Wednesday, February 10, 2010

Πρόσκληση

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο Σύλλογος διδασκόντων και οι μαθητές του 1ου Γυμνασίου Ζακύνθου, σας προσκαλούν την Πέμπτη 11-2-2010 στις 7.30 το απόγευμα και την Παρασκευή 12-2-2010, στις 11.30 π.μ., στην πλατεία Αγ. Μάρκου, να παρακολουθήσετε την ομιλία του Δημητρίου Σταυράκη ή Μποτσέζου

« Δυο γαμπροί , μια νύφη »

που διδάχτηκε στα πλαίσια των «προγραμμάτων πολιτιστικών θεμάτων»

Ελάτε, να διασκεδάσουμε μαζί και να συνεχίσουμε την παράδοση του Ζακυνθινού καρναβαλιού.

Τους ρόλους ερμηνεύουν με σειρά εμφάνισης οι μαθητές:

Σάκης Μαγδαληνός : Ντελάλης
Παναγιώτης Πλέσσας: Ντελάλης
Γιώργος Γκουτζέλης : Στέλλα
Δημήτρης Μαυροπόδης : Διονύσιος
Νίκος Μάργαρης : Άντζουλος
Παναγιώτης Γκούσκος : Πατέρας
Διαμαντής Γκούσκος : Μάνα
Χάρης Γιατράς: Τζωρτζέτος
Δημήτρης Ποταμίτης : Παπάς

Υπεύθυνος Προγράμματος:
Διονύσης Αβούρης

Επιμέλεια-Διδασκαλία:
Διονύσης Αβούρης
Αγγελική Ξανθάκη

Υπεύθυνη Πολιτιστικών Προγραμμάτων:
Ελένη Γούναρη

Σημείωση για αυτούς που δεν γνωρίζουν τι είναι οι ομιλίες.
Οι Ομιλίες έχουν τις ρίζες τους στην περίοδο της Ενετοκρατίας, όταν σαν διέξοδος της καταπίεσης που δέχονταν από τους ευγενείς, δημιουργήθηκε η ανάγκη σάτιρας των ξένων κατακτητών και κυρίως των αρχόντων του νησιού, και αποτέλεσαν βασικό όπλο για τον Αγώνα των Ποπολάρων και αργότερα των Ριζοσπαστών. Οι ομιλίες έχουν επηρεασθεί τόσο από το Κρητικό Θέατρο όσο και από την ιταλική «Comedia del Arte».

Ήταν κυρίως διασκευές μυθιστορημάτων και το κύριο στοιχείο που τις χαρακτηρίζει ακόμα έως σήμερα, είναι ότι όλοι οι ρόλοι, ανδρικοί και γυναικείοι, παιζόντουσαν και παίζονται από άνδρες. Ο συγγραφέας ήταν συνήθως άγνωστος ώστε να μπορεί να σατιρίζει άφοβα την κοινωνική αδικία και τις συνήθειες των αφεντάδων και οι ηθοποιοί φορούσαν μάσκες ώστε να μην τους αναγνωρίζουν. Οι Ομιλίες παιζόντουσαν κυρίως σε πλατείες και κυρίως την περίοδο των Καρναβαλιών, και είναι αξιοσημείωτο ότι αυτή η παράδοση συνεχίζεται δυνατή έως και σήμερα.

Tuesday, February 9, 2010

Κρέμα λεμονιού

Η φίλη μου η Νατάσσα μου έστειλε μια συνταγή για κρέμα λεμονιού που της άρεσε πολύ και τη μοιράζεται μαζί μας. Ευχαριστώ Νατασσούλι!

