Wednesday, December 10, 2008

Ζακυνθινή κουλούρα

Ο Ζακυνθινοί είχαν ένα έθιμο, κυρίως στα χωριά, που συνεχίζεται ακόμα και σήμερα. Πριν από τις μεγάλες γιορτές (Χριστούγεννα, Πάσχα, Αγίου Διονυσίου και παραμονές γάμου) έφτιαχναν τις κουλούρες. Κουλούρα κόβουν την παραμονή των Χριστουγέννων, κουλούρα χαρίζουν και στους κουμπάρους σε γάμους.
Οι κουλούρες είναι ένα διαφορετικό είδος ψωμιού. Φτιάχνονται όπως το ψωμί αλλά έχουν μέσα κανέλλα, γαρύφαλλο, γλυκάνισο και ζάχαρη.
Η κουλούρα η χριστουγεννιάτικη, σχεδόν αντικαθιστά την βασιλόπιτα εδώ, γι αυτό άλλωστε έχει μέσα και «εύρημα» (νόμισμα).

Την παραμονή των Χριστουγέννων το βράδυ οι ζακυνθινοί τρώγανε μπρόκολο βραστό. Ακόμα θυμάμαι τη νόνα μου τη ζακυθινιά και τη μάνα μου, που μας έλεγε πως έτρωγαν την παραμονή μπρόκολο. "Μόλις έριχνες παιδάκι μου το λεμόνι, κοκκίνιζε ο τόπος. Που τώρα; Ούλα τα 'χουν χαλάσει".

Φυσικά, εκείνα τα χρόνια, ούτε λόγος δεν γινόταν για ρεβεγιόν. Αυτά είναι ξενόφερτα έθιμα. Ο κόσμος νήστευε και περίμενε να κοινωνήσει του Χριστού.

Μετά, ο γεροντότερος του σπιτιού έκοβε την κουλούρα ή Χριστόψωμο. Η κουλούρα κρύβει μέσα της ηύρεμα (εύρημα), ένα νόμισμα για καλή τύχη.

Εμείς πάντως για να πω την αλήθεια, μόνο την παραμονή δεν την τρώμε. Η πεθερά μου, αρχίζει κάνα εικοσαήμερο πριν τα Χριστούγεννα να αγοράζει κουλούρες τις οποίες τσακίζουμε, και καλά για να δούμε ποιος φούρνος φτιάχνει την καλύτερη. Εδώ και χρόνια έψαχνα μια καλή συνταγή, γιατί μου αρέσει όλα αυτά να τα φτιάχνω μόνη μου. Μια πολύ καλή συνταγή βρήκα στο βιβλίο του Διονύση Βίτσου, «Ζακυνθινά φαγιά, ψωμιά και γλυκίσματα» (εκδόσεις «Περίπλους»). Με τα χρόνια και τις δοκιμές έχω πειράξει ελάχιστα τη συνταγή (ως προς τη μαγιά και τη ζάχαρη). Δοκιμάστε τη.

Κουλούρα Χριστουγέννων
1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις
3 φακελλάκια ξηρή μαγιά (αν το ταψάκι είναι μικρό, βάλτε 2 και 1/2 φακελλάκια)
1/2 με 1 ποτήρι ζεστό νερό
2 φλυτζάνια κόκκινο κρασί ζεστό (βάλτε ένα αν το κρασί είναι δυνατό και συμπληρώστε ένα φλυτζάνι νερό ακόμα)

Αυτά που θα προσθέσουμε:
1/2 φλυτζ. ελαιόλαδο
1 φλυτζ. σταφίδες μαύρες
1 φλυτζ. σταφίδες ξανθές
1 φλυτζ. καρύδια χοντροκομμένα
1 φλυτζ. ζάχαρη
ξύσμα πορτοκαλιού (φέτος έβαλα εκχύλισμα πορτοκαλιού σε σκόνη που είχα πάρει από το Μπαχάρ)
ξύσμα μανταρινιού
50 γρ. κουκουνάρι
μια πρέζα αλάτι
2 κ.γλ. κανέλλα
1/4 κ.γλ. γαρύφαλλο
1 κ. γλ. γλυκάνισο

Για το στόλισμα:
Σουσάμι, κάστανα, ζάχαρη, ζαχαρωτά ή απλά λευκή ζάχαρη και άχνη ζάχαρη. Τη λευκή ζάχαρη, μπορείτε να τη βάψετε με χρώμα ζαχαροπλαστικής, (μέσα σε ένα βάζο που κλείνει, βάζουμε ένα φλυτζάνι ζάχαρη, προσθέτουμε 2-3 σταγόνες χρώμα ζαχαροπλαστικής και χτυπάμε καλά).

