Showing posts with label gadgets. Show all posts
Showing posts with label gadgets. Show all posts

Wednesday, October 12, 2011

Cup cake wrappers από το pendi creations

Η φτώχεια θέλει καλοπέραση δεν λένε; Ε, είπα να κάνω κι εγώ ένα δώρο στον εαυτό μου, να μου περάσει ο καημός που είμαι χωρίς πισι και χωρίς πολλά άλλα, ούτε ξέρω για πόσο...

Την αγάπη μου για τα μαγειρικά γκάτζετ την ξέρετε ίσως. Τα λατρεύω! Άλλο αν δεν έχω χώρο πού να τα βάλω. Έτσι, δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό να πάρω από το pendi creations αυτά τα τέλεια wrappers! Μα πείτε μου! Δεν είναι κουκλάκια; Έχετε ξαναδεί τέτοια;

Όσο για το εσωτερικό, είναι cup cakes κανέλλας, με κρέμα βουτύρου-κανέλλας!




Monday, July 13, 2009

Καθάρισμα κερασιών και βύσσινου

Αν με ρωτήσετε ποιο είναι το πιο αγαπημένο μου γλυκό κουταλιού (εκτός από το σύκο), θα απαντήσω αμέσως το κεράσι και κατ΄ επέκταση και το βύσσινο. Όταν ήμουν μικρή, θυμάμαι τη μάνα μου να φτιάχνει με τα κιλά το βύσσινο και τη βυσσινάδα. Κεράσι δεν φτιάχναμε. Δεν το συνηθίζαμε τότε.
Για να καθαρίσουμε το βύσσινο, εφοδιαζόμασταν με φουρκέτες που παίρναμε από τη γιαγιά μου. Δεν υπήρχε κι άλλος τρόπος! "Προσέξτε μην πιτσιλιστείτε! Βάφει!" Φώναζε η μάνα μου. Πραγματικά, μετά το τέλος της διαδικασίας, καθαρίζαμε τζάτζαλα, νεροχύτη και τοίχο από το κατακόκκινο υγρό...

Από τότε μέχρι σήμερα, πολλά πράγματα άλλαξαν αλλά ένα έμεινε σταθερό: το παίδεμα για να καθαρίσεις κεράσια και βύσσινο. Γι αυτό, στα χρόνια που πέρασαν, άρχισαν να εμφανίζονται εργαλεία που θα έκαναν εύκολο το καθάρισμά τους.
Μέχρι πριν λίγα χρόνια, καθάριζα τα κεράσια και το βύσσινο παραδοσιακά με φουρκέτα. Πριν λίγα χρόνια, βρήκα στο σμ ένα εργαλείο χειροκίνητο που έκανε τη ζωή μου ευκολότερη. Το αρνητικό που έχει είναι ότι πιτσιλάει και ότι πιάνεται το χέρι σου αν καθαρίσεις μεγάλη ποσότητα (όπου μεγάλη ποσότητα, μιλάω για 1 κιλό. Φανταστείτε αν θες να καθαρίσεις 4-5 κιλά...). Παρόλα αυτά, κάνεις τη δουλειά σου.

Πριν 2 χρόνια, που είχα πάει στη Νέλλη στη Γερμανία, εκεί που γυρνούσαμε στα μαγαζιά με κουζινικά, έπεσε το μάτι μου σ' αυτό το μηχάνημα. Χειροκίνητο κι αυτό, αλλά καμία σχέση με το προηγούμενο. Ο σχεδιασμός του, επιτρέπει τον καθαρισμό μεγάλης ποσότητας φρούτου σε πολύ λίγο χρόνο. Το μηχάνημα αναγράφει ότι καθαρίζει 12 κιλά κεράσια την ώρα. Εγώ θεωρώ το νούμερο υπερβολικό, αλλά όντως καθαρίζει πολύ γρήγορα το κάθε κιλό. Φέτος, καθάρισα κοντά στα 10 κιλά κεράσια και βύσσινα με αυτό το μηχάνημα, ταχύτατα και ακούραστα. Πιο πολλή ώρα μου έπαιρνε να πλύνω και να βγάλω τα κοτσάνια από τα κεράσια και τα βύσσινα, παρά να βγάλω τα κουκούτσια. Επίσης, δεν γέμιζα τον κόσμο πιτσιλιές ιδιαίτερα. Αν μάλιστα κάνει κανείς τη διαδικασία μέσα στο νεροχύτη, τα ατυχήματα μειώνονται σημαντικά.

