Monday, May 14, 2012

Smoothie φράουλας light

Το Παρασκευοσαββατοκύριακο ήταν ένα τριήμερο γεμάτο δουλειές, μαγειροδουλειές, μπάνιο (όσο είχε ζέστη γιατί από σήμερα χαλάει ο καιρός λένε) και βόλτες. Μια βόλτα σε ένα κοντινό κτήμα, με γέμισε με μούρα, αγκινάρες, αμπελόφυλλα, αμπελοβλάσταρα, που έπρεπε να φυλαχτούν για να μην χαλάσουν. Από την άλλη, μας έκανε ζεστούλες και ήταν πολύ ωραία στη θάλασσα!

 

Και μια και πιάσανε ζεστούλες, το απόγευμα θέλαμε κάτι δροσιστικό, αλλά όχι παχυντικό. Οπότε, σκέφτηκα να φτιάξω ένα smoothie φράουλας, light ή έστω lighter.



Η φράουλα, παρόλο που κυκλοφορεί από καιρό στην αγορά, από δω και πέρα είναι στην καλή της εποχή. Αρωματική και γευστική!
 

Strawberry smoothie light 
Υλικά 
3 μεγάλες ώριμες φράουλες ή 4 μικρότερες
2 κ. σ. γιαούρτι στραγγιστό 2%
½ κούπα γάλα 1,5 %
χυμό ενός μικρού πορτοκαλιού
1 φακελάκι υποκατάστατο ζάχαρης, ή 1 κ. γ. μέλι, ή 1 κ. γ. ζάχαρη κανονική, ή καθόλου ζάχαρη


Εκτέλεση 
Χτυπάμε σε μπλέντερ όλα τα υλικά για μερικά δευτερόλεπτα. Σερβίρουμε και απολαμβάνουμε. Μπορούμε να τεμαχίσουμε και να καταψύξουμε τις φράουλες για 2-3 ώρες πριν τις χτυπήσουμε, για πιο παγωμένο και πιο πυκνό αποτέλεσμα. Μπορούμε επίσης να βάλουμε και 1-2 παγάκια μαζί στο μίγμα κατά το άλεσμα ή μετά, αν δεν τις έχουμε καταψύξει.

Καλή εβδομάδα!

Thursday, May 10, 2012

Ψωμί ολικής άλεσης στον αρτοπαρασκευαστή (ή στο χέρι)

Αφού σας είπα για τον αρτοπαρασκευαστή μου, συνεχίζω με τη συνταγή που έλεγα πως θα βάλω. Να τονίσω κάτι το οποίο αναφέρθηκε στα σχόλια της περασμένης ανάρτησης και το λέω και παρακάτω. Το ζυμάρι μου, προτιμώ να μην φουσκώνει στον αρτοπαρασκευαστή για 2 λόγους. Ο πρώτος είναι επειδή βάζω παραπάνω υλικά από όσα μπορεί να φουσκώσει και να ψήσει. Άρα αν αφήσω να φουσκώσει εκεί η ζύμη, είναι πολύ πιθανό να χυθεί. Ο δεύτερος λόγος είναι επειδή, αν αφήσεις να φουσκώσει μια ζύμη και μετά τη βγάλεις από εκεί που φούσκωσε, όσο λεπτά κι αν τη χειριστείες θα ξεφουσκώσει κα θα θέλει πάλι φούσκωμα. Άρα, δεν υπάρχει λόγος να το κάνω εκεί.
Στη φωτογραφία βλέπετε 2 διαφορετικά ψωμιά, που ζυμώθηκαν ταυτόχρονα στους 2 κάδους. Το ε΄να είναι ολικής (το σκούρο) και το δεξιά, είναι με τα ίδια υλικά, αλλά με χωριάτικο αλεύρι για ψωμί.


