Ads 468x60px

Thursday, September 18, 2008

Μούστος-Πετιμέζι

Συνεχίζω το σεντονάτο ποστ που ξεκίνησα με τη μουσταλευριά.

Κατ’ αρχήν, να εξηγήσω τη διαφορά μούστου από πετιμέζι γιατί κι εγώ πάντα είχα ένα μπέρδεμα στο μυαλό μου γι’ αυτά τα δύο υλικά.
Όταν λέμε μούστο εννοούμε το χυμό των σταφυλιών που προκύπτει από το πάτημα.
Όταν λέμε πετιμέζι, εννοούμε το σιρόπι που προκύπτει από το βρασμό του χυμού των σταφυλιών (δλδ του μούστου).

Όπως έλεγα στο προηγούμενο ποστ, ο μούστος είναι ένα υλικό που από μόνο του θέλει ένα αφιέρωμα. Δε μου αρέσει να δίνω πληροφορίες ή μια συνταγή χωρίς να έχω πρώτα δοκιμάσει εγώ η ίδια το αποτέλεσμα. Σπάνια θα δείτε να βάλω συνταγή χωρίς δοκιμή ή φωτογραφία και αν το κάνω θα είναι από φίλη/ο που έχω εμπιστοσύνη στην τέχνη του. Καλή η θεωρία, αλλά εγώ είμαι οπαδός της πράξης.

Πέρυσι ήθελα να μάθω για το μούστο περισσότερα. Ο Γιάννης, ως ειδικός, είχε την καλή διάθεση να μου εξηγήσει. Φέτος, μου μπήκε η ιδέα να μάθω τι γίνεται αν δεν μπορώ να προμηθευτώ μούστο από κάπου. Σε περίπτωση που βαριέστε να διαβάστε το σεντονάκι, πηγαίνετε κατευθείαν στο τέλος.

Μέσα στο ψυγείο μου είναι αραγμένα μια τσάντα σταφύλια. Κάθε χρόνο ένας συνάδελφος –καλή του ώρα- μας δίνει από τη σοδειά του και κάθε χρόνο δεν ξέρω τι να τα κάνω γιατί έχουν κουκούτσια. Τη μια χαρίζονται, την άλλη, μισοτρώγονται, την άλλη γίνονται γλυκό και στη χειρότερη πετάγονται (πράγμα που δε μου αρέσει).

Στο μυαλό μου γεννιέται μια ιδέα. Να τα στύψω να τα κάνω μούστο. Θέλω όμως να τα κάνω πετιμέζι στη συνέχεια. Στάχτη που θα βρω; Ουφ! Όλο εμπόδια. Θα βρω λύση. Δε μπορεί να μην υπάρχει λύση. Πάντα υπάρχει.

Κάνω μια γρήγορη έρευνα στο νετ. Πέφτω πάνω στο μπλογκ της cook όπου η Ελένη εξηγεί με ωραίο τρόπο πώς να κάνεις πετιμέζι. Εγώ θέλω να το πάω παραπέρα.

Πώς να κάνω μούστο στο σπίτι χωρίς στάχτη και πολλά τζιριτζάντζουλα;

Συζητώ με τη Νατάσσα:
-Δε με λες... Να σε ρωτήσω κάτι για το μούστο.
-Σιγά μην ξέρω εγώ για το μούστο. Να στα πει ο Γιάννης.
-Μαρή δεν έχετε αμπέλια εσείς; Δεν είσαι γυναίκα οινοποιού εσύ;
-Και ποιος σου είπε ότι ξέρω εγώ απ’ αυτά;
-Μπα που να μη σου πω τίποτα...
-Να ρωτήσεις το Γιάννη...
-Να τον ρωτήσεις εσύ γιατί εγώ δεν είμαι καλή στα τηλέφωνα…

Περνάει το σκ και ούτε εγώ, ούτε αυτή έχει ρωτήσει το Γιάννη.

-Δε με λες...ήρθε η ώρα να βάλω τη μουσταλευριά και με το Γιάννη δε μίλησα.
-Θες να του πω να σε πάρει;
-Όχι. Θέλω να τον ρωτήσεις εσύ την πολύ απλή ερώτηση: μπορώ να κάνω μούστο στο σπίτι στύβοντας σταφύλια και μετά πετιμέζι χωρίς στάχτη;
-Μισό...μου λέει και παίρνει επί τόπου το Γιάννη.

