Τα μανιτάρια της Δήμητρας Βέργου

Η Δήμητρα Βέργου Ευαγγελοπούλου, ζει στα Γρεβενά, την πόλη του μανιταριού. Είναι γνώστης των μανιταριών και πολύ καλή μαγείρισσα όπως φαίνεται. Η Δήμητρα, με τη βοήθεια και τη στήριξη της οικογένειάς της, έγραψε ένα βιβλίο για τα μανιτάρια. Συνταγές, φωτογραφίες, πληροφορίες, όλες γύρω από τα μανιτάρια, συγκεντρώθηκαν και έγιναν ένα ενδιαφέρον και όμορφο βιβλίο, που κάθε μαγείρισσα θα ήθελε να έχει στη βιβλιοθήκη της. Πόσο μάλλον όλοι όσοι γνωρίζουν από μανιτάρια και τη συλλογή τους.

Ας δούμε μια συνταγή για μανιταρόπιττα από αυτό το βιβλίο, που με χαρά μου έστειλε η Δήμητρα. Δήμητρα, σ' ευχαριστώ για την κουβέντα που είχαμε και εύχομαι καλή επιτυχία στο βιβλίο σου!


ΜΑΝΙΤΑΡΟΠΙΤΤΑ

Υλικά :
Για τη ζύμη.
4 κούπες αλεύρι
2 κούπες νερό χλιαρό
1 κουταλιά λάδι, 1ξίδι
1 κουταλάκι αλάτι, 1 ζάχαρη
1 κούπα λάδι -1 κούπα βούτυρο ( για το ράντισμα των φύλλων)

Για τη γέμιση
8 μανιτάρια, ό,τι μανιτάρια έχουμε
6 κρεμμύδια ξερά -1 ματσάκι φρέσκα
2 ώριμες ντομάτες
½ ματσάκι μαϊντανό
Λίγη καυτερή πιπεριά
αλάτι-πιπέρι
1 ποτήρι λάδι

Εκτέλεση:
1. Σε μία λεκάνη βάζουμε το αλεύρι ανοίγουμε μία λακκούβα στη μέση και
ρίχνουμε μέσα όλα τα υλικά εκτός από το νερό το οποίο ρίχνουμε λίγο- λίγο για να γίνει η ζύμη μαλακή .Τη Ζυμώνουμε αρκετή ώρα και την αφήνουμε στο ψυγείο για μισή ώρα .
2.Στη συνέχεια χωρίζουμε τη ζύμη σε μικρά κομμάτια όσο το μέγεθος ενός καρυδιού. Τα κομματάκια αυτά της ζύμης τα ανοίγουμε με τα δάχτυλα μας μικρά φυλλαράκια και τα ενώνουμε ανά δύο με λίγο βούτυρο και ανοίγουμε με τον πλάστη 8 φύλλα.

3. Έχουμε ετοιμάσει τη γέμιση : Σοτάρουμε τα κρεμμύδια με το λάδι, τα μανιτάρια και όλα τα υπόλοιπα υλικά προσθέτοντας ένα ποτήρι νερό και τα αφήνουμε να βράσουν μέχρι να τελειώσει το νερό.


4. Στρώνουμε στο ταψί τα 4 φύλλα και τα ραντίσουμε ανά 1 με το μείγμα από το λάδι και το βούτυρο. Βάζουμε πάνω τη γέμιση και τη σκεπάζουμε με τα υπόλοιπα 4 φύλλα. Αλείφουμε την πίττα με βούτυρο και λίγο νερό και την ψήνουμε στους 200 για μία σχεδόν ώρα.

Μικρό μυστικό:
Μπορούμε αν θέλουμε για παραλλαγή να προσθέσουμε στη γέμισή και 200γρ.κιμά μοσχαρίσιο.

Μπεζέδες

Θυμάστε όταν έγραψα τους κουραμπιέδες, που είπα πως θα φτιάξουμε μπεζέδες με τα ασπράδια; Τώρα ήρθε η ώρα. Φυσικά όχι με τα ασπράδια των κουραμπιέδων. Εκείνα μπαγιατέψανε τόσο καιρό! :-)

Από μικρό παιδί μου άρεσαν τα γλυκά. Αλλά ένα γλυκό, μου άρεσε και εξακολουθεί να μου αρέσει ακόμα. Οι μπεζέδες! Πεθαίνω για μπεζέδες!
Όταν τους βρω, είμαι ικανή να κατεβάσω μόνη μου ένα κουτί! Να νιώθω να σπάει , να θρυμματίζεται αυτό το γλυκό κάτασπρο εύθραυστο περίβλημα, χαρακτηριστικό του μπεζέ!
Και φυσικά, όπως καταλαβαίνετε, έπρεπε να μάθω πώς φτιάχνονται...
Θα έσκαγα αν δεν μάθαινα.