Ψωμί ολικής άλεσης στον αρτοπαρασκευαστή 
Υλικά για κάδο του μισού κιλού 
1 κούπα νερό χλιαρό
2 κ. γ. ξηρή μαγιά
1 κ. γ. ζάχαρη
1 κ. σ. ελαιόλαδο
400 γρ. αλεύρι ολικής άλεσης
1 κ. γ. αλάτι
 προαιρετικά 
1 κ. σ. λιναρόσπορους
1 κ. σ. ηλιόσπορους

Εκτέλεση
Βάζουμε τα υλικά στον αρτοπαρασκευαστή, με τη σειρά που αναγράφονται.
Αφήνουμε να δουλέψει στο πρόγραμμα για ζύμη. Το δικό μου μηχάνημα ζυμώνει για μισή ώρα.


Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 50 βαθμούς.
Στρώνουμε αντικολλητικό χαρτί σε ταψί.
Βγάζουμε τη ζύμη από τον κάδο, της δίνουμε το σχήμα που θέλουμε, τη χαράζουμε σε 2-3 μεριές επιφανειακά και την αφήνουμε να φουσκώσει στο φούρνο για μισή ώρα.

πριν...

και μετά το φούσκωμα
 
Μετά, ανεβάζουμε τη θερμοκρασία στους 180-190 και το ψήνουμε για 1 ώρα περίπου.
Όταν τα βγάλουμε από το φούρνο, το βάζουμε σε σχάρα να κρυώσει πριν το κόψουμε.

Να πω εδώ, ότι όταν φουσκώνω ένα ψωμί στο φούρνο, σχεδόν πάντα, δεν το βγάζω για να τον προθερμάνω. Το αφήνω εκεί, ανεβάζω τη θερμοκρασία και το πολύ-πολύ, να υπολογίσω 5-10 λεπτά παραπάνω ψήσιμο. Δεν παθαίνει τίποτα. Για να τσεκάρετε το ψωμί σας αν έχει ψηθεί, χτυπήστε το από κάτω με το δάχψτυλό σας. Θα πρέπει να είναι πιο ελαφρύ από ό,τι όταν μπήκε στο φούρνο και να έχει τον ήχο του κενού.

Αν δεν σας αρέσει το αλεύρι ολικής αλέσεως, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε χωριάτικο, σκληρό αλεύρι ή αλεύρι για όλες τις χρήσεις. Είναι πιθανό, να διαφοροποιηθεί η ποσότητα του αλευριού αν αλλάξετε τύπο αλευριού.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Το ψωμί θα μπορούσε να φουσκώσει και να ψηθεί στον αρτοπαρασκευαστή. Η ποσότητα των υλικών όμως, είναι μεγαλύτερη από την ενδεικτική που χρειάζεται ένας κάδος του μισού κιλού, οπότε, αν το φουσκώσουμε και το ψήσουμε εκεί, θα ξεχειλίσει. Αν θέλετε να συνεχίσετε το φούσκωμα και ψήσιμο εκεί, πρέπει να βάλετε τη μισή ποσότητα σε υλικά, ή να συμβουλευτείτε τις οδηγίες του αρτοπαρασκευατή σας για τη χωρητικότητά του σε υλικά. Ο αρτοπαρασκευαστής μου διαθέτει 2 κάδους του μισού κιλού, οι οποίοι ζυμώνουν ταυτόχρονα. Έτσι, έφτιαξα 2 ψωμιά, το ένα με αλεύρι ολικής και το άλλο με αλεύρι για όλες τις χρήσεις, τα οποία ψήθηκαν ταυτόχρονα στο ίδιο ταψί.


 Αν πάλι θέλετε να κάνετε το ψωμί με ζύμωμα στο χέρι, μπορείτε είτε να ζυμώσετε όλα τα υλικά μαζί για 15-20 λεπτά ή να κάνετε ένα προζύμι με τη μαγιά, λίγο νερό και λίγο αλεύρι (από τα υλικά σας), να την αφήσετε να φουσκώσει λίγο για 20-30 λεπτά και να συνεχίσετε το ζύμωμα με τα υπόλοιπα υλικά. Αν κάνετε το 2ο τρόπο, ενδέχεται να διαφοροποιηθεί η ποσότητα του νερού ή του αλευριού.

