Ταραμοσαλάτα με πατάτα

Η ταραμοσαλάτα στο μυαλό μου και στις μνήμες μου, είναι απαραιτήτως με ψωμί. Όσο καλύτερο το ψωμί, τόσο καλύτερη η ταραμοσαλάτα. Ακόμα και με χωριάτικο την έχω φτιάξει και ήταν πεντανόστιμη.

Το χαβιάρι του φτωχού, ο ταραμάς, είναι ένα προσιτό για όλους έδεσμα την περίοδο της νηστείας. Θυμηθείτε ότι ο καλός ταραμάς, είναι ο λευκός. Ο ροζ, έχει απλά χρώμα και αυτό προστέθηκε (διάβαζα) τα πρώτα χρόνια που κυκλοφόρησε, μόνο και μόνο για να γίνει ελκυστικός για τον κόσμο. Λευκός λοιπόν στην προτίμησή μας.

Οι δικοί μου, χτυπούσαν την ταραμοσαλάτα όπως και τη σκορδαλιά σε καφιά (πέτρινο γουδί ή μουρτάρι όπως το λένε εδώ). Δύσκολη και επίπονη δουλειά, που έδινε όμως τέλειο αποτέλεσμα. Στη σύγχρονη εποχή της ταχύτητας, τα μίξερ αντικαθιστούν την επίπονη αυτή εργασία, θυσιάζοντας μέρος της νοστιμιάς και της παράδοσης.

Ταραμοσαλάτα με ψωμί μπορείτε να βρείτε εδώ, όπως επίσης και με μάραθο εδώ.
Η ταραμοσαλάτα με πατάτα είναι μια εύκολη λύση για τα άτομα που δεν τρώνε γλουτένη.

Ταραμοσαλάτα με πατάτα 
Υλικά για ένα μικρό μπωλ
500 γρ. πατάτες
2,5-3 κ. σ. ταραμά λευκό (ο ροζ έχει χρώμα), περίπου 70-80 γρ.
1/4 από πολύ μικρό κρεμμύδι (που ομολογώ ότι δεν το έβαλα)
χυμό μισού μικρού λεμονιού
2-3 κ. σ. ελαιόλαδο
1/2-1 κ. σ. ούζο

Εκτέλεση
Βράζουμε τις πατάτες μέχρι να τρυπιούνται. Αν θέλετε να είναι πιο νόστιμες, βράστε τις με τη φλούδα και καθαρίστε τις όσο είναι ζεστές. Αλλιώς, καθαρίστε τις και βράστε τις στη συνέχεια. Αν θέλετε να γίνουν γρήγορα, τις κόβετε σε κομμάτια).
Σε μπλεντεράκι χτυπάμε τον ταραμά, μαζί με λίγο λεμόνι και το λάδι για λίγα δευτερόλεπτα. Αν βάλετε κρεμμύδι, χτυπήστε το κι αυτό.
Προσθέτουμε τις πατάτες. Αν σας δυσκολεύουν να λιώσουν και να γίνουν βελούδινες, προσθέστε λίγο από το νεράκι που έβρασαν όπως επίσης, το ούζο.
Δοκιμάστε σε λεμόνι και λάδι την ταραμοσαλάτα σας. Μπορείτε να προσθέστε επίσης λίγο ταραμά αν σας φαίνεται ελαφριά. Προσαρμόστε τη στα γούστα σας γενικά.

Το ελαιόλαδο είναι πολύ λίγο στην ποσότητα, γιατί ήθελα να μην είναι πολύ παχυντική. Μπορείτε να προσθέσετε όσο θέλετε στη συνέχεια.

Καλή Σαρακοστή!

Θράψαλα με λαχανικά στην κατσαρόλα

Ένα φαγητό που δεν πρόλαβα να ανεβάσω τη Μεγάλη Εβδομάδα. Καλοκαιρινό όμως, με θράψαλα και λαχανικά.

Θράψαλα με λαχανικά στην κατσαρόλα
Υλικά για 3-4 μερίδες
700 γρ. θράψαλα ροδέλες (χρησιμοποίησα κατεψυγμένα
λίγο ελαιόλαδο
1 μεγάλο κρεμμύδι σε φέτες*
1 κόκκινη πιπεριά χοντροκομμένη
4-5 μανιτάρια λευκά κομμένα σε τέταρτα
250 γρ. ντοματάκια ψιλοκομμένα ή 2-3 ντομάτες μικρές
1 κύβο λαχανικών
baby carots ή κανονικά καρότα σε φέτες όσα θέλετε
αλάτι
πιπέρι

Εκτέλεση
Ξεπαγώνουμε τα θράψαλα σε σουρωτήρι και αφήνουμε να σουρώσουν καλά.
Σε κατσαρόλα βάζουμε το λάδι και σωτάρουμε για 3-4 λεπτά τα θράψαλα και το κρεμμύδι (την πρώτη φορά που το έκανα (φωτό) δεν έβαλα κρεμμύδι).
Προσθέτουμε τα ντοματάκια, τα μανιτάρια, λίγο νερό, τον κύβο και αφού πάρουν βράση όλα αυτά τις πιπεριές (καθυστερούμε για να μη λιώσουν).
Αφήνουμε να βράσουν για μισή ώρα περίπου, μέχρι να μαλακώσουν τα θράψαλα.
Προσθέτουμε νερό όποτε χρειάζεται.
Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι ή ό,τι μπαχαρικό θέλετε (τη 2η φορά έβαλα και πάπρικα γλυκιά).

Παπαρδέλες με μορχέλες

Έχετε σκεφτεί ποτέ πόσες γεύσεις είναι συνδεδεμένες με τις αναμνήσεις μας; Από την παιδική μας ηλικία, μέχρι την ενήλικη ζωή. Στιγμές, καλές, κακές, αστείες, συγκινητικές, ρομαντικές. Κάθε γεύση και μια ανάμνηση. Κάθε φαγητό και μία θύμηση.

