Μεταξύ των μαγειρικών πρότζεκτ, μπήκε και μια αλλαγή δωματίου.
Η σκέψη για την αλλαγή είχε μπει από καιρό, αλλά περίμενα τις εξελίξεις για να δω πώς θα γίνει και πότε. Πριν γίνει η αλλαγή που πραγματοποίησα, έκανα μια έρευνα αγοράς. Ήθελα να αλλάξω μια παμπάλαια κρεβατοκάμαρα, με κάτι νέο και μοντέρνο. Το στρώμα δεν ήταν κακό, ούτε παλιό. Τα έπιπλα ήταν το πρόβλημα που κόντευαν να εξηνταρήσουν.
Αρχικά έριξα μια ματιά σε μεγάλα πολυκαταστήματα on line, για να δω τι τιμές παίζουν σε κρεβατοκάμαρες. Οι τιμές για το ίδιο το κρεβάτι δεν ήταν απαγορευτικές. Μπορούσα να βρω ένα ωραίο σκελετό κρεβατιού με 100-150 ευρώ. Το πρόβλημα ήταν το στρώμα, το οποίο ξεκινούσε από 300 ευρώ και πάνω αν έπρεπε να πάρω κάτι καλό. Πράγμα που σημαίνει ότι θα έφτανα τα 500 ευρώ, ποσό απαγορευτικό για την εποχή, αλλά και για την περίσταση, για ένα σπίτι και δωμάτιο στο οποίο θα κοιμόμουνα ελάχιστες φορές το χρόνο. Το δωμάτιο όμως, ΕΠΡΕΠΕ να αλλάξει...
Πέρασα στην επόμενη λύση. Να το βάψω. Πόσο χάλια θα μπορούσα να το κάνω; Πιο χάλια από όσο ήταν, αποκλείεται. Έκοβα κι έραβα στο μυαλό μου. Είχα ήδη ένα σχέδιο. Θα έβγαζα τα διακοσμητικά πηχάκια, θα το έβαφα με ένα χρώμα που να μου άρεσε και στην ανάγκη θα έβγαζα το παλιό έπιπλο με τον καθρέφτη.
Ρωτάω 2 φίλους με εμπειρία για το βάψιμο και με καθοδήγησαν για το τι θα χρειαστώ. Χρώμα ακρυλικό, αραίωση με λίγο νερό, ρολάκι, πινέλο για τα δύσκολα σημεία, σκαφάκι για το χρώμα γυαλόχαρτο σαν σφουγγαράκι για να μη χαλάσουμε και τα χεράκια μας από το τρίψιμο και γάντια για τον ίδιο λόγο.
Όλα τα βαφτικά, μου πήγαν 15 ευρώ. Το τρίψιμο έγινε πολύ εύκολα. Το λούστρο ήταν παλιό και δεν χρειαζόταν (κατά την κρίση μου-σάμπως είχα ξανατρίψει έπιπλο;) να ξεβάψει όλο. Απλά να μην είναι λείο, για να πιάσει το επόμενο χρώμα. Αφού έτριψα όλα τα έπιπλα που δεν μου πήρε και τις ώρες, μετά σκούπισα με ένα πινέλο και με ένα υγρό πανάκι όλες τις επιφάνειες (ευτυχώς που πέρασε εκείνη τη στιγμή ο έμπειρος αδερφός και μου είπε ότι δεν αρκεί να σκουπιστεί μόνο με το πινέλο). Στη συνέχεια, πέρασα 2 χέρια με ένα λιλά χρώμα. Στις φωτό βλέπετε να φαίνεται διαφορετικό, λόγω διαφορετικής ώρας και ρυθμίσεων της μηχανής που τις τράβηξα. Αριστερά, βλέπετε τα έπιπλα αφού έχουν τριφτεί. Το τελικό χρώμα είναι αυτό:
Έβγαλα τα πηχάκια από τα κομοδίνα και από το κεφαλάρι του κρεβατιού. Τα κομοδίνα είχαν τζαμάκι και κάτω από το τζαμάκι έβαλα τα διακοσμητικά που πήρα.
Αφού στο τέλος είχα το αποτέλεσμα που ήθελα και στο δωμάτιο υπήρχε κανονική μεταμόρφωση, επειδή ο χώρος δεν είναι πολύ μεγάλος και μου φαίνονταν πολύ λιλά τα πάντα, σκέφτηκα πώς θα σπάσω λίγο τη μονοτονία.