Τα χειροποίητα ψωμιά, έχουν ΜΟΝΟ ένα κακό: είναι αδύνατο να τους αντισταθείς! 

Tuesday, May 8, 2012

Ψωμί στον αρτοπαρασκευαστή

Απέκτησα αρτοπαρασκευαστή εδώ και 4-5 χρόνια. Λάθος. Πάνε ήδη 7 περίπου χρόνια. Νόμιζα πως ήταν λιγότερο! Ήταν ένας φτηνός αρτοπαρασκευαστής από τη γνωστή γερμανική αλυσίδα σούπερ μάρκετ. Παρόλη τη φτήνεια του, έχει βγει καλός (αν και τελευταία ακούω θορύβους και ανησυχώ) και έβγαλε επάξια τα χρήματα που ξόδεψα γι΄ αυτόν. Στην αρχή τον χρησιμοποιούσα πολύ. Και μέχρι να του πάρω τον αέρα, χρησιμοποιούσα τις συνταγές που είχε στο βιβλιαράκι του. Κάποια στιγμή και ενώ μπορούσα να τον προγραμματίσω για να ξεκινάει το ψήσιμο, προτιμούσα να είμαι σπίτι όσο γινόταν το ψωμί, γιατί ήθελα να βγάζω τους ζυμωτήρες, επειδή όταν τους άφηνα μέσα ενώ ψηνόταν το ψωμί, μετά κολλούσαν και δεν έβγαιναν εύκολα. Έπρεπε λοιπόν να είμαι εκεί, άρα δεν με βόλευε ο προγραμματισμός έτσι κι αλλιώς.

Μετά, μπήκε στη σκέψη μου το θέμα του πρώτου μου βιβλίου (Ψωμιά και ζύμες) και άρχισα πάλι να ζυμώνω στο χέρι, να σημειώνω, να δοκιμάζω, να αλλάζω, να καταγράφω και έτσι σιγά-σιγά, τον εγκατέλειψα για 2 χρόνια περίπου.

Πρόσφατα, άρχισα να σκέφτομαι τι να τον κάνω. Στο σπίτι έχω πρόβλημα χώρου και το μηχάνημα στεκόταν αχρησιμοποίητο κάτω από το τραπέζι της τραπεζαρίας...Άρχισα να σκέφτομαι: ή θα πρέπει να τον χαρίσω, ή θα πρέπει να τον πετάξω, ή θα πρέπει να αρχίσω να τον ξαναχρησιμοποιώ.

Όταν βρίσκεσαι σε δίλημμα, συχνά οι φίλοι δίνουν λύσεις. Με την Αγγελική Ν, μιλάμε πάρα πολύ περί ψωμιών. Ανταλλάσσουμε απορίες, πολλές φορές η μία δίνη λύση σε πρόβλημα της άλλης και όπως είναι φυσικό, η ισχύς εν τη ενώσει, δίνει αποτέλεσμα. Συχνά άκουγα την Αγγελική που έλεγε ότι στα τραπέζια της είχε πάντα φρεσκοζυμωμένο ψωμί, το οποίο το ζύμωνε στον αρτοπαρασκευαστή. Έτσι, αυτό που σκεφτόμουν να εξοστρακίσω από το σπίτι, αποφάσισα να το βάλω να με (εξ)υπηρετεί!

Με το που ξεκίνησε η χρονιά, τον έβαλα πάλι μπροστά. Με μια διαφορά όμως. Αντί να φουσκώνω και να ψήνω το ψωμί εκεί, έκανα μόνο το ζύμωμα και τα υπόλοιπα γίνονταν στο φούρνο μου. Ο αρτοπαρασκευαστής μου έχει πρόγραμμα ειδικό για ζύμωμα, το οποίο διαρκεί μισή ώρα. Πιστεύω ότι όλοι το έχουν. Μπορώ μάλιστα αν ήθελα να σταματήσω και το ζύμωμα νωρίτερα από το μισάωρο. Μετά, παίρνω το ζυμαράκι μου, το βάζω σε προθερμασμένο φούρνο στους 50 βαθμούς για 20-30 λεπτά και μετά το ψήνω στο φούρνο. Έτσι, δεν έχω το παραλληλόγραμμο σχήμα στο ψωμί που δίνουν οι αρτοπαρασκευαστές, έχω ένα πολύ καλό ζύμωμα που εγώ δεν θα το έκανα με το χέρι και είμαι ελεύθερη εκείνη τη μισή ώρα που ζυμώνει, να κάνω άλλα πράγματα.