Τα θετικά τα είπα. Να πω και τα αρνητικά. Σαν αρνητικά σημεία μπορώ να πω μόνο τα εξής: Καθώς χτυπάς το έμβολο για να βγάλει το κουκούτσι από το κεράσι ή βύσσινο, το κουκούτσι περνάει στον κάδο και το φρούτο περνάει εκτός κάδου. Πολλές φορές, επειδή το φρούτο έχει σφιχτή σχέση με το κουκούτσι, το κουκούτσι ναι μεν βγαίνει, αλλά δεν αποκολλιέται εντελώς από το φρούτο. Έτσι, περνάει εκτός κάδου με το κουκούτσι να κρέμεται, πράγμα που σημαίνει ότι μετά, πρέπει να ξεδιαλέξεις ένα-ένα τα φρουτάκια για να απομακρύνεις όποιο κουκούτσι απέμεινε. Παρόλο όμως που συμβαίνει αυτό και πάλι, κάνει πολύ πιο γρήγορα τη διαδικασία από το να τα καθαρίσεις με το χέρι. Οπότε για μένα, πρακτικά δεν είναι αρνητικό. Εξάλλου, δεν συμβαίνει με όλα τα φρούτα αλλά σε ένα μικρό ποσοστό.
Το άλλο που μπορεί κανείς να πει σαν αρνητικό είναι ότι, αν τα φρούτα που έχουμε διαλέξει δεν είναι γερά, επειδή το έμβολο κάνει διαμπερές άνοιγμα στο φρούτο, ενδέχεται με το βράσιμο κάποια από αυτά να λιώσουν. Αυτό όμως συμβαίνει μόνο αν τα φρούτα δεν είναι γερά και σφιχτά.

Γενικά, το μηχανηματάκι με έχει σώσει. Δεν θα σκεφτόμουν ποτέ να καθαρίσω 10 κιλά φρούτα με το χέρι και είναι ο λόγος που στο παρελθόν έφτιαχνα λίγο από το καθένα. Τώρα δεν το σκέφτομαι καθόλου. Το μηχάνημα το έχω δει να κυκλοφορεί και στην Ελλάδα, τόσο στην ίδια μάρκα που το πήρα εγώ, όσο και σε άλλη.
Αν κάποιος το πάρει ή το έχει, προτείνω να μην γεμίζει τη λεκανίτσα με φρούτα, αλλά να τα κρατάει στο χέρι του και να τα ρίχνει ένα-ένα ή δύο-δύο. Με αυτό τον τρόπο, σε περίπτωση που κολλήσει το μηχάνημα (καμιά φορά κολλάει ένα κεράσι στο έμβολο), δεν χρειάζεται να αδειάζει κανείς όλη τη λεκανίτσα για να διορθώσει το πρόβλημα.

Ελπίζω να σας κατατόπισα αρκετά! Καλή εβδομάδα!

Sunday, May 24, 2009

Πρέσσα πατάτας

Εδώ και 1-2 μέρες κάναμε κουβέντα στο Delicieuses της Ρένας και είπα να σας δείξω κι εδώ την πρέσσα που μου είχε στείλει η Νέλλη από τη Γερμανία.
Η πρέσσα αυτή είναι σαν μια τεράστια πρέσσα σκόρδου.

