Γευστικές αναμνήσεις καλοκαιριού...Part I

Αναμνήσεις εσωτερικού!

Ο καφές και η μους φράουλα, κέρασμα του μαγαζιού στα Ναυτάκια...

Ναι βρε παιδί μου...να τρώμε εμείς στο σνακ μπαρ του Χρήστου στο Τσιλιβί και τα πουλάκια να κοιτάζουν; Κρίμα! Τα ταΐσαμε κι αυτά!

"Θα σε ταΐζω στο στόμα".... της είπε και τον πίστεψε...

Το καλάθι με τα φρεσκοκομμένα λαχανικά που μου χάρισε η γειτόνισσα μόλις ήρθα από το ταξίδι στην Αμερική. Φέτος δεν έβαλα κήπο λόγω του ταξιδιού, αλλά δε μου έλλειψαν τα ζαρζαβατικά. Οι ντομάτες τσέρυ έγιναν λιαστές ντομάτες, η αντράκλα συνόδεψε τις καλοκαιρινές σαλάτες μας. Να είναι καλά!

Η φιτούρα και το παστέλι στο πανηγύρι τ' Αγίου...

Η μακαρονάδα με θαλασσινά στην ταβέρνα του Σπύρου στα Ξύγκια.
Πριν....

...και μετά!
Πολύ τη γουστάρω αυτή την πιατέλα και θα τον πείσω να μου τη χαρίσει! Χεχε!

Ο απογευματινός καφές μετά το μπάνιο και γλυκό κεράσι με θέα τον Αλικανά...

Μουστοκούλουρα

Όταν έχουμε «θέμα» με τη φίλη μου την Α, μαζευόμαστε σπίτι της για περισυλλογή και μελέτη. Τι θέμα; Μα τι άλλο; Την εκτέλεση κάποιας συνταγής.

Υπήρχε μια χρονιά, εδώ και 2-3 χρόνια, που μαζευόμασταν σπίτι της κάθε Παρασκευή απόγευμα για να φτιάξουμε κάτι. Το «κάτι», το σκεφτόμασταν 2-3 μέρες πριν. Καμιά φορά και από την τελευταία συνάντηση μέχρι την επόμενη.

Πέρυσι, η μαγειροσυνάντηση μετατράπηκε σε σκυλοβόλτα. Περπατούσαμε στην πόλη λέγοντας τα νέα της βδομάδας. Εγώ της έλεγα τα νέα της μπλογκόσφαιρας και της δουλειάς, αυτή τα της δουλειάς και τέλος τα νέα για τα παιδιά μας ή ό,τι άλλο είχε ενδιαφέρον. Πολύ ωραία ήταν και τα δύο...

Πέρυσι λοιπόν, αφού ξέρει πως πεθαίνω για μούστο και μουσταλευριά, με παίρνει τέτοια εποχή και μου λέει: "ο πατέρας μου χάρισε όλο το μούστο που είχε στις αδερφές του". "Να πεις του πατέρα σου -της λέω- να σκέφτεται τις κόρες του πρώτα και τη φίλη της κόρης του. Τι θα κάνουμε τώρα"; "Θα βρω"... λέει και βρήκε.

Σάββατο μεσημέρι, μια και δυο πάω σπίτι της για μουστοκούλουρα...

Πάμε για μουστοκούλουρα λοιπόν:
Τι θέλουμε:
1 κιλό αλεύρι και λίγο ακόμα για όλες τις χρήσεις
1 φάκελο μπέκιν
1 φλυτζάνι λάδι
1 φλυτζάνι πετιμέζι
1 φλυτζάνι ζάχαρη
2 φλυτζάνια χλιαρό νερό ή χυμό πορτοκαλιού
2 κουτ. γλ. κανέλλα
1 κουτ. γλ. γαρύφαλλο
1 κουτ. γλ. μοσχοκάρυδο
3 κουτ. γλ. αμμωνία

Τι κάνουμε:
Κοσκινίζουμε το αλεύρι σε μια λεκάνη, προσθέτουμε τα κανελλογαρύφαλλα και το μοσχοκάρυδο.
Προσθέτουμε το λάδι και τρίβουμε το αλεύρι με αυτό για να ανακατευτεί καλά.
Διαλύουμε το πετιμέζι σε χλιαρό νερό, ρίχνουμε τη ζάχαρη και ανακατεύουμε με το χέρι μας να λιώσει.
Προσθέτουμε και την αμμωνία.
Βάζουμε και το αλεύρι και ζυμώνουμε καλά. Σ΄ αυτή τη φάση προσθέσαμε λίγο αλεύρι ακόμα γιατί κολλούσε στα χέρια και δεν πλαθόταν.
Προσθέστε λίγο-λίγο αλεύρι μέχρι να έχετε μια ζύμη ελαστική και απαλή που δεν κολλάει απόλυτα στα χέρια. Μην προσθέστε πολύ για θα είναι σκληρά. Ίσα να μπορούν να πλάθονται.