Τι κάνουμε:
Βάζουμε σε ένα μεγάλο μπωλ το αλεύρι και το ανακατεύουμε με τη μαγιά.
Προσθέτουμε το κρασί (αν είναι δυνατό κόκκινο, περιοριστείτε στο ένα φλυτζάνι) και συμπληρώνουμε με χλιαρό νερό, τόσο ώστε η ζύμη μας να μην κολλάει πολύ στα χέρια.
Αφήνουμε σε μέρος ζεστό (κοντά σε καλοριφέρ ή στο φούρνο μας αναμένο στους 50 βαθμούς ή με μια κουβερτούλα) για μιάμιση ώρα να φουσκώσει.

Μετά, προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά. Ζυμώνουμε να ενωθούν και βάζουμε το μίγμα σε λαδωμένο ταψάκι.

Αφήνουμε μισή-μία ώρα πάλι να φουσκώσει, ενώ προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς.

Ψήνουμε για 1 ώρα κι ένα τέταρτο στους 180-190 βαθμούς. Βυθίστε ένα μαχαίρι για να σιγουρευτείτε ότι ψήθηκε στο κέντρο.

Όταν τη βγάλουμε αφήνουμε να κρυώσει εντελώς, αλείφουμε με λάδι ή μέλι την επιφάνεια και ρίχνουμε πάνω ζαχαρωτά, ζάχαρη χρωματιστή, κάστανα ή ό,τι άλλο θέλουμε. Εγώ περιμένω να κρυώσει λίγο, αραιώνω μια γερή κουταλιά μέλι με λίγο νερό και την περνάω με ένα πινέλο. Μετά την πασπαλίζω με ζάχαρη.
Φέτος που στόλισα τις κουλούρες στην Αθήνα για το μπαζάρ και δεν είχα μέλι, έφτιαξα λίγο ζαχαρόνερο και πέρασα την κουλούρα μ' αυτό.

TIP: Μη βάλετε παραπάνω σταφίδες από όσες λέει γιατί όταν το γλυκό μας έχει μέσα υγρά υλικά όπως οι σταφίδες κινδυνεύει να λασπώσει και να μην ψηθεί καλά. Γι' αυτό και η κουλούρα θέλει πολλή ώρα ψήσιμο.
Το αστείο είναι, ότι παρόλο που έχω φτιάξει δεκάδες κουλούρες, έχω ΠΑΝΤΑ το άγχος αν είναι ψημμένες μέσα :-)

41 comments:

  1. Αγγελική Λ.December 10, 2008 at 1:00 AM

    Είχα μια συμφοιτήτρια απο την Ζάκυνθο ,απο το Γαϊτάνι και η μαμά της με αγάπουσε πολυ και μου έστελνε συχνά κουλούρες που τις λάτρευα.Αυτό το γλυκό μυρωδάτο ψωμάκι ακόμα και τώρα κάνει τα σάλια μου να τρέχουν και ας έχω να το φάω πάνω απο 10 χρόνια.
    Αν και τα πάω πολύ καλά με τις ζύμες δεν ξέρω αν θα τα κατάφερνα με αυτήν ίσως με φόβισες και με το άγχος σου λιγάκι αν και είσαι στην ζακυνθινή κουλούρα 40 χρόνια φουρναρης.Λες να το επιχειρήσω; Αλλά πριν το κάνω λύσε μου κάποιες απορίες και μην γελάσεις αν ρωτήσω ξανθάδες σε παρακαλώ!
    Πές μου εσάνς σε σκόνη έβαλες για να περιορίσεις τα υγρά υλικά όπως το ξύσμα που είναι υλικό που έχει υγρά; Αν το κάνω με ξύσμα πόσο περίπου να βαλω για να μην μου λασπώσει το μείγμα;
    Επίσης κρασί σκέφτομαι να βάλω ημίγλυκο Νεμέας, ένα κρασί γλυκό αρκετά.Λες να μειώσω στο ένα ποτήρι;Τελευταία ερώτηση και φαρμακερή!Σε τι ταψάκι το βάζεις; Θυμάμαι η κουλούρα της κυρα Λενας ήταν ψηλή κάτι σαν πανετόνε ας πούμε.
    Λοιπόν φανταστική Κική θα λύσεις τις απορίες μου ξανθές και μη;
    Ε, φανταστική Κική;;;

