Κολοκυθόπιτα χωρίς φύλλο

Όποιος βαριέται να διαβάσει το παραμύθι μας, ας πάει κατευθείαν στη συνταγή...

Τους είχε ταράξει στον ύπνο και στο ροχαλητό η Ωραία Κοιμωμένη. Οκ μανδάμ. Είστε ωραία, το ξέρουμε. Και τι φταίμε εμείς να τραβάτε ανηφόρα με το ροχαλητό σας και να υποφέρουν τα αυτιά μας;

Είχαν περάσει ήδη πολλά χρόνια περιμένοντας να ξυπνήσει η ωραία κοιμωμένη. Ο έρμος ο πρίγκιψ είχε βαρεθεί να περιμένει να ξυπνήσει η καλή του. Κόντεψε ν’ ασπρίσει το μαλλί του, είχε μαγκουφιάσει να την περιμένει στο προσκέφαλό της, τα 'χε παίξει ο άνθρωπος από το ροχαλητό, μέχρι που μια μέρα σκέφτηκε ότι δεν πήγαινε άλλο και σκέφτηκε να ζητήσει βοήθεια.

Απευθύνθηκε σε όσα γνωστά παραμύθια ήξερε και έλαβε τις εξής απαντήσεις:

Η ωραία (και το τέρας): "Δε μπορώ αυτό τον καιρό. Ασχολούμαι με τη μποτέ του τέρατος. Με καταλαβαίνετε φαντάζομαι... μετά από τόσα χρόνια τέρας, άντε να τον συνεφέρεις".

Χιονάτη: "Αχ...πολύ θα ήθελα να έρθω να βοηθήσω αλλά σήμερα είναι η μέρα που βάζω πλυντήρια. 7 νάνοι plus ο πρίγκιψ κι εγώ, καταλαβαίνεις τι με περιμένει"...

Ραπουνζέλ: "Σήμερα βάφω ρίζα...δε γίνεται, έχω και 2 μέτρα μαλλί".

Σταχτοπούτα: "Μισό να πιω ένα ποτήρι σαλέπι γιατί έχω τα λαιμά μου κι έφτασα"...

Όλες του οι ελπίδες όπως καταλαβαίνετε στηρίχτηκαν πάνω στη Σταχτοπούτα.

Φτάνει η Σταχτοπούτα που λέτε στην κρεβατοκάμαρα και αρχίζει:
-Ξύπνα...Βρε καλή μου....Βρε χρυσή μου...βρε ξύπνα και θα σου δώσω τσικουλάτα, βρε ξύπνα και θα σε σου δώσω παγωτό κολοκύθα, βρε ξύπνα και θα σου φτιάξω και σαλέπι μετά...βρε ξύπνα και θα σε πάω βόλτα...στην ανάγκη θα ξανακάνουμε το παγωτό κολοκύθα άμαξα...Βρε ξύπνα και αραχνιάσαμε 100 χρόνια εδώ μέσα!!!

Τίποτα...Ξυπνημό δεν είχε...

Αφού της έταξε χίλια μύρια, χρησιμοποίησε και το τελευταίο όπλο που κάθε γυναίκα φυλάει σαν άσο στο μανίκι της.

Βρε ξύπνα και αρχίσανε οι εκπτώσεις! Σήκω να πάμε να τσακίσουμε την Τσακάλωφ!
Στο άκουσμα της λέξης "εκπτώσεις" πετάρισαν οι μακριές βλεφαρίδες της.
Χαρές και πανηγύρια ο πρίγκιψ!

Με το που ξύπνησε αρχίσανε τα προβλήματα...
-"Πονάει το στομάχι μου, λες να με πείραξε το βραδυνό";
-"Ποιο βραδυνό χρυσή μου...εδώ και 100 χρόνια; Άει σήκω να σου φτιάξω μια ψυλλομούς να έρθεις στα ίσα σου"...