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180.
Πλάθουμε κουλουράκια και τα ψήνουμε στους 180 για 20-25 λεπτά περίπου ανάλογα με το φούρνο. Με αυτή τη δόση βγήκαν 3 ταψιά φούρνου.

TIP: Θυμηθείτε ότι τα κουλουράκια (και γενικά τα κουλουράκια-μπισκοτάκια) σκληραίνουν συνήθως όταν κρυώσουν, οπότε μην τα παραψήσετε.

Τώρα που είχα πάει στην Πάτρα για μια μέρα, πήγα σε γνωστή αλυσίδα σμ και πουλούσε μούστο τυποποιημένο. Δύο διαφορετικές μάρκες μάλιστα! Όταν βλέπω τέτοια πράγματα στα ράφια των σμ της Πάτρας, εκνευρίζομαι στη σκέψη του πόσο δύσκολο είναι εδώ στο νησί να βρεις μερικές φορές απλά πράγματα. Και δε μιλάω βέβαια για μούστο που μπορείς να έχεις γνωστούς και να σου δώσουν, αλλά για άλλα απλά υλικά...Γι' αυτο όμως, θα μιλήσουμε άλλη φορά...

Άλλες συνταγές με μούστο:
Μουσταλευριά
Μούστος-Πετιμέζι
Κοτόπουλο με πορτοκάλι και πετιμέζι

Καλή επιτυχία!

Γλυκό κουταλιού σταφύλι

Με τι θα τρώτε το γιαουρτάκι σας το χειμώνα; Πως θα χάσετε τα κιλά από τις καλοκαιρινές κραιπάλες; Με γιαουρτάκι μαζί με μια κουταλίτσα γλυκό του κουταλιού σταφύλι!
Αγοράστε σουλτανίνα που δεν έχει κουκούτσια, αν δε θέλετε μια να μασάτε και μια να φτύνετε κουκούτσια. Δεν είναι σικ άλλωστε!

Πάμε;
Που να πάμε;
Ε, για τη συνταγή ντε!
Αααα ναι! Πάμε!

Τι χρειαζόμαστε:
1 κιλό σταφύλι σουλτανίνα (τώρα αν εσείς βάλτε κάποιο με κουκούτσια, it’s your fault)
750 γρ. ζάχαρη
1/2 φλυτζάνι νερό
χυμό από μισό μικρό λεμόνι
βανίλια ή ακόμα καλύτερα ένα κλωνί αρμπαρόριζα
προαιρετικά: αμύγδαλα ξεφλουδισμένα

Τι κάνουμε;
Δόξα το Θεό καλά!
Καλέ με το σταφύλι εννοώ!
Α μάλιστα!
Τι κάνουμε:
Καθαρίζουμε τις ρόγες, τις πλένουμε, τις στραγγίζουμε.
Βράζουμε το σταφύλι, το νερό και τη ζάχαρη για 5-10 λεπτά και αποσύρουμε από τη φωτιά.
Αφήνουμε για ένα 24ωρο και την άλλη μέρα το ξαναδένουμε σε δυνατή φωτιά. Προσέξτε γιατί φουσκώνει και στις 2 φορές.
Όταν είναι έτοιμο, προσθέτουμε το χυμό λεμονιού (για να μη ζαχαρώσει), τη βανίλια ή ακόμα καλύτερα την αρμπαρόριζα (δεν έλειπε από το κυδώνι και το σταφύλι της μάνας μου) και τα αμύγδαλα ξεφλουδισμένα.
Βλέπετε την αρμπαρόριζα στη φωτό. Δε σας θυμιζει γεράνι; Ανήκουν στην ίδια οικογένεια!

TIPS:
Τι σημαίνει «δένουμε» καλέ; Για πες και σε μένα που δεν ξέρω!
Δένουμε το γλυκό σημαίνει ότι το βράζουμε έτσι ώστε το σιρόπι να μην είναι σαν νερό αλλά να μη γίνει και πηχτό σαν μέλι. Μην ξεχνάτε ότι το σιρόπι στα γλυκά όταν κρυώσει, σφίγγει λίγο, Μπορεί λοιπόν εμείς να το βλέπουμε ακόμα ελαφρύ όσο βράζει και είναι ζεστό, αλλά όταν κρυώσει να είναι μια χαρά.
Αν παρόλα αυτά σας γίνει αραιό, λίγο βράσιμο ακόμα ή λίγη ζάχαρη ακόμα, θα κάνει τη δουλειά.
Αν βγει πολύ πυκνό, λίγο νεράκι και μια βράση στη φωτιά θα το κάνει να μετανιώσει που έπηξε!
Για το θέμα του μουχλιάσματος, θα πούμε άλλη ώρα. Αν το γλυκό σας πάντως δε δέσει σωστά είτε θα μουχλιάσει (αν είναι πολύ αραιό), είτε θα ζαχαρώσει (αν είναι πολύ πυκνό. Και στις δύο περιπτώσεις όμως, υπάρχει λύση!

