Monday, July 6, 2015

Πώς καθαρίζουμε μύδια

Τελικά κι αυτή η Δευτέρα ξημέρωσε. Κι ο ήλιος βγήκε από την Ανατολή όπως κάθε μέρα και ουχί απ΄ τη Δύση. Κι αφού βγήκε από την Ανατολή και όσο μπορώ/ούμε, θα συνεχίσω να μαγειρεύω...

Στα θαλασσινά έχω μια αδυναμία. Παρόλα αυτά, έχω πάμπολλες φορές πέσει στην ευκολία του κατεψυγμένου, παρά στη φρεσκάδα του ψαράδικου. Επειδή με την αγορά των ψαριών κλπ θεωρούσα ότι δεν είμαι και η πιο ειδική, εύκολα κατέφευγα στην ασφάλεια των κατεψυγμένων αγαθών, παρά στα φρέσκα που δεν θα μπορούσα να είμαι σίγουρη κατά πόσο είναι φρέσκα. Όλα είναι σχετικά φυσικά.

Μύδια έχω φάει αμέτρητες φορές, πάντα καθαρισμένα, συνήθως κατεψυγμένα.

Τώρα τελευταία, σε γνωστή αλυσίδα σούπερ μάρκετ, είχε πέσει στην αντίληψή μου ότι έχει φέρει μύδια με κέλυφος, σε πολύ καλή τιμή. Η πολύ καλή τιμή πάντα με κάνει να αναρωτιέμαι πόσο καλά μπορεί να είναι μια και τα θαλασσινά δεν φημίζονται για την φτήνεια τους. Κάτι που τα ψιλοφοβόμουν, κάτι που δεν είχα ξανακαθαρίσει μύδια με κέλυφος, δεν είχα τολμήσει να τα δοκιμάσω.

Όλο αυτό, μέχρι πριν κάνα δυο βδομάδες. Μέχρι πριν κάνα δυο βδομάδες που μετά από προτροπή φίλου που τα δοκίμασε, είπα να τα δοκιμάσω κι εγώ. Αυτό ήταν. Δεν νομίζω πως θα ξαναφάω κατεψυγμένα μύδια ή καθαρισμένα. Τέτοια νοστιμιά, που μόνο όσοι αγαπάνε τα θαλασσινά και τις μακαρονάδες με θαλασσινά μπορούν να εκτιμήσουν. Νόστιμα, τρυφερά, ζουμερά!

Τα μύδια βρίσκονταν σε συσκευασία του κιλού, μέσα σε υγρό, ενώ ήταν μύδια ελληνικής καλλιέργειας. Ενώ είχα σκοπό να τα φτιάξω την επόμενη μέρα, πηγαίνοντας σπίτι έσκισα κατά λάθος τη συσκευασία και χύθηκε το υγρό. Οπότε, έπρεπε να τα μαγειρέψω!

Μπορεί να μην είχα ξανακαθαρίσει μύδια, αλλά φίλοι μου, στο διαδίκτυο πια υπάρχει ό,τι θες και ό,τι οδηγία και συμβουλή μπορείς να ζητήσεις. Άλλωστε, το καθάρισμα των μυδιών δεν είναι και επιστήμη. Απλά είναι λίγο χρονοβόρο. Ένα πολύ ωραίο σχετικό  άρθρο είχε γράψει κάποτε η Μάγδα. Έπεσα πάνω της στο ψάξιμό μου και το θυμήθηκα.

Με τα μύδια, όπως και με όλα τα οστρακοδειδή (και όπως έχω ξαναγράψει στο ποστ με τα χάβαρα), ακολουθούμε δύο βασικούς κανόνες:
1) πετάμε όσα παραμένουν ανοιχτά ΠΡΙΝ μαγειρευτούν*
2) πετάμε όσα παραμείνουν κλειστά ΑΦΟΥ μαγειρευτούν

Για την πρώτη περίπτωση, αν δείτε κάποιο μισάνοιχτο πριν το μαγείρεμα, το χτυπήσετε και κλείσει, είναι οκ. Αν όμως με το χτύπημα, ή την κίνηση παραμείνει ανοιχτό, πετάξτε το.


Πετάξτε επίσης πριν το μαγείρεμα όσα είναι σπασμένα, λείπει κομμάτι από το κέλυφος κλπ.