Θα ήμουν γύρω στα 17, ίσως και νωρίτερα που προσπαθούσα να φτιάξω μπεζέδες. Διάβαζα βιβλία ζαχαροπλαστικής, ρώταγα τη γειτονιά, ρώταγα το ζαχαροπλάστη, ρώταγα από δω, ρώταγα από κει...άδικος κόπος. Ποτέ δεν είχαν επιτυχία. Ή θα μου «κάθονταν» τ’ αυγά στο ψήσιμο, ή δε θα φούσκωναν από την αρχή κλπ κλπ. Εκείνη η έρμη η μάνα μου, ποτέ δε μου είπε «γιατί παιδάκι μου χάλασες πάλι αυγά;» ΠΟΤΕ! Μόνο γέλαγε... Η αλήθεια είναι ότι η μάνα μου ουδέποτε αρνήθηκε να βοηθήσουμε στην κουζίνα. Πάντα μας άφηνε να πλάσουμε κουλούρια, να φτιάξουμε μαζί κέικ, να διακοσμήσω κάθε χρόνο τη βασιλόπιτα... Μάλλον γι αυτό αγαπήσαμε κι εγώ και τα αδέρφια μου την κουζίνα.

Μέχρι που μια ωραία μέρα, η ενασχόληση μου με την ... ραπτική, ναι, με την ραπτική, μου έδωσε τη λύση. Τότε αγόραζα το περιοδικό Burda που είχε μέσα πατρόν για ράψιμο (είπαμε, έχω πολλά χόμπυ) και σε ένα τεύχος είχε συνταγή για μπεζέδες...!!!
Τους έφτιαξα με τη συνταγή που έλεγε....Ωωωωωωωω τι ευτυχία, στέκονταν εκεί και με κοιτούσαν φουσκωτοί και άσπροι-άσπροι...
Από τότε μόνο αυτή τη συνταγή κάνω, αν και με τα χρόνια έκανα μερικές μικρές αλλαγές, αφού στην πορεία έμαθα κι άλλα μυστικά για τους μπεζέδες.
Σας δίνω λοιπόν τη συνταγή και μερικά tips.

Μπεζέδες
Υλικά
3 ασπράδια
175 γρ. ζάχαρη (ή και λιγότερη)
1 κουταλάκι του γλυκού χυμός λεμονιού (τώρα πια δεν το προσθέτω)
1-2 βανίλιες (δεν τις έλεγε η συνταγή)

Εκτέλεση
Προθερμαίνουμε το φούρνο σε χαμηλή θερμοκρασία 50-80 βαθμούς
Χτυπάμε τα αυγά σφιχτή μαρέγκα, να στέκεται καλά. Ξεκινάμε το χτύπημα κατευθείαν με την μεγάλη σκάλα του μίξερ.



Προσθέτουμε τη ζάχαρη κουταλιά-κουταλιά, ενώ συνεχίζουμε να χτυπάμε.
Προσθέτουμε και τις βανίλιες
Στο τέλος ρίχνουμε και το χυμό λεμονιού για να γυαλίσει το
μίγμα.

Στρώνουμε σε ταψί χαρτί ψησίματος και ρίχνουμε μικρές κουταλιές από το μίγμα (δε φουσκώνουν πάρα πολύ). Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και κορνέ για να έχει σχεδιάκι. Τους βάζουμε στο φούρνο σε χαμηλή θερμοκρασία (50-80 βαθμούς) και τους ξεχνάμε για αρκετές ώρες μέχρι να στεγνώσουν καλά. Οι συγκεκριμένοι της φωτο, βγήκαν από τον φούρνο μετά από 4 ώρες περίπου.


Tips
Η συνταγή έλεγε άχνη ζάχαρη και αυτή έβαζα κι εγώ. Μια φορά όμως που είδα τη Βέφα να τους κάνει, πρότεινε άσπρη κανονική ζάχαρη. Πρότεινε δε, την τελευταία ποσότητα ζάχαρης να τη βάζουμε χωρίς να τη χτυπάμε, αλλά απλώς να την ανακατεύουμε με κουτάλι, και όχι με μίξερ, για να στέκεται το μίγμα καλύτερα και πράγματι έτσι είναι.

