Μανιτάρια ψητά λαδορίγανη

Τι έχει σήμερα το μενού; Φαγάκι ελαφρύ, με ελάχιστες θερμίδες, νηστίσμο, άριστο για την υγεία μας.
Αν κάνετε μια πρόχειρη αναζήτηση για τη διατροφική αξία των μανιταριών, θα δείτε πόσα καλά έχουν και πόσο εφάμιλλα είναι του κρέατος.

Περιέχουν ελάχιστες θερμίδες αφού περιέχουν ελάχιστο και αμελητέο λίπος, έχουν πρωτεΐνες σαν αυτές του κρέατος, είναι πλούσια σε μεταλλικά άλατα και ιχνοστοιχεία, είναι φτωχά σε νάτριο, άρα ιδανικά για δίαιτα, έχουν πολλές βιταμίνες, έχουν αντικαρκινική δράση, μειώνουν τα επίπεδα της χοληστερίνης και άλλα καλά.
Αντικαθιστούν το κρέας σε συνταγές που θέλουμε να το αποφύγουμε. Έχετε φάει μανιτάρια στιφάδο ή μαγειρίτσα με μανιτάρια; Μιλάμε για νοστιμιά!

Μανιτάρια ψητά λαδορίγανη.
Τι θα χρειαστούμε:

1 πακέτο λευκά μανιτάρια εμπορίου (αγαρικά)
χυμό 1 λεμονιού
ρίγανη
λίγο λάδι
αλάτι (προαιρετικά)

Ανοίγουμε τον φούρνο στο γκριλ στους 180-200 βαθμούς.
Καθαρίζουμε τα μανιτάρια με υγρό πανί. Τα μανιτάρια έχουν την ιδιότητα να απορροφούν υγρά, είναι ευαίσθητα, οπότε καλό είναι να καθαρίζονται με υγρό πανί και όχι απευθείας με νερό.
Κόβουμε τα μανιτάρια στα 2 ή 4 κομμάτια. Αν είναι πολύ μεγάλα, τα κόβουμε περισσότερες φορές.
Τοποθετούμε τα μανιτάρια σε ένα ταψάκι. Μην σας ανησυχεί αν είναι μικρό το ταψί και φαίνονται στριμωγμένα. Μαζεύουν με το ψήσιμο.
Ρίχνουμε από πάνω λίγο λάδι και το χυμό ενός λεμονιού ή και παραπάνω αν σας αρέσει η γεύση του λεμονιού.
Πασπαλίζουμε με ρίγανη, ρίχνουμε αλάτι αν θέλουμε και ψήνουμε για 20 λεπτά περίπου ή όσο χρειαστεί για να ετοιμαστούν. Δεν κράτησα χρόνο, αλλά αν θυμάμαι καλά, τόσο χρειάστηκε περίπου.

Μπορούμε φυσικά να προσθέσουμε κι άλλα πράγματα στη συνταγή μας. Ψιλοκομμένο σκορδάκι, άλλα μυρωδικά κλπ. Εγώ τα φτιάχνω έτσι. Μόνο με λάδι, λεμόνι, ρίγανη.

Φάτε τα ζεστά, χωρίς τύψεις και με τη σιγουριά ότι έχετε προσφέρει πολλά ωφέλιμα στοιχεία στον οργανισμό σας.

Καλό σκ!

Muscari-Κουρκουτσέλια

Όταν ήρθα στη Ζάκυνθο, προ αμνημονεύτων χρόνων, υπήρχαν 2-3 φαγητά που δεν έτρωγα και πολλά που δεν είχα δοκιμάσει. Ήμουν μικρή και αθώα παιδίσκη φυσικά τότε και δεν ήξερα. Και καλά θα ήταν να μην έχω μάθει, διότι από τότε δεν σταμάτησα να μαγειρεύω, να δοκιμάζω και να τρώω.
Μέσα στα φαγητά που δεν είχα δοκιμάσει ποτέ μου, ούτε καν γνώριζα την ύπαρξή του για την ακρίβεια, ήταν τα κουρκουτσέλια.

Τα κουρκουτσέλια είναι άγρια λουλούδια με βολβό, λεπτό μίσχο και μωβ-μπλε λουλουδάκια, τα οποία εμφανίζονται μετά τις βροχές του χειμώνα, στο τέλος Φλεβάρη μέχρι τέλος Μάρτη. Φυσικά, η επιστημονική τους ονομασία δεν είναι κουρκουτσέλια, αλλά muscari.
Πολλές πληροφορίες για τα muscari μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Όταν πρωτοείπα στη Νέλλη που είναι γεωπόνος για τα κουρκουτσέλια, προσπαθήσαμε να βρούμε την επιστημονική του ονομασία, τη βοτανική. Με την περιγραφή και τις φωτογραφίες μου η Νέλλη βρήκε πως λέγεται muscari και ανήκει στην οικογένεια των υάκινθων.