Σε περίπτωση που βάλετε σταφύλι με κουκούτσια, με το βράσιμο τα κουκούτσια θα ανεβούν στον αφρό και θα τα βγάζετε με τρυπητή κουτάλα. Παρόλα αυτά, θα υπάρχουν κουκούτσια γιατί είναι αδύνατον να τα ψαρέψετε όλα!
Σας τα είπα δύσκολα; Μην τσιμπάτε καλέ! Πάρτε σταφύλι και φτιάξτε το!

Καλή επιτυχία!

Πρασόπιτα

Φτιάχνουμε πρασόπιτα; Η πίτα αυτή θα αρέσει σε όσους αρέσουν τα φαγητά με γλυκιά γεύση. Πάμε λοιπόν!

Υλικά για μεγάλο ταψί:
1 πακέτο φύλλο (αυτό με τα 2 κομμάτια μέσα ή φύλλο παραδοσιακό. Στην περίπτωση που βάλετε φύλλο παραδοσιακό, βάζουμε 3 φύλλα κάτω και 3 επάνω, λαδωμένα ελαφρά ένα-ένα)
2-2,5 κιλά πράσα
2 αυγά
1 κρεμμύδι ξερό ψιλοκομμένο
1/2 κιλό φέτα
λίγο άνιθο ξερό
μοσχοκάρυδο
πιπέρι
λάδι

Το φτιάχνουμε:
Καθαρίζουμε τα πράσα κρατώντας το λευκό μέρος και λίγο τρυφερό πράσινο. Τα κόβουμε ροδέλες ή κατα μήκος και μετά φέτες λεπτές.
Ψιλοκόβουμε και το κρεμμύδι.

Σε ένα αντικολλητικό τηγάνι, ρίχνουμε λίγο λάδι (2-3 κουταλιές σούπας) και σωτάρουμε τα κρεμμύδια με τα πράσσα. Αφού τα σωτάρουμε σε χαμηλή φωτιά για κανα δεκάλεπτο, γυρίζοντάς τα συχνά, προσθέτουμε λίγο νερό (1/2 ποτήρι πχ) και τα αφήνουμε να βράσουν λίγο για να μαλακώσουν (περίπου δέκα λεπτά ή μέχρι να πιούν το νερό).
Στο τέλος ρίχνουμε τον άνιθο και αφήνουμε το μίγμα να κρυώσει λίγο.
Όταν κρυώσει λίγο, ρίχνουμε τη φέτα την οποία θρυμματίζουμε με τα χέρια μας ή με πηρούνι και την προσθέτουμε κι αυτή στο μίγμα.
Προσθέτουμε και τα αυγά χτυπημένα ελαφριά.
Τέλος πασπαλίζουμε με λίγο μοσχοκάρυδο και πιπέρι.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς.
Λαδώνουμε ελαφριά ένα ταψί φούρνου.
Στρώνουμε το ένα από τα 2 φύλλα κάτω (ή αν βάλετε παραδοσιακά, 3 κάτω). Ανασηκώνουμε τις άκρες των φύλλων έτσι ώστε να "πιάσουν" τα πλαϊνά του ταψιού.
Ρίχνουμε το μίγμα από πάνω και το στρώνουμε να πάει παντού ομοιόμορφα και ίσο σε πάχος.
Βάζουμε και το άλλο φύλλο από πάνω (ή τα άλλα 3 παραδοσιακά).
Κόβουμε προσεχτικά την πίτα κανονικά σε κομμάτια.
Βρέχουμε τα χέρια μας με λίγο γάλα και χαιδεύουμε με στοργή και προδέρμ την πιτούλα. Επαναλαμβάνουμε έτσι ώστε η στοργή και προδέρμ να πάει παντού...

Ψήνουμε στους 200 βαθμούς για μισή ώρα περίπου.
Το πράσο γλυκαίνει πολύ την πίτα μας και την κάνει πεντανόστιμη.

