Saturday, December 13, 2008

Μπαζάρ γερμανίδων

Μετά από έναν αγώνα δρόμου σήμερα για να κάνω όλα όσα έπρεπε να κάνω, κατάφερα το απόγευμα να περάσω από το μπαζάρ. Παραθέτω φωτό.

Βλέπετε...: Στεφάνια για το Advent. Γι' αυτό θα πούμε κάποια άλλη στιγμή. Φαγώσιμα...
Τζιντεροσπιτάκια που πήρα. Κριστόλεν (και γι' αυτό θα μιλήσουμε άλλη στιγμή), βουρστ και gluwein που δε φαίνεται, ανθρωπάκια σαν τσουρεκάκια γλυκά και νόστιμα. Κι απ' αυτό πήρα. Και μπισκοτάκια πήρα που δε φαίνονται εδώ.
Είχαν όμορφα πράγματα και διακοσμητικά και τα έσοδα, ανάλογα πόσα θα είναι θα αποφασίσουν που θα χαρίσουν. Μπράβο στις γερμανίδες. Και του χρόνου!

Friday, December 12, 2008

Τι θα κάνουμε σήμερα;

Μα φυσικά θα πάμε να ψωνίσουμε από το μπαζάρ που διοργανώνουν οι γερμανίδες που ζουν στο νησί. Θα πιούμε gluhwein, θα φάμε μπισκοτάκια, μάρτζιπαν και wurst και θα πάρουμε τα χειροποίητα που έχουν φτιάξει. Αν δεν έχουν αλλάξει πόστο, θα είναι μπροστά από τη Νομαρχία. Το απόγευμα λοιπόν, έφυγα για καφέ και μπαζάρ!

Σαλάτες γιορτινές

Δίνω μερικές ιδέες για σαλάτες που μπορούμε να φτιάξουμε στις γιορτές. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορούμε να τις φτιάξουμε τώρα ή μετά τις γιορτές. Απλά, επειδή στις γιορτές θέλουμε λίγο χρώμα παραπάνω, κάποιες γεύσεις διαφορετικές, προτείνω μερικές που φτιάχνω εγώ.
Μερικοί μπορεί να μην είναι συνηθισμένοι σε γεύσεις "περίεργες" και όταν λέω περίεργες εννοώ σαλάτα με φρούτα ή ξηροκάρπια μαζί. Μερικά φρούτα δένουν πολύ ωραία με τις σαλάτες.

Πάντως, έχει πολλή πλάκα να βλέπεις τα πρόσωπα των ανθρώπων που γενικά δεν τρώνε τέτοια φαγητά. Δε θα ξεχάσω ποτέ το σχόλιο ενός φίλου, όταν παραμονή πρωτοχρονιάς, είχα αναλάβει να φτιάξω τη σαλάτα στο σπίτι που κάναμε ρεβεγιόν και εμφάνισα τη 2η σαλάτα με το πορτοκάλι. Τα μάτια του ακολουθούσαν το μπωλ όπως προσγειωνόταν στο τραπέζι. Δεν αντέχει και ρωτά:

-Σαλάτα είναι αυτό;
-Σαλάτα.
-Και τι σαλάτα είναι αυτή;
-Ε σαλάτα!!!
-Ε τι σαλάτα; Δεν έχει όνομα;
-Θες και όνομα; Χωρίς όνομα δεν μπορείς να τη φας;
-Όχι ρε παιδί μου...μπορώ...αλλά να..θέλω να πω...είναι έτοιμη τώρα αυτή; Έχει μέσα λάδι, αλάτι, απ' όλα;
Κόντεψα να σκάσω στα γέλια, γιατί ο παραδοσιακός έλληνας ήθελε να ξέρει αν έχει μέσα λάδι και αλάτι.
Απ' όλα έχει, είπα και ξεκινήσαμε να τρώμε, χωρίς να του πω ότι δεν είχε αλάτι :-)

Σαλάτα 1η

Πράσινη σαλάτα (μαρούλι, γαλλικό μαρούλι, τρυφερά φύλλα σπανάκι, λόλα, ρόκα, iceberg)
Ρόδι
Αμύγδαλα φιλέ
Σταφίδες
Μπαλσάμικο
Λάδι

Σαλάτα 2η

Πράσινη σαλάτα (μαρούλι, γαλλικό μαρούλι, τρυφερά φύλλα σπανάκι, λόλα, ρόκα, iceberg)
Ρόδι
Πορτοκάλι κομμένο σε κομμάτια
Κουκουνάρι
Μπαλσάμικο
Λάδι

Σαλάτα 3η


Πράσινη σαλάτα (μαρούλι, γαλλικό μαρούλι, τρυφερά φύλλα σπανάκι, λόλα, ρόκα, iceberg)
Κάσιους
Ρόδι
Σταφίδες
Μπαλσάμικο
Λάδι