Έχει θήκη για να μπαίνει μέσα η πατάτα και έχει 2 σήτες για να περνάει η πατάτα.

Μία με πιο μεγάλες και μια με πιο μικρές τρυπίτσες.

Θα σας δείξω εδώ όμως και μια άλλη χρήση της που δεν τη φαντάζεστε ίσως.
Όταν πήγα στη Γερμανία, δοκίμασα και έφαγα ό,τι καλό έβγαζε και κέρναγε αυτός ο τόπος. Μα δεν υπήρχε κάτι που να μην ήταν νόστιμο...
Στη Γερμανία όπως ξέρετε υπάρχουν πάρα πολλοί μετανάστες. Ακόμα και Ιταλοί! Οι Ιταλοί λοιπόν στη Φρανκφούρτη που πήγα, έχουν παγωτατζίδικα. Ό,τι παγωτατζίδικο δεις στη Φρανκφούρτη, είναι σχεδόν σίγουρο ότι είναι ιταλών. Μια αλυσίδα παγωτατζίδικων ήταν του Τισιάνο. Ο Τισιάνο είχε σούπερ παγωτά και μία από τις σπεσιαλιτέ του ήταν το spaghetti ice, δηλαδή, παγωτό μακαρόνια!!! Παρήγγειλε η Νέλλη 2 διαφορετικά spaghetti ice και μπροστά μας ήρθαν αυτά εδώ τα 2 πιάτα.

Απίστευτο; Το ένα έμοιαζε με μακαρόνια ναπολιτέν και το άλλο με λαζάνια.
Το ναπολιτέν είχε παγωτό βανίλια, κόκκινη σάλτσα από φράουλα ή μούρα (δεν θυμάμαι) και το τυράκι του ήταν λευκή σοκολάτα τριμμένη. Δεν είναι ολόιδιο;

Τα λαζάνια, είχαν σάλτσα από μαύρα μούρα, λευκή σοκολάτα τριμμένη για τυράκι και κόκκινη σάλτσα.
Η γεύση απίθανη, περιττό να σας πω...
Το παγωτό τσίμπαγε στην τιμή του αλλά άξιζε γιατί ήταν τεράστιο. Πλήρες γεύμα μιλάμε.
Αν έχετε ή αποκτήσετε τέτοια πρέσσα, μπορείτε να κάνετε κι εσείς τέτοιο παγωτό, αρκεί να αφήσετε να μαλακώσει λίγο το παγωτό, έτσι ώστε να περνάει από τη σήτα σαν μακαρόνια. Βέβαια, το θέμα "μαλακό" παγωτό ειναι σχετικό, γιατί θα πρέπει να είναι μεν μαλακό, αλλά όχι τόσο που να λιώνει καθώς βγαίνει αλλά ούτε και τόσο σκληρό που να μην βγαίνει σαν μακαρόνια. Πιστεύω ότι το παγωτό αυτό εκεί, το διατηρούσαν σε συγκεκριμένη θερμοκρασία έτσι ώστε να έχει ίδια υφή και σκληρότητα παντού μέσα στον κάδο φύλαξης.