    ReplyDelete
  2. Eίναι καταπληκτική, το εγγυώμαι, 2 χρόνια τώρα την τσακίζω :)

    ReplyDelete
  3. Μμμμ! Και τι δεν θα έδινα για ένα κομμάτι ... ακόμα!

    ReplyDelete
  4. ωραια εναλλακτικη αντις της βασιλοπιτας-κεικ και της βασιλοπιτας-τσουρεκι.εγω λατρευω τσουρεκι φυσικα,αλλα μια αλλαγη δε μας κακοπεφτει.

    ReplyDelete
  5. Αχ Deli,τι ωραίο είναι αυτό!Ομολογώ δεν έχω φάει ποτέ κάτι παρόμοιο.Παλιά τρώγαμε χριστόψωμο,αλλά χωρίς τόσα καλούδια μέσα.Όσο για τους γάμους,εδώ σε κάποια πιο μικρά χωριά διατηρούν το έθιμο της κουλούρας.
    Θα ήθελα να μάθω κι εγώ σε τι ταψάκι το βάζεις(διάμετρο).
    Φιλιά!

    ReplyDelete
  6. Kική μου, για να 'χεις το άγχος εσύ που εχεις κανει τη διατριβή σου στις κουλουρες, σκέψου οι υπολοιποι, οι ..ανειδίκευτοι :)))

    υπεροχη φαίνεται μ' ολες αυτες τις σταφίδες και τα μυρωδικά.

    λες να τη δοκιμασω;
    εν τω μεταξύ, αγόρασα και βιολογική ξηρή μαγιά, η μαγείρισσα :))

    ReplyDelete
  7. Αγγελικούλα ζάχαρη, Αγγελικούλα μέλι... φυσικά και θα λύσω τις απορίες σου.
    Μην ψαρώνεις και να τη φτιάξεις. Εσύ άλλωστε τα καταφέρνεις.
    Πάμε μια μια:
    Να το επιχειρήσεις λοιπόν και μην ακούς εμένα που αγχώνομαι αν είναι ψημμένη μέσα. Εγώ έχω ένα φουρνάκι της πλάκας και τις φτιάχνω μόνο τα Χριστούγεννα. Βάλε ότι και κάθε χρόνο δοκιμάζω άλλο ταψί, λογικό δεν είναι να έχω άγχος. Άσε που είμαι σε φάση να ρίξω ΜΙΑ ΠΕΤΑΞΙΑ του φρούρνου μου, να φτάσει ίσαμε το Κρυονέρι. Τον τελευταίο μήνα, μου καίνει τα πάντα από κάτω. Είναι να μην αγχώνομαι λοιπόν;
    Μην τσιμπάς εσύ και φτιάξε τη.

    Έβαλα εσάνς γιατί είχα εσάνς και δίνει ωραίο άρωμα. Για κανέναν άλλο λόγο. Μισό κουταλάκι του γλυκού από το καθένα είναι καλά.

    Για το κρασι: ΠΡΟΣΕΞΕ! Λέω ένα φλυτζανι. Όχι ένα ποτήρι. Αν είναι ημίγλυκο μπορείς να βάλεις 2 φλυτζάνια. Εγώ βάζω Αυγουστιάτη που είναι πολύ βαρύ και έτσι το περιοριζω σε ένα.

