Friday, May 22, 2015

Σαλάτα με κινόα, αυγό και σπανάκι


Λατρεύω τις σαλάτες που μπορούν άνετα να αντικαταστήσουν ένα κύριο γεύμα. Ως άνθρωπος που δεν τρελαίνομαι για κρέας, άνετα μπορώ να τρώω καθημερινά μια σαλάτα, εμπλουτίζοντάς τη με ό,τι υπάρχει ολόγυρα ή στο ψυγείο. 

Ο μάραθος έχει θεριέψει έξω στην αυλή. Και είναι τόσο νόστιμος και αρωματικός που σε προκαλεί να τον βάλεις παντού! Αυτή τη φορά, τον έβαλα σε σαλάτα με κινόα.  Δοκιμάστε τη!


Σαλάτα με κινόα, αυγό και σπανάκι
Υλικά για ένα μεγάλο μπωλ
1 κούπα κινόα
2 κούπες νερό
1 αυγό σφιχτοβρασμένο
1 χούφτα σπανάκι ψιλοκομμένο
μισή κόκκινη πιπεριά ψιλοκομμένη
1 ματσάκι μάραθο ψιλοκομμένο
λίγες ξανθές σταφίδες
χυμό ενός λεμονιού
2-3 κ. σ. ελαιόλαδο
1 κ. γ. μέλι

Εκτέλεση
Ξεπλένουμε καλά σε λεπτό σουρωτήρι την κινόα.
Βάζουμε το νερό σε κατσαρόλα να βράσει, ρίχνουμε την κινόα, χαμηλώνουμε τη φωτιά και αφήνουμε να βράσει 15 λεπτά (ή μέχρι να απορροφήσει όλο το νερό).
Αφήνουμε να κρυώσει και τη βάζουμε σε σαλατιέρα. Μπορείτε να αλατίσετε κατά τον βρασμό, αλλά εγώ προτίμησα να αλατίσω το λαδολέμονο.
Ψιλοκόβουμε το σπανάκι, την πιπεριά και τον μάραθο.
Τρίβουμε στο ψιλό του τρίφτη το αυγό.
Προσθέτουμε και τις σταφίδες και ανακατεύουμε όλα τα υλικά. 
Φτιάχνουμε τη σως και περιχύνουμε τη σαλάτα μας.

Wednesday, May 20, 2015

Φαγητό στην Κομοτηνή: Σουλτάν Τεπέ. Οι γεύσεις της Ανατολής

Όταν πας σε ένα ξένο μέρος και σε ξεναγούν φίλοι που ζουν εκεί, το πιθανότερο είναι να σε πάνε στα καλύτερα και πιο σουξεδιάρικα μαγαζιά του τόπου. Για καλή μου τύχη η κουμπαρούλα μου φρόντισε να δοκιμάσω διάφορες γεύσεις από μαγαζιά της Κομοτηνής. Και επειδή τα 2-3 μαγαζιά στα οποία φάγαμε ήταν τέλεια, θα σας δείξω τι φάγαμε, παρόλο που είμαι σίγουρη ότι υπάρχουν περισσότερα από 3 καλά μαγαζιά στην Κομοτηνή. Ελπίζω σύντομα να έχω την ευκαιρία να ξαναβρεθώ εκεί και να δοκιμάσω κι άλλα φαγητά.

Στο Σουλτάν Τεπέ μπορεί να γευτεί κάποιος γεύσεις της Ανατολής. Διάφορα είδη κεμπάπ, γιαουρτλού, λαχτματζούν κλπ. Όχι μόνο τούρκικη κουζίνα αλλά και λιβανέζικη κλπ. Το σέρβις ήταν ικανοποιητικότατο, φιλικοί και οι τιμές απ' ό,τι πρόλαβα να δω νορμάλ. Αν κρίνουμε από  το γεγονός μάλιστα ότι κάνει εβδομαδιαία φοιτητικές βραδιές, είναι σίγουρα προσιτές οι τιμές. Τα φαγητά όλα όσα δοκίμασα μου άρεσαν. Και δεν ήταν ένα και δύο. Η παρέα ξεκίνησε με 8 άτομα και στη συνέχεια προστέθηκαν άλλα τόσα, οπότε είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε διάφορες γεύσεις. Ξεκινάω να σας τα δείχνω και όσα θυμάμαι το όνομά τους θα τα γράφω. Όταν υπάρχει foodblogger στην παρέα ξέρετε τι συμβαίνει ε; Δεν τολμάει να ακουμπήσει κανένας τίποτα αν δεν φωτογραφηθεί πρώτα! Από δίπλα είχα ένα χαρτί και σημείωνα τα ονόματα των φαγητών :-)

 Ταμπουλέ. Ήταν εξαιρετικό!