Εγώ ρωτώ, αυτή μεταφέρει, αυτός απαντά, αυτή μεταφέρει. Και έτσι τώρα εγώ, είμαι σε θέση να μεταφέρω τις γνώσεις του ειδικού αλλά και τα πειράματα τα δικά μου που ακολούθησαν.

-Μπορώ να κάνω μούστο στο σπίτι στύβοντας σταφύλια και μετά πετιμέζι χωρίς στάχτη; Να τα λιώσω στο χέρι ή στο μούλτι;
-Όχι στο μούλτι –λέει ο Γιάννης-. Να τα στύψεις με το χέρι και να πετάξεις ό,τι μείνει (το απ’ έξω).
-Μετά πρέπει να κάνω πετιμέζι βράζοντας οπωσδήποτε με στάχτη ή με ασπρόχωμα; Δε γίνεται χωρίς αυτά;
-Για να κάνεις πετιμέζι, πρέπει να βράσεις το πατημένο σταφύλι. Με το βρασμό αφαιρείται η υγρασία, οπότε η συγκέντρωση σε σάκχαρα αυξάνεται και αυτό που μένει είναι το πετιμέζι. Η στάχτη είναι για λόγους καθαριότητας και αυξάνεται η οξύτητα (σμμ: αυτό το είπε επειδή με το βρασμό με τη στάχτη, αφρίζει το μίγμα, οπότε αφαιρώντας τους αφρούς, αφαιρούμε μαζί ό,τι σκουπιδάκι υπάρχει).
Αν δεν έχεις στάχτη, μπορείς να περάσεις το χυμό από μια ψιλή σήτα...

Στέλνω sms στην Α: Φέρε μου στάχτη από το φούρνο σου...
2-3 ώρες μετά μου απαντά ότι άργησε να δει το sms και στάχτη δεν έφερε. Αλλαγή σχεδίων.

Στάχτη μπορεί να μην είχα, αλλά είχα αρκετές πληροφορίες για να κάνω αυτό που είχα στο μυαλό μου.
Μετράω τα σταφύλια για να έχω ακριβείς πληροφορίες όταν θα σας πω το αποτέλεσμα.
3.800 kgr
Το ζουμί που θα μείνει με το στύψιμο θα είναι πολύ λιγότερο και το πετιμέζι ακόμα λιγότερο.
Μετά το στύψιμο σε σουρωτήρι, το ζουμί είναι κοντά 2.500 kgr κιλά. Δε μου αρκεί όμως αυτό. Θα το περάσω από ψιλή σήτα. Η καλύτερη σήτα γι’ αυτή τη δουλειά, είναι ένα φίλτρο καφέ. ΠΡΟΣΟΧΗ! Όχι χάρτινο αν δε θέλετε να αλλαξοπιστήσετε!!! Έχω αναγκαστεί πολλές φορές να ξαναφιλτράρω λικέρ από την αρχή, επειδή έσπασε το χάρτινο φίλτρο κατά τη διαδικασία.
Υπάρχουν φίλτρα καφέ υφασμάτινα, εξαιρετικά για φιλτράρισμα.
Φιλτράρω το χυμό και έχω πια 2.300 kgr κιλά μούστο.
Περνάω στο επόμενο βήμα: βράσιμο.

Σε κανονική περίπτωση θα έπρεπε με τη στάχτη να βράσω, να ξαφρίσω, να μη φύγω από κει γιατί φουσκώνει, να σβήσω τη φωτιά, να αφήσω μια νύχτα και να συνεχίσω πάλι τη διαδικασία την επόμενη μέρα.
Τίποτα απ’ όλα αυτά δε χρειάστηκε. Το μίγμα ήταν πεντακάθαρο αφού είχε περαστεί από σήτα. Μάλιστα, να σας πω ότι μπήκα στον πειρασμό να κάνω την πούλπα που έμεινε μαρμελάδα. Ήταν όμως λίγη (ένα φλυντζάνι), είχε μέσα βρωμίτσες (κουκουτσάκια, τσαμπουράκια) και έτσι προτίμησα να την στύψω πολύ καλά για να έχω όσο περισσότερο υγρό μπορώ.

