Μπαζάρ, η επιστροφή

Κυριακή απόγευμα και πίσω πάλι στο νησί. Αψήφισα τα προβληματάκια υγείας που με επισκέφτηκαν, πήρα ένα κουτί παυσίπονα και ανηφόρισα προς την πρωτεύουσα. Είδα φίλους, γνώρισα ανθρώπους που δεν είχα προλάβει πέρυσι, ψώνισα, πέρασα καλά, κουράστηκα πολύ, αλλά ευτυχώς όλα πήγαν καλά και τώρα είμαι πάλι πίσω. Αν δεν είχαν συμβεί και όσα συνέβησαν στο κέντρο της Αθήνας, θα ήταν ακομα πιο καλά.
Το μπαζάρ συνεχίζεται, δεν έχει τελειώσει ακόμα και πιστεύω να έχει την επιτυχία που είχε και τις προηγούμενες χρονιές. Κάθε χρόνο είναι και πιο οργανωμένο πάντως. Αυτό μπορώ να το πω...Φέτος το μπαζάρ έγινε σε ένα διώροφο σπίτι στα Εξάρχεια. Στον ημιόροφο όλα τα χειροποίητα πράγματα, κοσμήματα, καλούδια, διακοσμητικά. Στον 1ο όροφο μια έκθεση ζωγραφικής. Στο ημιυπόγειο το μπαρ. Φαγητό για εκείνη τη στιγμή ή για το σπίτι, καφέ και παρεούλα. Φωτογραφίες δεν έβγαλα πολλές (από αυτό έλεγε η Witch φαινόταν ότι είμαι άρρωστη :-))))

Οι λίγες που έβγαλα:
Τα χειροποίητα σαπούνια, bath bombs, massage candies και lip balms της Μαγισσούλας μας. Ανάρπαστα έγιναν. Μα ήταν κουκλάκια! Σαν μπουμπουνιερίτσες...


Μαρμελάδες, λικέρ, κομπόστες, βιβλία, ποδιές που είχε φτιάξει το Πεφταστέρι, καλούδια που έστειλε ο Αθήναιος,
το μέλι του Bee Happy, λάδια αρωματικά, πολλά διακοσμητικά, πολλά χριστουγεννιάτικα στολίδια και πάρα πολλά πράγματα που είναι αδύνατον να τα καταγράψω όλα.

Τα κρασιά της Νατάσσας και του Γιάννη.

Τα υπέροχα κοσμήματα που έφτιαξαν η Μαρία (υπέροχα), η Μαρία (οι φωτό στο μπλογκ της αδικούν τις δημιουργίες της) και το Πεφταστέρι (γουστόζικα).

Το αρωματικό αλάτι που έστειλα, που είχαν συσκευάσει όμορφα οι εθελοντές του μπαζάρ και που πουλήθηκε στο 2ωρο που έμεινα εκεί. Έπρεπε να είχα στείλει περισσότερο. Του χρόνου...
Και τώρα, ο πάγκος με τα γλυκά/φαγητά. Καταπληκτικές νοστιμιές. Ό,τι γουστάριζε η ψυχή σου, υπήρχε. Αλμυρά, γλυκά, αρτήσιμα, νηστίσιμα. Τον σοκολατένιο κορμό με γέμιση (και σοβάντισμα) κεράσια που βλέπετε πάνω αριστερά στην επόμενη φωτό, τον τσάκισα ομολογώ. Επίσης τσάκισα και ένα καταπληκτικο Cheese cake New York Style που είχε φτιάξει η Τίνα. Η Νένα, η κ. Ρικάκη και η Τίνα, εξυπηρετούσαν τον κόσμο που ήθελε να δοκιμάσει λιχουδιές. Υποθέτω ότι άλλες κυρίες και κύριοι πήραν τις θέσεις τους μετά. Όλοι ήταν εξυπηρετικότατοι. Εδώ, φιλοξενήθηκαν και οι κουλούρες μου (πάντα με το μόνιμο άγχος αν έχουν ψηθεί καλά μέσα), που ήταν ευπρόσδεκτες και κάποιοι τις περίμεναν!

