Ψαρονέφρι με δαμάσκηνα και βερύκοκα ξερά

Τις προηγούμενες μέρες, βρέθηκα στην Αθήνα για λίγο, μια και η αργία για την γιορτή του Πολιούχου μας, προσφερόταν για ένα γρήγορο ταξιδάκι. Το κοριτσάκι μας μας είχε πεθυμήσει κι εμείς, δεν θέλαμε πολύ για να πάμε να τη δούμε.

Κάποτε, όταν πήγαινα στην Αθήνα, είχα άπλετο χρόνο και δεν ήξερα πώς να γεμίσω τη μέρα μου παρόλο που βλέπαμε φίλους. Φοβόμουν να κυκλοφορήσω μόνη, από φόβο μην χαθώ, λες και ήμουν σε καμιά χώρα που δεν μιλούσαν ελληνικά! :-)))

Τώρα, όσες μέρες κι αν μείνω, δεν είναι αρκετές για να δω όλους τους φίλους και να κάνω όλα όσα θέλω. Μ' αρέσει πια να κυκλοφορώ μόνη ή με παρέα ανάμεσα στα μαγαζιά, να ανακαλύπτω μαγαζάκια με μπαχαρικά, μπουκαλάκια, βαζάκια, χαρτικά, γκουρμεδιές... Ευτυχώς, λόγω της κόρης, οι ευκαιρίες για ταξιδάκι στην Αθήνα είναι πια πιο συχνές και κάθε φορά, παρηγοριέμαι ότι θα δω την επόμενη φορά όλους όσους δεν πρόλαβα να δω!

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και αυτή την εβδομάδα θα βάλω 2-3 συνταγές που θα μπορούσαμε να φτιάξουμε τις γιορτινές μέρες που θα ακολουθήσουν. Κύρια φαγητά, ορεκτικά, γλυκά. Το παρακάτω κρεατικό, θεωρώ ότι μπορεί άνετα να αντικατασταθεί και με κοτόπουλο. Αν σας αρέσουν τα φαγητά με φρούτα, πιστεύω ότι θα το λατρέψετε!

Ψαρονέφρι με δαμάσκηνα και βερύκοκα ξερά
Υλικά
(για 4 άτομα)
1 ψαρονέφρι (φιλέτο χοιρινό) 600-700 γρ.
1-2 κ. σ. αλεύρι
1-2 κ. σ. ελαιόλαδο
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 κούπα ζωμό κρέατος ή λαχανικών
1 κούπα κόκκινο κρασί
1 κούπα ξερά δαμάσκηνα χωρίς κουκούτσια
1 κούπα ξερά βερύκοκα κομμένα στη μέση
αλατοπίπερο

Εκτέλεση
Κόβουμε το ψαρονέφρι σε λεπτές φέτες 1,5-2 εκατοστών.
Πλαταίνουμε τις φέτες με σφυράκι κουζίνας ή ένα γουδοχέρι.

Τις πασπαλίζουμε με το αλεύρι. (Είναι πολύ εύκολο να πασπαλίσουμε με αλεύρι αν το βάλουμε σε αχνορίχτη ή σουρωτηράκι. Έτσι, δεν πέφτει πολύ και πάει παντού ομοιόμορφα).
Ζεσταίνουμε το λάδι σε αντικολλητικό τηγάνι και τηγανίζουμε τα φιλέτα και από τις 2 πλευρές μέχρι να πάρουν χρώμα (κάνα δεκάλεπτο).

Αποσύρουμε σε ένα πιάτο τα φιλέτα και ρίχνουμε το κρεμμύδι.
Το γυρίζουμε κι αυτό στη φωτιά να ξανθύνει.

Ξαναβάζουμε τα φιλέτα, ρίχνουμε το κρασί και το ζωμό, σκεπάζουμε και μαγειρεύουμε για 30 λεπτά.

Προσθέτουμε τα δαμάσκηνα και τα βερύκοκα, προσθέτουμε αν χρειάζεται νερό και βράζουμε για ακόμα δέκα λεπτά.
Συνοδεύουμε με ρύζι και φρέσκο ζυμωτό ψωμί αν έχουμε τη δυνατότητα! Προτείνω προζυμένιο ψωμί, απλό σταρένιο, ψωμί με πουρέ κολοκύθας.