Κακά τα ψέματα. Έτσι όπως ζυμώνει το μηχάνημα, δυνατά και συνεχόμενα επί μισή ώρα, εγώ (και πιστεύω και πολλοί άλλοι) δεν ζυμώνω. Κουράζομαι, βαριέμαι και στο 10λεπτο σταματάω. Απόδειξη ότι ο αρτοπαρασκευαστής ζυμώνει καλύτερα από μένα, είναι η εξής: αν θες να ξέρεις πότε η ζύμη για ψωμί ή φύλλο είναι έτοιμη για ψήσιμο, θα πρέπει, καθώς τεντώνεις το ζυμάρι, να μην ανοίγει, αλλά να τεντώνεται και να γίνεται διάφανο, χωρίς να κάνει τρύπες και ανοίγματα, όπως είχε δείξει και η Αγγελική εδώ, ή όπως στη φωτό. Μπορούσα να τραβήξω κι άλλες καλύτερες φωτό, αλλά ήθελα άλλα δύο χέρια :-p


Οκ. Σίγουρα το ζύμωμα με το χέρι έχει άλλη αίσθηση, αλλά όταν σε πιέζει ο χρόνος, όταν είσαι πολυάσχολη ή όταν απλά δεν προλαβαίνεις, αφήνεις το ζύμωμα στο χέρι για κάποιο χαλαρωτικό Σαββατοκύριακο...

Έτσι λοιπόν, από τότε, ζυμώνω πολύ συχνά. Το μηχάνημά μου έχει 2 κάδους του μισού κιλού, οπότε φτιάχνω παράλληλα 2 ψωμάκια, τα οποία αντέχουν πολλές μέρες, ή φυλάω το ένα στην κατάψυξη. Επίσης, δεν κάνω απαραίτητα ίδια ψωμιά στους 2 κάδους. Και φυσικά, κάνω συνταγές από το βιβλίο μου, διαμορφώνοντας τις συνταγές αν χρειάζεται λόγω όγκου.

Ό,τι ακολουθεί, έχει ζυμωθεί στον αρτοπαρασκευαστή.

Δοκιμές για ψωμί με προζύμι....Θέλει δουλειά ακόμα.




Φύλλο για πίτα


Ψωμί με μουστάρδα πριν και μετά



Μπαγκέτα γαλλική που η μισή ζύμη πλάστηκε σε ψωμάκια


Ψωμί με μάραθο ή με μαϊντανό και σκόρδο! Δεν θυμάμαι μετά από τόσο καιρό που το έχω κάνει!


 Τώρα πια, όταν δεν κάνω συγκεκριμένη συνταγή, δεν μετράω καν τα υλικά που βάζω στον κάδο. Όλα μπαίνουν με το μάτι, εκτός από το νερό.

