Πλησιάζει το Χάλογουιν (μεγάλη η χάρη του...) και όλο και κάτι με κίτρινη κολοκύθα θα φτιάξουμε. Οκ. Αστειεύομαι. Πλάκα πλάκα, φαντάζομαι πως έχετε προσέξει ότι πάνε να μας επιβάλλουν ας πούμε αυτή τη γιορτή. Πάρτυ σε αγγλόφωνα φροντιστήρια, γενέθλια, ξένες αλυσίδες τροφίμων και παιχνιδιών. Αυτή η γιορτή, καμία σχέση δεν έχει με την ελληνική πραγματικότητα, ας μη λέμε ό,τι θέλουμε...
Η συνταγή μπαίνει με αφορμή την εποχή της κολοκύθας, η οποία ευτυχώς είναι μεγάλη. Από τα μέσα του καλοκαιριού, μέχρι το βαθύ χειμώνα, βρίσκεις κολοκύθες. Συνταγές στο μπλογκ υπάρχουν πολλές. Μπορείτε να διαλέξτε.
Η παρακάτω συνταγή όμως, είναι της φίλης μου της Αγγελικής. Τέλεια μαγείρισσα και τέλεια φωτογράφος. Απολαύστε περιγραφή, συνταγή και φωτό και προσέξτε το tip για το καθάρισμα της κολοκύθας για να μην παιδεύεστε.
Περί ορέξεως Κολοκυθόπιτα, από κολοκύθα!
Ενώ μου αρέσουν τα φαγάκια που έχουν μέσα κολοκύθα, έχω πρόβλημα να καθαρίζω τις κολοκύθες! Είναι πολύ σκληρές, όσο είναι ωμές και συνήθως αρκετά μεγάλες, ώστε να μην ξέρεις τι να κάνεις τα υπόλοιπα κομμάτια, που περισσεύουν… Η πιο βολική λύση είναι πάντα η τεμπέλικη: τις αγοράζεις κομμένες σε κομμάτια. Έλα όμως που αυτή η λύση είναι και ακριβή και δεν έχεις τον συνολικό έλεγχο του προϊόντος… Άλλο να την αγοράσεις (ή να στην χαρίσουν) ολόκληρη, να την ελέγξεις, να ξέρεις αν είναι καθαρή κλπ κλπ άλλο το «γουρούνι στο σακί»… Κάθε φορά που είχα να καθαρίσω κολοκύθα ορκιζόμουν ότι είναι η τελευταία, γιατί τα μαχαίρια μου δεν έκοβαν καλά, πονούσαν τα χέρια μου (τα έχω καλομαθημένα), κινδύνευα να κοπώ κλπ. Είχα παλέψει να την ξύνω με το κουτάλι, … αυτό και αν ήταν μαρτύριο… Όμως τέρμα όλα αυτά, βρήκα εύκολη λύση!
Πλένω την κολοκύθα εξωτερικά και την σκουπίζω. Την κόβω μόνο μια φορά κατά μήκος (αν είναι στρογγυλή και κατά πλάτος να κοπεί δεν παίζει ρόλο). Τ
ην ακουμπώ στο μεγάλο ταψί του φούρνου, που στρώνω με λαδόκολλα, με την κομμένη πλευρά πάνω στην λαδόκολλα.
Την ψήνω στον φούρνο για λίγη ώρα, στους 180 βαθμούς, μέχρι να μαραθεί εξωτερικά και ίσα να τρυπιέται με ένα μαχαίρι. Ο χρόνος εξαρτάται από το μέγεθος της κολοκύθας. Για την κολοκύθα που βλέπετε, χρειάστηκαν 20 λεπτά. Την άφησα να κρυώσει λίγο και την ξεφλούδισα, σαν να ήταν ώριμο ροδάκινο…
Έβγαλα τα σποράκια. Την έκοψα σε κομμάτια ευκολότατα (λίγο πιο σκληρή από φρούτο) και ήμουν έτοιμη για την πίτα μου!
Αν η κολοκύθα είναι μεγάλη, χρησιμοποιώ όση θέλω και την υπόλοιπη την χωρίζω σε μερίδες (όχι πολύ μεγάλες) και τις διατηρώ σε σακουλάκια στην κατάψυξη.
Αν με πιάσει η προκοπή μου, ζυγίζω τα σακουλάκια και γράφω το βάρος, ώστε να ξέρω την ποσότητα όταν ξεπαγώνω… Αυτό είναι πολύ χρήσιμο αν την κολοκύθα την θέλω για ζαχαροπλαστική. Την κάνω πουρέ αν θέλω να γίνει τάρτα. Δηλ κόβω τα κυβάκια κολοκύθας στο μούλτι και καταψύχω τον πουρέ…
Αυτό όμως, για την τάρτα, είναι άλλη ιστορία! Θα την πούμε άλλη φορά…
Κολοκυθόπιτα με πράσο, φέτα και μπλε τυρί
Υλικά για ένα ταψί 30Χ40 εκατοστά
1 πακέτο φύλλα για πίτα (όχι κατεψυγμένα)
4 κούπες κολοκύθα σε κύβους
3 μέτρια πράσα κομμένα σε ροδέλες
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
3-4 κουταλιές της σούπας άνηθο ψιλοκομμένο
3-4 κουταλιές της σούπας μαϊντανό ψιλοκομμένο
2-3 κουταλιές της σούπας δυόσμος ψιλοκομμένος
400 γρ. φέτα τριμμένη στο χέρι
60-100 γρ. μπλε τυρί σπασμένο σε κομματάκια
3 αυγά
πιπέρι
λιγότερο από 1 κούπα λάδι
Από το πακέτο με τα φύλλα βγάζω 2 και τα αφήνω έξω να στεγνώσουν στον αέρα. Τα υπόλοιπα τα καλύπτω με υγρή πετσέτα να μη ξεραθούν.
Αφού έχω ετοιμάσει την κολοκύθα όπως είπαμε, τα υπόλοιπα λαχανικά και τα τυριά, σωτάρω το κρεμμύδι και το πράσο ελαφρά να μαλακώσουν, σε 3 κουταλιές λάδι. Τρίβω τα 2 φύλλα που άφησα να στεγνώσουν και τα κάνω κομματάκια. Κατεβάζω από την φωτιά τα πράσα και το κρεμμύδι και μόλις κρυώσουν λίγο προσθέτω το τριμμένο φύλλο, τα αρωματικά φυτά, το πιπέρι και τα τριμμένα τυριά. Δεν βάζω αλάτι, γιατί τα τυριά είναι αλμυρά. Ανακατεύω. Χτυπάω τα αυγά ελαφρά να ενώσουν και ρίχνω στην γέμιση κρατώντας λίγο αυγό, περίπου 1 ή 1+1/2 κτσ (για το πάνω μέρος της πίτας). Ανακατεύω. Η γέμιση είναι έτοιμη.
Από τα υπόλοιπα φύλλα στρώνω τα μισά στο πάτο του λαδωμένου ταψιού, λαδώνοντάς τα ένα ένα με πινελάκι. Προσθέτω την γέμιση και ισιώνω. Συνεχίζω με τα υπόλοιπα φύλλα λαδώνοντάς τα διακριτικά (όχι να κολυμπούν στο λάδι). Το τελευταίο φύλλο, εκτός από το λάδι, το περνώ και με το υπόλοιπο αυγό, που έχω διαλύσει σε λίγο νερό. Χαράζω, κόβω το φύλλο (αποφεύγοντας να κόψω το ταψί). Η πίτα είναι έτοιμη για τον φούρνο.
Ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο στον αέρα, στους 170 βαθμούς, για 35-40 λεπτά.
Καλή επιτυχία.


