Για να τα καθαρίσουμε, θέλουμε μια μικρή συρματόβουρτσα ή ένα σκληρό σύρμα για πιάτα. Εγώ συρματόβουρτσα δεν είχα, αλλά είχα ένα πολύ σκληρό σύρμα πιάτων, που έκανε μια χαρά τη δουλειά του.

Ξεκινάμε λοιπόν.
Πλένουμε τα μύδια κάτω από τρεχούμενο νερό σε σουρωτήρι.
Τραβάμε το μουστακάκι που προεξέχει με δύναμη προς την πλευρά που ενώνονται τα δύο κελύφη. Όχι προς τα πάνω. Αν δυσκολεύεστε με το τράβηγμα, κάντε το με μαχαίρι. Στα περισσότερα χρησιμοποίησα μαχαίρι.


Τρίβουμε ένα-ένα με βούρτσα ή σύρμα, για να φύγουν άμμοι, κοχυλάκια κολλημένα πάνω τους ή ό,τι ξένο σώμα υπάρχει.
 

Αφού τα καθαρίσουμε όλα, ξαναπλένουμε καλά κάτω από τρεχούμενο νερό τα μύδια.


Είναι έτοιμα να τα χρησιμοποιήσουμε!

Όπως είδατε, δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο, απλά είναι χρονοβόρο.
Θα ακολουθήσει ποστ νόστιμο, πολύ νόστιμο, πάρα πολύ νόστιμο, που αν είστε λάτρεις των θαλασσινών, πρέπει να δοκιμάστε. Μετά από αυτό, δεν ξέρω αν θα ξαναφάω κατεψυγμένα μύδια. Ήταν τόσο νόστιμα, τόσο ζουμερά, τόδο φρέσκα!


Τέλος, να τονίσω ότι η τιμή ήταν απολύτως προσιτή (μέχρι 4 ευρώ το κιλό), οπότε άνετα μπορείτε να τα δοκιμάσετε.

Αναμείνατε νόστιμο ποστ!

Tuesday, June 30, 2015

Ριζότο με λαχανικά

Κυριακή βράδυ, βρέθηκα να αναρωτιέμαι αν θα πρέπει να βάλω συνταγή στο μπλογκ ή όχι με τις εξελίξεις που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στη χώρα. Μάλιστα, με χιούμορ έθεσα το ερώτημα και στο φβ.
Αυτό το μπλογκ, είναι κατεξοχήν μαγειρικό. Αυτό ξέρει να κάνει (ή έστω προσπαθεί) και αυτό πρεσβεύει 7 χρόνια τώρα. Τις λίγες φορές που δεν ποστάρισα στην ώρα μου, ήταν όσες φορές έγινε κάτι πολύ συνταρακτικό στην οικογένειά μου ή σε στενούς φίλους. Και τις τρεις τουλάχιστον φορές που θυμάμαι, ήταν λόγω θανάτου. Και φυσικά, εσείς δεν πήρατε χαμπάρι, διότι, ξαναλέω, αυτό το μπλογκ είναι κατεξοχήν μαγειρικό. Αυτό περιμένει να δει κάποιος μπαίνοντας εδώ μέσα και όχι τα προσωπικά μου.


Για άλλη μια φορά λοιπόν, κάνοντας σαν να μην τρέχει τίποτα, θα ποστάρω μια συνταγή. "Βάλε κάτι απλό που δεν θα χρειάζεται να το αγοράσουμε", μου λέει η φίλη μου η Νένα και έτσι σκέφτηκα να κάνω. Αφήνω για τις επόμενες μέρες αυτά που είχα προγραμματίσει, παρόλο που όπως ξέρετε όσοι με παρακολουθείτε, γενικά δεν βάζω συνταγές με ακριβά υλικά.

Το μόνο που θα πω σχετικά με τις εξελίξεις, είναι ότι εύχομαι, από τη Δευτέρα, να έχουμε τη δυνατότητα να γεμίζουμε το τραπέζι μας τουλάχιστον με τα απαραίτητα. Τα τελευταία χρόνια, πολλοί φίλοι αλλά και άγνωστοι βρέθηκαν στην ανεργία, σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, στην ξενιτιά, εξαιτίας αποφάσεων που πάρθηκαν γι΄αυτό το λαό, χωρίς ποτέ να ρωτηθούμε αν τις θέλουμε αυτές τις αποφάσεις. Δεν θα πω περισσότερα. Είμαι αισιόδοξος άνθρωπος και σκέφτομαι ότι η Ελλάδα έχει περάσει πολύ πιο δύσκολες στιγμές στην ιστορία της. Ό,τι κι αν γίνει, θα γίνει για όλους και είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρουμε...