Το φαγητό που έτρωγες μετά τη θάλασσα, πεινασμένο παιδί όταν γυρνούσες, το καρπούζι που γέμιζε τα παιδικό πρόσωπο καθώς το έτρωγες κομμένο σε φέτα, τα γεμιστά της μάνας σου που πάντα είναι καλύτερα από τα δικά σου, τη βανίλια της θείας που πάντα ήταν πιο νόστιμη από τη δική σου παρόλο που ήταν αγορασμένη, το παγωτό που σε κέρασε ο συμμαθητής σου στην έκτη δημοτικού, την αθερίνα που έφαγες στις πρώτες σου διακοπές, την πρώτη σου αστακομακαρονάδα, το κοτόπουλο που κόντεψες να κάψεις ως φοιτητής και τόσες άλλες γεύσεις που έχεις συνδέσει με γεγονότα από τη ζωή σου.

Μία γεύση που δεν μπορώ να ξεχάσω με τίποτα, το έχω ξαναγράψει άλλωστε, είναι η μακαρονάδα με αχινούς που έφαγα στη φίλη μου τη Φωτεινή. Είναι η πιο λεπτή και φίνα γεύση που μου έχει μείνει στη γευστική μου μνήμη.

Αυτό έμελλε να γίνει και με τις μορχέλες που μου χάρισε ο Γιώργος. Ο Γιώργος είναι καταπληκτικός μάγειρας και γνώστης πολλών μυστικών της κουζίνας. Φτιάχνει τουρσιά, ψαρεύει, φτιάχνει καταπληκτικούς μεζέδες, ξέρει να μαζεύει μανιτάρια μαζί με την Αγγελική του. Ομολογώ, ότι όταν μου τα χάρισε, δεν ήξερα πόσο μεγάλο θησαυρό έχω στα χέρια μου, αφού οι μορχέλες θεωρούνται το καλύτερο μανιτάρι μετά την τρούφα. Πανάκριβες, αλλά θεονόστιμες.

Πιστεύω ότι όταν έχεις στα χέρια σου κάτι τόσο νόστιμο και λεπτό σε γεύση, δεν πρέπει να το κουκουλώσεις με πολλά υλικά, με βαριές κρέμες, με οτιδήποτε εξαφανίσει τη γεύση του και χαθεί ανάμεσα στα πολλά υλικά. Ο Γιώργος συμφωνεί σ' αυτό και με συμβούλεψε πώς να τις μαγειρέψω. Η συνταγή είναι δική του.

Αφού πρόσθεσα το κρασί (που δεν είμαι φαν γενικά), είπα τις χάλασα. Πάνε οι μορχελίτσες μου. Μια επιπλέον κουταλιά μέλι όμως, έφτιαξε τη γεύση. Την ισορρόπησε.

Μπορείτε να προσθέσετε καρύδια όπως και σύκα σε φετούλες. Εγώ έβαλα λίγο αμύγδαλο αντί για καρύδια. Πιστεύω τα καρύδια θα πήγαιναν περισσότερο αλλά δεν είχα εκείνη τη στιγμή.

Αν δεν είστε το ίδιο τυχεροί με μένα να σας χαρίσουν μορχέλες, δοκιμάστε τη συνταγή με άλλα άγρια μανιτάρια!

Παπαρδέλες με μορχέλες
Υλικά για 3 μερίδες
250 γρ. παπαρδέλες
50 γρ. αποξηραμένες μορχέλες (αν έχετε φρέσκιες, ήταν όσες φαίνονται στο μπωλ)
1 μεγάλο κρεμμύδι κομμένο σε φέτες
1 σκελίδα σκόρδο
3-4 κ. σ. ελαιόλαδο
1-2 κ. σ. μέλι
1/2 κούπα λευκό ξηρό κρασί
αλάτι
πιπέρι
θυμάρι
νερό
προαιρετικά: φέτες αποξηραμένου σύκου (μπορείτε αντί για μέλι να βάλετε σύκο)
καρύδι χοντροκομμένο

Εκτέλεση
Αν τα μανιτάρια σας είναι αποξηραμένα, πρέπει να επαναφέρουμε την υγρασία τους.
Βάζουμε τα μανιτάρια σε μπωλ με νερό (ελαφρώς αλατισμένο λένε οι ειδικοί) να τα καλύπτει...

και τα αφήνουμε μισή ώρα.

Τα σουρώνουμε, τα ξεπλένουμε καλά (γιατί κρατούν σκόνες κλπ στις εσοχές τους).
Τα κόβουμε στα δύο ή στα τέσσερα ανάλογα το μέγεθος.
Τα απλώνουμε πάνω σε πετσέτα ή χαρτί κουζίνας για να φύγει η υγρασία και τα πατάμε απαλά για να φύγουν τα πολλά νερά.

Σε αντικολλητικό τηγάνι βάζουμε το λάδι να ζεσταθεί.
Βάζουμε το κρεμμύδι και τα μανιτάρια να σωταρισθούν για αρκετά λεπτά.

Πριν τα σβήσουμε με κρασί, βάζουμε και το σκόρδο.
Σβήνουμε με κρασί και αφήνουμε να βράσουν στο κρασί για 2-3 λεπτά.
Προσθέτουμε νερό, αλατοπίπερο και 1-2 κουταλιές μέλι. Δοκιμάστε με μία και αν δεν σας ικανοποιεί, βάλτε και 2η κουταλιά. Εγώ έβαλα δύο, επειδή ήταν έντονη η γεύση του κρασιού.
Αφήνουμε να βράσουν καλά τα μανιτάρια, αφενός γιατί είναι σκληρά μανιτάρια, αφετέρου γιατί καταστρέφονται οι τοξίνες που περιέχουν. Σημαντικές πληροφορίες για τις μορχέλες μπορείτε να διαβάσετε πατώντας εδώ.
Βράζουμε συνολικά για 20-30 λεπτά, προσθέτοντας αλατοπίπερο και νερό όταν χρειάζεται, όπως επίσης το θυμάρι στο τέλος. Το φαγητό πρέπει να έχει λίγο ζουμάκι στο τέλος και να μην έχει στεγνώσει εντελώς. Στις φωτογραφίες μου δεν φαίνεται, αλλά δεν ήταν στεγνό. Είχε ζουμάκι.

Σε αλατισμένο νερό που βράζει, ρίχνουμε τις παπαρδέλες και τις βράζουμε σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας (7-8 λεπτά).
ΠΡΟΣΟΧΗ: Όταν βράσουν, δεν τις σουρώνουμε, αλλά τις παίρνουμε με τσιμπίδα και τις ρίχνουμε στο τηγάνι, έτσι ώστε να έχουν λίγο νερό στο οποίο έβρασαν. Ανακατεύουμε απαλά και σερβίρουμε.