Έτσι κι έγινε φίλοι μου. Της έφτιαξε τη μαγική μους αλλά οπως καταλαβαίνετε, μετά από 100 χρόνια, η Ωραία Κοιμωμένη το παράκανε λιγάκι. Αφού ντερλίκωσε 4 μπωλάκια μετά άραξε να χωνέψει. Ίσαμε το βράδυ δεν έβαλε τίποτα στο στόμα της, αφενός μεν γιατί το ψυλλομούς τη φούσκωσε και δεν πείναγε, αφετέρου πήγαν και για ψώνια όπως προείπαμε.

Κατα το βραδάκι στις 8, λέει:
-"Πεινάω...υπάρχει τίποτα να φάω;"
-"Κοίτα, καλού κακού, επειδή το περίμενα, έφερα μαζί μου και λίγη κολοκύθα που έμεινε από το παγωτό. Όσο λείπαμε έδωσα συνταγή στον καλό σου να φτιάξει κολοκυθόπιτα. Τι; έτσι φτηνά θα την έβγαζε";

-"Θες κύριος να γιορτάσεις το ξύπνημα της καλής σου; Τρίψε το κολοκύθι"...
-"Μα"...
-Τι μα και ξεμα...θες? Τρίβε! Εμείς έχουμε μια δουλίτσα, δε θα αργήσουμε. Μέχρι να γυρίσουμε θα έχεις κάνει την κολοκυθόπιτα. Αφήνω συνταγή":

Τι να έκανε ο έρμος ο πρίγκιψ; Ακολούθησε τη συνταγή:

Κολοκυθόπιτα (από άμαξα)
Για ένα στενόμακρο πυρέξ

1 κιλό κολοκύθα τριμμένη στον τρίφτη του κρεμμυδιού και στυμμένη (αν δεν έχετε άμαξα πιστεύω ότι γίνεται και με πράσινο κολοκύθι)
400 γρ. ξινομυζήθρα
100 γρ. φέτα
50-100 γρ παρμεζάνα χοντροτριμμένη
1 κουταλιά ξερό δυόσμο
λευκό πιπέρι
2-3 κουταλιές σιμιγδάλι ψιλό (ή χοντρό, εκεί θα τα χαλάσουμε;)
2 αυγά
1-2 κουταλιές γάλα

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200.
Τρίβουμε το κολοκύθι στον τρίφτη του κρεμμυδιού και το στίβουμε να φύγουν τα πολλά υγρά.
Μέσα σε μπωλ βάζουμε το κολοκύθι, τη φέτα και την ξινομυζήθρα λιωμένη με τα χέρια μας (ή με πηρούνι ή στον τρίφτη), την παρμεζάνα τριμμένη στον τρίφτη του κρεμμυδιού, τα δύο αυγά, το γάλα, το δυόσμο, αλατοπίπερο, και ανακατεύουμε καλά. Προσθέτουμε και το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε πάλι.
Βουτυρώνουμε ένα πυρέξ και πασπαλίζουμε με αλεύρι (με τον αχνορίχτη που λέγαμε.)
Βάζουμε το μίγμα μέσα και το ψήνουμε στους 200 για 30-40 λεπτά περίπου.

Έτσι κι έγινε φίλοι μου, της έφτιαξε και την κολοκυθόπιτα, χόρτασε και η Ωραία Κοιμωμένη, γύρισε και η Σταχτοπούτα στο παραμύθι της και ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα...

Στη Χαρτ που της το χρώσταγα... :-)

Άλλες συνταγές με κολοκύθα:
Γλυκιά κολοκυθόπιτα
Κολοκυθόσουπα

Φαγητά στη Ζάκυνθο κατά την περίοδο της Αποκριάς

Σήμερα, Τελώνου και Φαρισαίου, ξεκινάει το τριώδιο. Από σήμερα μέχρι την Κυριακή της Τυρινής, ακολουθούν τρεις βδομάδες. Στη Ζάκυνθο, όπως και σε άλλα μέρη στην υπόλοιπη Ελλάδα, είχαν και έχουν κάποια έθιμα ως προς τα φαγητά που φτιάχνονται αυτό τον καιρό, αλλά και ως προς τον τρόπο που γιορτάζεται η Αποκριά.
Κάποια από τα έθιμα τα τηρούν ακόμα, κάποια όχι.