Αν έχετε κάδο του μισού κιλού, βάλτε μία κούπα χλιαρό νερό (και χλιαρό να μην είναι δεν πειράζει, αλλά τώρα πια, βάζω πάντα χλιαρό).
Προσθέστε 3/4 με 1 κ. γ. μαγιά ξηρή, 1 κ. γ. ζάχαρη και 1-2 κ. σ. ελαιόλαδο.
Από πάνω, προσθέστε 2 κούπες αλεύρι της αρεσκείας σας. Εγώ προτιμώ το χωριάτικο που κυκλοφορεί στα σμ στην κίτρινη συσκευασία.
Μετά, βάλτε 1 κ. γ. αλάτι.
Καθώς η μηχανή θα αρχίσει να δουλεύει, σύντομα θα καταλάβετε αν χρειάζεται κι άλλο αλεύρι. Το αλεύρι, θα πρέπει να μην κολλάει στα τοιχώματα και να γίνεται σφιχτή μπάλα καθώς γυρνάει. Αυτό όμως, μπορεί να μην το δείτε στα πρώτα 5-10 λεπτά του ζυμώματος αλλά αργότερα, αφού το ζυμάρι, έχει την τάση να τραβάει το νερό καθώς δουλεύεται. Μη βιαστείτε λοιπόν να προσθέσετε αλεύρι.  Προσθέστε λίγο αλευράκι αν το δείτε πολύ νερουλό. Συνεχίστε να προσθέτετε αλεύρι, μέχρι η ζύμη να γυρίζει σε ενιαία μπαλίτσα, χωρίς να κολλάει στα τοιχώματα. Στις παρακάτω φωτό, φαίνονται 3 διαφορετικές ζύμες. Στο νούμερο 1, είναι φανερό ότι θέλει κι άλλο αλεύρι. Αφήνει υπολείμματα ζύμης ολόγυρα στον κάδο. Στο νούμερο 2, είναι μια καλή ζύμη, που γυρίζει ενιαία όλο το ζυμάρι. Στο νούμερο 3, θα μπορούσαμε να προσθέσουμε ελάχιστο αλευράκι για να μην κολλάει καθώς γυρίζει. Αν δεν το προσθέσουμε, θα είναι μια πιο απαλή ζύμη σε σχέση με τη ζύμη της φωτό 2.





Αν πάλι σας πέσει παραπάνω αλεύρι, η προσθήκη λίγου νερού θα δώσει τη λύση. Μη φοβάστε την ποσότητα της μαγιάς που έχετε ήδη βάλει. Λίγο περισσότερο ή λίγο λιγότερο αλεύρι αναλογικά με τη μαγιά που έχετε βάλει, δεν χαλάει τη συνταγή.

Κατά τη διάρκεια του ζυμώματος, μπορείτε να προσθέσετε σπόρους (παπαρουνόσπορο, ηλιόσπορο κλπ), βότανα, μυρωδικά κλπ. Καλό είναι, επειδή ο αρτοπαρασκευαστής ζυμώνει πραγματικά πολύ δυνατά και συχνά συνθλίβει τους σπόρους, να μην τους προσθέσετε από την αρχή, αλλά μετά τη μέση του ζυμώματος. Αν έχετε σφίξει τη ζύμη σας πολύ με αλεύρι, θα δυσκολευτεί να ενσωματώσει τους σπόρους. Να ακόμα ένας λόγος για να μη βιαστείτε να προσθέστε αλεύρι από την αρχή. Επίσης, μπορείτε να τους προσθέσετε μετά, με το χέρι.

Ξεκίνησα πώς θα γράψω όλα αυτά τα τιπς και μετά θα συνεχίσω με συνταγή, όμως, βλέπω ότι φτάσαμε το διπλοσέντονο στο ποστ. Οπότε, λέω να σταματήσω εδώ και να συνεχίσω σε επόμενο ποστ με συνταγή. Αν έχετε απορίες σχετικά με τους αρτοπαρασκευαστές και μπορώ να απαντήσω, δεν έχετε παρά να τις εκφράσετε!