Και καφεδάκι είχαμε. Επίσης εξυπηρετικός ο κύριος!

Τέλος, οι εκπλήξεις της ημέρας: Γνώρισα την Άσπα που δεν είχα προλάβει πέρυσι από το παλιό hungry. Επίσης και τη Ρούλα. Είδα τον Γιάννη ενώ δεν το περίμενα. Η μαγισσούλα, μου έφερε πρόπολη για την αρωματομαγειρική μας και την ευχαριστώ πολύ. Αλλά η η πιο μεγάλη έκπληξη είναι ότι είδα πάλι τη Χιά μου, την αγαπημένη μου Chios on Line από το παλιό hungry, που μαζί με την αδερφή της, φώτιζαν όλο το χώρο του υπογείου με τα υπέροχα γαλαζοπράσινα μάτια τους. Η καλή μου η Χια, ήρθε φορτωμένη με καλούδια χιώτικα! Μακαρόνια χειροποίητα φτιαγμένα με σπάρτο, ανατολίτικα στριφτάρια, τραχανά (...), ούζο, μαστίχα Χίου και νερό αρωματισμένο με μαστίχα Χίου, για να φτιάξω τους κουραμπιέδες μου ΛΕΕΙ. Αμ Χια μου...που να ήξερες ότι τέτοιο νεράκι χρησιμοποιώ για τις κρέμες που φτιάχνω και δεν θα πάει σε κουραμπιέδες!!! Επίσης, δεν ήξερε ότι εγώ και ο τραχανάς έχουμε πάρει διαζύγιο από τα 6 μου χρόνια. Το διαζύγιο βγήκε εις βάρος του φυσικά και ουδέποτε ήτο συναινετικό :-))) Για χάρη της όμως, θα τον δοκιμάσω. Σ' ευχαριστώ καλή μου Χια. Ξέρεις τα αισθήματά μου για σένα...Να είσαι καλά!
Τέλος, να πω ότι τελικά άργησα να βάλω το ποστ, γιατί πάλι δεν κατάφερα να συναντηθώ με μερικούς. Θα ηταν αδύνατον κιόλας να έχω μείνει πολλές ώρες, εκτός και είχα δηλώσει εθελόντρια. Του χρόνου θα το βάλω πιο νωρίς... Cat, Μαρία Β, Αγγελική Λ, Ρένα, ελπίζω την επόμενη φορά να συναντηθούμε. Και του χρόνου!

υ.γ.

Μπαζάρ και άλλα

Η ώρα του μπαζάρ των Δρόμων Ζωής έφτασε. Όχι μόνο αυτό, αλλά και πολλά άλλα μπαζάρ διοργανώνονται αυτές τις μέρες. Ας πάμε σε όποιο μπορεί ο καθένας, αφού οι σκοποί είναι συνήθως φιλανθρωπικοί.

Αφού χρειάστηκε τρεις μέρες για να σταματήσουν τσι μαξιλαρίες ο Αίολος και ο Ποσειδώνας και αφού αποφάσισαν επιτέλους να σταματήσουν αφήνοντας πίσω αρκετές καταστροφές στο νησί, επήρα κι εγώ την απόφαση να ανηφορίσω κατά την πρωτεύουσα. Τώρα βέβαια, ομολογώ ότι δεν είμαι και 100% απόλυτα σίγουρη αν αύριο θα είμαι σε θέση να ταξιδέψω γιατί κάτι μικροπροβληματάκια προέκυψαν, αλλά θα κάνω ό,τι μπορώ.

Δε μου αρέσει γενικά να λέω και να περηφανεύομαι όταν προσφέρω κάτι, γιατί ούτως ή άλλως αυτό που προσφέρω, είναι σταγόνα στον ωκεανό. Επειδή όμως αυτή η συστολή μου με έκανε πέρυσι να χάσω τη συνάντηση με αγαπημένα πρόσωπα και με ανθρώπους που ήθελα να δω, αφού δεν ήξεραν πως θα πάω εκεί, φέτος το λέω και τ' ομολογώ ότι θα πάω κι εγώ! Έστειλα στο μπαζάρ αρωματικό αλάτι και θα πάω και ζακυνθινές κουλούρες. Για τις ζακυνθινές κουλούρες, θα πούμε αναλυτικά μόλις γυρίσω με το καλό, αλλά όποιος δεν αντέχει να περιμένει μέχρι τότε, μπορεί να διαβάσει γι' αυτές εδώ.