Τις πρώτες δύο εβδομάδες, εδώ έτρωγαν κρέας, κυρίως χοιρινό, ενώ την εβδομάδα που ακολουθεί την Κυριακή της Τυρινής, αποκρεύανε και έτρωγαν φαγητά με κύριο συστατικό το γάλα, ψάρι, κρέμες και ρυζόγαλο. Κάθε Κυριακή έχει και διαφορετικό όνομα ανάλογα με το φαγητό που έτρωγαν.

Άρχιζαν από την Κυριακή των γιδών (Τελώνου και Φαρισαίου). Εκείνη την εβδομάδα έτρωγαν κατσικίσιο κρέας συνήθως μαγειρεμένο με σκόρδα χλωρά.

Την Κυριακή του Ασώτου, τη λεγόμενη και Γουρουνοκυριακή, τρώνε χοιρινό στο φούρνο, έθιμο που το συναντάμε και σε άλλα μέρη στην Ελλάδα. Τρώνε λοιπόν γουρουνόπουλο ψητό με πατάτες στο φούρνο ή μαγειρεμένο με κόκκινη σάλτσα.
Στις μέρες μας, την Κυριακή του Ασώτου, δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου, την λεγόμενη και «Γουρουνοκυριακή», βγαίνουν στους δρόμους οι Ντελάληδες και διαλαλούν την έναρξη του Ζακυνθινού Καρναβαλιού. Αργότερα, το απόγευμα της ίδιας μέρας ανάβουν τα φώτα της αποκριάς και ξεκινά το πρώτο γλέντι του Καρναβαλιού!

Την Τσικνοπέμπτη, τρώνε αρνάκι φρικασέ με ρύζι, ψητό αρνί, πολπέτες (κεφτέδες), μαντολάτο, ρυζόγαλο. Σε μερικά χωριά της Ζακύνθου φτιάχνουν κρεατόπιτα (Μαριές, Βολίμες).

Την Κυριακή των Απόκρεω, κρέας στο φούρνο, ρυζόγαλο, μαντολάτο. Την εβδομάδα που ακολουθεί έτρωγαν ψάρια, αυγά, γιαούρτια και την Κυριακή έφτιαχναν και τα ρυζόγαλα. Ιδιαίτερο γλύκισμα των Απόκρεω είναι το μαντολάτο.

Την Κυριακή της Τυροφάγου, το μεσημέρι φτιάχνουν κρέας στο φούρνο, αρνί στο φούρνο ή ξινιστό (λεμονάτο), ρυζόγαλο και μαντολάτο.
Το βράδυ τρώνε τυριά και αυγά βραστά.

Για την Τσικνοπέμπτη, την Κυριακή της Τυρινής και την Καθαρή Δευτέρα, θα σας ξαναπώ όταν θα πλησιάζει ο καιρός.

Γενικά, το διάστημα αυτό, τα γλυκά που κυριαρχούν εδώ είναι το ρυζόγαλο και το μαντολάτο. Όλος ο κόσμος αγοράζει και κερνάει μαντολάτο. Το δε μαντολάτο, μια και είπα γι’ αυτό, είναι φρεσκότατο, όταν σπάζοντάς το, σπάει σαν γυαλί.

Κοτόπουλο με κάρυ της Αγγελικής

Το έχω ξαναπεί πολλές φορές ότι μέσα από το blogging γνώρισα πολλά αξιόλογα άτομα. Γνώρισα και σούργελα, δεν μπορώ να πω, χεχε, αλλά είναι λίγα, πιστέψτε με! Με κάποιους μιλάμε με emails, με κάποιους και τηλεφωνικά, με κάποιους τα έχουμε πει κι από κοντά. Ένα από αυτά τα αξιόλογα άτομα είναι η Αγγελική Ν. Η Αγγελική είναι πολύ αξιόλογος άνθρωπος και με πολλά ταλέντα.

