάχαρη
1/2 ποτήρι καλό ξύδι από κόκκινο κρασί
αλάτοπίπερο
ελαιόλαδο

Πώς θα την κάνουμε:
Κόβουμε τη μελιτζάνα σε κύβους με τη φλούδα.
Την αφήνουμε σε αλατισμένο νερό για μιά ώρα.
Τις στραγγίζουμε, τις στεγνώνουμε και σωτάρουμε σε τηγάνι με λάδι.
Ζεματίζουμε το σέλινο, τ κόβουμεε σε κομμάτια και το αφήνουμεε σε αλατισμένο νερό.
Ξεκουκουτσιάζουμε τις ελιές και τις αφήνουμε σε ζεστό νερό για δέκα λεπτά.
Στο μεταξύ, φτιάχνουμε τη σάλτσα ντομάτα με το κρεμμύδι και το βασιλικό.
Στο τηγάνι που σωτάραμε τις μελιτζάνες και έχουν γίνει πια, (ε, τι κάνετε τόση ώρα πια;), αφού αποσύρουμε τις μελιτζάνες, κάουμε ένα γύρω τις ελιές, την κάπαρη και το σέλινο.
Μετά προσθέτουμε, τη σάλτσα ντομάτας και αφήνουμε να βράσει για μερικά λεπτά.
Προσθέτουμε και τις μελιτζάνες και αφήνουμε να πάρουν τα αρώματα της σάλτσας για 5-10 λεπτά, ανακατεύοντας προσεκτικά.
Τέλος, προσθέτουμε το ξύδι με τη ζάχαρη αφήνοντας να βράσουν για 3-4 λετπά.
Αλατοπιπερώνουμε και δοκιμάζουμε.
Η καπονάτα σερβίρεται χλιαρή ή κρύα. Ακόμα καλύτερα αν μείνει στο ψυγείο για ώρες ή μια ολόκληρη νύχτα.

Η συνταγή μπορεί να ακούστηκε περίπλοκη αλλά έτσι την περιέγραφε το ιταλικό site από όπου την είχα πάρει εδώ και χρόνια. Πάντα, μπορούμε να απλουστεύσουμε τη διαδικασία. Δηλαδή, ένα άλλο ιταλικό site προτείνει, μετά το σωτάρισμα της μελιτζάνας, να προσθέσουμε στο ίδιο τηγάνι τη ντομάτα και τα υπόλοιπα υλικά. Η επιλογή είναι δική σας. Εγώ κάνω τη 2η που είναι εμφανώς πιο απλή.

Προσοχή: Καπονάτα χωρίς ελιές και κάπαρη, δεν είναι καπονάτα. Είναι μελιτζάνες με σάλτσα...Αυτά κάνουν τη διαφορά. Μπορείτε επίσης το βασιλικό να μην τον βάλετε μέσα, αλλά να το βάλετε για γαρνιτούρα. Εμένα δε μου αρέσει ιδιαίτερα ο βασιλικός και δε βάζω, τελευταία βέβαια έχω αρχίσει να αλλάζω γνώμη και να εκτιμώ ιδιαίτερα τον φρέσκο βασιλικό.

Η καπονάτα είναι παραδοσιακή σισιλιάνικη συνταγή. Μπορεί να παρουσιαστεί σαν ορεκτικό ή κύριο πιάτο συνοδευμένο από ένα καλό μπουκάλι κρασί της Νατάσσας πχ. Έχετε δοκιμάσει τα κρασιά της Νατάσσας; Όχι; Αααα, χάνετε!
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν σάλτσα για ζυμαρικά αλλά με πιο πηχτή τη σάλτσα. Μπορούμε επίσης να της προσθέσουμε κολοκύθι ή πιπεριά.
Φτιάχτε τη και θα με θυμηθείτε. Τη δοκίμασα κάποτε σε ένα ιταλικό εστιατόριο και από τότε τη φτιάχνω κάθε καλοκαίρι.

Αλμύρα και όχι της θάλασσας

Πριν λίγες μέρες αγόρασα αλμύρα που βρήκα στο σμ, για να δω αν όντως είναι ίδια με τα κρίταμα που είχα φάει στα Ξύγκια. Τώρα, να πω ότι είναι ακριβώς το ίδιο....δεν ορκίζομαι. Τα κρίταμα είχαν μακρουλά φύλλα και ελάχιστα φαρδιά. Η αλμύρα είχε φύλλα σαν του δεντρολίβανου. Δεν είμαι απόλυτα σίγουρη ότι είναι το ίδιο ακριβώς. Η γεύση τους έμοιαζε πάντως.

Αν βρείτε αλμύρα στο σμ, καθαρίστε τη από τα σκληρά κοτσανάκια και βράστε τη μόνο για 10 λεπτά ή μέχρι να είναι μαλακά τα κοτσανάκια της. Μην την παραβράσετε γιατί μπορεί να λιώσει. Αλάτι δεν χρειάζεται πολύ το νερό (έως καθόλου) γιατί όπως λέει και το όνομά της, έχει αλάτι από μόνη της αφού φύεται κοντά σε θάλασσες. Βγάλτε τη από το νερό, βάλτε της λάδι και ξύδι αρκετό και αφήστε τη να μείνει λίγο με το ξύδι. Τρώγεται πολύ ευχάριστα μόνη της ή σαν σαλάτα.

Συγκρίνετε τις φωτό με τα κρίταμα. Εμένα δεν μου φαίνονται ίδια κι ας κυκλοφορούν τα κρίταμα με την ονομασία αλμύρα...

Κρίταμα

Αλμύρα

Καλό σκ!!!

Γαστριμαργικό οδοιπορικό στην Κωνσταντινούπολη

Η φίλη μου η Νένα, πριν λίγες μέρες βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Πολύ θα ήθελα να πάω κι εγώ μια φορά, για δύο λόγους. Για να δω την Αγία Σοφία και για να κάνω βόλτα στην αγορά της και στα μπαχαρτζίδικα.

Η Νένα μου έστειλε φωτό από την αγορά και έτσι μπορούμε να ταξιδέψουμε κι εμείς νοερά έστω. Νουνού μου ευχαριστώ πολύ!
Ας ξεναγηθούμε στην Πόλη...