Friday, May 4, 2012

Τούρτες με ζαχαρόπαστα

Τη ζαχαρόπαστα την έχω ερωτευτεί εδώ και καιρό. Ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος από την πρώτη ματιά! Παρόλο που ήταν όμως κεραυνοβόλος, δεν ασχολήθηκα στενά με την κάλυψη τουρτών, γιατί όσες ασχολείστε, ξέρετε πολύ καλύτερα από μένα ότι αυτό το πράγμα θέλει ησυχία, χώρο, εργαλεία κλπ. Έτσι, αφού κάλυψα το πρώτο κέικ μου με ζαχαρόπαστα εδώ και 2,5 χρόνο, μετά κάλυψα μπισκοτάκια και αρκετά αργότερα καταπιάστηκα πάλι πιο ζεστά. Το αποτέλεσμα λοιπόν που βλέπετε, είναι η 2η απόπειρα κάλυψης με ζαχαρόπαστα και έγινε τον Ιούλιο και ήταν η πρόκληση που μου έβαλε ηξ μικρή μου φίλη Νένα, για τα γενέθλιά της! Δεν είχα κάνει ποτέ φιόγκο πριν. Για πρώτη φορά, καλά ήταν.


Η επόμενη απόπειρα, ήταν το Σεπτέμβριο. Μαζί, και η πρώτη απόπειρα να φτιάξω διακοσμητικά από royal icing. Άλλο ωραίο υλικό, εντελώς διαφορετικό από τη ζαχαρόπαστα! Μου αρέσουν και τα δύο πολύ!






Έκτοτε, έψαχνα και άδραχνα οποιαδήποτε ευκαιρία για να κάνω εξάσκηση. Ακολούθησε η τούρτα γενεθλίων της φίλης μου της Πέννυς!


Τα Χριστούγεννα, έκανα βασιλόπιτες με ζαχαρόπαστα και του Αγίου Βαλεντίνου την τούρτα καρδιά, που έχετε ήδη δει.

Στη συνέχεια, ήρθε η τούρτα για τη Ρέα! Είχα ελάχιστο χρόνο για να σκεφτώ κάτι πιο πολύπλοκο. Στη Ρέα άρεσαν οι φιόγκοι κι εγώ, τους είχα ήδη πάρει τον αέρα!


Ενδιάμεσα, έκανα μια τούρτα-παρτέρι, μια ιδέα από εδώ. Δεν είναι από ζαχαρόπαστα, αλλά μου άρεσε πολύ!


Η φίλη μου η Αγγελική, δυσκολευόταν να χειριστεί τη ζαχαρόπαστα και κάναμε μαζί μια τούρτα για να δει από κοντά πώς γίνεται. Έτσι, μαζί, φτιάξαμε μια ανοιξιάτικη τουρτίτσα.


Μετά, ήρθε η μικρούλα Ελευθερία. Παρ' ό,τι ενός, η μαμά προτίμησε μια τούρτα καπέλο για ενήλικες, διότι κοτζάμ κοπέλα, τι τα θέλει τα μωρουδίστικα καπελάκια; Χαχα! Η τούρτα ήταν πάλι πρόκληση. Μέχρι και στον ύπνο μου την έβλεπα μέχρι να την ολοκληρώσω!


Μετά, ήρθε η 20χρονη κόρη μου, που για τα γενέθλιά της, ήθελε...Μπομπ Σφουγγαράκη. Ναι, ναι. Μη γελάτε. Η 20χρονη τέτοια τούρτα ήθελε! Με βοήθησε στη διακόσμηση. Η κόρη είναι στα χνάρια μου και θα γίνει καλύτερη από μένα στην κουζίνα :-)


Τέλος, θέλω να σας δείξω το χτεσινό μωρό μου. Νομίζω, ότι μετά το καπέλο και τον Μπομπ, είναι ό,τι ωραιότερο και πολυπλοκότερο έχω φτιάξει μέχρι τώρα. Την πρόκληση μου την έβαλε πάλι η Νένα, η οποία μου βάζει δύσκολα και μ΄αρέσει! Τούρτα δίπατη, με γέμιση μους σοκολάτας. Η Νένα ήθελε ένα αρκουδάκι ξαπλωτό. Μα ήταν δυνατόν να βάλω μόνο ένα αρκουδάκι; Την τούρτα την ερωτευτήκαμε κι εγώ και η Νένα και η Ασπασία η μαμά της. Είναι ό,τι πιο γλυκό έχω φτιάξει!