Αν απορείτε που τρώμε λουλούδια, σας υπενθυμίζω ότι είναι πολλά τα λουλούδια που τρώγονται. Θυμηθείτε τα λουλούδια της κολοκυθιάς, τα λουλούδια της λεμονιάς που γίνονται γλυκό, τους ηλίανθους και άλλα πολλά.

Αν θέλουμε να φάμε λουλούδια, προσέχουμε από πού τα μαζεύουμε. Θα πρέπει να μην είναι ραντισμένο το μέρος και φυσικά δεν τα αγοράζουμε από ανθοπωλείο. Προτιμάμε φρέσκα λουλουδάκια, τις τρυφερές κορυφές τους, γερά και εμφανίσιμα. Όσοι έχουν αλλεργίες, θα πρέπει να είναι προσεχτικοί. Κανείς δυστυχώς δεν ξέρει σε τι λουλούδι ή φαγητό είναι αλλεργικός πριν το φάει. Αν κάποιος έχει αλλεργία, καλό είναι να μην κάνει πειράματα.

Στα κουρκουτσέλια μας τώρα. Ο Μάρτιν, που κι αυτός είναι γεωπόνος, λέει ότι τα muscari έχουν ολίγον δηλητήριο, το οποίο όμως εξουδετερώνεται με το βράσιμο. Αυτό, για να μην σας φοβίσω, συμβαίνει και με άλλους βολβούς. Εξάλλου, κοντά 20 χρόνια που τα τρώω με τα κιλά, αν είχα πάθει κάτι, θα έβλεπα ήδη τα "μουσκάρια" ανάποδα :-)))
Περιττό να σας πω, ότι τα έτρωγα ακόμα και έγκυος. Τότε δεν γνώριζα τον Μάρτιν, τη Νέλλη και το δηλητήριο :-))) Επίσης, είμαι και αλλεργική ολίγον!

Τα κουρκουτσέλια που φυτρώνουν εδώ, υπάρχουν σε 3-4 διαφορετικά είδη. Η πεθερά μου, που μου έμαθε να τα τρώω, μου έλεγε ότι δεν τρώγονται όλα, έτσι έμαθα να συλλέγω κι εγώ μόνο το είδος που βλέπετε στη φωτογραφία. Εκτός από αυτό, φυτρώνουν και αυτά που μπορείτε να δείτε κάνοντας κλικ εδώ κι εδώ. Δεν ξέρω αν αυτά πραγματικά τρώγονται. Έτσι έμαθα και έτσι συνέχισα να τα μαζεύω.

Πως τα μαγειρεύουμε:
για 2-3 ματσάκια κουρκουτσέλια
1-2 κ. σ. πάστα ντομάτας (ανάλογα πόσα έχουμε)
1-2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
λίγο λάδι
ξύδι
αλάτι
αυγά προαιρετικά

Κόβουμε τους μίσχους αν είναι σκληροί. Αν είναι τρυφεροί τους κρατάμε. Συνήθως, κρατάμε για βράσιμο το κομμάτι που έχει πάνω του λουλούδια.
Τα πλένουμε και τα βάζουμε σε κατσαρόλα με λίγο νερό (να τα σκεπάζει).
Βράζουμε τα λουλουδάκια μαζί με 1-2 κουταλιές πάστα ντομάτας ή χυμό ντομάτας, μερικές σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες και λίγο λαδάκι.
Βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν.
Αν χρειαστεί προσθέτουμε νερό.
Στο τέλος του μαγειρέματος, προσθέτουμε όσο ξύδι θέλουμε.

Μια άλλη εκδοχή που κάνουν εδώ, είναι να προσθέτουν αυγά, στο τέλος του μαγειρέματος. Εμένα μου αρέσουν σκέτα χωρίς αυγά. Ταιριάζουν πολύ με φέτα. Η ελαφρώς πικρή γεύση του (όχι πια ιδιαίτερα πικρή με αυτό τον τρόπο) είναι τέλεια!
Αν τα βρείτε σε λαϊκή ή μανάβη, δοκιμάστε τα. Απ' ό,τι ξέρω, τα βρίσκουμε στην Ελλάδα σε πολλά μέρη, απλά αλλάζει η ονομασία.
Στο βάζο ή στην κατσαρόλα λοιπόν;

Έξι bloggers γράφουν για την Αθήνα

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
ΓΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΜΠΙΡΑ & BLOGGING
Έξι bloggers γράφουν για την Αθήνα

Έξι bloggers με συγγραφικό ταλέντο ανακάλυψαν οι
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ/ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ μέσα από το internet.
Και τους ανέθεσαν να γράψουν ο καθένας μια ιστορία για την Αθήνα. Τις έξι αυτές διασκεδαστικές ιστορίες εξέδωσαν σε ισάριθμα βιβλία εικονογραφημένα από τον ζωγράφο ΜΠΑΜΠΗ ΠΥΛΑΡΙΝΟ.
Το εγχείρημα στηρίχτηκε από την Amstel Pulse κι έτσι τα βιβλία δεν πωλούνται αλλά χαρίζονται!