    Το ταψί τώρα. Αυτό κι αν με είχε βασανίσει. Μέχρι πέρυσι τις έβαζα σε φόρμα με τσέρκι. Αυτές τις γνωστές φόρμες με τσέρκι που δεν είναι τεράστιες. Φέτος όμως, με έπιασε η προκομάρα να αγοράσω ειδικά ταψάκια για κουλούρες. Στην πραγματικότητα ξέρεις η κουλούρα έχει τρύπα, ενώ το Χριστόψωμο δεν έχει. Σίγουρα τα ταψιά με τρύοα θα τις ψήνουν καλύτερα στο εσωτερικό αλλά εμένα μου αρέσει χωρίς τρύπα να την κάνω. Αντιθέτως, όταν αγοράζω έτοιμη, παίρνω με τρύπα! :-))) Αναποδιαααααά!!!

    Φέτος λοιπόν αγόρασα 2 αλουμινένια ταψάκια βαθιά που τις ψήνουν ωραία.
    Μέτρησα το ταψάκι και έχει περίμετρο 75 cm και διάμετρο 25 cm. Είναι ελάχιστα πιο στενό το κάτω μέρος από το πάνω. Σ' αυτά τα ταψάκια πάντως, πρεπει να περιορισω τη μαγιά γιατί φουσκώνει και χύνεται.

    Εκείνο που παίζει σημαντικό ρόλο στην υγρασία είναι οι σταφίδες και η ζάχαρη. Γι' αυτό περιόρισα τη ζάχαρη. Η αρχική συνταγη έλεγε περισσότερη...

    Σας λύθηκαν οι απορίες dear? Πείτε μου ότι έχω μεταδοτικότητα να χαρώ! χεχε!

    Μαγισσούλι, είδες για να έρχομαι προ Χριστουγέννων; Εχεις τα τυχερά σου! χεχε!

    Just a friend, υπομονή...

    Εύα, ναι για αλλαγούλα καλή είναι αν και εγώ προτιμώ την κλασική βασιλόπιτα κέικ!

    Ελένη σε κάποια χωριά έχουν έθιμα με κουλούρες. Για τη διάμτερο, κοίτα παραπάνω.

    Μαριλένα, να τη δοκιμάσεις. Γιατι όχι; Μαγιά βιολογική; Ατσα!

    ReplyDelete
  8. Ωραία είναι τα έθιμα και καλά κάνεις και τα κρατάς.Διάβασα για την κουλούρα και τους συμβολισμούς της στο post που είχες ανεβάσει στα "ονειρομαγειρέματα" πριν από ένα χρόνο περίπου.
    Φέτος δεν θα την κάνω αλλά σε κανα-δυο χρόνια θα την κάνω σίγουρα.
    Φιλιά

    ReplyDelete
  9. ειμαι ανίκανη να τη φτιάξω και χαζή για να καταλάβω την συνταγή
    και αν δεν κατάλαβες το υπονοούμενο
    ΘΕΛΩ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ!!!!

    ReplyDelete
  10. καλέ Κικίτσα τι φανταστικό πράγμα είναι αυτό ????? πες και αλλα στην Αγγελικούλα να την φτιάξει για να δοκιμάσω και εγω!!! πω πω τι χρώματα και γεύσεις είναι αυτές.
    Να είσαι καλά κική μου !!!

    ReplyDelete
  11. Αγγελική Λ.December 10, 2008 at 8:16 PM

    Kικίτσα μου!!
    Είσαι, θεά προσκυνώ!Όχι μόνο μου τα έκανες παντελώς λιανά και έλυσες τις ξανθές απορίες μου αλλά μου άναψες και μεγάλη φυτιλιά να την κάνω σήμερα το βράδυ κιόλας μιας και τα υλικά τα έχω σπίτι!
    Να την πάω αύριο στην κουμπαρά που γέννησε πεσκέσι και να πάω και μια στο Μαράκι!Και έχω και ψηλή φόρμα με τρουπα!
    Σε ευχαριστώ πολύ πολύ!

    ReplyDelete
  12. Lila, το είχες διαβάσει και πέρυσι;;; Εκκπλήσσομαι ευχάριστα!

    Νατάσσα, just send me a courier please...

    Μαρία! Ναι ναι! Εγώ θα εξηγώ στην Αγγελική, για να τα φτιάχνει αυτή, για να δοκιμάζεις κι εσύ! χεχε!