Ρίξτε μια ματιά, στο μενού που έφτιαξε η Λίλα με τις προτάσεις όλων μας, για ελληνικά φαγητά εδώ!

Καλή εβδομάδα!

Μυρωδάτες αποστολές!

Τα πρώτα βιβλία, άρχισαν να καταφτάνουν στους απομακρισμένους παραλήπτες. Μερικοί φίλοι, άρχισαν ήδη τις μεθυστικές αλχημείες τους. Είμαστε μόλις λίγο πριν τις γιορτές, όμως μερικά λικέρ, θέλουν μόνο λίγες μέρες για να γίνουν! Έτσι, αφού πρώτα σας ευχαριστήσω για τα τόσο ενθαρρυντικά και ζεστά email που μου στέλνετε για το καινούριο βιβλίο αλλά και για το πρώτο που κρατάτε ήδη στα χέρια σας, τόσο οι φίλοι από μακριά, όσο και πολλοί από τη Ζάκυνθο, σας μεταφέρω τους πρώτους πειραματισμούς και ενθουσιασμό των φίλων μου!

Η Αθηνά, προτίμησε να αρχίσει με κάτι χωρίς αλκοόλ! Κανελλάδα χωρίς αλκοόλ. Οχι μόνο θα τον πιει σαν χυμό, αλλά με αυτόν εφτιαξε και τα μπισκότα κανέλλας από το βιβλίο. Φωτό των μπισκότων αργότερα (λόγω τεχνικών προβλημάτων). Χρειάστηκε μόνο μερικά λεπτά για να φτιάξει το σιρόπι κανέλλας και την κανελλάδα!


Η Κατερίνα, ξεκίνησε κιόλας να φτιάχνει το λικέρ μήλου. Θέλει μόνο μια βδομάδα για να γίνει και θα το απολαύσει τα Χριστούγεννα!


Η Αναστασία έφτιαξε το λικέρ ούζου! Θέλει μόνο 1-2 μέρες για να γίνει!
Εδώ βλέπετε τη γάτα που είχε περιέργεια να δει τι κάνω ενώ φωτογράφιζα! Είχε πλάκα!

Η Αγγελική έφτιαξε το λικέρ μπανάνα! Θέλει μόνο 3-4 μέρες να γίνει!

Ο Γιάννης προτίμησε το λικέρ αχλάδι. Θέλει μόνο 4-5 μέρες να γίνει!

Οι πιο υπομονετικοί και λιγότερο βιαστικοί Γιάννης και Μιχάλης, έβαλαν να γίνονται αυτά που θέλουν το χρόνο τους:

Λικέρ μπαχαρικών. Ένα πολύ καλό χωνευτικό λικέρ...

...και φυσικά λικέρ τεντούρα! Και τα δύο θέλουν ένα μήνα για να γίνουν, αλλά η γεύση τους θα τους αποζημιώσει για την υπομονή τους!

Η Έφη έφτιαξε καφεδάκι και κάθισε να το απολαύσει και να το ξεζουμίσει! Έτσι μου είπε!

Σας ευχαριστώ και πάλι όλους για τα καλά σας λόγια! Καλή μυρωδάτη και μεθυστική διαδρομή εύχομαι!

update:
Να και τα μπισκοτάκια κανέλλας, απόδειξη ότι τα λικέρ και τα σιρόπια δεν τα φτιάχνουμε μόνο για να τα πίνουμε, αλλά και για να τα προσθέτουμε σε πολλές συνταγές. Τα μπισκοτάκια αυτά, αντί για ζάχαρη, έχουν μέσα σιρόπι κανέλλας και είναι ελαφριά και πεντανόστιμα! Είναι αυτά που είχα κρεμάσει από τα κλαριά με τα κούμαρα και στο τέλος τα έλυνα από τα κλαριά (πριν τα πάρει η Λίτσα μαζί με τα μπισκότα, χαχα!) και κέρναγα τα πιτσιρίκια!

Πρόσκληση

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο Πολιτιστικός σύλλογος Κερίου

« η Άμπελος»

σας καλεί :

στη Χριστουγεννιάτικη γιορτή το

Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2010

στις 6 το απόγευμα

στο Μισοχώρι.

Θα υπάρχει Χριστουγεννιάτικη αγορά με γλυκά, ζυμωτά, αλμυρά και ότι παράγει το χωριό μας. Επίσης δώρα για τα παιδιά, χριστουγεννιάτικη κουλούρα και ζεστό κρασί.