Τη λύση την είχα ήδη σκεφτεί. Θα αγόραζα αυτοκόλλητα ή κάτι τέτοιο και θα έβαζα κάτι επάνω σχετικό με λουλούδια ή πλανήτες.
Το μεγάλο παιχνιδοκατάστημα είχε τις λύσεις. Αυτοκόλλητα τόσο μεγάλα και έτσι όπως τα ήθελα δεν έβρισκα, οπότε άρχισα να ψάχνω σε άσχετα τμήματα του καταστήματος. Έψαξα σε φακέλους σχολικούς, αυτοκόλλητα, μέχρι που το μάτι μου έπεσε στις χαρτοσακούλες για δώρα. Εκεί βρήκα αυτό που ήθελα. Με 3 ευρώ ακόμα, πήρα 2 σακούλες και ένα μαύρο μανό, για να φτιάξω τα λουλουδάκια, τη μέλισσα και την πορεία της.
Φτηνές λύσεις υπάρχουν όπως βλέπετε και αν τα βαρεθώ, δεν θα διστάσω ούτε θα λυπηθώ να την ξαναλλάξω.
Το έπιπλο με τον καθρέφτη δεν μετακινήθηκε, γιατί ο καθρέφτης είναι χρήσιμος και γιατί όλα ήταν τόσο όμορφα πια, που δεν χρειαζόταν! Το μόνο που μένει να αλλάξω κάποια στιγμή, είναι τα πομολάκια!
Να σας πω δε, ότι με το ακρυλικό χρώμα, μπορούσαμε να κοιμηθούμε το ίδιο κιόλας βράδυ!
υγ. Καλύτερη γυμναστική από το τρίψιμο/βάψιμο, δεν υπάρχει! ;-)
Αρχικά έριξα μια ματιά σε μεγάλα πολυκαταστήματα on line, για να δω τι τιμές παίζουν σε κρεβατοκάμαρες. Οι τιμές για το ίδιο το κρεβάτι δεν ήταν απαγορευτικές. Μπορούσα να βρω ένα ωραίο σκελετό κρεβατιού με 100-150 ευρώ. Το πρόβλημα ήταν το στρώμα, το οποίο ξεκινούσε από 300 ευρώ και πάνω αν έπρεπε να πάρω κάτι καλό. Πράγμα που σημαίνει ότι θα έφτανα τα 500 ευρώ, ποσό απαγορευτικό για την εποχή, αλλά και για την περίσταση, για ένα σπίτι και δωμάτιο στο οποίο θα κοιμόμουνα ελάχιστες φορές το χρόνο. Το δωμάτιο όμως, ΕΠΡΕΠΕ να αλλάξει...
Πέρασα στην επόμενη λύση. Να το βάψω. Πόσο χάλια θα μπορούσα να το κάνω; Πιο χάλια από όσο ήταν, αποκλείεται. Έκοβα κι έραβα στο μυαλό μου. Είχα ήδη ένα σχέδιο. Θα έβγαζα τα διακοσμητικά πηχάκια, θα το έβαφα με ένα χρώμα που να μου άρεσε και στην ανάγκη θα έβγαζα το παλιό έπιπλο με τον καθρέφτη.
Ρωτάω 2 φίλους με εμπειρία για το βάψιμο και με καθοδήγησαν για το τι θα χρειαστώ. Χρώμα ακρυλικό, αραίωση με λίγο νερό, ρολάκι, πινέλο για τα δύσκολα σημεία, σκαφάκι για το χρώμα γυαλόχαρτο σαν σφουγγαράκι για να μη χαλάσουμε και τα χεράκια μας από το τρίψιμο και γάντια για τον ίδιο λόγο.