    Αγγελικούλα, πρόσεξε. Η φόρμα μου δεν έχει τρύπα. Μέτρα τις διαστάσεις της δικιάς σου, γιατί αν έχει τρύπα μπορεί να θέλει λιγότερο υλικό. Αν δεις στο φούσκωμα ότι πάει να χυθεί (πριν το ψήσιμο εννοώ), πάρε λίγο από το υλικό, βάλε το σε ένα μικρό ταψάκι για να το ψήσεις μετά και να το τσακίσεις εσύ φυσικά!

    ReplyDelete
  13. Εγώ κάθισα δίπλα στην ξανθιά Αγγελική, κάνοντας ότι τα ξέρω όλα, για να ακούσω τι θα της πεις, χωρίς να δείξω ότι έχω απορίες.
    Τα κατάλαβα κι εγώ όλα κι ας είμαι επίσης μία ξανθιά.
    Η κουλούρα σου είναι ένα ποίημα βέβαια, μέχρι που λυπάσαι να την φας για να μην την χαλάσεις.
    Γεμισμένη με καλούδια και παραδόσεις και έθιμα!
    Και του χρόνου Κικίτσα:))

    ReplyDelete
  14. Kικη μαστορισσα, τη ζουλευω την κουλουρα σου, ετσι αφρατη, αφρατη που τη βλεπω.

    ReplyDelete
  15. Αυτή την φορά θα την φτιάξω! Τόσες φορές έχω διαβάσει την συνταγή σου, Κική μου, την έχω θαυμάσει (όπως και εσένα) και δεν έχω τολμήσει! Όμως τώρα θα την κάνω! Την έχεις περιγράψει τόσο καλά, που θα το κάνω!
    Για το φούσκωμα της κουλούρας σε ταψί, χωρίς τρύπα, έχω να προσθέσω ένα tip της μητέρας μου! Τύλιγε την φόρμα με λαδόκολλα που περίσσευε περίπου δέκα πόντους από το χείλος της φόρμας. Στερέωνε την λαδόκολλα καλά δένοντας με σπάγκο. Την λαδόκολλα την έβαζε και κάτω από την φόρμα. Με τον τρόπο αυτό όταν φούσκωνε η ζύμη δεν χυνόταν στον φούρνο. Επίσης δεν έπιανε από το κάτω μέρος το ψωμί αν και έμενε αρκετή ώρα στον φούρνο για να ψηθεί και μέσα!

    ReplyDelete
  16. Αγγελική Λ.December 10, 2008 at 10:31 PM

    Eνα έχω να σας πω, έπιασα το ζυμαρι και το έχω να φουσκώνει..
    Τα νέα αύριο!!

    ReplyDelete
  17. περιττό να πω ότι κι εγώ, ως μαθήτρια του άριστα, διάβασα το παλιό ποστ με τους συμβολισμούς, το εμπέδωσα και έκανα και σημειώσεις. αμέ. Να πω καλέ κυρία ότι μου θυμίζει διασταύρωση άρτου και αγγλικού christmas cake ή θα με μαλώσετε; Θα τη φτιάξω την κουκλάρα!

    ReplyDelete
  18. Εσύ ξανθιά Έλενα, έκατσες δίπλα στην ξανθιά Αγγελική επίτηδες μου φαίνεται για να αντιγράφεις... :-)
    Μερσί!

    Δημιουργία ευχαριστώ!

    Αγγελική Ν, όσες φορές έχω γράψει τη συνταγή, άλλες τόσες προσθέτω και κάτι για να είμαι πιο σαφής. Ευχαριστώ για τα καλά λόγια (καλέ κοκκίνησα :-))
    Το τιπ της μανούλας σου μου φαίνεται απλά τέλειο και θα το δοκιμάσω. Είναι πολύ έξυπνο γιατί ούτε ζύμη φεύγει ούτε τίποτα.
    Κάτι δεν κατάλαβα στην τελευταία φράση σου. Λες: Επίσης δεν έπιανε από το κάτω μέρος το ψωμί αν και έμενε αρκετή ώρα στον φούρνο για να ψηθεί και μέσα!
    Εννοείς δεν "αρπαζε" από κάτω το ψωμί με αυτό τον τρόπο; Δεν καιγόταν; Αν ναι, εμένα προσωπικά με βοηθάει πολύ αυτό!

    Αγγελική Λ, έχεις πάρει φόρα!!! Καλή επιτυχία!