Το χειροποίητο ψωμάκι του μαγαζιού. Κάτι παραπάνω από νόστιμο!


Αυτό το πιάτο δεν το φάγαμε, αλλά με άφησαν να το φωτογραφήσω. Ήταν ευγενέστατοι οι άνθρωποι :-) Ήταν Ποικιλία Σουλτάν Τεπέ (ποικιλία κρεατικών)  και στη μέση υπήρχε η φλόγα που βλέπετε. Το μαγαζί είχε βιτρίνα στην κουζίνα και μπορούσες να δεις τι ετοιμάζουν ανά πάσα στιγμή.


Πουφ! Ένα τέλειο πιτοψωμάκι που το έτρωγες για πλάκα ;-)


Τσιτίρ κοτόπουλο.


Αυτά τα δύο υπάρχει περίπτωση να έχω μπερδέψει τα ονόματα για το ποιο είναι ποιο, οπότε τα δείχνω και τα δύο μαζί. Φυστικλί (με φυστίκι) και Άδανα (με καυτερή πιπεριά).




Νομίζω ότι αυτό ήταν απλώς σουβλάκι κοτόπουλο που πήραμε για τη μικρούλα της παρέας.


Κεμπάπ με μελιτζάνα. Ωραίο επίσης!


Μελιτζανοσαλάτα: ΤΕΛΕΙΑ!


Καβουρμάς. Βοδινό κρέας (συχνά και πρόβειο ή σε συνδυασμό) βράζεται στο ζουμί του και με αυτό φτιάχνουν κάτι σαν αλλαντικό που συντηρείται για καιρό. Γκουρμεδιά της ευρύτερης περιοχής της Θράκης. Εδώ ήταν σερβιρισμένο με τυρί και πιπεριές.


Γιαουρτλού. Παρόλο που δεν είμαι και πολύ φαν του κρέατος, ήταν νόστιμο!


Τέλος να σας πω ότι θετικό του μαγαζιού ήταν ότι το προτιμούσαν και οι ντόπιοι και επίσης, οι ντόπιοι που ήξεραν, συνόδευαν τα καυτερά φαγητά τους με ξινόγαλα. Το ξινόγαλα, κυκλοφορούσε σε όλα τα τραπέζια. Το μόνο που δεν πρόλαβα να δοκιμάσω ή να δω αν κερνούσε το μαγαζί, ήταν γλυκό στο τέλος, κι αυτό γιατί ίταν γίναμε πολλοί, φύγαμε οι πρώτοι για να χωρέσουν οι δεύτεροι.
Αν βρεθείτε στην Κομοτηνή επισκεφτείτε το. Είναι σε κεντρικότατο σημείο.

Monday, May 18, 2015

Γλυκό κουταλιού φράουλα



Ένα από τα νόστιμα αλλά και ευαίσθητα γλυκάκια του καλοκαιριού (για ακρίβεια τέλους της Άνοιξης) είναι η φραουλίτσα. Το έχω ξαναπεί αλλά θα το ξαναπώ. Μην βιάζεστε να  αγοράζετε φράουλες με το που κάνουν την εμφάνισή τους. 


Οι φράουλες, επειδή είναι φυτό που ακουμπά στο έδαφος, δέχεται παντός είδους χημικά και φυτοφάρμακα. Γενικά θεωρείται από τα πιο επιβαρημένα φυτά από φυτοφάρμακα. Προτιμήστε να τις πάρετε στην εποχή τους, δηλαδή από τα μέσα Μαΐου και μετά. Αν έχετε τη δυνατότητα, προτιμήστε βιολογικές.


