Να λύσω τυχόν απορίες και να σας πω να γελάσετε για τον ερωτευμένο γαύρο.
Αρχή του μαγαζιού είναι να φέρνει πάντα ψωμάκι με ντομάτα λάδι και τυρί. Βάλσαμο είναι μετά τη θάλασσα!
Η πρέντζα είναι ντόπιο τυρί που υπάρχει αυτή την εποχή του χρόνου. Μοιάζει γευστικά με τη φέτα, είναι πιο ξινή, και είναι πάρα πολύ νόστιμη. Οι ειδικοί λένε πως δεν πρέπει να έχει κομμάτια τυριού μέσα, αλλά να είναι λιωμένη.
Τα σέσκλα πιθανόν να τα ξέρετε και σέσκουλα.
Τα κρίταμα τα έφαγα πρώτη φορά. Ήταν θεϊκά! Προσπαθούσαμε με τη φίλη μας που φάγαμε μαζί εκεί, να θυμηθούμε από πού αλλού τα ξέρουμε. Καταλήξαμε ότι στην Κέρκυρα από όπου κατάγεται τα λένε αλμύρα (αν και δεν είμαι απόλυτα σίγουρη ότι είναι το ίδιο), ενώ εμένα μου θύμιζε τα τσιτσίραβλα του Πηλίου. Πάντως εγώ, πριν λίγες μέρες είδα στο σμ αλμύρα και τα αγόρασα για να δω αν είναι το ίδιο!
Από τις φωτό λείπει η χοιρινή μπριζόλα και η παντσέτα που τσάκισε ο σύζυξ και ο υιός. Εγώ κατατσάκισα όλα τα χορταρικά! Οι σαρδέλες ήταν εξαιρετικές και η μερίδα τεράστια. Οι πατατόφλουδες είναι όντως φλούδες πατάτας χοντροκομμένες, με τυρί και μπέικον. Αρέσει πολύ στα παιδιά (και στους μεγάλους)!
Και τώρα ο γαύρος. Ο μεν μαρινάτος είναι γκουρμεδιά που φτιάχνει το μαγαζί. Πάντα ζητάω και πάντα φροντίζει ο Σπύρος να μου φέρει έστω και λίγο αν δεν έχει κανονική μερίδα.
Όσο για τον ερωτευμένο, έγινε μεγάλη πλάκα. Ρωτάω πάντα τον Σπύρο τι να φάω. Είχα μια όρεξη για ψάρι, αλλά δεν μου αρέσουν ιδιαίτερα τα μικρά ψάρια επειδή έχουν κόκκαλα.
Και ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:
-Σπύρος τι να φάω; Τι υπάρχει σε ψάρι και ψαρικό;
-Να φας γαύρο.
-Μαρινάτο; Ε, αυτό εννοείται ότι θα φέρεις!
-Όχι, να φας γαύρο ερωτευμένο.
-Τι να φάω; Ερωτευμένο γαύρο; Τι είναι αυτό πάλι;
-Φάε και θα δεις!
-Μα δεν μ΄αρέσουν τα μικρά ψάρια γιατί έχουν κόκκαλα!
-Βρε φάε απ' αυτό που σου λέω. Αυτός δεν έχει κόκκαλα! Είναι ερωτευμένος λέμε! Θα σ' αρέσει!
-Ερωτευμένος ή παντρεμένος; (άρχισα τα λογοπαίγνια εγώ, όπως λέμε παντρεμένη φάβα κλπ)
-Όχι Κική μου, ερωτευμένος σκέτο είναι ο γαύρος. Γιατί όπως ξέρεις ο γάμος σκοτώνει τον έρωτα!
Ρίχνουμε το πρώτο γέλιο.
-Άντε, φέρε τον ερωτευμένο να δω τι έχεις κάνει πάλι.
Φέρνει το γαύρο που βλέπετε στη φωτό. Περίμενα να δω γιατί τον λέει ερωτευμένο! Κοιτάω...τι να δω; Δυο δυο τα γαυράκια, φιλεταρισμένα και τηγανισμένα σε ζευγαράκια. Ρίχνω δεύτερο γέλιο και αρχίσαμε να γελάμε όλοι μαζί βλέποντας τα ερωτευμένα γαυράκια.
-Με παραδέχεσαι; Λέει ο Σπύρος
-Άξιος! Άψογος ο ερωτευμένος!