Το κοριτσάκι μου ασχολείται με την μαγειρική. Και αφότου ήρθε, άρχισε να μαγειρεύει πού και πού και για μας. Σήμερα έφτιαξε ριζότο και εγώ απλά σας περιγράφω πώς το έφτιαξε :-) Μια συνταγή απλή, με φτηνά υλικά, για όλες τις τσέπες. Και φυσικά κάτω από 60 ευρώ ;-)


Ριζότο με λαχανικά
Υλικά για 4 άτομα
½ κιλό ρύζι καρολίνα
2-3 κ. σ. ελαιόλαδο
1 κρεμμύδι τριμμένο στο μπλέντερ
1 κόκκινη πιπεριά ψιλοκομμένη (μπορείτε επιπλέον καρότο)
Φρεσκα μανιταρια
λίγο λευκό κρασί
1-2 κ. σ. βούτυρο
1-2 κ. σ. τυρί παρμεζάνα
1 κύβο κότας ΒΙΟ
νερό (500-700 ml ή όσο πάρει)
αλάτι
πιπέρι μαύρο

Εκτέλεση
Σε αντικολλητικό τηγάνι ζεσταίνουμε το λάδι.
Παράλληλα, σε άλλη κατσαρόλα ζεσταίνουμε το νερό με τον κύβο.
Προσθέτουμε στο λάδι το κρεμμύδι και την πιπεριά και σωτάρουμε για 2-3 λεπτά. Αν έχουμε φρέσκα μανιτάρια, τα προσθέτουμε κι αυτά. Διαφορετικά, προσθέτουμε στης συνέχεια τα μανιτάρια κονσέρβας. Τα αλατοπιπερώνουμε.
Προσθέτουμε και το ρύζι και το γυρίζουμε κι αυτό για λίγα λεπτά.
Μόλις πιει ο,τι υγρά έχει, το σβήνουμε με το κρασί και αφήνουμε να εξατμιστεί.
Ρίχνουμε λίγο ζεστό νερό στο ρύζι και το γυρίζουμε μέχρι να το πάρει.
Συνεχίζουμε ρίχνοντας ζωμό και γυρίζοντας να μαγειρευτεί, μέχρι να βράσει το ρύζι και να μελώσει. Αυτό μπορεί να πάρει 12-15 λεπτά για να ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Όταν ετοιμαστεί κατεβάζουμε από τη φωτιά, ρίχνουμε το τυρί και το βούτυρο, μαύρο πιπέρι, αλάτι αν χρειάζεται,  ανακατεύουμε και σερβίρουμε.

Thursday, June 25, 2015

Αστακομακαρονάδα

Διακόπτω κυρίες και κύριοι το ροή των ποστ όπως είχα σχεδιάσει να τα βάλω, για να βάλω κάτι που βρίσκεται στα μπλογκοσυρτάρια μου εδώ και 7 χρόνια και περιμένει να ανεβεί. Θα μου πεις, και γιατί περιμένει 7 ολόκληρα χρόνια; Διότι χρυσή μου, ποια είμαι εγώ που σε καιρό κρίσης θα ανεβάσω αστακομακαρονάδα;;; Ε;;; Άσε και δεν έχει λεφτά ο κοσμάκης για λεμόνια και ντομάτες να μου πετάξει, που τό χει ρίξει στη φασολάδα και στη ψωμούμπα για να χορτάσει τα τελευταία χρόνια. Όμως, περίμενα τη μία και μοναδική ευκαιρία για να το ανεβάσω, διότι το φως της μέρας δεν θα το έβλεπε με την κρίση που περνάμε. Και ναι! Η ευκαιρία ήρθε! Έχω επιτέλους μια αιτία κι εγώ για να ανεβάσω αστακομακαρονάδα!