Εννοείται ότι τη ζάχαρη δεν τη μετράω κι εγώ ακριβώς. Μπορεί να μου πέσει και 180 γραμμάρια ή 170. Μπορείτε να βάλετε και λιγότερη (και αυτό το έχω κάνει....μιλάμε για διατριβή στους μπεζέδες)

Αν θέλετε να φτιάξετε περισσότερους ή λιγότερους προσαρμόστε την ποσότητα της ζάχαρης. Για κάθε μεγάλο αυγό είναι περίπου 50-60 γραμμάρια ζάχαρη.

Τη βανίλια την πρόσθεσα εγώ γιατί φοβόμουν μη μυρίζει to αυγό.

Σπάνια πια βάζω λεμόνι.

Μην ζεστάνετε σε δυνατή φωτιά το φούρνο γιατί όταν τους βάλετε μέσα θα πάρουν καφέ χρώμα από πάνω. Θέλει χαμηλή φωτιά και πολλές ώρες μέσα στο φούρνο, γύρω στους 80 και λιγότερο, για να μην πάρουν καφέ χρώμα. Πρέπει να μείνουν άσπροι ή έστω ανοιχτοί μπεζ. Συνήθως τους φτιάχνω το απόγευμα και τους ξεχνώ μέχρι το βράδυ αργά. Δοκιμάζω και αν είναι έτοιμοι τους βγάζω. Φυσικά μπορώ να φάω καμιά δεκαριά δοκιμάζοντας, για να σιγουρευτώ αν έχουν ψηθεί!

Οι μπεζέδες της φωτό, είναι πιο λευκοί στην πραγματικότητα, αλλά επειδή δεν χρησιμοποίησα φλας, φαίνονται πιο σκούροι. Τώρα βέβαια, έχουν περάσει στην ιστορία αφού έχουν μείνει μόνο 6!

Όσο πιο πολύ μείνουν στο φούρνο, τόσο πιο πολύ θα ξεραθούν, θα στεγνώσουν. Το θέμα είναι να ψηθούν καλά (για λόγους υγείας) και να μη μοιάζουν με ...τσίχλα.... Αν στεγνώσουν καλά, δεn μοιάζουν με τσίχλα.

Αυτό το γλυκό το συνηθίζουν σε μερικές περιοχές σε γάμους λόγω του χρώματος του.

Οσο πιο μικρό και στενό με βάθος είναι το μπωλ που θα τους χτυπήσετε, τόσο το καλύτερο. Στα ευρύχωρα μπωλ τα αυγά δεν παίρνουν τον όγκο που πρέπει. Το μπωλ πρέπει να είναι πεντακάθαρο, στεγνό και χωρίς υπολείμματα κρόκου μέσα. Επίσης ξαναλέω, χαμηλή φωτιά, πολύ χαμηλή, ακόμα και κάτω από 80 και αν χρειάζεται και μισάνοικτη η πόρτα του φούρνου.

Μπορούμε να τους φάμε σκέτους, να ενώσουμε ανά δύο με κρέμα βουτύρου (δεν το έχω κάνει ποτέ), να τους χρησιμοποιήσουμε σε τούρτες παγωτού σαν βάση, σε τούρτες απλές κλπ.

Καλή επιτυχία!

Update
Η Αγγελική Ν, έγραψε μερικά επιπλέον tip για τους μπεζέδες και τη μαρέγκα στα σχόλια. Τα μεταφέρω εδω, έτσι ώστε να είναι χρήσιμα για όλους. Ευχαριστούμε Αγγελική!

Έχω παρατηρήσει ότι τα ασπράδια διαχωρίζονται πιο εύκολα όταν είναι κρύα. Τα σπάω ένα ένα σε πιατάκι και μετά τα βάζω στο μπολ (μη γίνει καμιά στραβή και χαλάσουν όλα τα ασπράδια), τα σπάω αμέσως μόλις τα βγάλω από το ψυγείο. Μετά τα αφήνω να πάρουν την θερμοκρασία του δωματίου μισή ωρίτσα, γιατί στη θερμοκρασία αυτή γίνεται καλύτερη μαρέγκα. Επίσης προσέχω το μπολ ανάμιξης να είναι από γυαλί ή ανοξείδωτο μέταλλο. Τα πλαστικά δεν είναι τόσο καλά για την μαρέγκα. Προσοχή λοιπόν, στην αγορά του μίξερ! Το δικό μου είχε πλαστικό κάδο, με αποτέλεσμα, για χρόνια, οι μαρέγκες μου δεν πετύχαιναν!