Κρέμα λεμονιού
Υλικά
3 μεγάλες κούπες γάλα
6 κρόκοι αυγού *
10 κ.σ. αλεύρι
1/2 φλ. ζάχαρη
ξύσμα από ένα μεγάλο λεμόνι
ο χυμός από το λεμόνι

Εκτέλεση
Ζεσταίνουμε το γάλα, χωρίς να πάρει βράση.
Στο μίξερ χτυπάμε την ζάχαρη και τους κρόκους μέχρι να ασπρίσουν.
Προσθέτουμε λίγο από το ζεστό γάλα (περίπου μία κούπα), επίσης προσθέτουμε σταδιακά το
αλεύρι και το ξύσμα λεμονιού.
Στην συνέχεια βάζουμε το μείγμα στην κατσαρόλα με το υπόλοιπο ζεστό γάλα και ανακατεύουμε συνεχώς.
Προσθέτουμε τον χυμό λεμονιού πριν δέσει η κρέμα.
(χρόνος: περίπου 10 λεπτά)

*Τα ασπράδια φυσικά δεν τα πετάμε αλλά τα κάνουμε μπεζέδες.
Οι έχοντες χοληστερίνη, καλύτερα να διαβάσουν το επόμενο ποστ :-)))

Monday, February 8, 2010

Τι φτιάχνουμε αυτό τον καιρό

Τελευταία εβδομάδα της Αποκριάς και τα γαλακτοκομικά έχουν την τιμητική τους, πριν αρχίσει η μεγάλη νηστεία του Πάσχα. Στο πνεύμα των ημερών, σας θυμίζω συνταγές που φτιάχνουμε αυτό τον καιρό, αλλά και συνταγές, που λόγω των υλικών που περιέχουν, δένουν μια χαρά με τις μέρες αυτές. Κάνετε κλικ στο όνομα της κάθε συνταγής, για να τη διαβάσετε ολόκληρη.







Και μερικές προτάσεις για το τραπέζι της Καθαρής Δευτέρας:





















Να σας θυμίσω επίσης, ότι αυτή την εποχή φτιάχνουμε Κόλλυβα


Τέλος, για όλους εσάς που κρατάτε το βιβλίο μου στα χέρια σας, γνωστούς και αγνώστους, που μπαίνετε καθημερινά και αφήνετε το στίγμα σας κρυφά ή φανερά, σας προτείνω τη βδομάδα που έρχεται να δοκιμάσετε να φτιάξετε λαγάνα. Για τους πιο έμπειρους που έχουν προζύμι, τη λαγάνα με προζύμι στη σελίδα 30, για όσους δεν έχουν προζύμι, τη λαγάνα με μαγιά στη σελίδα 60. Δοκιμάστε να τη φτιάξετε, έτσι ώστε την Καθαρή Δευτέρα, να έχετε λαγάνα από τα χεράκια σας. Δεν είναι δύσκολη καθόλου. Και μην ξεχνάτε, ότι κανένας δεν γεννήθηκε μαθημένος. Και η αποτυχία, είναι στα πλαίσια της απόκτησης εμπειρίας. Κι αν δεν γίνει κάτι καλό την 1η φορά, θα γινει την επόμενη, αν και είμαι σίγουρη, ότι αν ακολουθήσετε τις οδηγίες που σας περιγράφω, θα φάτε λαγάνα χειροποίητη ετούτη τη χρονιά!

Φτιάξτε λοιπόν λαγάνα με προζύμι


ή λαγάνα με μαγιά

Καλή εβδομάδα!

Thursday, February 4, 2010

Χοιρινή τηγανιά

Τσικνοπέμπτη σήμερα, δεν θα μπορούσε να λείπει ένα κρεατικό από την κουζίνα μου.

Η χοιρινή τηγανιά γίνεται με χοιρινό κομμένο σε κυβάκια. Γυρίζουμε το κρέας χωρίς νερό και χωρίς λάδι να ασπρίσει από όλες τις μεριές. Αφού ασπρίσει, ρίχνουμε λάδι και το "τηγανίζουμε" να πάρει χρώμα. Το σβήνουμε με κρασί και το αφήνουμε να πιει το ζουμί του και να μείνει πάλι με το λάδι του. Προσθέτουμε επίσης αλατοπίπερο και ρίγανη. Υποθέτω γι' αυτό λέγεται και τηγανιά: επειδή τηγανίζεται και σκοπός είναι να μείνει με το λάδι του. Αν προσθέσουμε οτιδήποτε άλλο λένε, δεν είναι τηγανιά. Ε, και ποιος με εμποδίζει εμένα να κάνω κάτι άλλο με τηγανιά; Ουδείς!