Το μίγμα έβρασε επί μια ώρα, ξαφρίζοντάς το μόνο μια φορά στην αρχή. Δε φούσκωσε παρά μόνο στο τέλος που ούτως ή άλλως έκλεισα τη φωτιά γιατί θεώρησα πως είναι έτοιμο. Πυκνές φουσκάλες σχηματίζονταν το τελευταίο δεκάλεπτο, ένδειξη ότι είχα το αποτέλεσμα που ήθελα. Το άφησα να κρυώσει για να δω την πυκνότητά του και τη γεύση του. Η πυκνότητα είναι καλή και η γεύση όντως θυμίζει πετιμέζι. Είναι ελάχιστα πιο ανοιχτόχρωμο από το περσινό που μου είχε μείνει, αυτό όμως πιστεύω ότι έγκειται στο χρώμα των σταφυλιών (αυτά που έστυψα ήταν άσπρα).
Αποτέλεσμα: 700 γρ. πετιμέζι!

Να σας πω και κάτι που έκανα...Διαβάζω κατά το ψάξιμο. «Τα σταφύλια που πάνε για μούστο δεν πρέπει να είναι πλυμένα. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι αν βρέξει πριν ή κατά το μάζεμα το σταφυλιών, τα αφήνουν να στεγνώσουν».
Είναι ήδη αργά όμως. Τα σταφύλια μου κάνουν μπανάκι στο νεροχύτη μου. Γι΄ αυτό, σκέφτομαι, τα βράζουν με τη στάχτη. Αφού είναι άπλυτα, είναι δεδομένο ότι είναι και βρώμικα.
Εμένα βέβαια τα σταφύλια, δεν πήγαιναν για κρασί. Πήγαιναν για πετιμέζι, οπότε με το βράσιμο θα έφευγε η περίσσια υγρασία ούτως ή άλλως.

Κάτι ακόμα: μη γελαστείτε και κλείσετε ερμητικά το μούστο σε μπουκάλι, σκεπτόμενοι ότι τα στύψατε αλλά θα συνεχίσετε τη διαδικασία την επόμενη μέρα. Ο μούστος είναι κάτι ζωντανό, και η ζύμωσή του (το βράσιμο) ξεκινάει αμέσως. Ένας βρασμένος μούστος (που έχει αρχίσει να κάνει ζύμωση δλδ), δεν κάνει για πετιμέζι. Δε θα ξεχάσω το γέλιο που κάναμε με μια φίλη, σχολιάζοντας μια κοινή γνωστή, που ήθελε να φτιάξει πετιμέζι, πήρε ένα μπιτονάκι μούστο, το έκλεισε καλά-καλά, το άφησε όλο το βράδυ στην κουζίνα και την επόμενη μέρα η κουζίνα ήταν βαμμένη ανοιχτό σταφυλί! Η ζύμωση είχε αρχίσει και το μπιτόνι έσκασε. Η διαδικασία λοιπόν, πρέπει να αρχίσει αμέσως μετά το στύψιμο των σταφυλιών.

Οπότε, συνοψίζω:
Για να κάνουμε μούστο και πετιμέζι στο σπίτι:
Παίρνουμε μεγάλη ποσότητα σταφυλιών (από 5 κιλά και πάνω θα έλεγα).
Τα στύβουμε σε σουρωτήρι (έβαλα μόνο τις ρόγες στο σουρωτήρι).
Ο χυμός που πήραμε από το στύψιμο είναι ο μούστος.
Αν έχουμε στάχτη (θα πρότεινα από κληματόβεργες ή άλλο ξύλο ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΕΣΕΙ ΛΙΠΗ, κοινώς, όχι από κοψίδια) ακολουθούμε τις οδηγίες όπως τις περιγράφει το μπλογκ της cook.
Αν δεν έχουμε στάχτη:
Το χυμό που βγαίνει τον περνάμε από σήτα ή τουλπάνι.
Τον βάζουμε σε κατσαρόλα και βράζουμε επί μια ώρα περίπου ξαφρίζοντας αν χρειαστεί.
Το πετιμέζι μας είναι έτοιμο.
Αν το παραβράσετε, θα ζαχαρώσει, γι’ αυτό καλύτερα να σβήσετε τη φωτιά λίγο νωρίτερα (στα 50 λεπτά πχ.), να αφήσετε να κρυώσει, να ελέγξτε την πυκνότητά του (πρέπει να είναι σαν σιρόπι, όχι σαν μέλι) και να ξαναβράσετε ΑΝ χρειαστεί.
Το φυλάμε σε γυάλινα μπουκάλια.