Και η ευκαιρία ήρθε με τη μία, τη μοναδική, τη μεγαλειώδη, την ανεπανάληπτη συγκέντρωση στο Σύνταγμα όλων αυτών που θέλουν να παραμείνουν στο ευρώ (αυτό είναι το λιγότερο, κι εγώ θέλω) με ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ θυσία. Έχεις ξαναδεί χρυσή μου πλακάτ που να φωνάζει "χαμήλωσε κι άλλο τη σύνταξή μου"; Όχι; Ε είσαι ανθέλληνας! Τι να πω; Διότι αν δεν ζητήσεις κι εσύ να χαμηλώσει η σύνταξή σου, πώς θα σωθεί αυτός ο τόπος; ε;;;

Όοοοοοχι κυρία μου! Δεν θα πηγαίνεις εσύ στη διαδήλωση με τη Λουί Βιτόν και τα μαργαριτάρια! Μαργαριτάρια εσύ; Αστακομακαρονάδα εγώ. Τζιπ εσυ; Γαριδομακαρονάδα εγώ! Να βάλεις τη μανδάμ να ζήσει με 300 ευρώ το μήνα που ζουν τα γεροντάκια και στηρίζουν και τα παιδιά τους την τελευταία πενταετία, να σου πω εγώ τι τσαντούλα θα κρατάς. Της λαϊκής και πολύ σου!

Για να σοβαρευτώ, όντως ντρεπόμουν να ανεβάσω μια τόσο δαπανηρή συνταγή και όντως περίμενα μια ευκαιρία. Και πριν με κυνηγήσουν ΚΑΙ οι οικολογικές οργανώσεις ότι μαγείρεψα 400 γρ. αστακό, να εξηγήσω ότι ο αστακός τόοοοοοοοτε που τον μαγείρεψα ήταν κατεψυγμένος, καναδέζικος και όχι ακριβός. Σίγουρα δεν χορταίνει οικογένειά με ένα αστακό, αλλά μιλάμε για ένα από τα πιο νόστιμα φαγητά που μπορεί να δοκιμάσει κάποιος!

Η φωτογραφία δεν είναι φυσικά από 400 γρ. αστακό, αλλά από αστακομακαρονάδα που μας κέρασαν (ναι, μας κέρασαν) εδώ και 3 χρόνια στο Nobelos organic restaurant. Η δική μου ταπεινή-αλα-λουί-βιτόν αστακομακαρονάδα είναι παρακάτω, φωτογραφημένη το 2007. Από τότε έχω να πάρω αστακό. Η περιγραφή ανήκει κι αυτή στο παρελθόν, όπως την είχα γράψει τότε στο hungry for life.


Αστακομακαρονάδα αλα Τζέλα
Ο αστακός ήταν περίπου 400 γρ και η δοκιμασμένη συνταγή της φίλης μου της Τζέλας που ακολούθησα ήταν η εξής:
Για έναν μικρό αστακό περίπου 400 γρ.
2-3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες (ανάλογα το μέγεθός τους. Αν είναι μεγάλες οι σκελίδες, 1,5-2 σκελίδες αρκούν)
περίπου 400 γρ. ντομάτα φρέσκια τριμένη
λίγο λάδι
λίγο λευκό κρασί
αλατοπίπερο
μια χούφτα φρέσκο ψιλοκομμένο μαϊντανό
1/2 κιλό σπαγγέτι (εγώ έβαλα λιγκουίνι)
Ας το κάνουμε:
Ξεπάγωσα τον αστακό.
Γέμισα μια μέτρια κατσαρόλα μέχρι τη μέση με νερό. Όταν άρχισε να βράζει έβαλα μέσα τον αστακό και τον έβρασα για 10-12 λεπτά. Η Τζέλα λέει ότι αν οι δαγκάνες ή κάποιο άλλο εμφανές σημείο έχει σπάσει, τότε πρέπει να το κλείσουμε με λίγο μπαμπακάκι για να μη φύγει το κρεατάκι του από μέσα. Εγώ δε χρειάστηκε να το κάνω γιατί δεν είχε σπασίματα.
Όταν πέρασαν τα 12 λεπτά, απέσυρα τον αστακό και τον άφησα να κρυώσει λίγο για να μπορέσω να τον κόψω.
Το νερό δεν το πετάμε γιατί εκεί μέσα θα βράσουμε τα μακαρόνια. Το σουρώνουμε μόνο, σε περίπτωση που έχει μέσα άμμο ή κάτι άλλο.
Ο αστακός κρύωσε και τον άνοιξα από την κάτω πλευρά. Έπρεπε να ακούσετε την απάντηση της φίλης μου όταν τη ρώτησα από ποια πλευρά να τον ανοίξω..."Από την κοιλιά βέβαια! δεν ανοίγει παιδί μου ο αστακός από πάνω!". Καλά ντε! Μη βαράς! Μήπως έχω ξανακάνει; Το περίμενα ότι ανοίγει από κει βέβαια, αλλά θέλω να έχω σαφείς απαντήσεις σε όλες μου τις απορίες γιατί μπορεί να τις έχουν κι άλλοι...


