Wednesday, August 31, 2011

Γευστικές αναμνήσεις καλοκαιριού-Θηρασιά

Στη Θηρασιά μείναμε μόνο για 1-2 ώρες, αλλά ήταν αρκετές για να θαυμάσω και να φωτογραφίσω τις γεύσεις από τις ταβέρνες στο λιμάνι. Δεν φάγαμε εκεί αλλά ζήλεψα τα θαλασσινά, τα σουβλάκια με τις γαρίδες, το γιουβέτσι με τις γαρίδες και τα πήλινα με τα γεμιστά στον ξυλόφουρνο. Δηλαδή, ΟΛΑ! Χαχα! Μα κοιτάξτε τα! Είναι να μην τα ζηλέψεις;;;


<







Monday, August 29, 2011

Γιουβέτσι κοτόπουλο στο τηγάνι με άρωμα πέστο και λαχανικά

Καλημέρα και καλή εβδομάδα! Ας ξεκινήσουμε τη βδομάδα με ένα εύκολο και γρήγορο φαγητό και ας ευχαριστηθούμε τις τελευταίες μέρες του καλοκαιριού (κλαψ)...



Γιουβέτσι κοτόπουλο στο τηγάνι, με άρωμα πέστο και λαχανικά
Υλικά για 4 άτομα
8 φιλέτα από μπούτι κοτόπουλου
2-3 κ. σ. ελαιόλαδο
½ κούπα λευκό κρασί
1 κίτρινη πιπεριά
1 κονσέρβα μανιτάρια ολόκληρα
1 κ. σ. πέστο
2 φλυτζανάκια του καφέ κριθαράκι μέτριο
½ κ. γ. αλάτι με μυρωδικά ή μπαχαρικά
νερό


Εκτέλεση
Σε αντικολλητικό τηγάνι, βάζουμε το ελαιόλαδο να ζεσταθεί.
Προσθέτουμε τα μπουτάκια και τα γυρίζουμε στο λάδι για 5-10 λεπτά, μέχρι να ασπρίσουν από όλες τις μεριές. Δεν χρειάζεται να τηγανιστούν.
Σβήνουμε με το λευκό κρασί και αφήνουμε να βράσει 1-2 λεπτά.
Προσθέτουμε τα λαχανικά, το πέστο ανακατεμένο με 1 κούπα νερό, το αλάτι και αφήνουμε να βράσουν για 10 λεπτά.
Προσθέτουμε το κριθαράκι και ζεστό νερό να το καλύπτει και αφήνουμε να βράσουν ακόμα 10 λεπτά.
Προσθέτουμε νερό (κατά προτίμηση ζεστό) όποτε το χρειάζεται.

Όπως έχω ξαναπεί, ακόμα κι αν δεν είναι έτοιμο το κριθαράκι, σβήνω νωρίτερα τη φωτιά, γιατί σαν ζυμαρικό που είναι φουσκώνει και εξακολουθεί να μαλακώνει με την ώρα. Αν στα 10 λεπτά δεν είναι έτοιμο, βάλτε ζεστό νερό και σβήστε τη φωτιά. Μπορεί να χρειαστεί ακόμα και να αποσύρετε το τηγάνι από τη φωτιά, αν είναι σχεδόν έτοιμο, για να μην παραμαλακώσει.


Αν δεν σας αρέσει το κριθαράκι, μπορείτε να αφήσετε σκέτο το φαγητό και να το συνοδέψτε με ρύζι ή πατάτες τηγανητές. Το κριθαράκι είναι μια εύκολη και γρήγορη λύση για πλήρες γεύμα.

Μπορείτε για περισσότερο χρώμα, να προσθέσετε και κόκκινες ή πράσινες πιπιεριές.

Η Έφη, μου χάρισε αυτό το όμορφο βραβείο και την ευχαριστώ πολύ! Με τη σειρά μου, το χαρίζω στα μαγειρικά μπλογκ των ελλήνων του εξωτερικού!