Ώρα που παιδεύτηκα:
μιάμιση ώρα στύψιμο και φιλτράρισμα
μια ώρα βράσιμο

Άξιζε ο κόπος;
Πάντα αξίζει ο κόπος αν είναι να μάθω κάτι καινούριο.

Θα το ξανακάνω;
Ναι, θα το ξανακάνω, γιατί η διαδικασία μου έλυσε τα χέρια σχετικά με το τι να κάνω άχρηστα σταφύλια, ή που να βρω μούστο.

Σόρρυ για το σεντονάκι βρε παιδιά, αλλά τέτοια πράγματα δεν εξηγούνται με δυο λόγια.

Ελπίζω οι μισές από όσες το διαβάσατε να είσαστε ήδη στο δρόμο για το μανάβη!

Άλλες συνταγές με μούστο:
Μουστοκούλουρα
Μουσταλευριά
Κοτόπουλο με πορτοκάλι και πετιμέζι


Update 18-9-08
Επειδή βλέπω ότι δεν το λέω ξεκάθαρα κάπου μέσα στο σεντόνι, επισημαίνω ότι με το βράσιμο πρέπει να μείνει περίπου το 1/3 του αρχικού χυμού, ανάλογα με τη γλυκύτητα των σταφυλιών.

Update 19-9-08
Χτες βράδυ μου χάρισαν 6,5 κιλά μούστο, από κόκκινο σταφύλι που είχε πατηθεί από μηχανή. Με παίδεψε πολύ περισσότερο από το στυμμένο σταφύλι στο χέρι για να σουρωθεί, με μονό τουλπάνι και πάλι δύσκολο ήταν (για φίλτρο καφέ δεν το συζητάμε καν), είχε ήδη αρχίσει η ζύμωση αλλά δε μάσηξα μετά το σχόλιο της Μαρίας Β, ήθελε περισσότερο ξάφρισμα και βράσιμο αφού ήταν περισσότερο στην ποσότητα, αλλά τώρα έχω πολυυυύ πετιμέζι!

45 comments:

αντωνης said...

Σεντονακι;;; Υπερ-τριπλο σεντονι ηταν αυτο!!!

Και γιατι οι μισες μονο; Εμεις τα αγορακια δεν σας διαβαζουμε δλδ;
'Η υπονοεις κατι; χαχαχαχα

:)

foodamentaltherapy said...

Bravo συνονόματη!!!!!!!!!!!!!!
Τώρα ξέρω τι θα κάνω τα σταφύλια της μαμάς μου (του χρόνου, γιατί φέτος έχω δεν έχω 2 κιλά στο ψυγείο)
Πολύ κατατοπιστικό το σεντονάκι σου, κι εγώ στη στάχτη κόλαγα πάντα. Φιάχνω όμως μαρμελάδα με μούστο αντί για ζάχαρη και γίνεται τέλεια, μπορείς να δεις τη συνταγή στο μπλογκ μου.

Maria B. said...

Μπράβο Κική τέλειο το πόστ σου.!!!

Η μαμά μου στύβει τα σταφύλια απο την κληματαριά, περίπου με τον τρόπο που περιγράφεις και φτιάχνει μουσταλευριά. Τώρα θα της πω να φτιάξει και πετιμέζι.

Όταν δεν έχουν περάσει πάνω απο 10 ώρες απο το στύψιμο των σταφυλιών δεν χρειάζεται στάχτη στο βράσιμο γιατί δεν έχει αρχίσει ακόμη η αλκοολική ζύμωση -με την στάχτη
την διακόπτουμε-. Οπότε μην ψάχνετε για στάχτη, τρέξτε και θα προλάβετε όπως λέει και η Κική.!

witch of daffodils said...

θαύμα deli! θα το κάνω, θα έχω μια πρώτης τάξεως γλυκαντική ύλη που θα αντικαθιστά τη ζάχαρη :)

πολύ ωραίο ποστ, μερσί!

eleni said...