Θέλοντας να βοηθήσω κι εγώ την Άντα που είναι πρόεδρος στον πολιτιστικό σύλλογο, πρόσφερα για την αγορά τους, νηστίσιμα μπισκότα πορτοκαλιού και αρωματικό αλάτι, που θα μπορείτε να τα προμηθευτείτε εκεί.

Σας περιμένουμε!

Χριστόψωμο, από τη γιαγιά του Ηλία!

Σήμερα το ποστ έχει λαογραφικό χαρακτήρα. Μην περιμένετε ζύγια και γραμμάρια. Σήμερα θα ζυγίσουμε τα υλικά με το μάτι και με την πείρα που απορρέει από την αγάπη γι΄αυτό που ξέρει να κάνει χρόνια τώρα η γιαγιά του φίλου μου του Ηλία.

Πέρυσι ο Ηλίας με ρώτησε αν θέλω να κάνει ρεπορτάζ για το χριστόψωμο που κάνει η γιαγιά του. Φυσικά και ήθελα, γιατί τέτοια πράγματα γύρω από την παράδοση δεν πρέπει να χάνονται! Το ρεπορτάζ, περίμενε υπομονετικά στο συρτάρι του Ηλία ένα χρόνο, για να βγει τώρα. Με το τρέξιμο το φετινό, φοβήθηκα μήπως δεν προλάβω να το βάλω, να όμως που τα κατάφερα. Απολαύστε την περιγραφή και πιο πολύ το φωτορεπορτάζ με την απίθανη γιαγιά!

17 Δεκεμβρίου 2009 ήταν όταν έκανα το ρεπορτάζ για την μικρή κουζίνα. Το θέμα: Χριστόψωμο! Συντελεστής, Ευαγγελία Κούτλα γεννηθείσα 25 Μαρτίου 19... δεν θυμάμαι, πρέπει να είναι το ΄25... Με περίμενε από το πρωί η γιαγιά. Στις 10 με πήρε τηλέφωνο:

-Άιντε θα έρτς γιατί τν έβαλα τμαγιά να μουλιάζ!
-Ερχομαι βρε γιαγιά, απ έξω είμαι!!!

Είμαι σίγουρος ότι θα ενθουσιαστείς από την κουζίνα της! Το μυστικό της: Δεν έχει φούρνο μέσα στην κουζίνα αλλά μικρό φουρνάκι στην πίσω αποθήκη. Τέλειο έτσι ώστε να μοσχομυρίζει κάθε φορά που φτιάχνει κάτι.

Όπως βλέπεις στις φωτογραφίες, χρειάστηκε περίπου:
700 γραμμάρια μαλακό αλεύρι
2 κουτάλια βούτυρο
νερό ζεστό
λίγο αλάτι
κάτι στραγάλια και σταφίδες για το στόλισμα
ταψί
λάδι για το ταψί και διάθεση

Άρχισε η γιαγιά να το ζυμώνει με την βοήθεια μου, που φαίνεται που της ρίχνω Νερό! Ένα από τα μυστικά: Η κουζίνα από κάτω είναι μπαζωμένη, την είχαν σαν κρυψώνα για τον πόλεμο και εκεί έκρυβε τον παππού όταν ερχόταν οι γερμανοί. Εγώ θυμάμαι όταν το μπαζώνανε στην δεκαετία του 80 και χαρακτηριστικά τα καρότσια με τα τσιμέντα που έριχνε ο μπαμπάς μου! Άλλο μυστικό: Το εικονοστάσι που έχει στην φωτογραφία, η γιαγιά το φρεσκάριζε με λαδομπογιά! Όταν το συζήτησα μαζί της, είδα ότι έχει ένα συρτάρι το οποίο από την πολλή μπογιά δεν άνοιγε. Το άνοιξα και βρήκα μέσα κάτι κέρματα με ένα πουλί, της Δεκαετίας 70 νομίζω και βρήκα και το βαπτιστήριο του σχωρεμένου του παππού, εν έτη 1917 παρακαλώ! Το έκανα κορνίζα και όποιος έρχεται στο σπίτι το καμαρώνω!

-Γιαγιά, το δικό σου πού είναι;
-Γω ήμαν από άλλο σόι!