Η γεύση τους ήταν μοναδική!

Ριζότο με μύδια σε κέλυφος

Ξέρω, ξέρω. Κανονικά, το ριζότο γίνεται με ρύζι ειδικό για ριζότο. Ναι αλλά δεν είχα! Είχα όμως ωραία ιδέα και την υλοποίησα με άλλο ρυζάκι. Πειράζει; Εσείς μπορείτε να βάλετε ρύζι για ριζότο.

Επίσης το ριζότο μου, προέκυψε πιο light λόγω διατροφής, δηλαδή ούτε βούτυρο, ούτε παρμεζάνα, ούτε τίποτα υπερβολικά παχυντικό. Πώς; δεν είναι ριζότο; Ε καλά. Πείτε το όπως θέλετε, αλλά φάτε το! Αξίζει!

Ριζότο με μύδια σε κέλυφος (lighter)
Υλικά για 3-4 μερίδες

2-3 κ. σ. ελαιόλαδο

350 γρ. ρύζι (χρησιμοποίησα κίτρινο, αλλά βάλτε για ριζότο αν το θέλετε χυλωμένο)

περίπου 1/2 κιλό μύδια με μισό κέλυφος (χρησιμοποίησα κατεψυγμένα)

1 ξερό μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο

1 κόκκινη πιπεριά κομμένη σε κυβάκια

1 καρότο ψιλοκομμένο

1 κ. γ. πάστα ντομάτας

¼ κούπας λευκό κρασί

περίπου 1 λίτρο νερό (ή λιγότερο αν χρησιμοποιήσετε κίτρινο)

1 κύβο λαχανικών

αλάτι

πιπέρι

Εκτέλεση

Ξεπαγώνουμε τα μύδια! Τα ξεβγάζουμε μμε νερό και τα αφήνουμε σε σουρωτήρι.

Σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνουμε το νερό με τον κύβο, μέχρι να κάψει. Το αφήνουμε πάνω στο μάτι της κουζίνας για να διατηρηθεί ζεστό.

Σε ένα βαθύ αντικολλητικό τηγάνι βάζουμε το λάδι να ζεσταθεί.

Προσθέτουμε αφού ζεσταθεί το κρεμμύδι και το σωτάρουμε ένα-δύο λεπτά, γυρίζοντάς το.

Προσθέτουμε και την πιπεριά και το καρότο και τα σωτάρουμε κι αυτά για  ένα-δύο λεπτά.

Ρίχνουμε το ρύζι και το γυρίζουμε κι αυτό στο λάδι για 2-3 λεπτά.

Αλατοπιπερώνουμε ελαφρώς.

Σβήνουμε με το κρασί. Αφήνουμε να πάρει μια βράση.

Ρίχνουμε την πάστα, τον κύβο, ένα  μέρος από το νερό και το αφήνουμε να το πιει, γυρίζοντάς το πάντα με ξύλινη κουτάλα.

Συνεχίζουμε να ρίχνουμε νερό και να κάνουμε την ίδια διαδικασία, μέχρι να βράσει το ρύζι. 

Όταν κοντεύει να βράσει (δοκιμάζουμε περιοδικά), ρίχνουμε τα μύδια, τα οποία δεν χρειάζονται παραπάνω από 3-4 λεπτά μαγείρεμα για να γίνουν. Μην τα παραβράσετε γιατί σκληραίνουν.

Αλατοπιπερώνουμε μόνο αν χρειάζεται και σερβίρουμε.

Ας κάνουμε τη νηστεία νόστιμη. Τι λέτε;

Σαλάτα με σπασμένο σιτάρι (πληγούρι) και λαχανικά

Άλλη μια νηστίσιμη συνταγή για όσους νηστεύουν αλλά και για όσους ψάχνουν μια εναλλακτική και χορταστική σαλάτα.
Το σιτάρι που είχα εγώ, περίμενα υπομονετικά να μαλακώσει. Φευ! Στο τέλος αναγκάστηκα να το βράσω γιατί ήταν πολύ σκληρό. Εσείς, ακολουθήστε αυτό που κάνετε συνήθως και αν σας αντισταθεί, βράστε το για τιμωρία, όπως έκανα εγώ!

Σαλάτα σπασμένου σιταριού και λαχανικά

Υλικά για μια μεγάλη σαλάτα

1 κούπα σπασμένο σιτάρι (πληγούρι)

1 ντομάτα κομμένη σε κύβους

1 κομμάτι ρέβα

2 καρότα ψιλοκομμένα

2 φρέσκα μανιτάρια αγαρικά ψιλοκομμένα

1 πορτοκάλι σε κύβους

χυμό ενός μικρού λεμονιού

2-4 κ. σ. ελαιόλαδο

αλάτι

Εκτέλεση

Μουλιάζουμε το στάρι σε ζεστό νερό που να το καλύπτει. Αν σε 20-30 λεπτά δεν έχει μαλακώσει ικανοποιητικά, το βράζουμε για 5 λεπτά. Αλατίζουμε.

(Αν το βράσετε, μπορείτε να το ξεβγάλετε κάτω από τρεχούμενο νερό).

Πλένουμε, καθαρίζουμε και κόβουμε όλα τα λαχανικά μας στη σαλατιέρα.

Προσθέτουμε το στάρι, το χυμό, το λάδι, αλατίζουμε και ανακατεύουμε.

Καλή εβδομάδα!

Κόκκινες φακές σούπα με τζίντζερ και κύμινο

Είναι περίεργο, εντυπωσιακό και τραγικό μαζί, το πώς η καθημερινότητα σε παίρνει τόσο μπάλα, που ξεχνάς τα σημαντικά πράγματα στη ζωή και το πόσο εφήμερος είσαι. Και τότε γίνεται ένα μπαμ και έρχονται όλα τούμπα για να στο θυμίσουν. Κάτι βέβαια που εμένα δεν θα έπρεπε να με εκπλήσσει, μια και το "τούμπα" έχει καταντήσει ρουτίνα και η ηρεμία στη ζωή μας δυσεύρετη. Όταν όμως η τούμπα παραείναι δική σου, σε καθηλώνει. Σε παραλύει. Και αφήνεις ένα γλυκό νεράντζι να ξεπικρίζει στο νερό, ένα κομπιούτερ αφημένο στην αναμονή, ένα ψυγείο φρεσκογεμισμένο και φεύγεις όπως όπως.