Σχετικά με την ζάχαρη... Αν χτυπηθεί σωστά η ζάχαρη, ώστε να διαλυθεί ολοκληρωτικά στα ασπράδια, δεν έχει σημασία τι ζάχαρη χρησιμοποιείς. Αν μείνει αδιάλυτη ζάχαρη, στο ψήσιμο χαλάει ο μπεζές. Γιαυτό, αν δεν έχεις εμπειρία είναι καλύτερα να χρησιμοποιείς άχνη (ή λεπτή ζάχαρη) ώστε να πετυχαίνει καλύτερα η διάλυση. Λέγεται, ότι η μαρέγκα στέκει καλύτερα αν προσθέσει κανείς λίγη κρεμ ταρτάρ (ή σταγόνες λεμόνι όπως λες στα υλικά).

Η ζάχαρη δεν μπορεί να μειωθεί κάτω από ένα όριο. Θέλει νομίζω 1 1/2 ή και 2 κουταλιές της σούπας σε κάθε ασπράδι. Είχα προσπαθήσει να το κάνω πιο λάιτ και βγήκε... μάπα (ξεφούσκωσε στο ψήσιμο τελείως)

Update 13-01-09 για τους λάτρεις των μπεζέδων
Φωτό της φίλης μου Α, από το ταξίδι της στη Γαλλία
(ξέρει την τρέλα που έχω με τους μπεζέδες...)

Μπεζέδες ΙΙ
Για πιο ανάλαφρους μπεζέδες

Κοτόπιτα με ρύζι μπασμάτι

Η φίλη μου η Μ. φτιάχνει πολύ ωραίες πίτες. Πρόσφατα έφτιαξε κοτόπιτα με χειροποίητο φύλλο. Μου έστειλε τη συνταγή και φωτό και σας την παρουσιάζω.

Κοτόπιτα με ρύζι μπασμάτι

Για το φύλλο
1/2 κιλό αλεύρι
περίπου 3/4 της κούπας ζεστό νερό
3 κ. σ. ελαιόλαδο
2 κ. σ. ξύδι
1/2 κ. γ. αλάτι
λίγο νισεστέ

Για τη γέμιση
1 κοτόπουλο σχετικά μεγάλο
2 κρεμμύδια
4-5 γαρίφαλλα
αλάτι ή ένα κύβο λαχανικών ΒΙΟ
πιπέρι
1 φλυτζάνι ρύζι μπασμάτι

Το φύλλο:
Φτιάχνουμε το φύλλο ανακατεύοντας τα υλικά της ζύμης. Ενώνουμε όλα τα υλικά για το φύλλο και ζυμώνουμε για να πάρουμε μια εύπλαστη ζύμη. Τη χωρίζουμε σε 5-6 μπαλάκια, ανάλογα με το ταψί που θα τη βάλουμε. Ανοίγουμε κάθε φύλλο χωριστά, χρησιμοποιώντας νισεστέ. Θα φτιάξουμε 5-6 λεπτά και αέρινα φύλλα (σαν τη φίλη μου) που θα καλύπτουν όλη την επιφάνεια του ταψιού και θα περισσεύουν απ’ έξω. Όταν τα στρώνουμε, ανά ένα-δύο φύλλα λαδώνουμε την επιφάνειά τους.

Η γέμιση:
Βράζουμε 1 κοτόπουλο σχετικά μεγάλο.

Σκεπάζουμε το κοτόπουλο με νερό, ρίχνουμε 5-6 σπόρους πιπέρι και προσθέτουμε 2 κρεμμύδια που τους έχουμε μπήξει από 4-5 γαρίφαλα. Να βράσει καλά το όλον θέμα.

Μόλις κρυώσει, το καθαρίζουμε από κόκκαλα και πέτσες και το κόβουμε κομμάτια. Κρατάμε μερικά μεγάλα κομμάτια.

Σουρώνουμε το ζουμί και πολτοποιούμε τα κρεμμύδια. Τα προσθέτουμε στο ζωμό. Συνεχίζουμε το βράσιμο σε σιγανή φωτιά, ώστε να μην κρυώσει ο ζωμός, προσθέτοντας 1 κύβο ή αλατοπίπερο.