Η Εταιρεία Πολιτισμού Action Direct ανέλαβε τη διοργάνωση έξι παρουσιάσεων των πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων και των βιβλίων τους σε έξι café –στέκια της νεολαίας.
Εκεί οι συγγραφείς και οι συντελεστές που υλοποίησαν την πρωτοποριακή, όσο και ουσιαστική αυτή ιδέα, σας περιμένουν για να σας προσφέρουν τα βιβλία μαζί με ένα ποτήρι μπίρα Amstel Pulse.

OI ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ & O ΖΩΓΡΑΦΟΣ

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΛΜΟΥ: Γυάλινα νήματα

ΦΩΤΗΣ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ: Mindstyle

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΗΜΟΥ: Apologia pro sua vita

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Satanasso

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΓΑΡΗΣ: Καλειδοσκόπιο

DANA SEMITECOLO: Dana Semitecolo

Ο ζωγράφος Μπάμπης Πυλαρινός


Για περισσότερα:
citystories
http://www.facebook.com/group.php?gid=65635682781

Είμαι περήφανη που 2 bloggers (Dana, Δημήτρης), ο ζωγράφος και ο εκδότης είναι ζακυνθινοί. Μπράβο σε όλους. Και στους ζακυνθινούς, αλλά και στους υπόλοιπους.

Καθαρή Δευτέρα

Φέτος δεν μπορώ να πω...Παράπονο δεν έχω. Ααααα όλα κι όλα...Το καρναβάλι το ζήσαμε έντονα. Βόλτες, καφέδες, μπαράκια, λίγο ποτό παραπάνω, λίγο τσιγάρο παραπάνω, αλλά λέω δόξα το Θεό, όταν θυμάμαι το μαύρο καρναβάλι που πέρασα πέρυσι, που είχε σπάσει η μάνα μου το χέρι της και έτρεχα καρναβαλιάτικα στην Πάτρα. Οπότε, δόξα το Θεό, καλά περάσαμε.

Παρακολουθήσαμε πολλές εκδηλώσεις. Είδαμε τη Γκιόστρα, το Βενετσιάνικο γάμο, την παρέλαση μικρών και μεγάλων την Κυριακή και τέλος το πόβερο καρναβάλι.

Μέχρι χτες βράδυ, δεν ξέραμε τι θα κάνουμε για Καθαρή Δευτέρα. Κάτι σχέδια που είχαμε με κάτι φίλους ναυάγησαν, γιατί τους πλάκωσαν ιώσεις. Χτες λοιπόν, με την υπόλοιπη παρέα, αποφασίσαμε να πάμε στο Γάιδαρο, όπου θα παιζόταν μια ομιλία και μετά να πάμε σε φιλικό μαγαζί που δεν λειτουργούσε, ο καθένας με τα δικά του πράγματα. Μια χαρά ιδέα για τέτοια μέρα.

Σηκώθηκα πρωί, έφτιαξα μια λαγάνα για να έχουμε στο σπίτι, έφτιαξα χαλβά και νηστίσιμα τρουφάκια φουντουκιού για να τα πάρουμε μαζί και φύγαμε.

Είδαμε την ομιλία "Τα προξενιά" που παίχτηκε δίπλα στο κύμα. Ήταν πολύ αστεία και έπαιξαν πολύ καλά όλοι τους.

Μετά, πήγαμε για φαγητό. Στήσαμε στα τραπέζια όλα τα σαρακοστιανά και φάγαμε πολύ δυστυχώς! Όσο και να θες να προσπαθήσεις, τέτοια μέρα είναι δύσκολο να φας λίγο.
Τουρσιά, φασόλια, γίγαντες, κουκιά, πατζάρια, ταραμοσαλάτες, λαγάνες, πιπεριές, ελιές, χταπόδια, χαλβάδες και άλλα πολλά καλούδια.


Μάζεψα κουρκουτσέλια για να τα μαγειρέψω, είδαμε λουλουδάκια ανοιξιάτικα, φωτογράφισα χαρταετούς και το απογευματάκι γυρίσαμε.

Εύχομαι σε όλους καλή σαρακοστή, καλό μήνα και καλή άνοιξη. Ελπίζω να περάσατε όλοι υπέροχα!