Τώρα θα σας πω και κάτι σχετικό με αυτά τα παγωτά και τη Ζάκυνθο. Εδώ και κανά δυο χρόνια έχει ανοίξει ένα παγωτατζίδικο εδώ και πουλάει μούρη πως έχει ιταλικά παγωτά. Δεν θα πω ποιο είναι γιατί δεν θέλω να θεωρηθεί πως κάνω δυσφήμιση. Πριν 2 χρόνια και αφού έχουμε γυρίσει από τη Γερμανία ενθουσιασμένοι με το παγωτό αυτό, καθόμαστε σε αυτή τη τζελατερία μαζί με το γιο μου και προς μεγάλη μας έκπληξη βλέπουμε ότι έχει στον κατάλογο spaghetti ice. Παραγγέλνουμε ένα για να το φάει ο γιος μας. Παραγγέλνουμε ένα, σαν αυτό της φωτογραφίας (με τα μακαρόνια). Αντί αυτού, έρχεται ένα ροζ παγωτό με τη δικαιολογία ότι "συγγνώμη, μας τέλειωσε η βανίλια και βάλαμε φράουλα" (φραουλί μακαρόνια έχετε δει ποτε;;;). ΧΩΡΙΣ να μας ρωτήσει αν θέλαμε φράουλα ή αν άρεσε στο παιδί. Από πάνω, αντί για τη σαλτσούλα της φωτό, είχε γλυκό βύσσινο. Το παγωτό φυσικά δεν το έφαγε το παιδί, αλλά εμείς, μόνο και μόνο γιατί το πληρώσαμε 6-7 ευρώ (εδώ και 2 χρόνια). Εκείνο που θέλω να πω, είναι ότι τα μεταξωτά βρακιά, θέλουν κι επιδέξιους κ.....ς με το συμπάθιο. Τουτέστιν, που πας ρε Καραμήτρο; Αν δεν έχεις τη δυνατότητα να σερβίρεις τέτοιο παγωτό, τι το θες στον κατάλογο; Όσο για μένα, εκνευρίστηκα για άλλη μια φορά με τον εαυτό μου που δέχτηκα να πληρώσω κάτι τόσο ακριβά ενώ δεν ήταν το προϊόν αντάξιο της τιμής. Χαίρομαι και θαυμάζω τους ανθρώπους που εκείνη τη στιγμή θα το γύριζαν πίσω. Δεν το κάνω εύκολα, αλλά τελευταία διεκδικώ τα δικαιώματά μου καλύτερα και τώρα θα το έκανα γιατί έχω βαρεθεί να με πιάνουν μ.........α.

Τέλος, το ποστ το αφιερώνω στον Raymonda, κατά κόσμο Χάρη και σε όλη την παρέα στο Delicieuses (γκρρρρρρρρ δεν μπορώ να το προφέρω αυτό το όνομα!!!)

Update:
Η Νατάσσα λέει ότο στραβώνεται με το μαύρο φόντο και προτείνει να το αλάξω. Ήδη μερικοί είπαν τη γνώμη τους. Για πείτε μου. Σας κουράζει το μαύρο φόντο;

υγ. Αυτό δεν είναι ποστ. Είναι το Μπεν Χουρ!!!

Wednesday, May 6, 2009

Για να μη μυρίζουν τα χέρια μας

Καθαρίζουμε σκόρδο ή κρεμμύδι και η μυρωδιά δε φεύγει με τίποτα. Αγχωνόμαστε ότι τα ντελικάτα μας χεράκια μυρίζουν και αναρωτιόμαστε πώς θα φύγει η μυρωδιά. Ο τρόπος είναι απλός! Τρίψτε τα χέρια σας με ένα ανοξείδωτο κουτάλι (μαχαίρι ή πηρούνι). Το ανοξείδωτο ατσάλι έχει την ιδιότητα να απομακρύνει μυρωδιές από κρεμμύδι, σκόρδο, ψάρια κλπ. χωρις την προσθήκη απορρυπαντικού. Μάλιστα, υπάρχουν εταιρείες που βγάζουν μεταλλικά "σαπούνια", μπάρες ανοξείδωτες, ειδικές γι' αυτή τη δουλειά. Το μόνο που χρειάζεται είναι να πλύνουμε τα χέρια μας με κρύο νερό τρίβοντάς τα με αυτό το "σαπούνι". Μία τέτοια μεταλλική μπάρα έφερα από την Αμερική δώρο στην πεθερά μου. Σας φαίνεται απίστευτο; Δοκιμάστε το και θα εκπλαγείτε!