Χοιρινή τηγανιά
Υλικά
1 κιλό χοιρινή τηγανιά
πιπεριές κόκκινη, κίτρινη και πορτοκαλί (από μία ή από μισή αν σας φαίνεται πολλή η μία) μακρόστενα κομμένες.
1 ποτήρι κρασιού κρασί κόκκινο (και λίγο παραπάνω, καλό είναι)
1 κονσέρβα μανιτάρια κομμένα
1 λεμόνι
1 κουταλιά αλεύρι (προαιρετικά)
1 κύβο λαχανικών ή αλατοπίπερο

Εκτέλεση
Ξεκινάμε όπως στην κανονική τηγανιά, δηλαδή, πλένουμε το κρέας, το στραγγίζουμε, και το γυρίζουμε μέσα σε μεγάλο τηγάνι μέχρι να ασπρίσει από όλες τις πλευρές.
Αφού γίνει αυτό, προσθέτουμε λάδι και το γυρίζουμε πάλι για να "τηγανιστεί" από όλες τις πλευρές.
Σβήνουμε με το κρασί και το αφήνουμε να πάρει μια βράση.
Προσθέτουμε τα λαχανικά, τον κύβο, το λεμόνι και νερό να το καλύπτει και αφήνουμε να βράσει. Δεν κράτησα χρόνο, αλλά πρέπει να το άφησα να βράσει γύρω στη μισή ώρα. Όλη η διαδικασία πήρε περίπου μία ώρα.

Τι το θέλουμε το αλεύρι;
Για να τελειώσουμε το φαγητό μας μπορούμε να κάνουμε τα εξής:
1)Να αφήσουμε να εξατμιστεί το νερό και να μείνει με όση σάλτσα μείνει.
2)Να βάλουμε μια κουταλιά αλεύρι μέσα σε μισό ποτήρι κρασιού νερό, να το ανακατέψουμε και να το ρίξουμε ενώ έχει ακόμα υγρά το φαγητό μας. Έτσι θα εξασφαλίσουμε μια πυκνή και αρκετή σάλτσα για όλους.

Tip: Αντί να αραιώσω το αλεύρι μέσα σε νερό έκανα το εξής:
Έχω βάλει μέσα σε έναν αχνορίχτη αλεύρι. Με βολεύει πολύ γιατί πασπαλίζω τις φόρμες για κέικ, το σαγανάκι κλπ. Πασπάλισα το φαγητό ενώ είχε ακόμα υγρά, ανακάτεψα και έτσι πύκνωσα τη σάλτσα. Όταν πέφτει το αλεύρι με αχνορίχτη (ή σουρωτηράκι αν δεν έχετε αχνορίχτη) δεν κάνει σβολάκια παρόλο που το φαγητό είναι ζεστό. Δοκιμάστε να βάλετε αλεύρι σε αχνορίχτη. Βολεύει σε πολλά στην κουζίνα.
Συνοδέψτε το με πουρέ πατάτας, πατάτες τηγανητές, ρύζι κλπ.

Καλά να περάσετε!!!

Wednesday, February 3, 2010

Θέλω να σας πω...πολλά και διάφορα

Θέλω να σας δείξω τόσα πολλά πράγματα, αλλά δεν προλαβαίνω η καημενούλα τελευταία. Τις τελευταίες βδομάδες εύχομαι να μπορούσα να είχα γραμματέα ή καλύτερα μια βοηθό στις δουλειές του σπιτιού, γιατί δεν προλαβαίνω να κάνω και πολλά πράγματα. Βάζω προτεραιότητες βέβαια, έτσι μένουν πίσω διάφορα...Αχ...τέσπα...

Θέλω να σας δείξω πράγματα που κοντεύουν να παλιώσουν, αλλά θέλω να σας τα δείξω. Θέλω να σας δείξω πχ, τα μπισκότα που πήρα από τη Σκέτη γλύκα της Νίκης. Τα έχετε δοκιμάσει; Αν όχι, χάνετε! Είναι σκέτη γλύκα, όπως και η Νίκη! Μα κοιτάξτε τι όμορφα που είναι! Και νόστιμααααα! Με το ζόρι κράτησα μερικά να τα δοκιμάσουν μερικές φίλες μου.