Θα πάω επίσης για να ψωνίσω καλούδια χειροποίητα αλλά και για να θαυμάσω κατασκευές όπως τα κοσμήματα της Μαρίας και της Μαρίας, τις ποδιές που έφτιαξε και πέρυσι το Πεφταστέρι και που ούτε πρόλαβα να δω, τα γλυκά της Ματζίκα (αν τα προλάβω), τα κρασιά της Νατάσσας και του Γιάννη, να δω τη Ντίνα από τη Σπάρτη για να της ξαναδώσω συγχαρητήρια για τα τέλεια μελομακάρονα και της συνταγή της (που θα δείτε σύντομα εδώ) και φυ-σι-κά για να πάρω σαπουνάκια μυρωδάτα και bath bombs φτιαγμένα από τα λεπτεπίλεπτα χεράκια της Witch.

Τέλος, για όσους μείνουν πίσω, ας μην ξεχνάμε τα τοπικά παζάρια. Ρίξτε μια ματιά στο ποστ του Ατσάραντου για το παζάρι που διοργανώνει το νηπιαγωγείο Τραγακίου.

Όσο για την επόμενη βδομάδα, στις 12 Δεκέμβρη εχουμε το μπαζάρ των Γερμανίδων του νησιού, αλλά μέχρι τότε θα ξαναπούμε γι' αυτό.

υγ. Αν δείτε κάποια πίσω από πάγκο να φωνάζει "εδώ τα καλά bath bombs" δεν είμαι εγώ!

Νηστίσιμο κέικ σοκολάτας

Μια συνταγή που υιοθέτησα εδώ και χρόνια από το παλιό hungry, ήταν η συνταγή της Ραλού, (η οποία έχει ένα μοναδικό τρόπο να περιγράφει) για κέικ σοκολάτας και μάλιστα νηστίσιμο. Έγινε από τα αγαπημένα μου, αφενός μεν γιατί μπορούσα να χαρώ σοκολατογλυκό στη νηστεία, αφετέρου δε χρειαζόταν αυγά, κάτι που βόλευε όχι μόνο σε νηστεία, αλλά και σε περιόδους που δεν είχα αυγά στο ψυγείο και ήθελα κέικ. Αρέσει δε και στα παιδιά μου, οπότε γράφτηκε στις αγαπημένες συνταγές μου.
Ζήτησα την άδεια από τη Ραλού να ποστάρω το κέικ της.
Η Ραλού το λέει ενάρετο.
Εγώ το λέω κολασμένο. Γιατί; Γιατί πολλές φορές η ευχαρίστηση μέσα στη νηστεία, προκαλεί ενστάσεις. Για όσους νηστεύουν λοιπόν, για όσους αποφεύγουν τα αυγά, και για όλους όσους επιθυμούν, πάμε να φτιάξουμε το σοκολασμένο κέικ και ας το φάμε χωρίς ενοχές.

Σο-κολασμένο νηστίσιμο κέικ
Υλικά για το κέικ
2 και 1/2 φλυτζάνια αλεύρι που φουσκώνει μόνο του.
1 και 1/4 φλυτζάνι ζάχαρη
1/2 φλιτζανιού κακάο
3 κουταλάκια του γλυκού baking powder
2 βανίλιες
9 κουταλιές σούπας ηλιέλαιο ( ή καλαμποκέλαιο)
1 και 1/2 φλιτζάνι νερό

Υλικά για την γλάσσο
3 κουταλιές σούπας κακάο
5 κουταλιές σούπας νερό
2 και 1/2 φλυτζάνια ζάχαρη άχνη
1/2 φλυτζάνι μαργαρίνη (π.χ. βιτάμ)