φωτό: images google

Wednesday, January 28, 2009

Βοηθήματα κουζίνας

Σας έλεγα παλιότερα, σε ένα από τα πρώτα ποστ σ' αυτό το μπλογκ, ότι είναι σημαντικό να έχουμε βοηθήματα, gadgetάκια στην κουζίνα που μας λύνουν τα χέρια. Μην αγχώνεστε αν δεν τα έχετε όλα. Κανείς δεν ξεκίνησε την ενασχόλιση με τη μαγειρική, με την κουζίνα του πλήρως εξοπλισμένη. Σιγά-σιγά αγοράζουμε ό,τι και όσα μας χρειάζονται.

Εγώ πάντως, μια και έχω και μικρή κουζίνα, σκέφτομαι να μετακομίσω γιατί τα τζάτζαλα δεν χωράνε πια μέσα στο σπίτι. Ή αυτά, ή εμείς....Και οι δύο...δεν χωράμε...

Το καλοκαίρι -οι φίλοι μου το γνωρίζουν ήδη- πήγαμε οικογενειακώς στην Αμερική. Εκεί, είχα την ευκαιρία να αγοράσω πολλαααααά τζάτζαλα...
Το ταξίδι στην Αμερική, ήταν μια καταπληκτική εμπειρία. Πλούτισαν τα μάτια μας και η ψυχή μας. Η αγορά στην Αμερική, ήταν η χαρά του καταναλωτή. Κάτι η ισοτιμία του δολλαρίου, κάτι που από μόνη της σαν χώρα είναι φτηνή (σε αυτά τουλάχιστον που ενδιέφεραν εμένα), βοήθησε στο να ψωνίσω πολλά πραγματάκια. Πολλά πράγματα για την κουζίνα μου αλλά και ενδιαφέροντα πράγματα για τα χόμπυ μου: τη φωτογραφία και την αρωματική μαγειρική.

Αν δεν είχα την έννοια του χώρου στις βαλίτσες και του βάρους, θα είχα πάρει πολύ περισσότερα πράγματα. Προτίμησα να πάρω μικροπράγματα πολλά, παρά ένα μεγάλο. Σας δείχνω και εξηγώ τα μικροπραγματάκια μου, τα οποία περίμενα πως και πως να γυρίσω για να τα χρησιμοποιήσω και να τα χαζέψω με την ησυχία μου:

1. θερμόμετρο για παρασκευή καραμέλας ή μαρμελάδας (στην πραγματικότητα το πήρα για να φτιάχνω σαπούνια :-))) )
2 και 3, πιαστράκια για να κλείνω σακουλάκια
4. εκχύλισμα πραγματικής βανίλιας
5. δοσομετρικές κούπες
6. μπουκαλάκια (άσχετο από μαγειρική) τα οποία πουλούσαν ΠΑΝΤΟΥ επειδή στο αεροπλάνο απαγορευόταν να έχεις μαζί σου υγρά παραπάνω από 3 oz. Γι' αυτό πουλούσαν σετ από μπουκαλάκια για να βάζεις μέσα τα υγρά που θες (σαμπουάν, κοντίσιονερ κλπ).
7. κουταλάκια δοσομετρικά
8. εδώ είναι το ενα από τα δύο πιο κουφά πράγματα που αγόρασα. Αυτό το αρκουδάκι συγκρατεί την υγρασία (για ζάχαρη καστανή, για μαχαιροπήρουνα κλπ).
9. καθαριστήρι για καρότα, αγγούρια κλπ
10. αυτό είναι το πιο κουφό απ' όλα: κεραμικές μπίλιες που τις ξαναχρησιμοποιούμε, για τάρτες αντί για φασόλια!