Θέλω να σας δείξω ένα από τα γουράκια που αγόρασα από τις Χάντρες της Ιφιγένειας και της Ζαχαρούλας. Το γουράκι μπήκε στη βασιλόπιτα και το κέρδισε η Αλεξάνδρα! Οι χάντρες έχουν πολύ όμορφα και φτηνά πράγματα.

Θυμάστε τα σκουλαρίκια που σας έλεγα ότι μοιάζουν με κουζινικά; Αυτά που σας είχα δείξει όταν γύρισα από την Κέρκυρα; Ε, τα έκανα δώρο στο στον εαυτό μου. 2 χρόνια τα ζαχάρωνα και δεν τα αγόραζα, γιατί έλεγα πως θα ντρέπομαι να τα φοράω. Έτσι, οταν άρχισα να συζητάω για την έκδοση του βιβλίου, υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι θα τα αγοράσω μόλις ετοιμαστεί το βιβλίο μου. Τώρα πια, κοσμούν τα αυτιά μου και δεν ντρέπομαι καθόλου να τα φορέσω!


Εδώ και λίγες μέρες εγώ και η Τασία η φίλη μου, πήγαμε επίσκεψη στην Πέννυ (τη γνωστή Πέννυ). Όταν είδα τι είχε φτιάξει για να μας καλοδεχτεί, σκέφτηκα ότι υπάρχουν χειρότερες τρελές από μένα στην κουζίνα. Και νόμιζα ότι εγώ φτιάχνω πολλά...Αμ δε! Η Πέννυ είναι χειρότερη! Σας παρουσιάζω τι μας κέρασε...ΟΛΑ ήταν τέλεια!

Λουκουμόπιτα. Θεϊκή!!!

Ταρτάκια σε διάφορες γεύσεις. Γεύση λεμόνι, γεύση τσιζκέικ, φραμπουάζ, μήλου κλπ. Τέλεια!



Τα καφεδάκια που λέγαμε!



Ένα περίτεχνο δεντράκι στολισμένο με φαγώσιμα. Κάνεις μια και τσουπ! Τρως ένα στολιδάκι!


Κεκάκια με λωτό! Εντυπωσιακά!


Το καλαθάκι αριστερά, είναι φτιαγμένο με μια ζύμη που λέγεται μπρισλέ. Φτιάχνεται με ειδικό μηχάνημα, όπως οι κρέπες και οι βάφλες. Όταν βγει το μπρισλέ από το μηχάνημα, είναι ζεστό και του δίνεις το σχήμα που θέλεις. Όταν κρυώσει, μοιάζει με λεπτή βάφλα.


Μέσα στο καλαθάκι από μπρισλέ, η Πέννυ είχε βάλει ζάχαρη σε σχήμα καρδιάς (όπως η ζάχαρη σε κύβους). Χειροποίητη! Γι΄αυτή, θα σας πω άλλη μέρα...


Εδώ βλέπετε τα κριτσίνια με σίκαλη και σπανάκι που έκανε η Πέννυ από το βιβλίο μου. Μία από τις αγαπημένες μου γεύσεις και συνταγές. Δίπλα, το λικεράκι που της έκανα δώρο και το βάζο με μίγμα για μπισκότα. Η φωτό, τραβήχτηκε μετά την επίσκεψη και μου την έστειλε.

Ουφ! Τα είπα! Και θα ήθελα να πω πολλά ακόμα, αλλά πού να μπουν όλα; Ήθελα να σας πω για τα δώρα που εκανα και μου έκαναν τα Χριστούγεννα, αλλά στο τέλος θα γιορτάζουμε το καρναβάλι κι εγώ ακόμα θα μιλάω για τα Χριστούγεννα. Θα βρω τρόπο να σας πω γι' αυτά όμως άλλη φορά.

Τέλος, ο Γιάννης, που μαζί βολτάραμε την Παρασκευή στην Αθήνα για ώωωωρες, περιμένει να δει σε ποστ τη βόλτα μας. Επειδή όμως εδώ παραέγινε σεντόνι το ποστ, το βάζω στα Όνειρα με Θέα. Γιάννη, έλα δίπλα. Ανοιχτά θα είναι!