    ReplyDelete
  19. Χαααααααααααρτ σε ξέχασα. Αλήθεια μοιάζει; Το αγγλικο κριστμα κέικ τι άλλο έχει. Με τον άρτο μοιάζει μόνο στο γλυκάνισο. Να σας πω δε, ότι έχω δει 2 διαφορετικούς τύπους κουλούρας. Ο ένας είναι σαν τη δική μου και η άλλη είναι πιο ψωμένια, πιο στεγνή, αλλά εμένα εκείνη δε μου αρέσει...

    ReplyDelete
  20. παραλίγο να σας την κόψω την καλημέρα:Ρ
    δείτε εδώ: http://www.deliaonline.com/recipes/the-classic-christmas-cake,1293,RC.html

    ReplyDelete
  21. Κική μου, σύμφωνα με τα ταψιά που έχουμε και τις θερμοκρασίες του φούρνου το ψωμί καλό είναι να ψήνεται 1 ώρα. Όταν είναι πιο βαριά η ζύμη, ή πιο υγρή και χρειάζεται περισσότερη ώρα στο φούρνο, τότε συχνά αρπάζει από κάτω, μέχρι να ψηθεί μέσα. Τυλίγοντάς το στην λαδόκολλα αποφεύγεις το "άρπαγμα" και ψήνεται καλύτερα.

    ReplyDelete
  22. Χαρτ!!!!!!!!!!! Εγώ ευτούνο θέλω να το φτιάξωωωωωωωωω!!!! Α Παναΐα μ' πειρασμός!!!!

    Αγγελική, το τιπ αυτό είναι όλα τα λεφτά. Θα υιοθετηθεί! ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!

    ReplyDelete
  23. σιγά μη δε θέλατε!:) προσέξτε ότι αυτό το κέικ φτιάχνεται μέχρι και ένα μήνα πριν, για να ωριμάσει (ναι) και διατηρείται τυλιγμένο καλά μέχρι τα Χριστούγεννα. Κάθε τόσο το ανοίγετε και κάνετε το λεγόμενο feeding: το "ταϊζετε" δλδ, ή το ποτίζετε ελληνιστί:) με το αλκοόλ της επιλογής σας:)

    ReplyDelete
  24. Και θα αντέξω εγώ, ω Χαρτ, να μην το φάω για ένα μήνα; Θα αντέξω ε; Κάποια στιγμή πρέπει να το δοκιμάσω!

    Κάτι άλλο όμως με ανησυχεί: Η Αγγελική Λ δεν εμφανίστηκε να μας πει τα νέα της κουλούρας και ανησυχώ. Λέτε να απέτυχε; Λέτε να φτιάχνει κι άλλες; Λέτε να έφαγε την κουλούρα μόνη της και να έπαθε κάτι;
    Να ανησυχήσω;

    ReplyDelete
  25. Αγγελική Λ.December 11, 2008 at 6:08 PM

    Λοιπόοον να σας πω τα αποτελέσματα:
    Χθές πέρασα μια μίνι κρίση με το ζυμάρι, ειχε τον αφούσκωτο, δεν ανεβαινε με τίποτα, κόντεψα να του ρίξω μια γούνα πάνω του μπας και ζεσταθεί,αλλά το σώσαμε και σε 2 και κάτι ώρες ανέβηκε.
    Το ξύσμα το ειχα στεγνώσει με χαρτί κουζίνας και .....σεσουάρ (μη γελάτε καλέεε) έβαλα ολα τα υλικά , το εβαλα σε μια πολύ ψηλη φόρμα για κέικ της μαμάς μου αλουμινένια που το πήρε όλο και περίσσευαν και 4 δάχτυλάκια και κάθισα απίκο να το παρακολουθώ.Αυτή την φορά μου έκανε την χάρη και φούσκωσε ωραια.
    Το έψησα στους 180 γιατί ο φούρνος μου είναι δυνατός στην μεσαια σχάρα στην αρχή και ένα τέταρτο πριν το τέλος το έβαλα στην τελευταία απο φόβο μην δεν εχει ψηθεί.Την άφησα συνολικά μιάμιση ώρα στον φουρνο απο φόβο περισσοτερο.
    Το ψήσιμο αν και ήταν τζακ ποτ ,οτι μου κατέβαινε έκανα ,πέτυχε.
    Η κουλούρα ψήθηκε πολύ καλά και μου μοσχοβόλησε το σπιτι.Δεν έγινε όσο ψηλή θυμόμουν ή όσο ήθελα να θυμάμαι, αλλά η γεύση της ήταν τόσο καλή όσο θυμόμουν!Την στόλισα με γλάσο απο πορτοκάλι και άχνη ζάχαρη και ασημένια κουφετάκια.
    Την ΄πήγα στην κουμπάρα την λεχώνα την βάλαμε κάτω και φάγαμε σχεδον την μισή.Το ΣΚ θα στήσω φάμπρικα να κάνω και άλλες!Τα κιλά που θα πάρω σκέφτομαι και κλαίω αλλα τι να κάνουμε!Σε ευχαριστώ και πάλι πολύ πολύ!