Τον άνοιξα με ψαλίδι κουζίνας και πήρα όλο το κρεατάκι του. Τον έπλυνα όμως για να καθαρίσει από τυχόν ακαθαρσίες του. Η φίλη μου μου είπε ότι δε μπορούσα να πάρω και το κρέας από τις δαγκάνες γιατί είναι πολύ σκληρές. Να τις κράταγα για ντεκόρ και θα τις έτρωγε κάποιος σπάζοντάς τις. Όμως το κρεατάκι του μου φάνηκε λίγο, οπότε με το ψαλίδι άνοιξα και τις δαγκάνες και πήρα κι από κει το κρέας. Ομολογώ ότι μου φάνηκε το πιο νόστιμο!
Έκοψα σε μικρά κομμάτια τον αστακό.
Ψιλόκοψα 2 μεγάλες σκελίδες σκόρδο και τις γύρισα στο τηγάνι με 2 κουταλιές λάδι. Πρόσθεσα και τον αστακό και τον έκανα μερικές βολτούλες με το σκορδάκι.
Έσβησα το σκόρδο με λίγο λευκό κρασί.
Μετά, πρόσθεσα την ντομάτα, αλάτι και πιπέρι. Πρόσθεσα και ένα ποτήρι ζουμί από το νερό που είχε βράσει ο αστακός. Άφησα τη ντομάτα να βράσει όσο χρειάζεται. Τέλος, όταν έγινε, πρόσθεσα και τον μαϊντανό. Ο μαϊντανός δε χρειάζεται να βράσει για ώρα. Προστίθεται στο τέλος του μαγειρέματος.
Έβρασα στο ζουμί του αστακού τα ζυμαρικά, αφού πρόσθεσα το απαραίτητο νεράκι.
Τα σούρωσα και τα ανακάτεψα με τη σάλτσα του αστακού.
Αν δεν έχετε δοκιμάσει αστακομακαρονάδα, τότε δεν ξέρετε για τι γεύση μοναδική μιλάμε. Λεπτή, που δε χρειάζεται τίποτα άλλο για να αναδειχτεί. Και πού να δοκιμάσετε και αχινομακαρονάδα...Εκεί να δείτε λεπτή γεύση...μοναδική!


Άντε βρε! Εμπρός στο δρόμο που χάραξαν τα τζιπ, τα μαργαριτάρια και τα κολωνάτα ποτήρια. Μετά αστακομακαρονάδας βεβαίως βεβαίως!

Monday, June 22, 2015

Παγωτό φράουλα

Τον τελευταίο καιρό, έχω κάνει αρκετές καινούριες συνταγές, μόνο που δεν προλαβαίνω να τις γράψω. Επειδή έτσι όπως το πάω, σε λίγο καιρό τα υλικά που χρησιμοποίησα σε κάποιες θα είναι εκτός εποχής, οπότε βάζω στα γρήγορα τη συνταγή για παγωτό φράουλα που έκανα, όσο ακόμα υπαρχουν φράουλες (προχτές δυσκολεύτηκα να βρω).


Κατά το τέλος Μαΐου που ξεκίνησε η εποχή τους, πήρα κάμποσες. Το να έχεις τόσες πολλές μαζεμένες, ήταν πρόκληση για το νέο μου παιχνίδι και τις φωτογράφησα πριν μαγειρευτούν!


 
Μερικές έγιναν μαρμελάδα, άλλες έγιναν λικέρ (Λικεράκια και σερμπέτια σελ. 122), άλλες γλυκό κουταλιού και κράτησα μερικές για να τις βάλω σε παγωτό.


Θυμάστε την κλασική συνταγή για παγωτό, κρέμα γάλακτος (ή έτοιμη σαντιγύ), γάλα εβαπορέ και ζαχαρούχο; Ε, λοιπόν σ' αυτή τη συνταγή, αντικατέστησα το γάλα εβαπορέ με φράουλες και έκανα ένα φραουλένιο παγωτό. Ήταν λίγο λιγότερο απαλό από αυτό που έχει μέσα και εβαπορέ, αλλά και πάλι ήταν πολύ καλό! Δοκιμάστε το πριν εξαφανιστούν!