Deli,μόλις ήμουν έτοιμη να σου ζητήσω να γραψεις αυτή όλη αυτή τη διαδικασία,αλλά με πρόλαβες.
Ήδη πρωί πρωί κατέφθασε η πρώτη τσάντα με σταφύλια(καθένας που τρυγάει,μας φέρνει κι εμάς,δεν ήξερα τι να τα κάνω).Θα ξεκινήσω να φτιάξω πετιμέζι.Κι εγώ δε θέλω να τα πετάω,αλλά είναι τόσο πολλά,που δε γινόταν διαφορετικά.

Ευχαριστούμε!

ΥΓ.Έφτιαξα γλυκό σταφύλι,μάλλον το έπηξα πολύ,αλλά δεν πειράζει θα το φάω εγώ.

just a friend said...

Θαυμάζω τις επιδόσεις σου! Το σημαντικό είναι ότι μας βοηθάς να ξεπεράσουμε εμπόδια-μύθους και να δούμε τη μαγειρική από άλλη οπτική γωνία. Mille mercis και από μένα!

heart n soul said...

oneira, υπέροχο ποστ, απολαυστικό, χρήσιμο, όλα τα κάνει, σας φιλώ σταυρωτά και σας ευχαριστώ! Άξιζε η αναμονή:))

elie said...

Τελικά... "ρωτώντας πας στην πόλη" που λέει και η μαμά μου. Καλά τα κατάφερες Κική, όπως πάντα, τη βρήκες τη λύση!

eleni said...

Πως θα τα στίψουμε με το χέρι;Είναι εύκολο;Προφανώς χρειάζονται γάντια για να μη μαυρίσουν τα χέρια.

Κι ένα tip ομορφιάς από τη μικρή κουζίνα σου:κρατάμε 3-4 ρώγες σταφυλιού τις κόβουμε στη μέση και τρίβουμε στο πρόσωπο,αφήνουμε να στεγνώσει και ξεπλένουμε(τα οξέα κάνουν τη δουλειά τους).Είναι πολύ καλά για το δέρμα μας.

H.Constantinos said...

Τί σεντονάτο, αυτό είναι Μπεν-Χουρ!!!

kiki said...

Βρε Αντωνάκη, βρε Αντωνάκη! Τίποτα δεν υπονοώ. Απλά θεώρησα πιο πιθανό να με διαβάσουν νοικοκυρές, παρά νοικοκυροί, χεχε! Να σε δω να στύβεις σταφύλια...και τι στον κόσμο!

Κικίτσα, μαρμελάδα με πετιμέζι; Ενδιαφέρουσα! Θα έρθω να τη δω. Τα κατάφερες με το λινκ ε; Μπράβο!

Μαρία, μερσί! Ευχαριστούμε για τις έξτρα κατατοπιστικές πληροφορίες!

Μαγισσούλα, να μας πεις που θα βάζεις το πετιμέζι, οκ?

Ελένη, να τι θα τα κάνεις! Το γλυκό μπορείς να το κάνεις λιγότερο πηχτό αν το ξαναζεστάνεις με λίιιιγο νεράκι.

Just a friend, αυτός είναι και ένας λόγος που έφτιαξα αυτο το μπλογκ. Μου αρέσει να βλέπουν τη μαγειρική/ζαχαροπλαστική οι άλλοι χωρίς φόβο. Να τα δουν όλα πιο απλά! Ευχαριστώ!

Χαρτ, χαόρομαι που άξιζε. Περιμένω επιδόσεις!

Εlie, όχι θα του πέρναγε! Χαχα!

Ελένη, τα σταφύλια ήταν άσπρα και δε χρειάστηκε γάντια. Με το χέρι ναι, σαν να στύβεις ντομάτα. Κάποιες ρόγες που αντιστέκονταν, τις ζούλιξα με τα δάχτυλα μια μια. Στην αρχή τις έσπαγα σαν να τις έκλεινα μέσα στη γροθιά μου και μετά στύψιμο σαν ντομάτα. Αν ήταν κόκκινα τα σταφύλια ίσως έβαφαν, Τα άσπρα όχι.
Κρατάμε το πολύτιμο τιπ Ελένη! Ευχαριστούμε!

Κωνσταντίνε, τι να κάνουμε; Ή εξηγείς, ή όχι!

Μαριλενα said...

λοιπον Κικίτσα έχω να πω το εξης συνταρακτικό
(το οποίο μου είπε φίλη):
να χρησιμοποιώ σταφίδες μονο μαύρες γιατί γινονται απο σταφύλια που δεν επιδέχονται ραντίσματος.