Το νεράντζι μούχλιασε, η μπαταρία του κομπιούτερ άδειασε, τα πράγματα στο ψυγείο μισοχάλασαν, αλλά ας είναι αυτά η μόνη ζημιά των τελευταίων ημερών και ο μόνος απολογισμός...

Η μεγάλη νηστεία του Πάσχα ξεκίνησε και πολλοί από σας θα την κρατήσετε. Ιδέες για νηστίσιμες συνταγές υπάρχουν πολλές στο μπλογκ. Σήμερα, σας δίνω μια ιδέα για πολύ νόστιμη σούπα με κόκκινες φακές.

Οι κανονικές φακές μας πειράζουν πια στο στομάχι. Μία φίλη μου, μου είχε προτείνει να βάζω πιπέρι καγιέν για να μη με πειράζει. Μια άλλη, να βάζω ένα κομμάτι τζίντζερ. Στις κανονικές φακές, δεν έχω δοκιμάσει ακόμα τίποτα από τα δύο. Τα δοκίμασα όμως στις κόκκινες φακές και δεν μας πείραξαν καθόλου. Τις θεωρώ όμως πιο ελαφριές...

Κόκκινες φακές σούπα με τζίντζερ και κύμινο
Υλικά
1/2 κιλό κόκκινες φακές
1 κ. γ. τριμμένο κρεμμύδι σκόνη (ή φρέσκο)
1 κ. γ. κύμινο
2-3 εκατοστά ρίζα τζίντζερ
1 πρέζα πιπέρι καγιέν
λίγο ελαιόλαδο
1 κύβο λαχανικών

Εκτέλεση
Μπορούμε να μουσκέψουμε τις φακές για λίγο (καμιά ώρα) ή να τις βράσουμε απευθείας.
Βάζουμε νερό σε κατσαρόλα να βράσει.
Προσθέτουμε τις φακές αφού τις πλύνουμε.
Προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά και βράζουμε για 20 λεπτά περίπου, προσθέτοντας νερό όποτε χρειάζεται. Η φακή χυλώνει και γίνεται σαν φάβα, οπότε κανονίζετε εσείς πόσο νερουλή τη θέλετε.

Μπορείτε να τη σερβίρετε με λίγο ελαφρύ γιαουρτάκι αν δεν νηστεύετε.

Καλή εβδομάδα!

Μελιτζάνες γεμιστές με λαχανικά

Όσο ο καιρός θυμίζει ακόμα καλοκαίρι, εγώ θα μαγειρεύω καλοκαιρινά φαγητά! Είμαστε ακόμα με κοντομάνικα εδώ στο νησί (τουλάχιστον το πρωί) και την περασμένη Κυριακή πήγα για μπάνιο. Αν εξαιρέσεις τις μέρες που ρίχνει ξαφνικές μπόρες ή τις μέρες που υπάρχει πιθανότητα από τους ανέμους και τους ανεμοστρόβιλους που μας επισκέπτονται συχνά να δείτε τη Ζάκυνθο να πετάε, γενικά υπάρχει καλοκαιρία. Το βράδυ έχει ψύχρα, αλλά το πρωί έχει ζεστούλα. Είναι ακόμα όμορφα (λέει η φανατική με το καλοκαίρι που ήδη πεθυμεί το επόμενο ;-) )

 Προχτές ήθελα να γεμίσω μελιτζάνες με λαχανικά. Βρήκα μόνο μεγάλες, οπότε τις έκοψα στη μέση. Το φαγητό, αν δεν βάλετε φέτα ή άλλο τυρί στη γέμιση, είναι νηστίσιμο. Εγώ έβαλα λίγη φέτα από πάνω πριν ψηθούν. Δοκιμάστε τις.

Μελιτζάνες γεμιστές με λαχανικά
Υλικά για 5 μεγάλες μελιτζάνες
5 μεγάλες μελιτζάνες
2 μεγάλα κρεμμύδια ξερά, ψιλοκομμένα
2 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
2 καρότα ψιλοκομμένα
την ψίχα από τις μισές μελιτζάνες ψιλοκομμένες
μισό μάτσο μαϊντανό ψιλοκομμένα
2 ντομάτες κομμένες σε καρεδάκια
λίγο ελαιόλαδο για τη γέμιση και λίγο για το ταψί
αλάτι
πιπέρι
προαιρετικά: λίγη φέτα χοντροτριμμένη

Εκτέλεση
Κόβουμε τα κοτσάνια από τις μελιτζάνες, τις πλένουμε και τις κόβουμε κατά μήκος.
Τις βάζουμε σε μπωλ με αλατισμένο νερό να τις καλύπτει και τις αφήνουμε έτσι για μισή-μία ώρα.
Στο μεταξύ, ετοιμάζουμε τα λαχανικά.
Αφού περάσει η απαιτούμενη ώρα, αδειάζουμε τις μελιτζάνες από την ψίχα τους, αφού τις πιέσουμε να βγάλουν ό,τι νερά έχουν κρατήσει. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη μισή ή και περισσότερη ψίχα.
Πλένουμε, καθαρίζουμε και ψιλοκόβουμε τα λαχανικά. Τα ξερά κρεμμύδια, τα καρότα και την ψίχα της μελιτζάνας, τα έκοψα σε μπλεντεράκι.
Ανακατεύουμε όλα τα λαχανικά σε μπωλ.
Βάζουμε λίγο λάδι (1-2 κουταλιές σούπας) και αλατοπιπερώνουμε.
Προσθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.
Αλατίζουμε ελαφρώς μέσα τις μελιτζάνες.
Γεμίζουμε τις μελιτζάνες με 2-3 κ. σ. γέμιση.
Αν θέλουμε, βάζουμε λίγη φέτα από πάνω, αλλιώς το φαγητό μας ως εδώ, παραμένει νηστίσιμο.

Ρίχνουμε λίγο λάδι στο ταψί και ψήνουμε για μία ώρα περίπου, ή μέχρι να μαλακώσουν οι μελιτζάνες.
Τρώγονται ευχάριστα ζεστές και κρύες. Συνοδέψτε τις με φέτα!