    Η γεύση τέλεια (δεν κρατηθηκα΄, έφαγα)

    ReplyDelete
  26. ΚΑΛΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!! 9 λεπτά πριν έλεγα ότι ανησυχώ που δεν άκουσα τίποτα από σένα. Πέτυχε λοιπόν! Τέλεια! Το φούσκωμα θέλει βοήθεια. Θέλει ζέστη. Κοντά σε καλοριφέρ, μέσα στο φούρνο, μα κουβερτούλα, κάτι τέλος πάντων. Καλά έκανες και την άφησες παραπάνω χρόνο μέσα. Αν δεν έχεις πρόβλημα να στα καίει ο φούρνος σου, δεν πειράζει. Είχα αρχίσει να έχω τύψεις ότι κάτι δεν πήγε καλά! Το πρόβλημα με τα "ψωμιά" είναι ότι η επιτυχία εξαρτάται και από τον φούρνο του καθενός. Αν έρθει κάποιος πχ να ψήσει φαί στο φούρνο μου, θα το κάψει είμαι σίγουρη. Εγώ ξέρω την παραξενιά του. Οι συμβουλές λοιπόν είναι ενδεικτικές. Συνήθως, σε εναν μεγάλο φούρνο, μπορεί να θέλει και παραπάνω ώρα. Εκεί θα χρειαστεί αλουμινόχαρτο για να συνεχιστεί το ψήσιμο και να μην καεί από πάνω η κουλούρα.
    Εγώ πολλές φορές την αφήνω 10 λεπτά μέσα στο φούρνο αφού τον σβήσω για να στεγνώσει καλά.

    Πόση μαγιά έβαλες τελικά;

    Πολύ χαίρομαι που έγινε καλή. Θα δεις ότι την επόμενη φορά, θα γίνει ακόμα καλύτερη!

    ReplyDelete
  27. μπράβο σιόρα Αντζέλικα, και του χρόνου! (σ'αυτή τη φάμπρικα έρχομαι κι εγώ να κάνω μεροκάματο άμα θέτε:)
    Κική ένας μήνας είναι βαρύ τίμημα, έλεγα όμως ότι είχατε κάνει πράκτις με τα σαπούνια:)

    ReplyDelete
  28. Αγγελική Λ.December 11, 2008 at 7:26 PM

    Κικίτσα μου σε ανησυχησα;
    Ημουν στην κουμπαρομπεμπέκα την λεχώνα.Λοιπόν το ζυμάρι μου χθες το έιχα τυλιγμένο σε μια κουβέρτα και μολις είδα πως δεν φούσκωνε το έβαλα μέσα σε χλιαρό φούρνο.Εβαλα απο την αρχή 3 φακελάκια μαγιά για να έχω το ξανθό μου το κεφάλι ήσυχο.Μόλις πέρασε η μια ώρα, βασικά η κουλούρα μου ειχε γίνει και είχε και πάρει ωραίο χρώμα αλλά επειδή ήταν η παρθενική μου και δεν ήξερα τι γινόταν απο κάτω, της φόρεσα αλουμινόχαρτο και την άφησα αλλη μισή ώρα.Την επόμενη φορά θα την ψήσω μια ώρα στην πρώτη σχάρα απο το τέλος.
    Θα ψάξω να βρώ και μια φόρμα πανετόνε να πάρω αν δεν την έχουνε πανάκριβη να την κάνω εκεί.
    Heart τζόγια μου,θέμε, θέμε! Κόπιασε να σου δώσω ποδίτσα να αρχίσουμε την παραγωγή!Τώρα που μου την έμαθε η Κική μας, καινούργιο κοσκινάκι μου και που να σε κρεμάσω!