Όλα τα βαφτικά, μου πήγαν 15 ευρώ. Το τρίψιμο έγινε πολύ εύκολα. Το λούστρο ήταν παλιό και δεν χρειαζόταν (κατά την κρίση μου-σάμπως είχα ξανατρίψει έπιπλο;) να ξεβάψει όλο. Απλά να μην είναι λείο, για να πιάσει το επόμενο χρώμα. Αφού έτριψα όλα τα έπιπλα που δεν μου πήρε και τις ώρες, μετά σκούπισα με ένα πινέλο και με ένα υγρό πανάκι όλες τις επιφάνειες (ευτυχώς που πέρασε εκείνη τη στιγμή ο έμπειρος αδερφός και μου είπε ότι δεν αρκεί να σκουπιστεί μόνο με το πινέλο). Στη συνέχεια, πέρασα 2 χέρια με ένα λιλά χρώμα. Στις φωτό βλέπετε να φαίνεται διαφορετικό, λόγω διαφορετικής ώρας και ρυθμίσεων της μηχανής που τις τράβηξα. Αριστερά, βλέπετε τα έπιπλα αφού έχουν τριφτεί. Το τελικό χρώμα είναι αυτό:
Έβγαλα τα πηχάκια από τα κομοδίνα και από το κεφαλάρι του κρεβατιού. Τα κομοδίνα είχαν τζαμάκι και κάτω από το τζαμάκι έβαλα τα διακοσμητικά που πήρα.
Αφού στο τέλος είχα το αποτέλεσμα που ήθελα και στο δωμάτιο υπήρχε κανονική μεταμόρφωση, επειδή ο χώρος δεν είναι πολύ μεγάλος και μου φαίνονταν πολύ λιλά τα πάντα, σκέφτηκα πώς θα σπάσω λίγο τη μονοτονία.
Τη λύση την είχα ήδη σκεφτεί. Θα αγόραζα αυτοκόλλητα ή κάτι τέτοιο και θα έβαζα κάτι επάνω σχετικό με λουλούδια ή πλανήτες.
Το μεγάλο παιχνιδοκατάστημα είχε τις λύσεις. Αυτοκόλλητα τόσο μεγάλα και έτσι όπως τα ήθελα δεν έβρισκα, οπότε άρχισα να ψάχνω σε άσχετα τμήματα του καταστήματος. Έψαξα σε φακέλους σχολικούς, αυτοκόλλητα, μέχρι που το μάτι μου έπεσε στις χαρτοσακούλες για δώρα. Εκεί βρήκα αυτό που ήθελα. Με 3 ευρώ ακόμα, πήρα 2 σακούλες και ένα μαύρο μανό, για να φτιάξω τα λουλουδάκια, τη μέλισσα και την πορεία της.
Το έπιπλο με τον καθρέφτη δεν μετακινήθηκε, γιατί ο καθρέφτης είναι χρήσιμος και γιατί όλα ήταν τόσο όμορφα πια, που δεν χρειαζόταν! Το μόνο που μένει να αλλάξω κάποια στιγμή, είναι τα πομολάκια!
Να σας πω δε, ότι με το ακρυλικό χρώμα, μπορούσαμε να κοιμηθούμε το ίδιο κιόλας βράδυ!
υγ. Καλύτερη γυμναστική από το τρίψιμο/βάψιμο, δεν υπάρχει! ;-)
Κάπως έτσι, βρέθηκα να ψωνίζω δωράκια για μένα ή για φίλες (φωτό) από το 
Το site προσφέρει, χειροποίητα κοσμήματα, κατασκευές προσωπικής φροντίδας, διακόσμησης σπιτιού, αξεσουάρ για τσάντες, σανδάλια και ρούχα. Πέτρα, ξύλο, μέταλλο, άμμος, γυαλί, σύρμα, χάντρες, είναι μερικά από τα υλικά που χρησιμοποιεί. Επίσης, γυάλινες χάντρες από την Τσεχία, αλλά και εξαρτήματα για να φτιάξετε μόνοι σας κοσμήματα.
Μερικά θετικά του είναι οι προσιτές τιμές, το ότι δεν υπάρχει ελάχιστο ποσό αγορών, διαθέτει τη σελίδα του γραμμένη ΚΑΙ σε ελληνικά (πολύ σημαντικό) και ακόμα πιο σημαντικό ότι έχει τμήμα εξυπηρέτησης στην Ελλάδα.
Εκείνο δε που μου έκανε εντύπωση, ήταν η πολύ καλή και γρήγορη εξυπηρέτηση, αλλά και η ευγένεια με την οποία με αντιμετώπισαν.
Κάντε μια βολτίτσα στο 
Το λέω στη Μαρία, το λέω στη Ρούλα που η εμπειρία της της έλεγε ότι το νερό ήταν πολύ στη συνταγή, οπότε, ξεκινάω δεύτερη προσπάθεια. Και επιτέλους κάτι γίνεται! Μην νομίζετε ότι έγινε μια ζύμη που μπορούσες να την κόψεις σαν να έφτιαχνες μπισκότα. Όοοοοχι! Απλά, μπορούσες να απλώσεις μικρά κομμάτια και να τα κόψεις με κουπ πατ.