Προτιμήστε μικρές έως μέτριες σε μέγεθος. Το μεγάλο μέγεθος, να σας ανησυχεί...Πλένετε μόνο όσες πρόκειται να καταναλώσετε και μην βγάζετε το κοτσανάκι, παρά μόνο πριν τις καταναλώσετε. Είναι ευαίσθητες και δεν κρατάνε πολύ, οπότε παίρνετε λίγες, ακολουθήστε τις παραπάνω οδηγίες αλλά και πάλι θα παραμείνουν φρέσκιες για ελάχιστες μέρες.


Για γλυκό, προτιμήστε μικρές-μέτριες αν έχετε τη δυνατότητα. Εγώ πήρα κάμποσα καφασάκια, κράτησα τις μικρές για γλυκό και τις μεγαλύτερες για μαρμελάδα και λικέρ. 
Η ποσότητα που δίνω είναι πολύ μικρή. Κάνετε τουλάχιστον τη διπλάσια αν σας αρέσει το γλυκό.

Και κάτι τελευταίο που ξέχασα: αν είστε αλλεργικοί ή έχετε τάσεις για αλλεργιούλες, η φραουλίτσα είναι επικίνδυνη. Τα φρούτα που έχουν τριχούλες στην επιφάνεια, όπως φράουλες, ακτινίδιο κλπ) είναι ό,τι πρέπει για τους αλλεργικούς. Τα δε συμπτώματα, μπορεί να εμφανιστούν ακόμα και στις μαγειρεμένες φράουλες, οπότε προσοχή και με μέτρο.


Γλυκό κουταλιού φράουλα
Υλικά
½ κιλό φράουλες
400 γρ. ζάχαρη
2 κ. σ. νερό


Εκτέλεση
Πλένουμε και καθαρίζουμε τις φράουλες.
Τις βάζουμε σε κατσαρόλα, τις καλύπτουμε με τη ζάχαρη και τις βρέχουμε με 2 κ. σ. νερό.
Αφήνουμε να μείνουν έτσι 12-24 ώρες (αν δείτε ότι σε 12 ώρες δεν έχει κάνει ζουμάκι η ζάχαρημ αφήστε τις κι άλλες ώρες).
Μετά, παίρνουμε με τρυπητή κουτάλα τις φράουλες και τις τοποθετούμε σε ένα μπωλ.
Βράζουμε το σιρόπι που έχει προκύψει στην κατσαρόλα με τη ζάχαρη για 10 λεπτά.
Προσθέτουμε και τις φράουλες και βράζουμε για 5 λεπτά ακόμα χρονομετρώντας από την ώρα που θα πάρει βράση.
Αποσύρουμε από τη φωτιά. Ξαφρίζουμε όσο καλύτερα μπορούμε.
Την επόμενη μέρα, ελέγχουμε την πυκνότητα του σιροπιού. Αν το σιρόπι θέλει δέσιμο, ξαναβράζουμε για άλλα 5-10 λεπτά. Μπορούμε επίσης, αφού ελέγξουμε αν έχει περάσει καλά το σιρόπι μέσα στις φράουλες, να τις βγάλουμε πάλι σε ένα μπωλ και να δέσουμε μόνο του το σιρόπι.
Φυλάμε σε καθαρά βάζα. 

Καλή εβδομάδα και καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά που σήμερα ξεκινάνε τις πανελλήνιες εξετάσεις!

Thursday, May 14, 2015

Ρεβανί Βέροιας

Στα σιροπιαστά γλυκά τύπου ρεβανί, κάποιος θα υπέθετε ότι πετυχημένο γλυκό, είναι ένα φουσκωτό-φουσκωτό και αφράτο. Οκ. Όχι όμως για το ρεβανί. Το διάσημο ρεβανί που κυκλοφορεί στη Βέροια (μετά από πληροφορίες μεταφέρω) δεν είναι φουσκωτό-φουσκωτό αλλά χαμηλό, με πυκνή υφή και γεμάτη γεύση. Το παρακάτω ρεβανί φάγαμε ανήμερα το Πάσχα, συνοδεία παγωτού. το οποίο είχε φτιάξει η Πέννυ, με συνταγή από τα οικογενειακά της τετράδια. Δοκιμάστε το και δεν θα το μετανιώστε παρά μόνο τη στιγμή που θα ανεβείτε στη ζυγαριά :-p
Συνταγή και περιγραφή: Πέννυ
 