σε αντιθεση με τα άσπρα (σταφύλια) που ειναι τιγκα στο φυτοφάρμακο.

τωρα, δεν ξερω αν αυτο ισχύει γενικότερα, στο χωριο της παντως, ετσι κανουν.

καλο μεσημερι και πολύ ωραιο ποστ :))

witch of daffodils said...

Mπα, δεν πρόκειται να σου πω, επτασφράγιστο μυστικό θα το κρατήσω!

πουαντερι said...

Α! ωραιο το πετιμεζι σου.... οχι οτι θα το κανω εγω ολο αυτο;! αλλά λεμε τωρα!!! οσο εχω την μανα καλα ειναι μου το φτιαχνει εκεινη κι ετσι εχω τον χειμωνα ενα βαζο.
Ασε που καπου ειχα βρει και συνταγη για μπισκοτοκεικ με πετιμεζι αμα την βρω θα στην στειλω....

ralou said...

A! ναι!
Ετσι το κάνω κι εγώ.
Να σου πω την αμαρτία μου, τα σταφύλια -μόνο ρόγες χωρίς τα κοτσάνια- τα λειώνω στο multi!
Σιγουρα δεν είναι ο σωστός τρόπος αλλά 15-20 κιλά σταφύλια από την κλιματαριά δεν ξεζουμίζονται εύκολα στο χέρι.
Μια φίλη μου χρησιμοποιεί αποχυμωτή.
Και ναι είναι αλήθεια ότι ενω βράζουν πέντε κατσαρόλες με τον μούστο στο τέλος είναι τοσο λίγο το πετιμέζι που λυπάσαι λιγάκι.
Αλλά η μυρωδια!
Αααχ! η μυρωδιά...!
Από τις πιο αγαπημένες μου!

foodamentaltherapy said...

Συνονόματη το σεντονάκι σου έπιασε τόπο!!! Αυτή τη στιγμή η μαμά μου βράζει πετιμέζι, αφού έστιψε τα σταφυλάκια της. Ανησυχώ μόνο γιατί μου είπε ότι το βράζει 2 ώρες και αυτό δεν πήζει...Αλλά τέλος πάντων μια πρώτη προσπάθεια είναι. Αύριο θα το δοκιμάσω και θα σας πω αποτέλεσμα, λάθη και σωστές ενέργειες.

foodamentaltherapy said...

Συνονόματη το σεντονάκι σου έπιασε τόπο!!! Αυτή τη στιγμή η μαμά μου βράζει πετιμέζι, αφού έστιψε τα σταφυλάκια της. Ανησυχώ μόνο γιατί μου είπε ότι το βράζει 2 ώρες και αυτό δεν πήζει...Αλλά τέλος πάντων μια πρώτη προσπάθεια είναι. Αύριο θα το δοκιμάσω και θα σας πω αποτέλεσμα, λάθη και σωστές ενέργειες.

kiki said...

Μαριλένα! Να μια σημαντική πληροφορία! Ευχαριστούμε που τη μοιράστηκες μαζί μας!

Μάγισσα, κακιά μάγισσα! :-)))

Πουαντερί, ε άμα τα κάνει η μανούλα! Εκμεταλεύσου το! Αν βρεις τη συνταγή, με χαρά μου να την κάνω!

Ραλού, τα βάζεις στο μούλτι και μετά τα σουρώνεις; Α! Στον αποχυμωτή είναι μια καλή ιδέα!

Κική μην ανησυχείς! Αν η ποσοτητα ήταν μεγάλη, εννοείται ότι θέλει πολλές ώρες...Υπομονή!

Natassa said...

ήταν ανάγκη να με ξεμπροστιάσεις έτσι ...χύμα?? :)
πάρα πολύ ωραίο ποστ και επίκαιρο ! μπράβο!

kiki said...

Natassa, λιγάκι καλέ μόνο!
Μερσί!

αγγελική λ said...