Συνεχίζω με το Ζύμωμα Α! Ο απορροφητήρας είναι φυσικός ξύλινος! Εκεί έχει γκάζι και κάνει τις πιο τέλειες πατάτες και αυγά! Αλλά το ντεκόρ είναι άπαιχτο! Ιδίως τα κρεμασμένα μπρίκια!! Αφού ζυμώσαμε και το αφήσαμε και ξεκουράστηκε, το ξαναζυμώσαμε. Λαδώσαμε το ταψάκι, άρχισε και έβαλε την βάση και έπλεξε κάποια κορδόνια για το στόλισμα. Εκανε τον κύκλο και τον σταυρό που χωρίζει το ψωμί στα 4 (=4 εποχές και όχι του Παπακαλιάτη). Κατόπιν έκανε τα κυκλάκια και τα έβαλε σε κάθε μία εποχή. Άρχισε μετά να στολίζει με σταφίδα και στραγάλες!

Η γιαγιά επί το έργο και βούρ πίσω στην κουζίνα στο μικρό φουρνάκι. Το φουρνάκι είναι ευγενική δωρεά δική μου. Εκεί που πήγαμε στην πίσω κουζίνα η γιαγιά τίναξε και μια γουλιά ούζου! Σου δείχνω ότι ψήνει με αλουμινόχαρτο για να μην καεί. Α!! σου δείχνω και το τραπέζι που είναι πάνω η κουζίνα της. Η Σουλτάνα και η κόρη της Ελενίτσα ήταν οι θαυμάστριες μας και Guest Star. Αφού το ψήσαμε, είχαμε και την τιμητική μας και το βγάλαμε φωτογραφία και βγήκαμε και μαζί!!! Μόνο που για να βγούμε ομοιόμορφα ανέβασα την γιαγιά σε ένα σκαμπό που το είχε φέρει η μάνα μου δώρο από τον Αι Γιάννη τον Ρώσο!

Και να που το ρεπορτάζ τελείωσε. Δεν ήξερα το πότε θα στο στείλω, αλλά αν το ανεβάσεις, το αφιερώνω στην γιαγιά μου που λέει: κείνα τα ψωμιά, (τις Τσιαπάτες εννοεί), να τα αφήνς λίγο παραπάνω να ψήνονται για να φουσκώνουν πιο καλά!

Αυτά! Ελπίζω να σου άρεσε όλο το θέμα!

υγ. το στρόγγυλο το κουλουράκι από το ψωμί το κρεμάμε στον μπατζά για τον καλικάντζαρο, αφού θυμιαστούμε στο τραπέζι και κόψουμε το ψωμί.

Ηλία μου σ' ευχαριστώ πολύ γι' αυτό το ρεπορτάζ και εύχομαι η γιαγιά σου, να είναι γερή και δυνατή για πολλά χρόνια ακόμα! Να είσαι κι εσύ καλά που φωτογράφησες όλη τη διαδικασία!

Και όποιος πάει στον Ηλία και πει ότι διάβασε γι΄αυτόν στη μικρή κουζίνα, είπαμε ε; Έχει κέρασμα καφέ!

Στόλλεν. The full version

Η Νέλλη, συνεχίζει την ιστορία του στόλλεν . Και φυσικά, με όλα αυτά που μου λέει κατά καιρούς, θέλω μια φορά να περάσω τα Χριστούγεννα μαζί της....