Συνεχίζω:
11. σπάτουλα με σχέδια στο πλάι για να κάνω σχέδια σε σαντιγύ
12. η γνωστή σίτα-κόσκινο για αλεύρι. ΜΗΝ ΤΟ ΠΛΕΝΕΤΕ ΑΝ ΕΧΕΤΕ. Κατέστρεψα ένα στην Αμερική, χεχε!
13 και 14, σιλικονούχα φορμάκια για σαπούνια....εεεεεε....για μάφινς ήθελα να πω!
Τα δοσομετρικά είχα ξεχάσει ότι τα είχα φωτογραφίσει και τα ξαναφωτογράφισα...

15 και 16, σπάτουλες από σιλικόνη. Η φαρδιά είναι για να γυρίζω ομελέτες κλπ.
17. εκχύλισμα μέντας
18. χρώματα ζαχαροπλαστικής. Θα μου πεις, έφτασες στην Αμερική για να βρεις χρώμα ζαχαροπλαστικής; Χμ! Έλα στη Ζάκυνθο και αν βρεις χρώμα ζαχαροπλαστικής, εγω θα στα χαρίσω όλα...
19. icing χρωματιστά για διακόσμηση γλυκών
20. ένας καταπληκτικός λεμονοστίφτης. Δεν τον πήρα για μένα -εγώ είχα- αλλά για δώρο. Πολύ βολικός και δεν τον έχω δει στην ελληνική αγορά ποτέ.

Συνεχίζω...
21. καπάκια για τα ανοιγμένα αναψυκτικά, για να μη χάνουν το ανθρακικό τους
22. ένα "ξυστήρι" για να ξύνουμε τους κολλημένους πάτους σε κατσαρόλες ή ταψιά και να μην χαλάμε τα ωραία μας χεράκια και νυχάκια (πράγματι αποδείχτηκε πολύ θαυματουργό).
23. θερμόμετρο για κρέατα (που αρχικά πήρα για τα σαπούνια, μετά είδα ότι μάλλον δεν κάνει και μάλλον άχρηστο θα πάει)
24. και τέλος διάφορα ομορφούλια κουπ πατ για τη συλλογή μου (το αγγελάκι και το ανθρωπάκι τα κατέστρεψα με τα σαπουνομαγειρέματά μου).

Μερικά ακόμα βοηθήματα κουζίνας που είχα πάρει από διάφορα μέρη και από εδώ.

25. Τσέρκι που μεγαλώνει και μικραίνει, ανάλογα με το τι θέλουμε να φτιάξουμε. Χωρίς πάτο, ιδανικό για τούρτες (από τη γνωστή γερμανική αλυσίδα σούπερ μάρκετ).
26. Σπάτουλα για να σηκώνουμε τα γλυκά, πίτες, πίτσες και να τα μεταφέρουμε. Ιδανικό αν θέλουμε να κόψουμε στη μέση κέικ για να βάλουμε γέμιση. Από τότε που έχω αυτό (μου το χάρισε η Νέλλη στη Γερμανία) δεν φοβάμαι να κόψω στη μέση κέικ και να το μεταφέρω με ασφάλεια.
27. Μεταλλικό νήμα με βάση, που αλλάζει ύψος για να κόβουμε τα κέικ στη μέση. Με ανταλλακτικό νήμα. Από τη Γερμανία.
28. Δεν φαίνονται καλά, αλλά είναι διάφανες φόρμες για σοκολατάκια. Από Αμέρικα κι αυτά.

Ρίξτε μια ματιά σε 2 από τα μαγαζιά από τα οποία αγόρασα gadgets (και ήταν ΙΔΑΝΙΚΑ για ό,τι χόμπυ ήθελες). Υπάρχει δυνατότητα για on line αγορές. Οι δικοί μου (βλέπε κόρη) είχαν μπαϊλντίσει γιατί κάθε φορά που έβλεπα μαγαζί με κουζινικά, γυάλιζε το μάτι μου (μάλλον) και με απειλούσαν για να μην μπω και ψωνίσω πάλι.
Δείτε τα...Θα χαζέψετε όπως χάζεψα κι εγώ εκεί μέσα...
To Michael's
και το AC Moore
Αυταααά....