Το φτιάχνουμε;
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 175 βαθμούς.
Βουτυρώστε ή λαδώστε μια φόρμα ή ταψάκι και αλευρώστε το.
Φτιάξτε το κέικ εύκολα και απλά ανακατεύοντας μέσα σε ένα μπωλ όλα τα υλικά χωρίς μίξερ.
Θα γίνει ένας πολτός λίγο πιο αραιός από αυτόν του κλασσικού κέικ.
Χρειάζεστε ένα ταψάκι μικρό (ή φόρμα) περίπου 28-30 εκατ.
Μην ξεχνάτε ότι δεν θα φουσκώσει πολύ αφού δεν έχει αυγά. Αλλά θα γίνει αρκετά αφράτο ειδικά αν έχετε πετύχει την σωστή θερμοκρασία στο φούρνο.
Ο χρόνος ψησίματος στον δικό μου φούρνο δεν ξεπερνάει τα 35 λεπτά.
Το κέικ έχει ψηθεί καλά αλλά δεν έχει στεγνώσει τελείως. Δοκιμάστε με ένα μαχαίρι ή σουβλάκι.
Αφήστε το να κρυώσει σε μια σχάρα και κόψτε το οριζόντια σε δύο δίσκους.

Φτιάξτε το γλάσσο για την επικάλυψη και τη γέμιση:
Σε κατσαρολάκι ανακατέψτε όλα τα υλικά να διαλυθούν και να δέσουν.
Αφήστε το να κρυώσει για να πήξει.
Αλείψτε την εσωτερική επιφάνεια του κέικ με λίγο από το γλάσσο και συναρμολογήστε το ξανά.
Καλύψτε όλη την εξωτερική επιφάνεια με το υπόλοιπο και έτοιμο το γλυκάκι.

TIPS: Επειδή η άχνη δεν διαλύεται εύκολα και στην αρχή η επικάλυψη έχει ελαφρά κριτσανιστή υφή, συνήθως φτιάχνω μια μεγαλύτερη ποσότητα και την διατηρώ στο ψυγείο για μελλοντική χρήση. Όσο μένει τόσο πιο απαλή γίνεται.
Αν θέλετε να το αποφύγετε, φτιάξτε ένα γλάσσο με 2 πλάκες κουβερτούρα (είναι νηστίσιμη), και την μαργαρίνη με το νερό. Ή μην βάλετε καθόλου γλάσσο. Το κέικ είναι καλό και σκέτο, ειδικά αν δεν παραψηθεί και έχει τρυφερή υφή.
Για το κέικ μια άλλη παραλλαγή που φτιάχνω παίρνει και λίγη κανέλα για την μυρωδιά.
Και ένα μικρό τρικ που χρησιμοποιώ σε όλα μα όλα τα γλυκά:
Μην ξεχάσετε να βάλετε ελάχιστο αλάτι στο κέικ και στην επικάλυψη.
Το αλάτι τονίζει την γεύση στα γλυκά και τα κάνει πιο νόστιμα.
Επίσης αν βάλετε κανέλα στο κέικ, βάλτε μαζί και λίγο –ελάχιστο- μαύρο πιπέρι.
Σας φαίνεται περίεργο;
Δοκιμάστε το και θα δείτε.

Η συνταγή και ο τρόπος παρασκευής είναι της Ραλού, εκτός από κάνα δύο σημεία που πρόσθεσα εγώ. Η Ραλού το φτιάχνει σε ταψάκι. Εγώ το κάνω σε φόρμα και αυτό της φωτό δεν έχει γέμιση στη μέση.
Ευχαριστώ Ραλούκα!

Update: Τα TIPS ανήκουν στη Ραλού!

Πυξίδα

Η Πέννυ με την Πυξίδα της, ταξιδεύει σήμερα τους αναγνώστες της, με αποσπάσματα από το ταξίδι μου στην Αμερική. Πέννυ σ' ευχαριστώ για τη φιλοξενία!