Ρυζόγαλο

Τις τελευταίες μέρες καρναβαλιζόμαστε στο νησί. Πολλή κούραση τις τελευταίες 2 μέρες αλλά και μεγάλη ικανοποίηση και χαρά από το αποτέλεσμα των κόπων μας. Χοροί, γλέντια, "ομιλίες", βόλτες, καφέδες, ξενύχτι, όλα παίζουν. Διανύουμε τις τελευταίες μέρες πριν τη Σαρακοστή, οι οποίες είναι φουλ από καρναβαλικές εκδηλώσεις.

Τελευταία Κυριακή της Αποκριάς πλησιάζει. Την τελευταία Κυριακή, είναι το αποκορύφωμα των εορταστικών εκδηλώσεων εδώ. Η παρέλαση του Καρναβαλιού ολοκληρώνεται την ίδια μέρα με την «Κηδεία της Μάσκας» ή «Πόβερο Καρναβάλι», όπου οι καρναβαλιστές οδηγούν το Βασιλιά Καρνάβαλο στην τελευταία του κατοικία. Είναι το πλέον χαρακτηριστικό και ιστορικό δρώμενο του Ζακυνθινού Καρναβαλιού με πολύ παλιές ρίζες και επιρροές, το οποίο φτάνει ως τις μέρες μας για να κλείνει κάθε χρόνο την αυλαία των εκδηλώσεων. Το πόβερο καρναβάλι, ξεκινάει με την «κηδεία» της μάσκας, καθώς η μπάντα παιανίζει καρναβαλικά αλλά και πένθιμα. Ακολουθεί η πομπή με φανάρια του Βενετσιάνικου Γάμου, τύμπανα, λάβαρα και εξαπτέρυγες μάσκες, που συνοδεύουν και αποχαιρετούν τον Βασιλιά καρνάβαλο. Την πομπή ακολουθεί η «θλιμμένη» οικογένεια με την τραγική φιγούρα της «χήρας» να χτυπιέται από πόνο και οδύνη!!! Η πομπή καταλήγει στο λιμάνι ή στην πλατεία Σολωμού, όπου ο Βασιλιάς Καρνάβαλος καίγεται μαζί με το φέρετρό του. Για να φύγει η πίκρα τα κεντρικά καφέ της πόλης προσφέρουν παραδοσιακό ρυζόγαλο.
Η «Κηδεία» του είναι μεγαλοπρεπής, και η πομπή φτάνει ως την αποβάθρα του λιμανιού, όπου γίνεται και το κάψιμο του Καρνάβαλου.

Το παραπάνω έθιμο, είναι σατιρικό και αστείο. Τη χήρα, την κάνει πάντα άντρας ο οποίος κυριολεκτικά χτυπιέται από την οδύνη του επικείμενου καψίματος. Μετά το κάψιμο ακολουθούν πυροτεχνήματα και φυσικά ρυζόγαλο για να γλυκαθούμε από την πίκρα του πόνου...

Ρυζόγαλο
Υλικά για 6 μπωλάκια

1 φλυτζάνι τσαγιού ρύζι γλασέ
2 φλυτζάνια νερό
1 λίτρο γάλα (1,5 % χρησιμοποίησα)
1 φλυτζάνι τσαγιού (και λιγότερο) ζάχαρη
2 βανίλιες ή φλούδα λεμονιού
2 κουτ. γλ. κορν φλάουρ
κανέλλα

Πλένουμε το ρύζι και το βράζουμε για 10 λεπτά περίπου με το νερό.
Όταν έχει μισοβράσει περίπου στα 10 λεπτά, προσθέτουμε το γάλα αφού κρατήσουμε λίγο (2-3 κουταλιές) για να ανακατέψουμε το κορν φλάουρ.
Χαμηλώνουμε τη φωτιά γιατί φουσκώνει, συνεχίζουμε το βράσιμο για άλλα δέκα λεπτά περίπου ενώ ανακατεύουμε που και που για να μην κολλήσει.
Όταν έχει βράσει πια, ρίχνουμε τη ζάχαρη, ανακατεύουμε το κορν φλάουρ με το γάλα και το ρίχνουμε κι αυτό. Σβήνουμε τη φωτιά, ρίχνουμε και τις βανίλιες και αφήνουμε να πάρει 2-3 βράσεις για να χυλώσει.
Το ρυζόγαλο πρέπει να είναι αραιό γιατί πήζει όπως κρυώνει.

Tip: Μην περιμένετε να χυλώσει και να "σπάσει" το ρύζι σας αν από την αρχή προσθέσετε τη ζάχαρη!

Εύχομαι να περάσουμε όλοι καλά αυτό το τριήμερο! Περαστικά στα αρρωστούλια και καλή διασκέδαση σε όλους!