Αν μιλάς σε αμερικάνο, η λέξη κολοκύθα (pumpkin) θα τον οδηγήσει συνειρμικά στις γνωστές στρογγυλές
Όπως σας έλεγα και στο ποστ με τα ψωμάκια, παλιά, δεν ήξερα τι να τις κάνω. Μου χάριζαν (και μου χαρίζουν ακόμα) κάθε χρόνο 1-2 από αυτές τις στενόμακρες κολοκύθες και δεν ήξερα τι να τις κάνω. Τώρα πια, μετά από τόσα χρόνια δοκιμών και ψαξίματος, έχω βρει πολλούς τρόπους να τις αξιοποιώ. Όπως για παράδειγμα σε ...
Χτες, ήταν η μέρα του Halloween και με την ευκαιρία αυτή, βάζω άλλη μια συνταγή, για να δούμε πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε τις κολοκύθες. Πολλοί λένε ότι δεν τις τρώνε και τις αποκλείουν εντελώς. Μην μένετε στις γνωστές συνταγές. Πειραματιστείτε και δοκιμάστε τις όπου και όπως μπορείτε να φανταστείτε! 

Μαζί με το καφεδάκι, η Λουκία έβγαλε και μελαχρινό (βρε παιδιά με οι δεν το γράφαμε αυτό; Άει στο καλό! Όλα τους φταίνε και τ’ αλλάζουνε!!!). Τι έλεγα; Α ναι! Για το μελαχρινό. Η συνταγή είναι της Αγγέλικας (συνονόματης), την οποία δεν γνωρίζω, αλλά άκουσα τα καλύτερα από τη Λουκία. Ήταν τόσο νόστιμο, που παρόλο που γύρισα αργά, το έφτιαξα στις 11 το βράδυ. Γίνεται γρήγορα και εύκολα, αρκεί να έχετε το απαραίτητο συστατικό της εποχής: πετιμέζι.

Το ίδιο βράδυ, πήγα και αγόρασα ζάχαρη για τις δουλειές που θα έκανα το σαββατοκύριακο. Ήδη 1 κιλό έγινε
Η κομπόστα μου άρεσε πολύ, γιατί δεν έχει τόση πολλή ζάχαρη όπως το γλυκό κουταλιού και φέτος έκανα (και θα ξανακάνω) περισσότερη. Δοκιμάστε κι εσείς να κάνετε κομπόστα. Είμαι σίγουρη ότι θα σας αρέσει! Μαράκι ευχαριστώ! Και φυσικά, σε περιμένουν βάζα από ό,τι έφτιαξα!