Ρεβανί Βέροιας
Από της γιαγιάς Χρυσούλας και της νονάς μας Ευγενίας  τους γλυκούς θησαυρούς!!
Υλικά:
3 αυγά
1 κούπα ζάχαρη
1 κούπα γάλα
3 κουταλιές σούπας βούτυρο λιωμένο
250 γρ. σιμιγδάλι χοντρό
1 κούπα αλεύρι
1 μπέκιν
2 βανίλιες
Για το σιρόπι:
4 κούπες ζάχαρη
4 κούπες νερό



Εκτέλεση:
1. Βράζουμε τα υλικά για το σιρόπι 12-15 λεπτά μετρώντας μετά το ξεκίνημα του βρασμού. Κατεβάζουμε από τη φωτιά και αφήνουμε να κρυώσει.
2.Ανακατεύουμε τα αυγά με τη ζάχαρη καλά μέχρι να ασπρίσει το μείγμα και προσθέτουμε το γάλα και το λιωμένο βούτυρο συνεχίζοντας να ανακατεύουμε.
3. Προσθέτουμε το σιμιγδάλι, το αλεύρι, το μπέκιν και τις βανίλιες ανακατεύοντας απαλά με μία μαρίζ, μέχρι να ενωθεί καλά όλο το μείγμα μας.
4. Βάζουμε το μείγμα μας σε ένα βουτυρωμένο ταψί [ή καλυμένο με λαδόκολλα!!] μεγέθους περίπου 20χ30 εκ.
5. Ψήνουμε το ρεβανί στους 175-180 βαθμούς μέχρι να πάρει χρυσαφί χρώμα και να στεγνώσει καλά μέσα [τεστ με ξυλάκι], για να είναι έτοιμο να φουσκώσει με το σιρόπι στη συνέχεια.
6. Μόλις ψηθεί το κόβουμε σε κομμάτια, και το σιροπιάζουμε, όσο είναι ακόμη πολύ ζεστό, με το σιρόπι σε θερμοκρασία δωματίου. Αφήνουμε να ρουφήξει καλά.
7. Το πιο δύσκολο σημείο της συνταγής είναι αυτό!! Δεν αρχίζουμε να δοκιμάζουμε από τις άκρες, δήθεν για να δούμε αν έτυχε ή αν πέτυχε!! Θα ρουφήξει όλο το σιρόπι με την ησυχία του και θα μπεί στο φυγείο να κρυώσει καλά!!! Τουτέστιν, ΚΑΝΕΤΕ ΥΠΟΜΟΝΗ για την επόμενη μέρα ή έστω για λίγες ώρες πριν κόψτε/τσιμπήστε/κλέψτε κλπ κλπ
8. Επιτέλους δ ο κ ι μ ά ζ ο υ μ ε!! Ναι με τύψεις και ενοχές!! Ρεβανί λάιτ δεν υπάρχει, αλλά μπορούμε να μη φάμε το φαγητό μας ...!!  Δεν θα περιγράψω τίποτε για γαρνιτούρες και συνοδευτικά με κρέμα παγωτό καϊμάκι ή βανίλια ή .... ή ...... Πάντως είναι το πιο κοντινό σε γεύση, εμφάνιση [λεπτό] και υφή  με το λατρευτό παραδοσιακό ρεβανί που βρίσκουμε σε κεντρικό σημείο της πόλης της Βέροιας, με ιστορία πάνω από μισό αιώνα και που η συνταγή πάει από γενιά σε γενιά χωρίς να μεταδίδεται!!

Tuesday, May 12, 2015

Ήταν μια όμορφη βάπτιση...

Με την Κωνσταντίνα γνωριστήκαμε ΑΦΟΥ έφυγε από τη Ζάκυνθο. Παρόλο που ήμασταν συνάδελφοι, δεν γνωριστήκαμε το διάστημα που έμεινε εδώ. Η μαγειρική την οδήγησε σε μένα, έτσι γνωριστήκαμε και άρχισε μια όμορφη φιλία.