Συνδυασμοί, μπορούν να γίνουν πάρα πολλοί. Μπορούμε να προσθέσουμε άλλους ξηρούς καρπούς, άλλα λαχανικά, παρμεζάνα ή άλλα τυριά κλπ. Η φαντασία και η γεύση μας θα μας οδηγήσει εκεί που θέλουμε.
Κάθε φορά που φτιάχνω τέτοια σαλάτα, παρακαλάω να μην αρέσει σε κανέναν. Να φοβηθούν που θα δουν φρούτα και έτσι τελικά να τη φάω όλη μόνη μου!
Μα τελικά γίνεται μάχη. Θυμάμαι την 1η φορά που το έκανα αυτό, είχα σχεδόν εξασφαλίσει ότι θα την έτρωγα μόνη μου, γιατί τα παιδά μας ήταν μικρά, υπήρχαν κι άλλα παιδιά στο τραπέζι, είχα φτιάξει κι άλλη σαλάτα για σιγουριά, οπότε έτριβα τα χέρια μου. Αμ δε...Τα άτιμα πλάσματα προτίμησαν αυτή τη σαλάτα κι εγώ στο τέλος έτρωγα λάχανο :-)

Thursday, December 11, 2008

11 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα για τα Παιδιά

11 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα για τα Παιδιά

Καταπάτηση των Δικαιωμάτων των Παιδιών στην Ελλάδα

«Το Δικαίωμα να είσαι παιδί»

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» και ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης – Αποστολή Ελλάδος σας προσκαλούν την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2008 και ώρα 10:30 π.μ. έως 14:00 μ.μ. στο Ζάππειο Μέγαρο (Αίθουσα Τύπου) σε Συνάντηση με θέμα «Καταπάτηση των Δικαιωμάτων των Παιδιών στην Ελλάδα».

Στην συνάντηση θα συμμετέχουν αποκλειστικά παιδιά, τα οποία θα μιλήσουν για τα δικαιώματά τους στα πλαίσια της Ημέρας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ.

Αναλυτικότερα παιδιά από «Το Χαμόγελο του Παιδιού», παιδιά θύματα διακίνησης, παιδιά μεταναστών, παιδιά που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας, μαθητές από δημόσια και ιδιωτικά σχολεία καθώς και γονείς που καθημερινά καλούνται να αντιμετωπίσουν σειρά σοβαρών προβλημάτων.

Wednesday, December 10, 2008

Ζακυνθινή κουλούρα

Ο Ζακυνθινοί είχαν ένα έθιμο, κυρίως στα χωριά, που συνεχίζεται ακόμα και σήμερα. Πριν από τις μεγάλες γιορτές (Χριστούγεννα, Πάσχα, Αγίου Διονυσίου και παραμονές γάμου) έφτιαχναν τις κουλούρες. Κουλούρα κόβουν την παραμονή των Χριστουγέννων, κουλούρα χαρίζουν και στους κουμπάρους σε γάμους.
Οι κουλούρες είναι ένα διαφορετικό είδος ψωμιού. Φτιάχνονται όπως το ψωμί αλλά έχουν μέσα κανέλλα, γαρύφαλλο, γλυκάνισο και ζάχαρη.
Η κουλούρα η χριστουγεννιάτικη, σχεδόν αντικαθιστά την βασιλόπιτα εδώ, γι αυτό άλλωστε έχει μέσα και «εύρημα» (νόμισμα).

Την παραμονή των Χριστουγέννων το βράδυ οι ζακυνθινοί τρώγανε μπρόκολο βραστό. Ακόμα θυμάμαι τη νόνα μου τη ζακυθινιά και τη μάνα μου, που μας έλεγε πως έτρωγαν την παραμονή μπρόκολο. "Μόλις έριχνες παιδάκι μου το λεμόνι, κοκκίνιζε ο τόπος. Που τώρα; Ούλα τα 'χουν χαλάσει".

Φυσικά, εκείνα τα χρόνια, ούτε λόγος δεν γινόταν για ρεβεγιόν. Αυτά είναι ξενόφερτα έθιμα. Ο κόσμος νήστευε και περίμενε να κοινωνήσει του Χριστού.

Μετά, ο γεροντότερος του σπιτιού έκοβε την κουλούρα ή Χριστόψωμο. Η κουλούρα κρύβει μέσα της ηύρεμα (εύρημα), ένα νόμισμα για καλή τύχη.