Εδώ και πολυυυυύ καιρό η Αγγελική είχε βάλει μια συνταγή στο Hungry For Life για κοτόπουλο με κάρυ. Μου άρεσε η συνταγή και την είχα κρατήσει για να την κάνω. Βέβαια, το να βρεις γάλα καρύδας εδώ, μέχρι πρόσφατα ήταν ανέκδοτο. Τώρα βρίσκω, αλλά τότε δεν υπήρχε γάλα καρύδας εδώ (εκτός και δεν είχα ψάξει όοοοοοολα τα σμ).

Δεν θα ξεχάσω την πρώτη φορά που συναντηθήκαμε με την Αγγελική. Δεν είχαμε χρόνο να μιλήσουμε πολύ γιατί είμαστε μεγάλη παρέα. Μου έφερε ένα δωράκι σε σχήμα κυλινδρικό. Θυμάμαι ακόμα την ατάκα της :
«Μην σε ανησυχήσει αυτό το βαθούλωμα που έχει. Εγώ το έριξα κάτω…»

Τι να είναι αυτό το βαθούλωμα που δεν πρέπει να με ανησυχήσει; Και αφού της έπεσε πώς δεν έσπασε; Δεν το άνοιξα εκείνη τη στιγμή, αλλά μετά στο σπίτι λύθηκε το μυστήριο. Έμεινα με το στόμα ανοιχτό, όταν ξετύλιξα το περιτύλιγμα και εμφανίστηκε ένα κουτί γάλα καρύδας! Δεν πίστευα στα μάτια μου, όχι για το γάλα και τη συνταγή που θα έκανα επιτέλους, αλλά είχα εκπλαγεί, που θυμόταν από κείνο το ποστ ότι δεν έβρισκα γάλα καρύδας εδώ στο νησί! Ήταν μεγάλη έκπληξη ομολογώ. Σ’ ευχαριστώ Αγγελικούλα.

Έτσι, είχα επιτέλους το γάλα που χρειαζόμουν για τη συνταγή. Παρόλα αυτά, χρειάστηκε να περιμένει στο ντουλάπι ένα χρόνο για να τη φτιάξω. Μέχρι που στο τέλος έφεραν κι εδώ γάλα καρύδας!!! :-)))
Εκείνο που με έκανε να καθυστερώ να την φτιάξω, ήταν η πιθανή αντίδραση των παιδιών, επειδή η συνταγή είχε φρούτα. Μετά όμως από πολλή προπόνηση φέτος (βλέπε χοιρινό με δαμάσκηνα, κοτόπουλο με σταφύλια κλπ), θεώρησα ότι μπορούν να το δοκιμάσουν. Η μόνη αλλαγή που έκανα, ήταν στις ποσότητες των υλικών. Αν θέλετε να δείτε τις ποσότητες που είχε γράψει η Αγγελική, πάμε μια βόλτα εδώ.

Κοτόπουλο ινδικό με κάρυ και ρύζι μπασμάτι
Τα υλικά που χρησιμοποίησα εγώ

3 στήθη κοτόπουλου, σε κύβους
4 κουταλιές της σούπας κάρυ (από το νοστιμότατο που μου έφερε ο Γιάννης)
1/2 κρεμμύδι μεγάλο, ψιλοκομμένο
400 ml coconut milk
1 μήλο μικρό, σε κομμάτια
1 μπανάνα, σε φέτες
1 μικρή ντομάτα, σε κύβους
Αλάτι πιπέρι
Λάδι
Ρύζι Basmati
(η συνταγή περιείχε και κορν φλάουρ το οποίο δεν χρειάστηκα)

Τα υπόλοιπα είναι όπως ακριβώς τα περιέγραψε η Αγγελική και με την άδεια της επαναλαμβάνω:

Σε κατσαρόλα βάζουμε το κρεμμύδι με ελάχιστο νερό και το βράζουμε να εξατμιστεί το νερό. Προσθέτουμε το λάδι και σοτάρουμε το κρεμμύδι ελαφρά, προσθέτουμε το κοτόπουλο. Ανακατεύουμε μέχρι να πάρει χρώμα. Προσθέτουμε το curry και "σβήνουμε" με το coconut milk. Μαγειρεύουμε για 15 λεπτά. Προσθέτουμε τα φρούτα και την ντομάτα. Αλατίζουμε. Προσθέτουμε προσεκτικά πιπέρι, γιατί το curry είναι καυτερό. Σε περίπτωση που χρειάζεται, προσθέτουμε λίγο νερό.
Σκεπάζουμε την κατσαρόλα και συνεχίζουμε το μαγείρεμα 45 λεπτά. Στο τέλος δένουμε την σάλτσα με λίγο κορν φλάουερ.
Ετοιμάζουμε ρύζι Basmati και σερβίρουμε!

Τι έχω να προσθέσω: Νερό χρειάστηκε αρκετές φορές να προσθέσω στο φαγητό. Μάλιστα δεν ολοκλήρωσα σε 45 λεπτά, αλλά νωρίτερα.
Το μαγείρεμα της σάλτσας το έκανα σε χαμηλή φωτιά.
Θέλει συχνά ανακάτεμα γιατί η σάλτσα κάνει κρούστα στον πάτο του σκεύους (σε βαθύ αντικολλητικό τηγάνι το έκανα).

Η αντίδραση των παιδιών: «πότε θα το ξαναφτιάξεις;» Όλοι, βάλαμε δεύτερη μερίδα στο πιάτο. Για όσους φοβούνται τα φρούτα στο φαγητό, σας διαβεβαιώνω ότι δεν φαίνονται. Η μεν μπανάνα λιώνει, το δε μήλο αν δεν λιώσει, δεν το καταλαβαίνουν ότι πρόκειται για μήλο. Δοκιμάστε το και θα πειστείτε. Είναι απίστευτα νόστιμο.

Και τώρα τα μαντάτα. Μαζί με τη συνταγή, προέκυψε ένα ωραίο νέο. Εδώ και καιρό έλεγα στην Αγγελική να ανοίξει ένα μπλογκ. Πιστεύω πως έχει να πει πολλά. Για την πανέμορφη χώρα που ζει, για τα ταξίδια της, για τα κοσμήματα που φτιάχνει, για τις φωτογραφίες που βγάζει και για τις συνταγές της. Φαίνεται ότι το σκέφτηκε και το άνοιξε. Πάμε λοιπόν να μας κεράσει; Ελάτε. Πάρτε το κατιτί σας μαζί! Ένα λικεράκι, ένα σαπουνάκι, μια κρεμούλα, ένα γλυκάκι, την καλή σας τη διάθεση, κάτι για το καλό βρε αδερφέ και πάμε στο σπίτι της. Χτυπήστε στο κουδούνι που γράφει:

Λεμόνι και κανέλλα

Να είστε σίγουροι πως θα σας ανοίξει!

Λικέρ μανταρίνι

Την Κυριακή που μας έρχεται, είναι η πρώτη Κυριακή της Αποκριάς. Σε λιγότερο από ένα μήνα έχουμε καρναβάλια και Καθαρή Δευτέρα. Τις εβδομάδες που απομένουν μέχρι τότε, θα βάλω μερικές συνταγές με βάση το γάλα, αφού αυτό το διάστημα είναι έθιμο να φτιάχνουμε τέτοιες συνταγές, θα βάλω νηστίσιμες συνταγές για την Καθαρή Δευτέρα, θα σας πω πως γιορτάζεται εδώ η Αποκριά και τι τρώμε εδώ όλο αυτό το διάστημα.

Θα μου πείτε...και που κολλάει το λικέρ μανταρίνι; Ε...κάπου κολλάει ;-)

Η συνταγή που ακολουθεί δεν είναι δική μου. Επειδή είναι σωστό και πρέπον όταν γράφουμε συνταγή να λέμε και την πηγή, θα πω ότι τη συνταγή την είχα βρεί στο hungry. Την έχω κάνει κάνα δυο φορές αλλά θέλω να πειραματιστώ με δική μου συνταγή. Μέχρι ομως να φτιάξω τη δική μου, σας δίνω αυτή, γιατί ίσως θελήσετε να την κάνετε, αφού θα μας χρησιμεύσει για μανταρινοτρουφάκια που θα φτιάξουμε την Καθαρή Δευτέρα. Όποια καλά κοριτσάκια και αγοράκια την ξεκινήσουν λοιπόν αμέσως, θα έχουν μυρωδάτα τρουφάκια τότε!