Κεχρί με σάλτσα λεμόνι-ταχίνι

Μπαίνοντας σε ένα μπλογκ, συναντάς από πολύ καλές φωτογραφίες έως χάλια φωτογραφίες. Η φωτογραφία, η σύνθεση ενός πιάτου και το στήσιμο είναι ταλέντο. Συχνά όμως οι συνθήκες που επικρατούν στο χώρο του καθενός κάνουν αυτή τη δουλειά ακόμα πιο δύσκολη ή πιο εύκολη. Αν οι φωτογραφίες είχαν στόμα, η καθεμιά θα είχε τη δική της ιστορία να διηγηθεί. Πόσο μάλλον, μια φωτογραφία φαγητού.  Για παράδειγμα, οι παρακάτω φωτογραφίες.

Ας περιγράψω μια συνηθισμένη δική μου φωτογράφιση.

Στο σπίτι μου στο εσωτερικό, επικρατεί πολύ κακός φωτισμός. Η κουζίνα είναι σε βορινό σημείο, με αποτέλεσμα, κουζίνα και σαλόνι να είναι πάντα σκοτεινά. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να φωτογραφίζω με φλας μέσα (που το σιχαίνομαι και το αποφεύγω) ή με τρίποδο (που συχνά βαριέμαι να στήσω) ή με πολύ σταθερό χέρι. Μέσα, με τεχνητό φως και χωρίς ειδικό εξοπλισμό, είναι αδύνατον να αποφύγεις σκιές κλπ. Οπότε, όταν ο καιρός το επιτρέπει, πάω το φαγητό...βόλτα. Έξω. Έξω έχω ένα τραπέζι μαρμάρινο, ένα υπόστεγο που αν βρέχει βρέχομαι για να φωτογραφίσω και 4 γάτες κι ένα σκύλο που καραδοκούν να κοιτάξω αλλού για να αρπάξουν αυτό που φωτογραφίζω (οι γάτες βασικά είναι το πρόβλημα).

Τις προάλλες που φωτογράφιζα αυτό το πιάτο γινόταν το εξής: Πήρα έξω τη μηχανή και τη βάση πάνω στο οποίο θα έβαζα το πιάτο. Φυσούσε πάρα πολύ και ξέχασα να πάρω κάποιες πέτρες που χρησιμοποιώ για να μην μετακινείται το ύφασμα, χαρτί ή ό,τι βάζω για βάση. Μέγα λάθος. Άντε τώρα με το πιάτο στημένο, να μπω να πάρω τις πέτρες και με τις γάτες να με κοιτάζουν. Με το ένα χέρι κρατούσα τη μηχανή, με το άλλο προσπαθούσα να μην μου παίρνει ο αέρας το ύφασμα. Αδύνατον. Κάμποσες φορές ο αέρας σκέπαζε το πιάτο, μου έπαιρνε τη σάλτσα ή τον δυόσμο και εγώ άρχιζα τα γαλλικά...Κάποια στιγμή μπήκα μέσα με ταχύτητα παγκόσμιου πρωταθλητή για να φέρω κάτι ενώ παράλληλα φώναζα ξουυυυυυυυυυυ για να τις ψαρώσω και να μην πλησιάσουν.

Πάρα πολλές φορές κατά τη φωτογράφηση έχω αναγκαστεί να πάρω μέσα όλα τα πράγματα και να τα ξαναβγάλω, μόνο και μόνο για να μην πάνε οι γάτες επάνω. Μεγάλος μπελάς. Συχνά δε, οι γάτες έχουν γίνει μέρος της φωτογραφίας :-)

Οπότε, ας είμαστε επιεικείς όταν βλέπουμε μια μέτρια φωτογραφία φαγητού. Ποτέ δεν ξέρεις τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο καθένας φωτογραφίζει...Επίσης, για όλα όσα τραβάμε, διαολιζόμαστε όταν κάποιος απλά αντιγράφει κείμενα και φωτογραφίες. Εμείς τραβάμε ένα πολύωρο ζόρι και ο άλλος ξεμπερδεύει με αντιγραφή 5 λεπτών...

Ας πάμε όμως στο σημερινό φαγητό.

Αν όταν ακούτε τη λέξη κεχρί, το μυαλό σας πάει στα...πουλιά, τότε οκ. Είσαστε σαν κι εμένα. Χαχα! Ομολογώ. Όταν πρωτάκουσα για το κεχρί, το μυαλό μου πήγαινε σε καναρίνια, γαρδέλια και γενικά το είχα στη μνήμη μου σαν τροφή πουλιών. Τα τελευταία χρόνια, έρχονται στην επιφάνεια (ή στη μόδα) τροφές που υπήρχαν ακόμα και στην αρχαιότητα, με μεγάλη διατροφική αξία, όπως το κεχρί. Πολλές από αυτές, προτιμούνται, λόγω της έλλειψής τους σε γλουτένη, γεγονός που τις καθιστά ιδανικές για τα άτομα που τις αποφεύγουν.

Το κεχρί σε γεύση αφού μαγειρευτεί θυμίζει ρύζι. Τουλάχιστον εμένα αυτό μου θύμισε. Είναι πλούσιο σε φώσφορο, μαγνήσιο, φυτικές ίνες, δεν περιέχει γλουτένη, δημιουργεί αίσθημα πληρότητας κλπ. Για να μαγειρέψετε το κεχρί, η αναλογία είναι 1 κούπα κεχρί, 2-2,5 κούπες νερό (η συγκεκριμένη ποσότητα είναι πολύ μεγάλη!). Μπορεί να καταναλωθεί σκέτο αλλά και να προστεθεί σε φαγητά που θα βάζατε ρύζι.

Κεχρί με σάλτσα λεμόνι-ταχίνι
Υλικά για ένα μπωλ

1/2 κούπα κεχρί
1 κούπα νερό (ίσως και λίγο παραπάνω)

2-3 κλαράκια δυόσμο φρέσκο ψιλοκομμένο

1-2 κλαράκια φρέσκια ρίγανη ψιλοκομμένη*

3-4 κ. σ. ταχίνι*

1-2 κ. σ. χυμό λεμονιού

2-3 κ. σ. νερό

λίγο αλάτι

λίγο λευκό πιπέρι

Εκτέλεση

Βράζουμε το κεχρί σε ελαφρώς αλατισμένο νερό για περίπου 20 λεπτά.