Παγωτό φράουλα
(η δόση μπήκε σε ένα μπωλ του ενός λίτρου)
Υλικά
250 γρ. ώριμες και γερές φράουλες πολτοποιημένες (όχι να γίνουν χυμός)
2 κουτιά κρέμα γάλακτος 30% λιπαρά, παγωμένες* (στη συντήρηση)
1 κουτί ζαχαρούχο γάλα 400 γρ. παγωμένο (στη συντήρηση)
προαιρετικά
50 γρ. σταγόνες σοκολάτα κουβερτούρα ή γάλακτος
2-3 φράουλες ψιλοκομμένες


Εκτέλεση
Χτυπάμε τις κρέμες γάλακτος μέχρι να στέκονται. Για να έχετε ένα απόλυτα πετυχημένο χτύπημα στην κρέμα γάλακτος χωρίς να σας κόψει, δέκα λεπτά πριν την χτυπήσετε, βάλτε την κρέμα και τα χτυπητήρια του μίξερ στην κατάψυξη. Αν υπάρχει δυνατότητα χώρου, βάλτε στην κατάψυξη και το μπωλ μέσα στο οποίο θα χτυπηθεί. Η κρέμα γάλακτος αν είναι ζεστή και παραχτυπηθεί, μπορεί να κόψει.
Τη χτυπάμε μέχρι να στέκεται και προσθέτουμε το ζαχαρούχο και τις πολτοποιημένες φράουλες συνεχίζοντας το χτύπημα σε μέτρια ένταση πια.
Βάζουμε το παγωτό σε πλαστικό ή μεταλλικό μπωλ που κλείνει.
Αν θέλετε έξτρα φραουλένια γεύση, προσθέστε μερικές φράουλες ψιλοκομμένες. Για τους σοκολατομανείς, προσθέστε και σταγόνες σοκολάτας κουβερτούρας ή γάλακτος. Εγώ προσωπικά το προτιμούσα χωρίς σοκολάτα.
Αφήστε το παγωτό να παγώσει. Δεν χρει'αζεται να το ξαναχτυπήσετε.
Απολαύστε το!

Καλή εβδομάδα!

Friday, June 19, 2015

Σορμπέ βερύκοκο

Το παρακάτω σορμπεδάκι έγινε με φρουκτόζη στα πλαίσια ειδικής διατροφής. Παρόλο που τα υλικά του παραπέμπουν σε σορμπέ, επειδή δεν έβαλα αλκοόλ, η γεύση θυμίζει περισσότερο γρανίτα (έχει αρκετά κρυσταλλάκια).


Αν δεν θέλετε να κάνετε τη συνταγή με φρουκτόζη, ακολουθείστε τις οδηγίες για τις αναλογίες σιροπιού με ζάχαρη εδώ. Επίσης, αν δεν θέλετε να κρυσταλλιάζει το σορμπέ σας, θέλει συχνά "ξύσιμο" με πηρούνι και προσθήκη λίγου αλκοόλ.


Σορμπέ βερύκοκο με φρουκτόζη
Υλικά
1 κούπα χλιαρό νερό
3 κ. σ. φρουκτόζη ή περισσότερη αν θέλετε
4-5 βερύκοκα ώριμα (=1 κούπα πολτοποιημένα βερύκοκα)
προαιρετικά
1 κ. σ. λικέρ βερύκοκο ή άλλο αλκοολούχο ποτό


Εκτέλεση
Σε μια κούπα χλιαρό νερό, διαλύουμε 3 κουταλιές σούπας φρουκτόζη. Βάζουμε το υγρό σε μπωλ. Όσο υγρό έχουμε σε όγκο, τόσο πολτό φρούτου θέλουμε.
Πλένουμε και ξεκουκουτσιάζουμε τα βερύκοκα. Αν θέλουμε τα καθαρίζουμε (εγώ τα έβαλα με τη φλούδα).
Πολτοποιούμε τα φρούτα στο μπλέντερ.
Μετράμε να ελιναι μια κούπα (λίγο περισσότερο δεν πειράζει).
Ενώνουμε τον πολτό με το νερό.
Ανακατεύουμε και βάζουμε το υλικό σε μεταλλικό σκεύος. Αν βάλετε αλκοόλ (βοηθάει να μην παγώνει το μίγμα πολύ) το βάζετε κι αυτό.
Ελέγχουμε περιοδικά αν παγώνει το μίγμα.
Ξύνουμε με πηρούνι από έξω προς τα μέσα 2-3 φορές μέχρι να παγώσει καλά.
Αφήνουμε λίγο να ξεπαγώσει πριν σερβίρουμε.