Λικέρ μανταρίνι
Υλικά
4-5 μανταρίνια ολόκληρα με τα φλούδια
300 γρ. ζάχαρη,
300 γρ. οινόπνευμα άσπρο ή τσικουδιά ή ρακί, ή τζιν,
μερικά κανελλογαρύφαλλα

Εκτέλεση
Μέσα σε μια γυάλινη μπουκάλα βάζουμε τα μανταρίνια αφού τα τρυπήσουμε παντού με μια οδοντογλυφίδα.
Προσθέτουμε και τα υπόλοιπα υλικά.
Το αφήνουμε με σκιερό μέρος για 20-25 μέρες περίπου.
Μπορούμε να κάνουμε το ίδιο με πορτοκάλι. Με την διαφορά ότι θα πάρουμε χοντρόφλουδα πορτοκάλια και θα βάλουμε μόνο τις φλούδες τους. Τα υπόλοιπα υλικά όπως και στο λικέρ μανταρίνι, στις ίδιες αναλογίες.

Θεωρώ ότι η συγκεκριμένη συνταγή, έχει μεγάλη ποσότητα αλκοόλ σε σχέση με τη ζάχαρη και την απουσία άλλου υγρού. Φυσικά, η ποσότητα της ζάχαρης είναι σχετική και εξαρτάται από το πόσο γλυκό ή δυνατό αρέσει στον καθέναν το λικέρ. Όπως και να 'χει, ακόμα κι έτσι να την κάνετε, αν μετά σας φαίνεται δυνατό, μπορείτε να διορθώσετε τη γεύση με επιπλέον ζάχαρη, σιρόπι ή νερό, ανάλογα τι ακριβώς θέλετε.
Καλή επιτυχία και υπομονή μεχρι τις Αποκριές!

Ζύμη πίτσας - Πίτσα χωριάτικη

Εδώ και χρόνια, κάθε Δευτέρα βράδυ, η οικογένεια τρώει πίτσα. Η συνήθεια διακόπτεται τους καλοκαιρινούς μήνες φυσικά. Ποιος τρελός θα προτιμήσει να μείνει μέσα για να φτιάξει πίτσα καλοκαιριάτικα, ενώ ζει σε νησί; Not me!
Είναι μια συνήθεια που ξεκίνησε εδώ και 3-4 χρόνια κι έτσι κι έρθει Δευτέρα βράδυ και δεν υπάρχει πίτσα, κατεβάζουν προβοσκίδα.

Οι πίτσες οι έτοιμες δεν μου αρέσουν ιδιαίτερα. Δεν μου αρέσουν που είναι τίγκα στα αλλάντικά, δεν μου αρέσει η λαδίλα που βγάζουν, δεν μου αρέσει το ζυμάρι που είναι σαν τακούνι δωδεκάποντο, αντί για λεπτό σαν γιαπωνέζικο πασουμάκι που αρέσει σε μένα. Γι' αυτό έμαθα να φτιάχνω μόνη μου. Για να είναι όπως τη θέλω εγώ και για να ελέγχω κατά κάποιο τρόπο τι βάζω μέσα.

Οπότε...πάμε να φτιάξουμε πίτσα;


Ζύμη πίτσας για μεγάλο ταψί
Υλικά για τη ζύμη
3 φλυτζάνια τσαγιού αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 κ. γ. μαγιά σε κόκκους
2 κ. σ. καλαμποκέλαιο ή ελαιόλαδο
2 κ. γ. ζάχαρη
σχεδόν ένα ποτήρι χλιαρό νερό
1 κ. γ. αλάτι

Αν το ταψί είναι πολύ μεγάλο, αυξήστε λίγο το αλεύρι. Αν πάλι τη φτιάξετε σε ταψί πίτσας, βάλτε 2 φλυτζάνια αλεύρι και διαφοροποιήστε ελάχιστα τα υπόλοιπα υλικά.