Όταν γίνει, το ανακατεύουμε με τον δυόσμο και τη ρίγανη (αν η γεύση της ρίγανης δεν σας αρέσει, βάλτε μόνο δυόσμο που ταιριάζει με όλα τα υπόλοιπα υλικά). Αλατίζουμε αν χρειάζεται.

Σε ένα μπωλάκι, ανακατεύουμε το ταχίνι με λίγο από το λεμόνι και νερό. Το αραιώνουμε όσο θέλουμε με νερό.

Αλατοπιπερώνουμε και δοκιμάζουμε τη γεύση.  Αν μας λείπει κάτι το προσθέτουμε.

Το δικό μου ταχίνι ήταν μισό κανονικό και μισό ολικής άλεσης.
Σερβίρουμε απευθείας στη σαλατιέρα με τη σάλτσα ή σε ατομικές μερίδες.

Καλή εβδομάδα!

Λαχανόρυζο

Καλή Σαρακοστή σε όλους! Ελπίζω να περάσατε τέλεια τις προηγούμενες μέρες, παρόλο που ο καιρός δεν βοήθησε και πολύ.

Πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός αλήθεια...Μόλις πριν λίγο καιρό ξεστολίζαμε και τώρα βαδίζουμε ολοταχώς για το Πάσχα... Σαρακοστή λοιπόν και πολλοί είναι αυτοί που θα νηστέψουν. Καλή δύναμη τους εύχομαι!

Σας έχω πει πόσο αγαπώ τις συνταγές με ελάχιστα υλικά ε; Είναι γρήγορες, απλές, οικονομικές, ευέλικτες, ό,τι πρέπει δηλαδή για την εργαζόμενη (και μη) γυναίκα.

Το λαχανόρυζο είναι μια καλή λύση για όσους δεν λατρεύουν το σπανάκι. Εδώ να σας πω ένα αστείο. Όταν ήμουν έγκυος στο πρώτο μου παιδί, εκεί κατά τον έκτο μήνα μου ήρθε να φτιάξω λαχανόρυζο. Τι το ήθελα η έγκυος;;; Νόμισα πως θα γεννήσω εκείνη τη μέρα από τη βαρυστομαχιά! Λαχανόρυζο έκανα χρόνια να ξαναφάω μετά από αυτό.  Προσοχή λοιπόν στα ευαίσθητα στομαχάκια. Αυτή τη φορά πάντως, δεν μας πείραξε καθόλου!

Λαχανόρυζο

για 3-4 μερίδες

περίπου 1 κιλό λάχανο

(1 κρεμμύδι ξερό, 2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια)

1 φλυτζανάκι του καφέ ρύζι

ελαιόλαδο

1 κ. γ. πάστα ντομάτας

αλάτι

πιπέρι

χυμό λεμονιού

Εκτέλεση

Κόβουμε το λάχανο στα 4.

Πλένουμε και καθαρίζουμε από τα σκληρά εξωτερικά φύλλα και σκληρά μέρη.

Χοντροκόβουμε το λάχανο (σαν χοντροκομμένη σαλάτα) και το βάζουμε με νερό που το καλύπτει σχεδόν, να βράσει για δέκα λεπτά. Παράλληλα, προσθέτουμε την πάστα ντομάτας και το ελαιόλαδο.

Προσθέτουμε μετά το δεκάλεπτο και το ρύζι για βράζουμε άλλα 15 λεπτά περίπου, μέχρι να μαλακώσει.

Σερβίρουμε με χυμό λεμονιού.

Tip: εξαιτίας των ευαίσθητων στομαχιών μας, δεν πρόσθεσα κρεμμύδια που κανονικά του πάνε. Αν θέλετε να βάλετε κρεμμύδια, θα τα ψιλοκόψετε και θα τα σωτάρετε λίγο στην αρχή με το λάδι. Στη συνέχεια θα προσθέσετε το λάχανο και τα υπόλοιπα υλικά. 

Σαλάτα με κινόα και άγρια σπαράγγια

Χρόνια πολλά φίλοι μου. Ελπίζω να περάσατε καλά με τις οικογένειές σας. Για μένα, ήταν ένα από τα πιο κουραστικά Πάσχα που έχω περάσει ποτέ. Λίγες φορές θυμάμαι να έχω κουραστεί τόσο πολύ Πάσχα. Πολλή δουλειά, λίγη ξεκούραση, ελάχιστος ύπνος. Παρόλα αυτά, πέρασα καλά, με φίλους, την οικογένεια κλπ.

Την κινόα δεν είχε τύχει να τη δοκιμάσω μέχρι χτες. Κάπου σε κάποιο σχόλιο το ανέφερα με τη φίλη μου την Αγγελική και όπως έχει ξανακάνει στο παρελθόν με άλλο υλικό, στην πρώτη μας συνάντηση μου έφερε ένα σακουλάκι! :-)
Το σακουλάκι έμεινε 2-3 μήνες στο ντουλάπι μου μέχρι να βρω το χρόνο να ασχοληθώ μαζί του. Το μόνο που ήξερα διαβάζοντας από δω κι από κει, είναι ότι έπρεπε να την ξεπλύνω, για να μην αφήσει γεύση πικρίλας. Φοβούμενη φαίνεται ότι δεν θα μου πολυαρέσει, δεν βιάστηκα να τη χρησιμοποιήσω.
Μόλις χτες έκανα μια συνταγή. Διάβασα μια πολύ ενδιαφέρουσα συνταγή εδώ, έκανα μερικές αλλαγές και την έκανα. Ένα σας λέω: την ερωτεύτηκα! Είναι καλύτερh από ρύζι και από κους κους μακράν! Μου αρέσει αυτή η τραγανή και παιχνιδιάρικη γεύση που έχει πάρα πολύ! Ταιριάζει απίστευτα με λαδολέμονο και μάραθο! Γενικά πιστεύω ότι μπορεί να καταναλωθεί με πολλούς συνδυασμούς! Δοκιμάστε την παρακάτω σαλάτα και θα ενθουσιαστείτε!

Θυμηθείτε να την ξεπλύνετε καλά πριν το μαγειρέψετε. Θυμηθείτε επίσης ότι αν θέλετε να βράσει και να μην τη σουρώσετε, η αναλογία είναι ένα μέρος κινόα, δύο μέρη νερό.