Αν υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που αξίζει να γίνουν γονείς, τότε η Κωσνταντίνα ανήκει σε αυτούς. Έτσι έλεγα πάντα, όταν την έβλεπα να δίνει απεριόριστη αγάπη στα παιδάκια που δεν ήταν καν δικά της. Ο πελαργός ήρθε για τη φίλη μου και τις έφερε δύο κουκλάκια. Όλο το διάστημα της εγκυμοσύνης το περάσαμε μαζί με καθημερινές αναφορές. Οπότε, αφού γεννήθηκαν τα μωράκια, δεν άργησε να έρθει και η πρόσκληση:
-έχεις βαφτιστήρια;
-Ναι!
-Θες ακόμα ένα;
Γλουπ! Ήταν μια γλυκιά πρόκληση. Μεγάλη ευθύνη για μένα που δεν παίρνω το ρόλο ελαφριά... Όμως, ήμουν τόσο χαρούμενη για τα μπεμπένια και που η φίλη μου έγινε μαμά, που είπα το ναι.

Η βάπτιση σχεδιαζόταν επί μήνες. Ιδέες, σχέδια, θέματα, links, προτάσεις, όνειρα κλπ κλπ.
Ο λαός λέει ότι όταν κάνεις σχέδια, ο Θεός γελάει. Σίγουρα γέλασε αρκετές φορές αν κρίνω από τις αναποδιές, καθυστερήσεις κλπ που συνέβησαν, πρέπει δε να ξεκαρδίστηκε όταν 4 μέρες πριν τη βάπτιση έγινε κάτι που κόντεψε να με κρατήσει στο νησί. Όσο και να μη θες να σχεδιάζεις στη ζωή σου, η βάπτιση δεν είναι κάτι που μπορείς να το αφήσεις ασχεδίαστο...Οπότε, είναι λογικό να το σχεδιάζουμε για μήνες. Το καλό είναι ότι για κάθε μωράκι υπήρχαν δύο νονοί, οπότε και να μην πήγαινα δεν θα έτρεχε και τίποτα, αλλά ήταν κρίμα μετά από τόσα σχέδια και όνειρα. Συν ότι μαζί με μένα, μπορούσαν να μην πάνε επίσης τα μπισκότα, τα κεράσματα, τα υφάσματα, τα λουλούδια, ο Σταυρός, η τούρτα και ό,τι άλλο είχα πάρει. Τίποτα σπουδαίο δηλαδή :-p

Αφού λοιπόν σχεδιάστηκαν όλα και αφού 2 μέρες πριν ταξιδέψω αποφασίστηκε ότι δεν θα ταξιδέψω (τουλάχιστον όχι με αμάξι), με μαύρο δάκρυ συσκεύασα τα πάντα και τα έβαλα στο κτελ. Αφού τα έβαλα και συνέχισα να ρίχνω μαύρο δάκρυ, μετά ηρέμησα, σκέφτηκα καθαρά και έκλεισα εισητήρια με το αεροπλάνο. Έτσι κατάφερα να φτάσω στην Κομοτηνή.

Αλλά ας πάμε στη βάπτιση.
Το αγοράκι θα το βάπτιζε ένα ζευγάρι από τον Βόλο. Το κοριτσάκι θα το βαπτίζαμε εγώ και η Εύη που ζει στην Αθήνα. Διακτινισμένοι οι νονοί ανά την Ελλάδα :-)
Μια και εμείς βαπτίσαμε το κοριτσάκι, θα σταθώ σε αυτά περισσότερο.
Η Εύη ανέλαβε το...στυλιστικό μέρος της βάπτισης μια και μένει Αθήνα και ήταν πιο εύκολο να βρει αυτά που θέλαμε. Εγώ ανέλαβα να πάρω τον Σταυρό και ... την τροφοδοσία :-p Επίσης τα υφάσματα που θα στόλιζαν τα τραπέζια και που μας πρόσφερε το κατάστημα Fiorentinos flowers αφιλοκερδώς, τα λουλούδια και άλλα που θα σας δείξω στην πορεία.


Σε αυτή τη βάπτιση, το απόλυτο χαρακτηριστικό ήταν το χιεροποίητο. Χειροποίητες μπομπονιέρες, ρούχα, κεράσματα, όλα.

