Τα τελευταία φρούτα της άνοιξης και πρώτα του καλοκαιριού, έχουν κάνει την εμφάνισή τους. Τη λατρεύω αυτή την εποχή. γιατί μπορώ να ζω μόνο με φρούτα. Σε αντίθεση με τα φρούτα του χειμώνα που δεν με πολυτρελαίνουν, γι΄αυτά πεθαίνω! Περιμένω πώς και πώς να βγουν τα κεράσια (σήμερα είδα τα πρώτα στο σούπερ μάρκετ), τα οποία μπορώ να τρώω όλη μέρα. Μακάρι να υπήρχαν κεράσια όλες τις εποχές του χρόνου!
Πάνω εκεί λοιπόν που αρχίζουν τα αγαπημένα μου φρούτα (βερύκοκα, μούσμουλα, κεράσια), νά σου και οι μουριές κατάφορτες. Κι αν τύχει και βρεθούν σε σπίτι που δεν ενοχλεί το πέσιμό τους (βάφουν άσχημα) τις αφήνουν στην ησυχία τους χωρίς να τις κλαδεύουν πρόωρα και έτσι βρίσκουμε κι εμείς οι fun μουρίτσες για τις παρασκευές μας.
Η μουριά, είναι ένα δέντρο που μου θυμίζει την παιδική μου ηλικία. Είναι συνδεμένη με αναμνήσεις θερινού σινεμά και ξένοιαστης ηλικίας, με αποτέλεσμα να μου ξυπνάει γλυκιές αναμνήσεις, νοσταλγικές, όταν τη βλέπω φορτωμένη. Όταν καταφέρνω και βρίσκω μούρες (μούρες εμείς τις λέγαμε), τις κάνω λικέρ, γλυκό κουταλιού, τάρτα, ή ό,τι καινούριο μπορώ να φανταστώ!
Φέτος δεν έχω μαζέψει ακόμα η αλήθεια είναι, αλλά πιστεύω ότι θα βρω πάλι. Αν βρείτε μούρες, σας προτείνω να φτιάξετε ένα αρωματικό ξύδι για τις καλοκαιρινές σας σαλάτες!
Αρωματικό ξύδι από μούρα
Υλικά
250 γρ. λευκό ξύδι
80 γρ. μούρα
1 κ. γ. ζάχαρη
Εκτέλεση
Μέσα σε γυάλινο βάζο, βάζουμε όλα τα υλικά.
Αφήνουμε το βάζο να σταθεί για 1 εβδομάδα.
Σουρώνουμε σε μπουκάλια.
Τα μούρα που έμειναν, μπορούμε να τα προσθέσουμε σε κάποιο γλυκόξινο φαγητό που θα κάνουμε.
Εναλλακτικά, μπορείτε να ... κεράσετε τις ξυδιασμένες μουρίτσες σε όποιον έχει νευράκια ;-)
Καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά που δίνουν πανελλήνιες από αύριο!

Πάνω εκεί λοιπόν που αρχίζουν τα αγαπημένα μου φρούτα (βερύκοκα, μούσμουλα, κεράσια), νά σου και οι μουριές κατάφορτες. Κι αν τύχει και βρεθούν σε σπίτι που δεν ενοχλεί το πέσιμό τους (βάφουν άσχημα) τις αφήνουν στην ησυχία τους χωρίς να τις κλαδεύουν πρόωρα και έτσι βρίσκουμε κι εμείς οι fun μουρίτσες για τις παρασκευές μας.
Η μουριά, είναι ένα δέντρο που μου θυμίζει την παιδική μου ηλικία. Είναι συνδεμένη με αναμνήσεις θερινού σινεμά και ξένοιαστης ηλικίας, με αποτέλεσμα να μου ξυπνάει γλυκιές αναμνήσεις, νοσταλγικές, όταν τη βλέπω φορτωμένη. Όταν καταφέρνω και βρίσκω μούρες (μούρες εμείς τις λέγαμε), τις κάνω λικέρ, γλυκό κουταλιού, τάρτα, ή ό,τι καινούριο μπορώ να φανταστώ!
Φέτος δεν έχω μαζέψει ακόμα η αλήθεια είναι, αλλά πιστεύω ότι θα βρω πάλι. Αν βρείτε μούρες, σας προτείνω να φτιάξετε ένα αρωματικό ξύδι για τις καλοκαιρινές σας σαλάτες!

Αρωματικό ξύδι από μούρα
Υλικά
250 γρ. λευκό ξύδι
80 γρ. μούρα
1 κ. γ. ζάχαρη
Εκτέλεση
Μέσα σε γυάλινο βάζο, βάζουμε όλα τα υλικά.
Αφήνουμε το βάζο να σταθεί για 1 εβδομάδα.
Σουρώνουμε σε μπουκάλια.

Τα μούρα που έμειναν, μπορούμε να τα προσθέσουμε σε κάποιο γλυκόξινο φαγητό που θα κάνουμε.
Εναλλακτικά, μπορείτε να ... κεράσετε τις ξυδιασμένες μουρίτσες σε όποιον έχει νευράκια ;-)
Καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά που δίνουν πανελλήνιες από αύριο!