 
Σαλάτα με κινόα και άγρια σπαράγγια
Υλικά για ένα μέτριο μπωλ (τα οποία δεν είναι απολύτως μετρημένα εκτός από τα 2 πρώτα)
3/4 κούπας κινόα
1,5 κούπα νερό
λίγα άγρια σπαράγγια (ή εμπορίου καθαρισμένα)
3-4 φουντάκια μάραθο ψιλοκομμένο
2-3 κλωνιά μαϊντανό ψιλοκομμένο
2 κρεμμυδάκια φρέσκα ψιλοκομμένα
2 κ. σ. αμύγδαλα φιλέ
λίγο ξύσμα λεμονιού
100 γρ. φέτα χοντροτριμμένη
για τη σως
λίγο ελαιόλαδο
1/2 μικρό λεμόνι ή όσο θέλετε
λίγο αλάτι
1/2 κ. γ. μέλι

Εκτέλεση
Ξεπλένουμε καλά σε λεπτό σουρωτήρι την κινόα.
Βάζουμε το νερό σε κατσαρόλα να βράσει, ρίχνουμε την κινόα, χαμηλώνουμε τη φωτιά και αφήνουμε να βράσει 15 λεπτά (ή μέχρι να απορροφήσει όλο το νερό).
Αφήνουμε να κρυώσει και τη βάζουμε σε σαλατιέρα. Μπορείτε να αλατίσετε κατά τον βρασμό, αλλά εγώ προτίμησα να αλατίσω το λαδολέμονο.
Κόβουμε τα σπαράγγια σε κομμάτια 2-3 εκ. (εγώ ήμουν τυχερή και βρήκα άγρια έξω από το σπίτι μου) ψιλοκόβουμε τα κρεμμυδάκια, μαϊντανό, μάραθο και τα ανακατεύουμε.
Προσθέτουμε το ξύσμα, τυρί και τα αμύγδαλα επίσης.
Φτιάχνουμε τη σως και περιχύνουμε τη σαλάτα μας. Είναι πεντανόστιμη!

Τέλος, δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό και να μην σας δείξω την τούρτα που έκανα. Ο Απρίλιος είναι ο μήνας γενεθλίων των τριών από τους τέσσερίς μας. Δεν έχει πλάκα;

Καλαμαράκια με κοφτό μακαρονάκι

Καθώς πλησιάζει το Πάσχα οι δουλειές στο σπίτι γίνονται περισσότερες. Πριν το καταλάβουμε θα ζυμώνουμε κουλουράκια και θα βάφουμε αυγά! Από την επόμενη εβδομάδα θα αρχίσω να βάζω συνταγές που μπορείτε να φτιάξετε τη Μεγάλη Εβδομάδα αλλά και το Πάσχα. Μέχρι τότε, μπορείτε να ρίχνετε μια ματιά στις παλιές Πασχαλινές συνταγές. Για την ώρα, ας αρκεστούμε σε μια νηστίσιμη, εύκολη και γρήγορη συνταγή για δύο!

Καλαμαράκια με κοφτό μακαρονάκι

Υλικά για 2 άτομα

300 γρ. κατεψυγμένα, καθαρισμένα και κομμένα καλαμαράκια

150 γρ. μακαρονάκι κοφτό

1 κ. σ. πάστα ντομάτας

1 κύβο λαχανικών

λίγο μαϊντανό φρέσκο ψιλοκομμένο ή αποξηραμένο

2-3 κ. σ. ελαιόλαδο

(μπορείτε επίσης να προσθέσετε και ψιλοκομμένο κρεμμύδι)

Εκτέλεση

Σε κατσαρόλα βάζουμε περίπου μισό λίτρο νερό να βράσει.

Προσθέτουμε τα καλαμαράκια όπως είναι κατεψυγμένα αν βιαζόμαστε ή αφού τα έχουμε αποψύξει καλύτερα.

Αφήνουμε να βράσουν για 5 λεπτά.

Προσθέτουμε το μακαρονάκι, την πάστα τον μαϊντανό, τον κύβο, το λάδι και αφήνουμε να βράσουν μέχρι να είναι έτοιμα τα ζυμαρικά, ενώ προσθέτουμε νερό όποτε χρειάζεται.

Σερβίρουμε ζεστό με πιπεράκι και αν δεν νηστεύουμε με φέτα.

Καλό πσκ!

Γαρίδες τηγανητές

Μπορεί η νηστεία να είναι γκουρμέ; Φυσικά και μπορεί. Όμως εδώ που τα λέμε, νηστεία δεν σημαίνει να την περνάς με γαριδούλες και αστακομακαρονάδες και καλά επειδή είναι νηστίσιμα. Νηστεία σημαίνει μια γενικότερη εγκράτεια, η οποία σίγουρα δεν συνάδει με την αστακομακαρονάδα. Ή μήπως όχι;
Τεσπα, νηστεία ή όχι, οι γαριδούλες είναι αδιαμφισβήτητα από τα νοστιμότερα οστρακόδερμα που υπάρχουν, τα οποία μπορούν να μαγειρευτούν με πάρα πολλούς τρόπους.

Προτιμήστε τις φρέσκιες αντί για τις κατεψυγμένες, γιατί όπως έχω ξαναπεί, πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί τις πουλάνε καθαρισμένες και προβρασμένες. Όλη η νοστιμιά είναι στο κέλυφος ή στο να τις μαγειρέψεις και να πάρεις το ζουμί ενώ έχουν το κέλυφος. Παρόλη τη συχνά τσουχτερή τιμή τους, προτιμήστε να πάρετε λίγες αλλά νόστιμες γαρίδες, παρά να έχετε χάσει τη μισή νοστιμιά.

Όλα αυτά τα νόστιμα πραγματάκια (γαρίδες, μύδια, χάβαρα/αχιβάδες), δεν θέλουν πολλή ώρα μαγείρεμα, γιατί σκληραίνουν. Μην το παρακάνετε, με όποιον τρόπο κι αν τις φτιάξετε. Αν πάρετε μεγάλες και δεν ξέρετε πώς να τις καθαρίσετε, ανατρέξτε εδώ. Αυτή τη φορά ήταν μικρές και δεν τις καθάρισα καθόλου!

Γαρίδες τηγανητές

Υλικά

γαρίδες μέτριες

αλεύρι

αλάτι

λεμόνι

Εκτέλεση

Πλένουμε και καθαρίζουμε τις γαρίδες αν χρειάζεται.