Μοσχάρι με κυδώνια

Ποτέ δεν πίστευα ότι τα κυδώνια μπορούν να δώσουν τόση νοστιμιά στο κρέας, μέχρι που αποφάσισα να τα μαγειρέψω. Κάθε χρόνο μου χαρίζουν κυδώνια. Σχεδόν ποτέ δεν έχω αγοράσει. Και κάθε χρόνο δεν ξέρω τι να τα κάνω (πλάκα-πλάκα, φέτος αγόρασα για να κάνω λικέρ). Τα έκανα μαρμελάδα, τα έκανα γλυκό του κουταλιού, τα έκανα λικέρ, τα έκανα κομπόστα, τα χάριζα...όλα τα είχα κάνει εκτός από το να τα μαγειρέψω.
Μέχρι που μια μέρα, εδώ και μερικά χρόνια, αποφάσισα να τα δοκιμάσω με μοσχάρι.


Τι χρειαζόμαστε για μοσχαράκι με κυδώνια:
(για 4-6 άτομα)

3 μεγάλα κυδώνια
μια κουταλιά σούπας ζάχαρη καστανή (ή λευκή)
λάδι

1,5 κιλό μοσχάρι για κατσαρόλα
1 ποτήρι κρασιού άσπρο κρασί
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
κόκκους πιπέρι

μια κουταλιά σούπας μέλι
1 κ. σ. βότανα Προβηγκίας
τριμμένο πιπέρι

προαιρετικά: 1 κ. γλ. σιναπόσπορο

Ίσως χρειαστεί:
1 κ.γλ. αλεύρι ή κορν φλάουρ διαλυμένο σε μισό ποτήρι κρασιού νερό.

Και τι κάνουμε:
Πλένουμε και καθαρίζουμε τα κυδώνια.
Τα κόβουμε σε μεγάλα κομμάτια.
Βάζουμε σε αντικολλητικό τηγάνι λίγο λάδι (1-2 κ. σ.), και τηγανίζουμε για 5 λεπτά λίγο τα κυδώνια από όλες τις μεριές, ενώ τα έχουμε πασπαλίσει με τη ζάχαρη.
Παίρνουμε τα κυδώνια από το τηγάνι και τα βάζουμε σε ένα πιάτο.
Βάζουμε μέσα το κρέας και το γυρίζουμε κι αυτό στο λάδι να πάρει χρώμα παντού. Αν χρειάζεται, προσθέτουμε 2-3 κ. σ. λάδι ακόμα.
Προσθέτουμε και το κρεμμύδι.
Όταν σωταριστεί το κρέας, το σβήνουμε με το κρασί.
Πρόσθετουμε 2 ποτήρια νερό (ή ανάλογα την ποσότητα κρέατος που έχουμε), το πιπέρι σε κόκκους και το σιναπόσπορο και το αφήνουμε να βράσει καλά.
Χρειάζεται να το ξαφρίσουμε.
Αν το βράσετε σε κατσαρόλα, θα θέλει μία ώρα, ίσως και παραπάνω, όπως θα θέλει ίσως και επιπλέον νερό. Στη χύτρα που το έκανα χτες, το άφησα 20-30 λεπτά, συν το χρόνο που άφησα μετά για να πιει το ζουμί του και να πάρουν 2 βράσεις τα κυδώνια.
Όταν ετοιμαστεί, προσθέτουμε τα κυδώνια και μια κουταλιά μέλι.
Αλατίζουμε και βάζουμε φρεσκοτριμμένο πιπέρι και μια κουταλιά βότανα Προβηγκίας.
Αφήνουμε να πάρουν μερικές βράσεις τα κυδώνια και αν χρειάζεται δένουμε λίγο τη σάλτσα με λίγο αλεύρι ή κορν φλάουρ και νερό.
Το αποτέλεσμα είναι πάρα πολύ νόστιμο και μπορεί άνετα να σταθεί στο γιορτινό τραπέζι μας σαν κύριο πιάτο.
Αν δεν έχετε βότανα Προβηγκίας ή σιναπόσπορο, κανείς δεν θα σας μαλώσει, πιστέψτε με!
Συνοδέψτε το με ρύζι ή με ό,τι αγαπάτε.

TIP: Μην αλατίζετε και μην βάζετε ντομάτα στο μοσχάρι από την αρχή του μαγειρέματος γιατί σκληραίνει.

Καλή επιτυχία, καλή εβδομάδα και καλό μήνα!