Η νονά Εύη, έβαλε τα δυνατά της και έφτιαξε τα ομορφότερα βαπτιστικά ρούχα που έχω δει ποτέ. ΟΛΑ χειροποίητα. Ναι ναι! Ραφτήκαμε παρακαλώ! Ακόμα και το καπελάκι και τα παπουτσάκια της μικρής ήταν χειροποίητα. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο γλύκα ήταν η μικρή με το καπελάκι και πόσο το διασκέδαζε που της τα δοκιμάζαμε :-) Μαρία Κολόμβου η κατασκευάστρια.






Η μαμά Κωνσταντίνα έφτιαξε τις μπομπονιέρες των μεγάλων. Τις μπομπονιέρες στόλιζαν μεταλλικές καρφίτσες με ελεφαντάκια και πουλάκια (ήταν το θέμα της βάπτισης) τις οποίες έφτιαξε η χρυσοχέρα φίλη μου Πέννυ.


 
 Μεγάλο πανό και παιδικές μπομπονιέρες By Heart





 Μικρό πανό από Athenas events



 Τα υφασμάτινα γράμματα η ξαδέρφη της μαμάς.



Τα ρουχαλάκια που ταίριαζαν απόλυτα με το θέμα και φορούσε η μικρή, όπως και η γραβάτα του μικρού  ήταν από το Craftaholic 




Χειροποίητα μαρτυρικά Athenas events 
Επίσης οι ποδιές που μας έκανε δώρο η μαμά.
 

 Μαρτυρικά όμως είχαμε και από το Χαμόγελο του Παιδιού. Στα πλαίσια της κοινωνικής προσφοράς, αγοράστηκαν όχι μόνο τα μαρτυρικά από το Χαμόγελο, αλλά και ένα μέρος από τις μπομπονιέρες, από έναν σύλλογο στην Κομοτηνή με κινητικά προβλήματα, τον Σύλλογο Περπατώ.


Λουλούδια, Fiorentinos flowers











  Τα καλαθάκια που βάλαμε τις μπομπονιέρες και τα κεράσματα, τα έβαψε η μαμά Κωνσταντίνα.


  Η φοβερή πρόσκληση, σχεδιασμός 'Ελενα Ναλμπάντη, και τύπωμα Petridis prints


 Τα ρουχαλάκια και των δύο μωρών




 Το στόλισμα των τραπεζιών το φρόντισε η μαμά Κωσνταντίνα.



Και πάμε στα κεράσματα που έκανα εγώ.
Γλυφιτζούρια από ζαχαρόπαστa, έκπληξη που δεν ήξερε η μαμά, όπως επίσης και τα μπεζεδάκια που έφτασαν άθικτα.


 Μπισκοτάκια βουτύρου με ζαχαρόπαστα ασορτί με το θέμα μας.



Λεμονάδα και κανελλάδα, φυσικοί χυμοί που ταξίδεψαν από τη Ζάκυνθο, φτιαγμένα με συνταγές από το βιβλίο μου Λικεράκια και σερμπέτια. Η κανελλάδα έδωσε ρέστα...



Τέλος, η τούρτα που επίσης ήταν έκπληξη και που κατάφερε να φτάσει με το Κτελ χωρίς να πάθει τίποτα! Η τούρτα έμοιαζε με την πρόσκληση.



 Όλα ήταν τέλεια. Όλοι υπερβήκαμε τον εαυτό μας. Και παρά τις δυσκολίες και αναποδιές που έγιναν, ζήσαμε στιγμές συγκίνησης, αγάπης, χαράς και κάναμε μια όμορφη βάπτιση και για τα δύο μωράκια. Να είναι γερά και καλότυχα και να είναι καλά και οι γονείς που έκαναν τόσα για μας.

Τέλος, κλείνω με δύο όμορφα δώρα (δύο από τα πολλά) που μας έκαναν. Το πρώτο, ένα καλαθάκι του πικ νικ με προϊόντα από την Κομοτηνή. Το δεύτερο δώρο δεν το βλέπετε, αλλά έβλεπα εγώ μέσα από αυτό, καθώς έβγαζα τη φωτογραφία. Μια νέα φωτογραφική μηχανή, το δώρος μου ως νονά, dslr. 


Δεν ήταν όλα υπεροχα;;;