Αν είναι μικρές, δεν τις καθαρίζω καθόλου, εκτός ίσως από τα κεφάλια σε κάποιες. Αν είναι μεγάλες, κάνετε με ένα ψαλίδι ένα άνοιγμα κατά μήκος της πλάτης της και με οδοντογλυφίδα τραβήξτε το αντεράκι της. Στις μικρές δεν το κάνω καν.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, εγώ είχα μέτριες γαριδούλες και καθάρισα τα κεφάλια. Οι γαρίδες γίνονται πάρα πολύ νόστιμες αν τηγανιστούν μαζί με τα κελύφη. Είναι και ο λόγος που προτιμώ τις φρέσκιες, παρά τις κατεψυγμένες και καθαρισμένες. Με τις καθαρισμένες, χάνεται η μισή νοστιμιά…

Αφήνουμε τις γαρίδες να σουρώσουν από το πλύσιμο.

Σε πιάτο βάζουμε αλεύρι για όλες τις χρήσεις.

Σε αντικολλητικό τηγάνι βάζουμε ελαιόλαδο.

Αλευρώνουμε τις γαρίδες και τινάζουμε το περιττό αλεύρι.

Μόλις κάψει, ρίχνουμε τις γαρίδες, έτσι ώστε να χωράει μια στρώση από αυτές.

Τηγανίζουμε για 2-3 λεπτά από την κάθε πλευρά.

Βγάζουμε και αφήνουμε σε χαρτί να τραβήξει το πολύ λάδι και συνεχίζουμε με τις υπόλοιπες γαρίδες.

Τέλος, σερβίρουμε τις γαρίδες σε καθαρό πιάτο, προσθέτουμε χυμό λεμονιού, αλατίζουμε και απολαμβάνουμε.

Τρέξαν σαλάκια; Γιατί εμένα τρέξαν ;-)

Ρεβιθοκεφτέδες ή φαλάφελ με σως ταχίνι ή σως γιαούρτι

Μία πρόταση σας έχω για μεζεδάκι για την Καθαρή Δευτέρα.

Δεν είχα δοκιμάσει ποτέ φαλάφελ παρόλο που όλο το άκουγα συχνά πυκνά. Τελικά δεν είναι τίποτα άλλο από τους δικούς μας ρεβιθοκεφτέδες, οι οποίοι, από τη στιγμή που τους έκανα, έγιναν οι αγαπημένοι μου. Σας συστήνω να τους δοκιμάσετε οπωσδήποτε. Για να έχω άποψη, μερικούς τους τηγάνισα και όλους τους άλλους τους έψησα. Στο συγκριτικό τεστ, μπορώ να πω ότι οι τηγανητοί είναι μια σταλιά πιο αφράτοι από τους ψητούς. Παρόλα αυτά ψηφίζω ψητούς, γιατί ήταν τόσο ελαφριοί που μπορούσες να τρως ασταμάτητα! Πραγματικά έγινε ένα από τα αγαπημένα μου φαγητά.

Ρεβιθοκεφτέδες με σως ταχίνι ή σως γιαούρτι
Υλικά
250 γρ. ρεβίθια (χρησιμοποίησα αποφλοιωμένα)
1 μέτριο κρεμμύδι
3 σκελίδες σκόρδο
αλάτι
μαύρο πιπέρι
1-1,5 κ. γ. κύμινο σκόνη
2 κ. σ. αποξηραμένο μαϊντανό ή ανάλογο φρέσκο
4 κ. σ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κ. γ. baking powder
λίγη πάπρικα γλυκιά (κανονικά μπαίνει πιπέρι καγιέν, αλλά εγώ δεν τα ήθελα τόσο καυτερά)
(μπορείτε να βάλετε και φρέσκο κόλιαντρο που δεν έβαλα γιατί δεν είχα)

Εκτέλεση
Μουλιάζουμε αποβραδίς τα ρεβίθια σε νερό να τα καλύπτει. Εγώ τα άφησα ένα 24ωρο.
Την επόμενη μέρα τα σουρώνουμε.
Βάζουμε στο μπλέντερ τα ρεβίθια, το κρεμμύδι, το σκόρδο, τον μαϊντανό και τα χτυπάμε να πολτοποιηθούν τα ρεβίθια (αλλά όχι να γίνουν κρέμα). Στο μίγμα μπορείτε να προσθέσετε τα μπαχαρικά σας, διαφορετικά τα προσθέτετε μετά).
Ανακατεύουμε το αλάτι, πιπέρια, κύμινο, μπέκιν και αλεύρι. Θα πρέπει να έχετε ένα μίγμα που όταν το πλάθετε δεν κολλάει στα χέρια. Αν κολλάει, προσθέστε λίγο ακόμα αλεύρι.
Βάζουμε το μίγμα στο ψυγείο για 1-2 ώρες ή και όλη νύχτα.

Πλάθουμε κεφτεδάκια σε μέγεθος σαν καρύδι και τα αφήνουμε έτσι ή τα πατικώνουμε ελαφρώς.
 

Τα τηγανίζουμε σε λάδι για 1-2 λεπτά από κάθε πλευρά ή τα ψήνουμε στο γκριλ πάνω σε αντικολλητικό χαρτί σε δυνατή φωτιά για 10 λεπτά την κάθε πλευρά.

Για τη σως ταχίνι
Λίγο ταχίνι
λίγο νερό
λίγο χυμό λεμονιού

Αναλιγώνουμε το ταχίνι (1-2 κ. γ.) με λίγο νερό (1 κ. γ. ή όσο αραιό το θέλουμε) και προσθέτουμε και λίγο χυμό λεμονιού (1 κ. γ. ή όσο ξινό το θέλουμε).

Για τη σως γιαουρτιού
Λίγο στραγιστό γιαούρτι
λίγο σουμάκ
λίγη πάπρικα γλυκιά
αλάτι

Ανακατεύουμε όλα μαζί τα υλικά, σε αναλογίες που μας αρέσουν.

Συνοδεύτηκαν με πίτες γύρου και σαλάτα ντομάτα-πιπεριά. Ήταν από τους νοστιμότερους κεφτέδες που έχω φάει. Οι ψητοί, δεν υστερούσαν σε τίποτα από τους τηγανητούς!