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZOnNAUajwNkPnyxxt_xc4hif6eiXZUxzc_zp0SmdEgx6AqUKCZ6-hH9ZQCABkO1uOTpbD1UJuBZoxESqwUeOl4B1HIBQGWA3c9HjGlESvVBf1P91HlEElNKIgWwE8xziq3L97yRrctZg/s1600/__%2521%2521%2521%2521%257E1.JPG

Friday, August 26, 2011

Μαρμελάδα βατόμουρα

Ζούμε σε ένα σπίτι μέσα σε ελαιώνα. Δέντρα, φυτά, πουλιά, έντομα, αγριόχορτα και άλλα πολλά, είναι στοιχεία που συνθέτουν την εικόνα της φύσης τριγύρω. Σε μια μεριά του σπιτιού, υπάρχουν θάμνοι αγκαθωτοί, που μέχρι πριν 3-4 χρόνια νόμιζα ότι ήταν θάμνοι με επικίνδυνους καρπούς. Οι επικίνδυνοι καρποί, αποδείχτηκαν να είναι βατόμουρα! Τι γελάτε καλέ; Αυτά παθαίνει κανείς όταν μικρός βλέπει τη Γαλάζια Λίμνη (ταινία του 1980, όπου οι 2 πρωταγωνιστές, στο τέλος, αποκοιμιούνται [ή πεθαίνουν;] τρώγοντας καρπούς από θάμνους)...


Μέχρι πριν λίγα χρόνια λοιπόν, κόβαμε μετά μανίας τους θάμνους, οι οποίοι, αν τους αφήσεις, εξαπλώνονται ανελέητα παντού με τα αγκαθωτά τους κλαδιά. Μέχρι τότε, δεν είχα εντρυφήσει στη συλλογή βατόμουρων. Καλά-καλά, δεν προλάβαινα να δω τι καρπό βγάζουν οι θάμνοι που υπήρχαν κοντά στο σπίτι, αφού τους κουτσουρεύαμε πριν προλάβουν να πουν κίμινο (λέμε τώρα)! Και όταν κατάφερνε κανένα κλαδί να πετάξει καρπό, είτε δεν έδινα και μεγάλη σημασία, είτε το έβλεπα ήδη ξερό, ή τέλος πάντων δεν πήγαινε το μυαλό μου ότι στην αυλή μου υπάρχουν βατόμουρα.


Thursday, August 25, 2011

Στο πανηγύρι του Αγίου και μια ευχή για την Ελένη!

Μπορεί χτες να σας πήγα μέχρι τη Σμύρνη, σήμερα όμως θα σας ξεναγήσω στις γεύσεις που κυριαρχούν αυτές τις μέρες στο νησί, λόγω της γιορτής του Πολιούχου μας. Κάθε χρόνο, στήνεται μεγάλη εμποροπανήγυρις, με κάθε λογής αντικείμενα προς πώληση. Έξω από το χώρο που στήνεται το πανηγύρι όμως, στήνονται οι πάγκοι με τα καλούδια. Εκτός από τα τοπικά γλυκά, τη φυτούρα και το παστέλι, δεν λείπουν και οι λουκουμάδες, τα καλαμπόκια, αλλά και γλυκά από άλλα μέρη, όπως χαλβάς, σιροπιαστά κλπ. Πάμε να σας πάω βόλτα;







Κάτι ακόμα. Ελένηηηηη! Ελενίτσαααα! Καλέ ναι! Σε σένα μιλάω! Τη φίλη της Ράνιας. Σε σένα που ανοίγεις κάθε πρωί το πισι και μπαίνεις στη μικρή μου κουζίνα. Μαθαίνω τα νέα σου και ξέρω ότι είσαι αναγκαστικά στο κρεβάτι. Υπομονήηηηη! Λίγοι μήνες μείνανε! Εύχομαι όλα να πάνε καλά! Φιλιά από το νησί!

Wednesday, August 24, 2011

Γευστικό ταξίδι στη Σμύρνη

Οι φίλοι μου που ταξιδεύουν, ξέρουν πόσο μου αρέσει να δοκιμάζω και να φωτογραφίζω τοπικές νοστιμιές. Έτσι, δεν παραλείπουν να φωτογραφίζουν αλλα κα να μου φέρνουν καλούδια τοπικά. Περιοριζόμαστε στο γευστικό φωτογραφικό ταξίδι στη Σμύρνη από το ταξίδι της Ρούλας, αφού δεν μπορούμε να είμαστε εκεί. Θα δείτε φωτογραφίες από υπαίθριες αγορές, από μαγαζιά (κοιτάξτε ωραίο ψωμάκι μα παπαρουνόσπορο!!!), αλλά και μια κυρία που είχε μια ταβέρνα και άνοιγε επί τόπου φύλλο. Καταπληκτική ταβέρνα με παραδοσιακά φαγητά!







Και μετά το γευστικό ταξίδι στη Σμύρνη, να κλείσω με ένα δικό μας τοπικό γλυκό, τη φυτούρα ή φρυτούρα. Κλείνω με κάτι τοπικό, αφού σήμερα γιορτάζει το νησί μας και ο Πολιούχος μας Άγιος Διονύσιος! Χρόνια πολλά στους απανταχού ζακυνθινούς και βοήθειά μας ο Άγιος!