    ReplyDelete
  29. αγγελική, ποδίτσα, ναι!:) για πείτε μας τώρα που γίνατε έμπειρη, μοιάζει με πανετόνε;

    ReplyDelete
  30. Αγγελική Λ.December 11, 2008 at 8:42 PM

    Μετά απο..μια ολοκληρη ημέρα εμπειρίας θα σου πω Ηeart μου πως δεν έχει σχέση με πανετόνε αλλά η κουλουρα που μου έστελνε η κυρα Λένα ήταν πολύ ψηλή ή τουλάχιστον έτσι την θυμάμαι, έχουν περάσει και δεκά φεύγα χρόνια.
    Ποδίτσα σου έχω μια γκιπούρ μούρλια!

    ReplyDelete
  31. Αγγελική, τέτοια;;; http://www.gulmertextile.com/turkce/gipur/image004_JPG.html

    ReplyDelete
  32. Heart, για τα λικέρ περιμένω και παραπάνω. Αυτο μου υπενθυμίζει η μάγισσα για να μα παραΣΟΥρνει και να έχωω υπομονή όταν περιμένω τα βάμματα.

    Αγγελική, μην κοπιάσεις να βρεις φόρμα για πανετόνε. Οι κουλούρες που πουλάνε εδώ, δεν είναι τόσο ψηλές όσο τα πανετόνε. Το πολύ πολύ να σου στείλω ταψάκια από δω! Χαχα! Φτηνά ήταν!

    Χαρτ, λυσσάξατε με τη μαθήτρια Αγγελική. Θα σας βάλω τιμωρία να ζυμώνετε κουλούρες και οι δύο!
    :-)))

    ReplyDelete
  33. Αχ να 'στελνες κανα δυό στο παζάρι του αι Φιλίππου που είναι το άλλο σ/κ.. (Καλά αστειεύομαι μη το πάρεις σοβαρά!)

    ReplyDelete
  34. kiki, όπως λέει κι η διαφήμιση "good things come to those who wait":)) όσο για τη μαθήτρια Αγγελική, αυτή με παρασύρει:ΡΡ θα με δώκει και ποδίτσα για να της ζυμώσω! εσείς; τι θα με δώκετε; :ΡΡΡΡ πάλι διπλοβάρδιες θα κάνω!:Ρ

    ReplyDelete
  35. Κατερίνα μου και να τις έφτιαχνα, πώς θα τις έστελνα που ζυγίζουν πολύ;

    Χαρτ, δίκιο έχει και η διαφήμιση.
    Τι θα σε δώκω; Κουλούρα να παχύνεις θα σε δώκω! :-p

    ReplyDelete
  36. Κική μου!

    Η μοσχοβολιά έφτασε μέχρι το δάσος μου!

    Μα από τη νοσταλγία δάκρυσα..
    κάθε χρόνο στην Αθήνα μου έστελναν δυο..τη μια για μένα..

    Τώρα οι φίλες μου στην Αθήνα παραγγέλνουν κάθε χρόνο Ζακυνθινή κουλούρα..
    Να φας ένα κομμάτι και για μένα, σε παρακαλώ!

    Καλά Χριστούγεννα!
    Φιλάκια!

    ReplyDelete
  37. Μαρελντίτα, θα φάω και για σένα! Φιλιά και καλά Χριστούγεννα!

    ReplyDelete
  38. Eimai 18 xronia sto ejwteriko kai prvth fora katafera na ftaijw Zakunthini kouloura me eputixia, xari se esena. Se euxaristoume.

    ReplyDelete
  39. Χαίρομαι που την έφτιαξες και σου άρεσε! Ελπίζω να βρεις κι άλλες ενδιαφέρουσες συνταγές το μπλογκ!

    ReplyDelete
  40. Tελειο αποτελερμα !!! ειμαι ενθουσιασμενη !!! & του χρονου !!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Χαίρομαι! Και του χρόνου!

      Delete