Το καθολικό δόγμα κατά την διάρκεια νηστείας, δεν επιτρέπει ούτε βούτυρο, ούτε γάλα. Αλλά το 1430 στέλνει κάποιος δούκας Σάξονας, μία επιστολή στον τότε Πάπα και τον παρακαλεί να αποσύρει την απαγόρευση του βουτύρου από το Στόλλεν. Ο οποίος αρνείται. Το 1491 όμως, ο Πάπας Ιννοκέντιος ο 8ος, αντικαθιστά το νερό στο Στόλλεν με λάδι. Κάποια δε παράδοση, αναφέρει πως ο φούρναρης της αυλής τότε, κατά την διάρκεια της χριστουγεννιάτικης νηστείας, εμπλούτισε το γλυκόψωμο εκείνο με ξηροκάρπια, και φρούτα ξερά και ο Άρχοντας της Σαξονιας το ανακύρηξε γλυκό των Χριστουγέννων. Κι' έτσι 150 χρόνια μετά το Naumburg, anno 1474, στην Δρέσδη της Σαξωνίας, ακούγεται για πρώτη φορά η λέξη "Christbrod"...Χριστόψωμο. Και από το 1500 και μετά, πωλείται στο παλαιότερο Χριστουγεννιάτικο Παζάρι στην Γερμανία, στην Δρέσδη, το ψωμί του Χριστού. Η δε πληθώρα σε υλικά και μέγεθος, εμφανίζεται το 1560, όπου οι φουρνάρηδες της Αυλής χαρίζουν στον τότε Δούκα ένα Χριστόψωμο 1.50 μ. μακρύ και 72 κ. βαρύ! 16 μάγειροι και βοηθοί το κουβάλησαν στο παλάτι. Κάτι που μαθεύτηκε σ' όλη τη Γερμανία βέβαια. Και εξαπλώθηκε σ' όλη τη χώρα. Οι πιο ένθερμοι οπαδοί του ήταν οι Βαυαροί! ( σκεφτείτε λίγο πιο μακριά τώρα...) . Από τότε το όνομα Στόλλεν συνδέεται με την Δρέσδη.
Μα φτάνουν τα λόγια... ας δούμε κι ας κάνουμε ένα, χωρίς εκπτώσεις, αυθεντικό ''Dresdner
Stollen“.

Τη συνταγή της Νέλλης τη δοκίμασα πρώτη φορά πέρυσι και πραγματικά, είναι ένα από τα ωραιότερα Χριστουγεννιάτικα γλυκά που έχω δοκιμάσει. Η Νέλλη μου είπε ότι κανονικά, το στόλλεν το φτιάχνουν 4 εβδομάδες νωρίτερα για να τραβήξει το βούτυρο καλα. Μη φοβάστε! Δεν παθαίνει τίποτα! Παρόλα αυτά, αυτή το έφτιαχνε την τελευταία βδομάδα, αλλιώς το στόλλεν της δεν κατάφερνε να επιζήσει μέχρι τα Χριατούγεννα! Εγώ πέρυσι το έφτιαξα 13 Δεκέμβρη (έπαθα που είδα τη σύμπτωση να βάλω το ποστ την ίδια μέρα που το εφτιαξα πέρυσι!!!) και το φάγαμε ανήμερα τα Χριστούγεννα! Προλαβαίνετε λοιπόν αν θέλετε να το φτιάξετε για τα Χριστούγεννα ή την πρωτοχρονιά. Το σίγουρο είναι, ότι θα σας αρέσει. Στη συνταγή που ακολουθεί, οι σημειώσεις στις παρενθέσεις είναι οι αλλαγές που έκανα.

Στόλλεν
500 γρ. σταφίδα ξανθιά (έβαλα 250 γρ.)
100 γρ. σταφίδα κορινθιακή (μαύρη)
200 γρ. κόντιντα (αντί για κόντιτα, έβαλα ένα μίγμα ξερών φρούτων που πειείχε καρύδα, παπάγια, ανανά, σταφίδες)
250 γρ. κοπανισμένα ασπρισμένα αμύγδαλα
2-3 βανίλιες
6 κ. σ. καφετί ρούμι (έβαλα λευκό)
12 σταγόνες εκχύλισμα πικραμύγδαλου (αν υπάρχει)
1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις
75 γρ. φρέσκια μαγιά
400 γρ. βούτυρο Γερμανίας/Δανίας/Ελβετίας όχι λιωμένο, αλλά σε θερμοκρασία δωματίου
150 γρ. ζάχαρη
1/4 λίτρου γάλα (1 κούπα)
2 κρόκους αυγού.
Και για το τέλος...
150 γρ. λιωμένο βούτυρο
150 γρ. άχνη ζάχαρη