Ο ερωτευμένος γαύρος, εκτός από ερωτοχτυπημένος ήταν και γεμιστός. Ένα παιχνίδι που μου αρέσει να παίζω όταν είμαι εκεί, είναι να προσπαθώ να μαντέψω τι έχει μέσα η γέμιση ή το πιάτο που μου φέρνει. Μοναδικός οδηγός η γεύση μου. Το παιχνίδι αποκτά ενδιαφέρον, γιατί εγώ μαντεύω σωστά, στην αρχή ο Σπύρος δεν λέει τι έχει, μετά δεν το παραδέχεται, μέχρι που στο τέλος παραδέχεται ότι το βρήκα. Τα γαυράκια ήταν γεμιστά λοιπόν, αλλά δεν θα πω με τι. Μυστικό του μαγαζιού! Σας αφήνω να το μαντέψετε μόνοι σας αν βρεθείτε εκεί. Το μαγαζί κερνάει πάντα γλυκάκι στο τέλος. Καταλάβατε λοιπόν γιατί έχω αδυναμία γενικώς!
update:
Κυρίες και κύριοι, ξέχασα το πιο σημαντικό. Να σας δείξω τη θέα από τα Ξύγκια! Η αλήθεια είναι ότι το είδα αφού φόρτωσα το slide show ότι δεν είχα βάλει μέσα φωτό, αλλά είπα δεν βαριέσαι...Μου το θύμησε όμως τώρα η Χαρά Θ. Εδώ μπορείτε να δείτε ένα μέρος από τη θέα. Για περισσότερες φωτό, κοιτάξτε εδώ!
Για τις πατάτες:
Και φτάνει η μέρα που θα πήγαινα στην Αθήνα για τσους σκροπαίους (τους Scorpions ντε!).
Πριν 2 χρόνια, που είχα πάει στη Νέλλη στη Γερμανία, εκεί που γυρνούσαμε στα μαγαζιά με κουζινικά, έπεσε το μάτι μου σ' αυτό το μηχάνημα. Χειροκίνητο κι αυτό, αλλά καμία σχέση με το προηγούμενο. Ο σχεδιασμός του, επιτρέπει τον καθαρισμό μεγάλης ποσότητας φρούτου σε πολύ λίγο χρόνο. Το μηχάνημα αναγράφει ότι καθαρίζει 12 κιλά κεράσια την ώρα. Εγώ θεωρώ το νούμερο υπερβολικό, αλλά όντως καθαρίζει πολύ γρήγορα το κάθε κιλό. Φέτος, καθάρισα κοντά στα 10 κιλά κεράσια και βύσσινα με αυτό το μηχάνημα, ταχύτατα και ακούραστα. Πιο πολλή ώρα μου έπαιρνε να πλύνω και να βγάλω τα κοτσάνια από τα κεράσια και τα βύσσινα, παρά να βγάλω τα κουκούτσια. Επίσης, δεν γέμιζα τον κόσμο πιτσιλιές ιδιαίτερα. Αν μάλιστα κάνει κανείς τη διαδικασία μέσα στο νεροχύτη, τα ατυχήματα μειώνονται σημαντικά.
Τα θετικά τα είπα. Να πω και τα αρνητικά. Σαν αρνητικά σημεία μπορώ να πω μόνο τα εξής: Καθώς χτυπάς το έμβολο για να βγάλει το κουκούτσι από το κεράσι ή βύσσινο, το κουκούτσι περνάει στον κάδο και το φρούτο περνάει εκτός κάδου. Πολλές φορές, επειδή το φρούτο έχει σφιχτή σχέση με το κουκούτσι, το κουκούτσι ναι μεν βγαίνει, αλλά δεν αποκολλιέται εντελώς από το φρούτο. Έτσι, περνάει εκτός κάδου με το κουκούτσι να κρέμεται, πράγμα που σημαίνει ότι μετά, πρέπει να ξεδιαλέξεις ένα-ένα τα φρουτάκια για να απομακρύνεις όποιο κουκούτσι απέμεινε. Παρόλο όμως που συμβαίνει αυτό και πάλι, κάνει πολύ πιο γρήγορα τη διαδικασία από το να τα καθαρίσεις με το χέρι. Οπότε για μένα, πρακτικά δεν είναι αρνητικό. Εξάλλου, δεν συμβαίνει με όλα τα φρούτα αλλά σε ένα μικρό ποσοστό.
Γενικά, το μηχανηματάκι με έχει σώσει. Δεν θα σκεφτόμουν ποτέ να καθαρίσω 10 κιλά φρούτα με το χέρι και είναι ο λόγος που στο παρελθόν έφτιαχνα λίγο από το καθένα. Τώρα δεν το σκέφτομαι καθόλου. Το μηχάνημα το έχω δει να κυκλοφορεί και στην Ελλάδα, τόσο στην ίδια μάρκα που το πήρα εγώ, όσο και σε άλλη.
Όταν γύρισα από την Κέρκυρα, βρήκα αγγούρια και κολοκύθια στο ψυγείο, που είχε κόψει ο σύζυξ . Τα αγγούρια αξιοποιήθηκαν σε σαλατίτσες, σαν 
Ντομάτα
Τα κολοκύθια έγιναν 
Τη μέρα που έφευγα για Κέρκυρα, έβρασα και τα