Δεν σας δείχνω τις τούρτες για να επιδειχθώ. Στο facebook, τις τούρτες τις βάζω με το που τις κάνω. Όσοι έχειτε fb, ξέρετε πολύ καλά, ότι έχει μεγαλύτερη αμεσότητα από το μπλογκ. Επειδή λοιπόν, το μπλογκ δεν έχει τόση αμεσότητα (και γι' αυτό δεν τις έβαζα μία-μία), και επειδή πολλοί δεν έχουν fb και με παρακάλεσαν να τις βάλω κι εδώ (ειδικά οι καλεσμένοι της Ασπασίας που δεν πρόλαβαν να τη δουν χτες, παρά μόνο κομμένη), σας τις δείχνω. Όσοι ασχολείστε με τη ζαχαρόπαστα, ξέρετε πόσο δημιουργική είναι αυτή η ενασχόληση, πόση χαρά και ενθουσιασμό σου δίνει το αποτέλεσμα και πώς κάθε φορά, θες όλο και περισσότερα gadgets για να καλύψεις τη φαντασία σου και τις απαιτήσεις μιας τούρτας.
Ψηλά, στις σελίδες που έχω κάτω από τον τίτλο, μπορείτε να βλέπετε τις τούρτες που προσθέτω.

Τι λέτε; Δεν έχω δίκιο που έχω ενθουσιαστεί;

Thursday, May 3, 2012

Κάσεκούχεν-Γερμανικό τσιζκέικ

Γερμανική συνταγή πριν τις εκλογές; Βέεεεβαια! ΕΠΙΤΗΔΕΣ! Έτσι για να μην ξεχάσουμε την Κυριακή όλα όσα δεν πρέπει να ξεχάσουμε! Επειδή μερικοί νομίζουν ότι έχουμε λήθη. Διότι ο έλλην, μπροστά στις κάλπες, χαρακτηρίζεται από λήθη (και ηλιθιότητα sometimes). Λες και έρχεται από τους Λωτοφάγους ένα πράμα! Γι' αυτό επιμένω. Γερμανική συνταγή μέχρι την Κυριακή, για να μη μας πιάσει αμνησία...


Το τσιζκέικ που φτιάχνετε, μου λέει η Νέλλη, είναι αμερικάνικου τύπου και δεν έχει καμία σχέση με το γερμανικό τσιζκέικ. Κι αφού με βασάνισε αρκετή ώρα μέχρι να μαντέψω πώς είναι και πώς λέγεται το δικό τους, μου είπε τη συνταγή. Είναι αυτό που έφτιαξα το Πάσχα. Η Νέλλη μου έδωσε τη συνταγή για σκέτο τσιζκέικ και εγώ πρόσθεσα μια σάλτσα που έφτιαξα από ράσμπερις που είχα στην κατάψυξη. Στην κανονική εκδοχή του, το γλυκό κάνει βαθούλωμα κατά το ψήσιμο. Εμένα κατέληξε χωρίς βαθούλωμα και θα σας πω το γιατί μετά.

Κάσεκούχεν-Γερμανικό τσιζκέικ
(όπου κάσε το τυρί και κούχεν το γλυκό, παρόλο που το γλυκλο δεν έχει τυρί!)
Υλικά
1 κιλό κβαρκ ή γιαούρτι στραγγιστό άπαχο (χρησιμοποίησα γιαούρτι 1,5%)
4 αυγά
200 γρ. ζάχαρη
250 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη
74 γρ. άνθος αραβοσίτου (η συνταγή έλεγε 2 φακελάκια, αλλά τα γερμανικά φακελάκια δεν αντιστοιχούν σε ίδιο βάρος με τα δικά μας, οπότε μετρήστε 74 γρ.)