Εκτέλεση
Μέσα σε ένα μπωλάκι βάζουμε το αλεύρι.
Ρίχνουμε μέσα τη μαγιά, το αλάτι, τη ζάχαρη και ανακατεύουμε.
Κάνουμε λακουβίτσα και ρίχνουμε το λάδι και το μισό νερό.
Ανακατεύουμε με ένα πηρούνι ή με τα χέρια για να βραχεί παντού.
Προσθέτουμε λίγο-λίγο όσο νερό μας έχει μείνει, μέχρι να φτιάξουμε ένα ζυμαράκι μαλακό και απαλό που δεν κολλάει στα χέρια.
Αφήνουμε να ξεκουραστεί για ένα 20λεπτο και φτιάχνουμε πίτσα.

TIPS:
Αν το νερό σας είναι κρύο, το ζυμάρι θα βγει σκληρό και δεν θα πλάθεται εύκολα. Καλύτερα το νερό σας να πλησιάζει προς το ζεστό, παρά προς το κρύο.
Αν το λάδι είναι λίγο, επίσης το ζυμάρι θα βγει σκληρό.
Αν σας γίνει πολύ απαλό και κολλάει στα χέρια, μη χολοσκάτε. Προσθέστε λίγο αλεύρι.
Αν πάλι βγει σκληρό, έφταιγε κάτι από τα παραπάνω. Προσθέστε λίγο ζεστό νεράκι, λίγο λαδάκι και θα στρώσει.

Για την πίτσα θα χρειαστούμε ακόμα υλικά για τη γέμιση. Ο καθένας διαλέγει ό,τι του αρέσει. Εγώ σας προτείνω τη λιγότερο παχυντική version για χωριάτικη πίτσα.

Υλικά για την πίτσα
2 κ. σ. κέτσαπ
12 φέτες βραστή ή καπνιστή γαλοπούλα
12 φέτες τυρί ένταμ ή γκούντα
1 κομμάτι τυρί φέτα
λίγη ρίγανη

Αν είναι καλοκαίρι, προσθέστε ακόμα:
Πράσινες πιπεριές κομμένες σε λωρίδες
Ντομάτα σε φέτες

Φυσικά μπορούμε να προσθέσουμε μανιτάρια, λουκάνικα ή ό,τι αρέσει στον καθένα. Εγώ προτιμώ την απλή αυτή συνταγή με την προσθήκη λαχανικών το καλοκαίρι ή μανιταριών το χειμώνα.

Εκτέλεση
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς.
Λαδώνουμε ένα ταψί και απλώνουμε τη ζύμη επάνω, με έναν μικρό πλάστη.

Απλώνουμε το κέτσαπ, έτσι ώστε να πάει ένα λεπτό στρώμα παντού.
Στρώνουμε τη γαλοπούλα και μετά το τυρί.

Από πάνω, θρυμματίζουμε με τα χέρια μας τη φέτα και τέλος πασπαλίζουμε με ρίγανη.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για 20-25 λεπτά μέχρι να λιώσει το τυρί και να πάρει χρώμα το ζυμάρι από κάτω.

TIP: Αντί να την κόψετε με μαχαίρι και να παιδέυεστε, χρησιμοποιήστε την ειδική ρόδα-κόφτη πίτσας ή ακόμα καλύτερα ένα ψαλίδι κουζίνας!

υ.γ. Δεν χρειάζεται να σας πω ότι εγώ δεν τρώω από αυτή την πίτσα...κλαψ...Μόνο τα ακριανά ζυμαράκια τσιμπολογάω. Τι τα θες...άδικη η ζωή γι' αυτούς που παχαίνουν εύκολα...

Update:
Η ζύμη δοκιμάστηκε με σκληρό αλεύρι και έγινε όντως πάρα πολύ καλή!!!