Το έκανα χθες!
Αγόρασα 3 κιλά σταφυλάκια, άρχισα να τα στίβω με το χέρι αλλα βαρέθηκα και τα έβαλα στον αποχυμωτή.Βγηκε ενας χυμός θολός και "βρώμικος"΄.Αρχισα να το στραγγίζω και κατεληξα να το περάσω 3 φορές απο τουλπάνι μέχρι να διαυγάσει.
Αρχισα το βράσιμο με συνεχες ανακάτεμα με αγωνία να το δέσω μεχρι να μου γίνει σαν σιροπάκι.
Το πέτυχα και αυτο!
Τωρα έχω ενα περίπου μισολιτρο δικό μου βαζο πετιμέζι.
Κουράστηκα λίγο, είχα και μια αγωνια αλλά το αποτελεσμα με αποζημίωσε.
Μερσί Κική και καλορίζικο το Blog σου!

kiki said...

Αγγελική Λ. χαίρομαι που το έκανες και πέτυχε.
Ευχαριστώ για τις ευχές :-)

Vasia said...

Βρε τι πέρασες! Να'σαι καλά όμως, έμαθα απο Φινλανδία πως να κάνω πετιμέζι! Ευχαριστούμε! (γελάσαμε κιόλας :) )

kiki said...

Βάσια, μα (και) για να γελάσουμε τα έγραψα! Έχω 2 φίλες στη Φινλανδία, η μία από την Ταμπέρε. Να περάσετε καλά τα Χριστούγεννα!

MaryAthenes said...

Ευχαριστω πολυ γι'αυτο το αρθρο, ελυσα ο'τι απορια ειχα για μουστο και πετιμεζι !
Υπεροχο !

kiki said...

Μαίρη χαιρομαι! Ευχαριστώ!

irene said...

Καλησπέρα σας,

μάλλον την πάτησα ως αρχάρια που είμαι...

Εγω είδα τη συνταγή εδω,χάρηκα τόσο που υπάρχουν κ πιο τολμηροι απο μένα και είπα να φτιάξω λίγο πετιμέζι που το πεθυμήσαμε με τη μαμά μου.

K o παππούς μου ο καυμένος, μου έφερε 3 λίτρα μούστο, έτοιμο και στραγγισμένο.

Έβραζα, έβραζα, έβραζα κ προκοπή δεν έβλεπα.
Δε σκέφτηκα βλέπεις οτι όσο αυτό είναι καυτό δεν φαίνεται πόσο θα πήγει όταν κρυώσει.
Όταν αποφάσισα εν τέλει να το βγάλω απ'το μάτι ήταν αργά.
Έχψ ένα πετιμέζι τόσο πηχτό, που πιάνεται με το πηρούνι.
Πως γίνεται το μέλι με τα πολλά τα κρύα?

Εεεεεετσι...

Μου'ρθε να κλαίω.....

Λύνεται άραγε?

kiki said...

irene, ο μούστος πρέπει να μείνει με το βρασμό στο 1/3 περίπου. Δεν πρόκειται να το δεις να πήζει όσο βράζει, παρά μόνο όταν κρυώσει. Το ίδιο συμβαίνει με όλα τα σιρόπια, γλυκά κουταλιού, μαρμελάδες. Το πήξιμο φαίνεται όταν κρυώσει.

Αν είχα πάθει ό,τι έπαθες, θα έκανα 2 πράγματα:
1) θα έστυβα λίγα σταφύλια για να ανακατέψω το χυμό τους με το πηγμένο πετιμέζι και θα τα έβραζα μαζί για λίγο για να αραιώσει.
2) στην μεγάλη ανάγκη, θα το αραίωνα με νερό, (πάντα με λίγο βράσιμο), γιατί θα ήταν κρίμα να πάει χαμένο. Εύχομαι, όποιον τρόπο ακολουθήσεις, να το σώσεις!

Γιάννης Ν. said...

Πολύ ωραίο ποστ!
Θα συμφωνήσω με τον Αντώνη, δε θέλω διακρίσεις στην κουζίνα :-)

kiki said...

Γιάννη! Ό,τι πείτε! Χαχα!

Γιάννης Ν. said...

Δούλεψε! 3 κιλά από 4 ποικιλίες σταφυλιών, 3 διαδοχικά σουρώματα σε όλο και πιο ψιλό σουρωτήρι (αδύνατο να περάσει από το φίλτρο του καφέ, μάλλον είναι πολύ λεπτό), κατακράτηση 4 ποτηριών σταφυλάδας για να την πιούμε :-), και μετά το βράσιμο και το ξάφρισμα μείναμε με περίπου μισό λίτρο πετιμέζι, ένα μέρος του οποίου έγινε ήδη μουσταλευριά με σιμιγδάλι και άνθος αραβοσίτου.
Δε λέω ακόμη και του χρόνου γιατί μάλλον θα το ξανακάνουμε...

kiki said...