Στρώνουμε τα φύλλα στο ταψί, φροντίζοντας να εξέχουν οι άκρες
Στις άκρες, γύρω-γύρω, βάζουμε τα μεγάλα κομμάτια της κότας, γυρίζουμε τα φύλλα σε κόθρο, κλείνοντας μέσα τα μεγάλα κομμάτια κοτόπουλου, τα αλείφουμε με λάδι και τα βάζουμε στο φούρνο για 1/2 ώρα, στους 180 βαθμούς, μέχρι να πάρει χρώμα και να ψηθεί. Το ψήνουμε μόνο του για να μη λασπώσει μετά που θα ρίξουμε και τα υπόλοιπα υλικά.

Μετά το μισάωρο ρίχνουμε σε όλη την επιφάνεια του ταψιού μέχρι τον κόθρο το ρύζι (1 φλιτζάνι) και τα υπόλοιπα μικρότερα κομμάτια της κότας.
Μετά, ρίχνουμε τον βραστό ζωμό, λίγο-λίγο. Αρχικά βάζουμε τόσο ώστε να καλύψει το ρύζι για να συνεχιστεί το ψήσιμο και κατά τη διάρκεια του ψησίματος προσθέτουμε ζωμό, μέχρι να ψηθεί το ρύζι εντελώς.
Ψήνουμε μέχρι να βράσει το ρύζι και να πιει το ζουμί.
Λάδι δεν προσθέτουμε, παρά μόνο το λίπος κοτόπουλου.

Καλή επιτυχία!

Πατζαρογιαουρτοσαλάτα

Μια δροσερή σαλάτα, γεμάτη βιταμίνες, μέταλλα και αντιοξειδωτικά.

Πατζαρογιαουρτοσαλάτα
Τι χρειαζόμαστε:
1 κονσέρβα παντζάρια τουρσί
1 κιλό γιαούρτι στραγγιστό
1-2 σκελίδες σκόρδο λιωμένες
αλάτι
ξύδι*
καρύδια (προαιρετικά)
1 κ. σ. λάδι (προαιρετικά)

Τι κάνουμε:
Κόβουμε τα παντζάρια σε μεγάλους κύβους (όχι στο μούλτι νιανιά!)
Μέσα σε ένα μεγάλο μπωλ βάζουμε το γιαούρτι.
Προσθέτουμε το παντζάρι και ανακατεύουμε καλά.
Αν θέλουμε σκόρδο, τώρα ήρθε η ώρα να το προσθέσουμε. Αν δε σας αρέσει το σκόρδο, απλά μην το βάλετε.

Βάζουμε λίγο αλάτι (μισό κουτ. γλ.), δοκιμάζουμε και αν χρειάζεται κι άλλο ξαναβάζουμε.
Βάζουμε λίγο ξύδι και δοκιμάζουμε πάλι.
Στη σαλάτα μπορούμε να προσθέσουμε χοντροκομμένα καρύδια και να τη στολίσουμε επίσης από πάνω με αυτά.

Συνοδεύει πολύ ωραία τα ψητά, αλλά τρώγεται και σκέτη ευχάριστα.

Τα παντζάρια είναι πλούσια σε μέταλλα, ιχνοστοιχεία και βιταμίνες. Κάνουν καλό στο αίμα και είναι ασπίδα κατά του καρκίνου. Η προσθήκη ελαιολάδου και καρυδιών, την κάνει ακόμα πιο πλούσια σε αντιοξειδωτικά.


TIPS: έχουμε πολλά tips να πούμε:
Ας κάνουμε τη σαλάτα πιο ελαφριά. Αντικαταστήστε το πλήρες γιαούρτι με στραγγιστό χαμηλών λιπαρών. Η συγκεκριμένη σαλάτα στη φωτό, φτιάχτηκε με 3 κεσεδάκια γιαούρτι στραγγιστό, 2 και 0 % και μισή κονσέρβα παντζάρια.

Αντί για ξύδι, προσθέστε πρώτα 1 κουτ. σούπας ζουμί από τα παντζάρια. Θα πάρει χρώμα και ξυδάτη γεύση. Αν χρειάζεται κι άλλο ξύδι, προσθέστε κανονικό ή κι άλλο από το ζουμί.

Όσο περισσότερο μένει στο ψυγείο η σαλάτα, τόσο πιο ροζ γίνεται και τόσο πιο όμορφα χρωματίζεται το γιαούρτι γύρω από τα παντζάρια. Γι’ αυτό, φτιάξτε τη ώρες πριν τη σερβίρετε.