Εμείς πάντως για να πω την αλήθεια, μόνο την παραμονή δεν την τρώμε. Η πεθερά μου, αρχίζει κάνα εικοσαήμερο πριν τα Χριστούγεννα να αγοράζει κουλούρες τις οποίες τσακίζουμε, και καλά για να δούμε ποιος φούρνος φτιάχνει την καλύτερη. Εδώ και χρόνια έψαχνα μια καλή συνταγή, γιατί μου αρέσει όλα αυτά να τα φτιάχνω μόνη μου. Μια πολύ καλή συνταγή βρήκα στο βιβλίο του Διονύση Βίτσου, «Ζακυνθινά φαγιά, ψωμιά και γλυκίσματα» (εκδόσεις «Περίπλους»). Με τα χρόνια και τις δοκιμές έχω πειράξει ελάχιστα τη συνταγή (ως προς τη μαγιά και τη ζάχαρη). Δοκιμάστε τη.

Κουλούρα Χριστουγέννων
1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις
3 φακελλάκια ξηρή μαγιά (αν το ταψάκι είναι μικρό, βάλτε 2 και 1/2 φακελλάκια)
1/2 με 1 ποτήρι ζεστό νερό
2 φλυτζάνια κόκκινο κρασί ζεστό (βάλτε ένα αν το κρασί είναι δυνατό και συμπληρώστε ένα φλυτζάνι νερό ακόμα)

Αυτά που θα προσθέσουμε:
1/2 φλυτζ. ελαιόλαδο
1 φλυτζ. σταφίδες μαύρες
1 φλυτζ. σταφίδες ξανθές
1 φλυτζ. καρύδια χοντροκομμένα
1 φλυτζ. ζάχαρη
ξύσμα πορτοκαλιού (φέτος έβαλα εκχύλισμα πορτοκαλιού σε σκόνη που είχα πάρει από το Μπαχάρ)
ξύσμα μανταρινιού
50 γρ. κουκουνάρι
μια πρέζα αλάτι
2 κ.γλ. κανέλλα
1/4 κ.γλ. γαρύφαλλο
1 κ. γλ. γλυκάνισο

Για το στόλισμα:
Σουσάμι, κάστανα, ζάχαρη, ζαχαρωτά ή απλά λευκή ζάχαρη και άχνη ζάχαρη. Τη λευκή ζάχαρη, μπορείτε να τη βάψετε με χρώμα ζαχαροπλαστικής, (μέσα σε ένα βάζο που κλείνει, βάζουμε ένα φλυτζάνι ζάχαρη, προσθέτουμε 2-3 σταγόνες χρώμα ζαχαροπλαστικής και χτυπάμε καλά).

Τι κάνουμε:
Βάζουμε σε ένα μεγάλο μπωλ το αλεύρι και το ανακατεύουμε με τη μαγιά.
Προσθέτουμε το κρασί (αν είναι δυνατό κόκκινο, περιοριστείτε στο ένα φλυτζάνι) και συμπληρώνουμε με χλιαρό νερό, τόσο ώστε η ζύμη μας να μην κολλάει πολύ στα χέρια.
Αφήνουμε σε μέρος ζεστό (κοντά σε καλοριφέρ ή στο φούρνο μας αναμένο στους 50 βαθμούς ή με μια κουβερτούλα) για μιάμιση ώρα να φουσκώσει.

Μετά, προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά. Ζυμώνουμε να ενωθούν και βάζουμε το μίγμα σε λαδωμένο ταψάκι.

Αφήνουμε μισή-μία ώρα πάλι να φουσκώσει, ενώ προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς.

Ψήνουμε για 1 ώρα κι ένα τέταρτο στους 180-190 βαθμούς. Βυθίστε ένα μαχαίρι για να σιγουρευτείτε ότι ψήθηκε στο κέντρο.

Όταν τη βγάλουμε αφήνουμε να κρυώσει εντελώς, αλείφουμε με λάδι ή μέλι την επιφάνεια και ρίχνουμε πάνω ζαχαρωτά, ζάχαρη χρωματιστή, κάστανα ή ό,τι άλλο θέλουμε. Εγώ περιμένω να κρυώσει λίγο, αραιώνω μια γερή κουταλιά μέλι με λίγο νερό και την περνάω με ένα πινέλο. Μετά την πασπαλίζω με ζάχαρη.
Φέτος που στόλισα τις κουλούρες στην Αθήνα για το μπαζάρ και δεν είχα μέλι, έφτιαξα λίγο ζαχαρόνερο και πέρασα την κουλούρα μ' αυτό.

TIP: Μη βάλετε παραπάνω σταφίδες από όσες λέει γιατί όταν το γλυκό μας έχει μέσα υγρά υλικά όπως οι σταφίδες κινδυνεύει να λασπώσει και να μην ψηθεί καλά. Γι' αυτό και η κουλούρα θέλει πολλή ώρα ψήσιμο.
Το αστείο είναι, ότι παρόλο που έχω φτιάξει δεκάδες κουλούρες, έχω ΠΑΝΤΑ το άγχος αν είναι ψημμένες μέσα :-)