TIPS:
Μη φοβηθείτε την ποσότητα των πράσων. Όταν καθαριστούν, μένουν ίσως και λιγότερο από τα μισά.
Για να μη λερώνετε πολλά τζάντζαλα, χτυπήστε τα αυγά μέσα στο μίγμα με τα πράσσα, πριν τα ανακατέψετε. Με ένα καλό ανακάτεμα, έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα.
Η πίτα δε χρειάζεται αλάτι αν η φέτα σας είναι αλμυρή. Δοκιμάστε το μίγμα και διορθώστε τη γεύση αν δε σας αρέσει.
Το λαδάκι μας είναι ελάχιστο στη συνταγή. Δεν είμαι φανατική του λαδιού, το ξέρουν όσοι με γνωρίζουν καλά. Αν κάποιος θέλει να προσθέσει λάδι, δεν έχει παρά να το κάνει. Το αποτέλεσμα έτσι πάντως, ειναι πολύ ελαφρύ.

Καλή επιτυχία

Καλώς ήρθατε στη Μικρή Κουζίνα

Φίλες και φίλοι, καλώς ήρθατε στη "μικρή κουζίνα" μου.

Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο για μια νοικοκυρά που αγαπάει τη μαγειρική-ζαχαροπλαστική, από το να έχει μικρή κουζίνα. Το μέγεθος της κουζίνας μου ήταν πάντα ένα πρόβλημα για μένα και ήταν πάντα αντιστρόφως ανάλογο με τα πράγματα που έχει μέσα! Η κουζίνα μου είναι τόσο μικρή, που δεν έχει καν πραγματική ηλεκτρική κουζίνα μέσα, γιατί πολύ απλά, δε χωράει! 20 χρόνια τώρα που μαγειρεύω μόνη μου, μαγειρεύω με ένα φοιτητικό κουζινάκι με 2 μάτια. Παρόλα αυτά, το μέγεθός της, δε με εμπόδισε ποτέ να φτιάχνω φαγητά, να δοκιμάζω νέες συνταγές για γλυκά, να πειραματίζομαι με λικέρ. Αυτή η μικρή κουζίνα με έχει βγάλει ασπροπρόσωπη σε γιορτές, στις βαφτίσεις των παιδιών μου, σε παιδικά πάρτυ γενεθλίων, σε μαζώξεις φίλων και σε χίλιες άλλες περιπτώσεις.

Αφού για την ώρα δε μπορώ να κάνω επέκταση της κανονικής κουζίνας μου, κάνω μια επέκταση προς τα δω. Μεταφέρω λοιπόν τη μικρή μου κουζίνα virtually και σε σας.
Δεν έχω τίποτα καινούριο να πω. Δεν ανακάλυψα την Αμερική, ούτε τον ηλεκτρισμό. Άλλωστε, το έχουν κάνει νωρίτερα από μένα άλλοι και μάλιστα καλύτερα.

Και τότε γιατί φτιάχτηκε η μικρή κουζίνα; θα μου πείτε…
Ο λόγος που φτιάχτηκε είναι για να έχω συγκεντρωμένες εδώ μέσα δοκιμασμένες αγαπημένες μου συνταγές, δικές μου αλλά και φίλων μου.
Να μιλάμε για θέματα κουζίνας όπως:
*τα προβλήματα που αντιμετωπίζει κάποιος που μαγειρεύει στην επαρχία,
*τι πρέπει να προσέχει κάποιος που ασχολείται για πρώτη φορά με τη μαγειρική,
*απλή προσέγγιση των συνταγών,
*την ελαφριά κουζίνα,
*τις παραδοσιακές συνταγές του τόπου μας,
* tips & tricks της κουζίνας κλπ.

Θέλω να ευχαριστήσω τη Ραλού που με τις γνώσεις της περί photoshop και τις οδηγίες της, με βοήθησε να φτιάξω τη φωτό του τίτλου (χωρίς να ξέρει τι φτιάχνω φυσικά) και τους κολλητούς μου για τη στήριξη και προτροπή υλοποίησης αυτής της ιδέας.
Και μια και πήρα φόρα με τις ευχαριστίες, (τώρα θα κάνω σαν αυτούς που παίρνουν όσκαρ) ευχαριστώ την οικογένειά μου που ανέχεται τα χόμπυ μου (κι είναι πολλά πανάθεμά τα) και ειδικά την κορούλα μου που μου έφτιαξε τη φωτό στο κάτω μέρος του μπλογκ!


Ας αφήσουμε όμως τα λόγια. Έχουμε καιρό γι΄ αυτά.
Τώρα ελάτε να σας κεράσω αφού ήρθατε μέχρι εδώ. Περάστε να δροσιστείτε με σπιτική λεμονάδα, να δοκιμάσετε κοτόπουλο με σταφύλια και να φτιάξετε αλάτι αρωματικό για σας και τους φίλους σας.

Καλώς ήρθατε!