Τα άφησα πάνω σε μια επίπεδη επιφάνεια (ένα σου πλα), που είχα βάλει χαρτί ψησίματος.
Ξέχασα το πιο σημαντικό και το θυμήθηκα καθώς πρόσθετα τις φωτογραφίες! Εκεί που θα ανοίγετε τη ζύμη και θα την κόβετε, μην προσπαθήσετε να σηκώσετε το στολιδάκι, γιατί δεν θα τα καταφέρετε. Αντιθέτως, βάλτε ένα μικρό κομμάτι ζύμης, εκεί που θα μείνει να στεγνώνει το στολίδι. Κόψτε το με το κουπ πατ και με ένα μαχαίρι ή με το χέρι σας, αφαιρέστε την περιττή ζύμη ολόγυρά του. Κάνετε το ίδιο για όλα τα στολίδια.
Τελικά, σκλήρυναν καλά και είναι όντως μυρωδάτα! Σκεφτόμουν μάλιστα να τα βάλω στην παρουσίαση στα κλαριά από κούμαρα που είχα στολίσει, αλλά φοβήθηκα μην τα φάει κανένα παιδάκι και τρέχουμε! :-)
Για να φτιάξουμε κεράκια από μανταρίνι, διαλέγουμε μανταρίνια που δεν είναι σφιχτά δεμένη η φλούδα με το φρούτο εσωτερικά. Είναι εύκολο να τα ξεχωρίσετε. Συνήθως τα πολύ λεπτόφλουδα, δεν κάνουν.
Κρατάμε στο χέρι μας το μέρος του μανταρινιού που ακουμπάει στο δέντρο.
Τώρα, έχουμε μισό άδειο μανταρίνι
Συνοδεύεται απαραίτητα με 
Σε ένα μπωλάκι, βάλτε αρκετό γύψο (1-2 φλυτζάνια). Προσθέστε σιγά-σιγά νερό, μέχρι να έχετε μια πυκνή πάστα (πυκνή σαν μέλι). Ανακατέψτε με πλαστικό κουταλάκι. Δουλέψτε γρήγορα το υλικό σας γιατί σφίγγει. Αδειάστε το περιεχόμενο στο καλούπι. Αν το υλικό δεν έφτασε, επαναλάβετε τη διαδικασία με γρήγορες κινήσεις για να μην στερεοποιηθεί το πρώτο υλικό που βάλατε. Αν θέλετε να στέκεται όρθια, μπορείτε καθώς πήζει, να μπήξετε 2 μικρά ξυλάκια 2-3 μήκους εκατοστών, στο κάτω μέρος της φάτνης.
Ας ξεκινήσουμε με τον εύθραυστο. Αν θέλουμε να αδειάσουμε τα αυγά μας, θα πρέπει να κάνουμε το εξής:
Αν έχετε παιδάκια, μπορούν να χρωματίσουν αυγά με τέμπερες. Μπορούν επίσης να στάξουν κεριά χρωματιστά πάνω στα αυγά, έτσι ώστε να γίνουν πολύχρωμα και πουά.
Κόβουμε σε λωρίδες το σολομό και τον τοποθετούμε σε σχήμα καρό.
Τον υπόλοιπο σολομό που μένει, τον ψιλοκόβουμε και τον ανακατεύουμε με το τυρί και το λεμόνι. Το λεμόνι δεν το ρίχνουμε μονομιάς αλλά δοκιμάζουμε πόσο ξινό το θέλουμε.
Όταν θελήσουμε να το βάλουμε σε πιάτο, αναποδογυρίζουμε στο χέρι μας τη μεμβράνη με το υλικό. Ξετυλίγουμε ολόγυρα τη μεμβράνη, τοποθετούμε ένα πιάτο από πάνω και το γυρίζουμε απαλά.
Το σχήμα του είναι εντυπωσιακό. Η γεύση του ακόμα καλύτερη.
Βουτυρώνουμε και αλευρώνουμε ένα ταψί ή την φόρμα μέσα στην οποία θα φτιάξουμε τη βασιλόπιτα.
Χτυπάμε το βούτυρο με την ζάχαρη μέχρι να ασπρίσει.
Στην συνέχεια ρίχνουμε το γιαούρτι και το αλεύρι.
Συνεχίζουμε το χτύπημα.