Βάζουμε την κόντιτα, τα αμύγδαλα, τις βανίλιες, το πικραμύγδαλο, τις σταφίδες και το ρούμι σε ένα μπωλ που σκεπάζει για τουλάχιστον 6 ώρες. Ανακατεύουμε πού και πού. (Εγώ τα έβαλα από την προηγούμενη μέρα).
Βάζουμε το αλεύρι μέσα σε λεκάνη (δεν φτάνει το μπωλ, είναι πολύ το μίγμα που θα μπει). Κάνουμε στη μέση λακκούβα.
Ζεσταίνουμε το γάλα να γίνει χλιαρό και λιώνουμε εκεί μέσα τη μαγιά. Ρίχνουμε το μίγμα στη λακκούβα. Ρίχνουμε επίσης μια κουταλιά σούπας ζάχαρη. Παίρνουμε λίγο από το αλεύρι και φτιάχνουμε προζύμι.
Το αφήνουμε σκεπασμένο για 15 λεπτά να φουσκώσει. Κατόπιν, προσθέτουμε την υπόλοιπη ζάχαρη, τους κρόκους και το βούτυρο (σε θερμοκρασία δωματίου) και χτυπάμε με μίξερ, με τους γάντζους για ζύμη, μέχρι να έχουμε μια λεία ζύμη που έχει απορροφήσει όλα τα υλικά.
Αφήνουμε τη ζύμη σε θερμό περιβάλλον, σκεπασμένη, να φουσκώσει για μισή ώρα.
Μετά από μισή ώρα, προσθέτουμε μέσα στη ζύμη το μίγμα με τα φρούτα/ξηροκάρπια. Ζυμώνουμε να ενσωματωθούν.
Αφήνουμε πάλι τη ζύμη για μισή ώρα να φουσκώσει.
Μετά από μισή ώρα, ξαναζυμώνουμε 2-3 λεπτά, για να ξεφουσκώσει η ζύμη και να της δώσουμε σχήμα.
Απλώνουμε τη ζύμη πάνω σε μια επιφάνεια. Αν κολλάει, πασπαλίστε την επιφάνεια με λίγο αλεύρι. Η ζύμη είναι για ένα πολύ μεγάλο στόλλεν ή για 2 μικρότερα. Ακόμα κι έτσι όμως, τα μικρότερα είναι μεγάλα σε μέγεθος. Θα μπορούσαν να βγουν και τρία μικρά στόλλεν. Μπορούμε να δώσουμε στη ζύμη σχήμα ψωμιού, ή να την κάνουμε σαν τα κλασσικά στόλλεν. Εγώ, έκανα 2 μακρουλά στόλλεν.

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 175 βαθμούς.
Χωρίζουμε τη ζύμη στη μέση λοιπόν, αν έχουμε σκοπό να κάνουμε 2 στόλλεν.
Ανοίγουμε τη ζύμη με το χέρι σε φύλλο πάχους 2-3 εκατοστών (3-4 έγραφε η Νέλλη).
Με την άκρη του χεριού μας, πιέζουμε τη μέση της ζύμης κατά μήκος, σαν να σχηματίζουμε ένα αυλάκι.

Φέρνουμε το ένα μέρος πάνω στο άλλο.
Στρώνουμε χαρτί ψησίματος στο ταψί και βάζουμε επάνω το στόλλεν.

Αφήνουμε να φουσκώσει για 15 λεπτά. Την υπόλοιπη ζύμη, μπορείτε να την πλάσετε όταν θα κοντεύει να γίνει το πρώτο στόλλεν.
Το ψήνουμε σε προθερμαινόμενο φούρνο στους 175 βαθμούς στο κάτω μέρος του φούρνου, για 70'-90'.

Μόλις κοντεύει να γίνει, ζεσταίνουμε το βούτυρο και μόλις βγει το γλυκό από το φούρνο, το τρυπάμε πολλές φορές μ' ένα ξυλάκι από σουβλάκι και το αλείφουμε με το μισό βούτυρο. Το πασπαλίζουμε με την μισή ζάχαρη άχνη. Περιμένουμε 5' και επαναλαμβάνουμε με το υπόλοιπο βούτυρο/ζάχαρη.

Όταν κρυώσει πολύ-πολύ καλά, το τυλίγουμε με αλουμινόχαρτο και τα ξεχνάμε για μια βδομάδα το λιγότερο. Είναι θεονόστιμο και διατηρείται για πολλές μέρες.

(Νέλλη)

Κάνουμε την ίδια διαδικασία και για το 2ο στόλλεν. Η ζάχαρη άχνη και το βούτυρο, θα μοιραστεί και στα δύο, γι’ αυτό μην το παρακάνετε στο 1ο στόλλεν. Μπορείτε φυσικά, να συμπληρώσετε λίγο βούτυρο και λίγη άχνη στο 2ο αν σας λείψει.

Tip: Αν θέλετε να χαρίσετε τα στόλλεν, φτιάξτε 3 ή 4 μικρά. Θα θέλουν λιγότερη ώρα ψήσιμο!

Καλη εβδομάδα!