Γιάννη άψογο σε βρίσκω. Εγώ χρησιμοποιώ πλαστικό φίλτρο καφέ (μοιάζει με λεπτό ύφασμα). Αλλά και πάλι δύσκολα περνάει. Πολύ καλή η λύση με τα σουρωτήρια. Αντε να κάνετε και μουστοκούλουρα! Το περίμενες να έχεις πετιμέζι εκεί; :-)))

santorinh said...

ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΡΩΤΗΣΩ ΠΩΣ ΑΡΑΙΩΝΕΤΑΙ ΤΟ ΠΕΤΙΜΕΖΙ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΙΑΞΩ ΜΟΥΣΤΑΛΕΥΡΙΑ.Ο ΜΟΥΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ....

kiki said...

Δες εδω: http://mikrikouzina.blogspot.gr/2008/08/blog-post_29.html

kiki said...

βοηθεια,βοηθεια,μολις το πετιμεζι μου παραψηθηκε(κοντεψε να γινει καραμελα)το πεταω ηηηηηηηηη λεω ηηηηηηηη υπαρχει κατι να το σωσει????Κριμα ο κοπος μου δηλαδη για πεντε λεπτα που χαζεψα!!!

kiki said...

Είναι απλό! Πρόσθεσε νερό να αραιώσει!

kiki said...

Το κανα,φαινεται ο.κ.Το παρακολουθουσα 1 ωρα και 45 λεπτα (περιπου 4 λιτρα μουστο)ενω ηταν αραιο,ξαφνικα μεσα σε 5 λεπτα κοντεψε να γινει καραμελα.Το κανα οσο ηταν ζεστο,πριν μου απαντησεις φοβουμενη οτι αυριο(αν θα μου απαντουσες) θα ταν αργα.Να ρωτησω κατι, εχει μια ελαφρια γευση καραμελα το πετιμεζι μου ειναι λαθος η ελαφρια πικρα ή ειναι απο το δικο μου λαθος.
Κατι ασχετο,καποια στιγμη σου ειχα γραψει για το ψωμι μου που χωριζε εσκιζε στο ψησιμο(στην μεση,στο πλαι)τελικα ηταν το προζυμι μου που ηταν λιγο και αδυναμο.Ουτε το αλευρι εφταιγε ουτε ο φουρνος.Σε ευχαριστω για την αμεση απαντηση σου.

kiki said...

Καλά έκανες και το αραίωσες. Όταν κρυώσει, θα φανεί μήπως θέλει κι άλλο. Τώρα, η καραμελωμένη γεύση μάλλον είναι από το παραβράσιμο :-) Δες αν θα φύγει με την αραίωση.

Αααα μάλιστα! Ευχαριστώ για τη διευκρίνηση! :-)

kiki said...

Υ.γ με την αραιωση η οποια υποψια μου οτι πικριζε εξαφανιστηκε.Ειναι τελειο, προς το παρον τουλαχιστον.

kiki said...

υ.γ 2 σορρυ το βραζα 1 ωρα και 20 λεπτα.ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΞΑΝΑ.

kiki said...

Τέλεια όλα λοιπόν!
Παρακαλώ!

Anonymous said...

Ακολούθησα τις οδηγίες για πετιμέζι χωρίς στάχτη. Βγήκε μια πιο αραιή μαρμελάδα αν και σουρωσα 3 φορές. Τι έκανα λάθος και αν μπορώ να το διορθώσω. Ευχαριστώ

kiki said...

Αν είχες αργήσει να βάλεις το μούστο για βράσιμο (πχ τον είχες κρατήσει 8-10 ώρες στο σπίτι έτσι) αυτή είναι η αιτία για υφή μαρμελάδας. Αν όχι, τότε το παραέβρασες. Αραίωσε το με λίγο νεράκι.

litsa kotropoulou said...

ΑΧ ΤΑ ΛΕΣ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ. ΘΑ ΠΑΡΩ ΣΤΑΦΙΛΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΩ . ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΜΟΥΣΤΑΛΕΥΡΙΑ.

kiki said...

Καλή επιτυχία!

Post a Comment