Εκτέλεση
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 190 βαθμούς.
Χτυπάμε τα βούτυρο με τη ζάχαρη να ασπρίσει.
Προσθέτουμε τα αυγά ένα-ένα χτυπώντας και στη συνέχεια το γιαούρτι και το άνθος αραβοσίτου (όπως είναι σε σκόνη). Χτυπάμε να ενωθούν όλα.
Βουτυρώνουμε μια φόρμα με σούστα, διαμέτρου 26 εκ.
Ρίχνουμε μέσα το μίγμα και ψήνουμε για 1 ώρα στους 190. Ελέγχουμε περιοδικά αν σκουρύνει η επιφάνεια. Αν σκουραίνει, σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο.
Σβήνουμε το φούρνο και αφήνουμε μέσα το γλυκό για 10 λεπτά. Βγάζουμε το γλυκό από το φούρνο, το αφήνουμε 10 λεπτά να κρυώσει. Μετά, ξεκολλάμε με μαχαίρι το γλυκό από τα τοιχώματα της φόρμας, βγάζουμε το τσέρκι και αφήνουμε το γλυκό σε σχάρα* να κρυώσει.

Tip: Μην ανησυχήσετε αν «καθίσει» στο κέντρο. Έτσι γίνεται. Μπορείτε να ρίξετε στη βυθισμένη επιφάνεια φρούτα εποχής, βύσσινο κομπόστα, σταφύλια κλπ.

Αν οταν το βγάλετε από το φούρνο, σας φαίνεται να τρεμουλιάζει σαν ζελέ, αφήστε το στη φόρμα πολύ περισσότερο από 10 λεπτά.

Επειδή το δικό μου γιαούρτι ήταν αρκετά νερουλό, τρεμούλιαζε πολύ όταν το έβγαλα. Άνοιξα το τσέρκι και θεώρησα ότι θα χάλαγε το γλυκό αν το άφηνα χωρίς τσέρκι. Έτσι, ξανάβαλα το τσέρκι και ίσιωσε η επιφάνεια επειδή πίεσα τα πλαϊνά για να ξαναβάλω το τσέρκι. Το άφησα να κρυώσει εντελώς και μετά έβγαλα το τσέρκι. Φυσικά, ούτε λόγος να το βάλω σε σχάρα, γιατί μάλλον θα είχα τσιζκέικ σε κύβους μετά! Όταν κρύωσε, το έβαλα κατευθείαν σε πιατέλα.

Παρόλα που δεν είχε πια βαθούλωμα,  εβαλα μια σάλτσα με ράσμπερις που την έκανα ως εξής:


Σάλτσα με ράσμπερις
Υλικά
200 γρ. κατεψυγμένα ή φρέσκα ράμπερις
50 γρ. ζάχαρη
1 κ. σ. νερό
1 κ. γ. ζελατίνη

Εκτέλεση
Μουλιάζουμε τη ζελατίνη στο νερό.
Βάζουμε τα φρούτα ξεπαγωμένα με το ζουμί τους (ή τα φρέσκα αν έχετε) και τη ζάχαρη να βράσουν για 2-3 λεπτά. Ρίχνουμε και τη ζελατίνη, ανακατεύουμε καλά και αφήνουμε να πάρει μια βράση.
Αποσύρουμε, αφήνουμε να κρυώσει και το βάζουμε στο ψυγείο για πήξει ελαφρώς.
Μόλις δούμε ότι πάει να πήξει, το βάζουμε πάνω από το γλυκό που έχουμε πια ξεφορμάρει και τοποθετήσει σε πιατέλα.
Τοποθετούμε στο ψυγείο μέχρι να σερβίρουμε.

Μπορείτε αντί για ράσμπερις, να χρησιμοποιήσετε φράουλες, κεράσια, βύσσινα κλπ.

Δοκιμάστε αυτή τη διαφορετική συνταγή για τσιζκέικ. Εμένα η γεύση του, μου θύμιζε πολύ τη γέμιση των κρητικών καλιτσουνιών! Περίεργο; Μάλλον ο συνδυασμός αυγών-γαλακτοκομικού!

Λοιπόν, ρίξτε το στις γερμανικές συνταγές αυτές τις μέρες ε; Γιατί είπαμε: Δεν είναι να ξεχνάμε...
Καλό βόλι βρε!