Για ακόμα πιο έντονο ροζ χρώμα, λιώστε μερικά παντζάρια μέσα στο γιαούρτι.

Αντί για παντζάρια κονσέρβα, μπορούμε να βράσουμε φρέσκα τα οποία θα κάνουμε εμείς τουρσί, ή θα τους προσθέσουμε ξύδι κατά την παρασκευή της σαλάτας. Καλό είναι να μείνουν στο ξύδι λίγο μόνα τους και να γίνει έντονη η ξυδάτη γεύση, αλλιώς θα αραιώσει πολύ το γιαούρτι αν βάλουμε πολύ ξύδι μετά.

Σπανακόρυζο

Οι γιορτές σχεδόν τέλειωσαν. Είμαι σίγουρη ότι φάγατε παραπάνω κρεατάκι και γλυκάκια αυτό τον καιρό, μια και οι μέρες των γιορτών είναι ό,τι πρέπει για κραιπάλες. Καιρός να μαζευτούμε όμως. Και πώς θα μαζευτούμε; Μαγειρεύοντας ένα παραδοσιακό ελαφρύ φαγητό.

Σπανακόρυζο
(για 4 άτομα)

1 κιλό σπανάκι (και παραπάνω αν είστε φαγανούλια)
1 κρεμμύδι ξερό ψιλοκομμένο
1/2 ποτ. κρασιού λάδι
1 κ. σ. πάστα ντομάτας
1 κύβο λαχανικών ΒΙΟ ή αλάτι
1 φλυτζάνι τσαγιού (όχι μεγάλο) ρύζι κίτρινο americano
λεμόνι
Προαιρετικά:
Πολλοί βάζουν επιπλέον κρεμμυδάκια φρέσκα, μαϊντανό ή άνιθο. Μπορείτε να προσθέσετε ό,τι σας αρέσει από αυτά.

Καθαρίζουμε το σπανάκι και το κόβουμε στα δύο ή τρία κομμάτια. Όσο πιο φρέσκο είναι, τόσο λιγότερο θα πετάξουμε.
Το πλένουμε 2-3 φορές ή όσες χρειάζεται μέχρι να μένει καθαρό το νερό.
Βάζουμε το λάδι σε μια κατσαρολα να ζεσταθεί και γυρίζουμε το σπανάκι μέσα να μαραθεί 5-10 λεπτά. Αν δε χωράει στην κατσαρόλα σας, μην ανησυχείτε. Με το που θα αρχίζει να μαραίνεται, μένει το 1/3. Εγώ το έβαζα σταδιακά για να το πάρει όλο.
Ρίχνουμε και το κρεμμύδι και το γυρίζουμε κι αυτό για λίγο.
Προσθέτουμε την πάστα, τον κύβο, προσθέτουμε και νερό να καλύπτει το σπανάκι και αφήνουμε να βράσει 10 λεπτά.
Ρίχνουμε το ρύζι, ανακατεύουμε, προσθέτουμε αν χρειάζεται νερό και αφήνουμε να βράσει κι αυτό 10 λεπτά.
Στη φάση αυτή, εγώ κλείνω το μάτι. Προσθέτω νερό και αφήνω το ρύζι μισοβρασμένο, γιατί έχει την ιδιότητα να φουσκώνει με τα υγρά όσο περνάει η ώρα. Στην ανάγκη, κατεβάζω και από τη φωτιά εντελώς.
Μετά από λίγο, το φαγητό είναι έτοιμο.
Σερβίρουμε με χυμό λεμονιού αν το κάνουμε άσπρο. Εμείς το τρώμε κόκκινο ΜΕ χυμό λεμονιού.

TIPS:
Αν η κουζίνα σας, κρατάει θερμότητα για αρκετή ώρα σαν τη δική μου, καλό είναι να εξοικονομούμε ενέργεια κλείνοντας το φαγητό νωρίτερα.

Το σπανακόρυζο μπορούμε να το φτιάξουμε και άσπρο, χωρίς σάλτσα ντομάτας.

Ο σίδηρος που έχει το σπανάκι και οι φακές, δεν απορροφιέται από τον οργανισμό, αν δεν προσθέσουμε βιταμίνη C. Δηλαδή, βάλτε λεμονάκι.

Σερβιρίστηκε με ζυμωτό προζυμένιο ψωμάκι, φτιαγμένο με σκληρό αλεύρι και λευκό.

Καλή εβδομάδα!