Ζυμαρόπιτα (μπαμπανάτσα)

Ζυμαρόπιτα ή μπαμπανάτσα την είχα ακούσει στο παλιό hungry. Μια φίλη την είχε δώσει τότε στο chat room και από τότε την φτιάχνω συχνά. Είναι μια πίτα εύκολη, γρήγορη και οικονομική, μια εύκολη λύση για βραδυνό, ή για συνοδευτικό με το μεσημεριανό μας. Αρέσει στα παιδιά, αλλά και στους μεγάλους! Δοκιμάστε τη!

 Μπορείτε να πασπαλίσετε την πίτα με τριμμένο τυρί. Μπορείτε να την ενισχύσετε με ό,τι θέλετε. Με λίγο λουκάνικο, ή γαλοπούλα, ή ό,τι σας αρέσει. Είναι ευέλικτη!

Ζυμαρόπιτα
Υλικά
3 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 φακελάκι μαγιά
1 μεγάλο κομμάτι τυρί φέτα
λίγο αλάτι
1 αυγό
1,5 κούπα χλιαρό νερό (ίσως και λίγο παραπάνω)
λίγο βούτυρο ή μαργαρίνη για το ταψί
λίγο λάδι

Εκτέλεση 
Ανακατεύουμε το αλεύρι με την μαγιά και το αλάτι.
Προσθέτετουμε σιγά σιγά το νερό, ανακατεύοντας για να μην σβολιάσει.
Χτυπάμε σε ένα πιάτο το αυγό και το ρίχνουμε μέσα στο υπόλοιπο υλικό. Σκοπός είναι να γίνει σαν χυλός και όχι σαν ζυμάρι.
Αφήνουμε το χυλό να ξεκουραστεί σκεπασμένο κάπου ζεστά, για 20 λεπτά.
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180-190 βαθμούς.
Βουτυρώνουμε το ταψί (όχι με λάδι αλλά με βούτυτρο ή μαργαρίνη).
Θρυμματίζουμε τη φέτα, την ρίχνουμε στον χυλό και ανακατεύουμε ελαφρώς για να μην ξεφουσκώσει.
Το βάζουμε στο ταψί, ρίχνουμε λίγο λάδι από πάνω, και ψήνουμε για 30-40 λεπτά μέχρι να πάρει χρώμα.

Καλή εβδομάδα!

Γλυκό κουταλιού ακτινίδιο

Έχετε δοκιμάσει γλυκό κουταλιού ακτινίδιο; Αν όχι, σκεφτείτε το. Αν σας αρέσουν τα γλυκά κουταλιού, θα το αγαπήσετε ΚΑΙ αυτό!

Καλό Σαββατοκύριακο! Εμένα με περιμένει μια τσάντα κυδώνια ;-)

Γλυκό κουταλιού ακτινίδιο
Υλικά
800 γρ. ακτινίδια (ζυγισμένα αφού καθαριστούν)
800 γρ. ζάχαρη λευκή
1 και ¾ κούπας νερό

Εκτέλεση
Τα ακτινίδια που θα διαλέξουμε θα πρέπει να είναι γινομένα και γερά, αλλά όχι ιδιαίτερα ώριμα. Τα ώριμα είναι ιδανικά για μαρμελάδα.
Πλένουμε και καθαρίζουμε τα ακτινίδια.
Τα κόβουμε σε φέτες μισού εκατοστού.
Βάζουμε σε κατσαρόλα το νερό με τη ζάχαρη να βράσουν για 5 λεπτά. Χρονομετράμε αφού πάρει βράση.
Ρίχνουμε τα ακτινίδια. Βράζουμε κι αυτά για 10 λεπτά.
Ξαφρίζουμε και δεν απομακρυνόμαστε γιατί φουσκώνει.
Αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε το γλυκό να σταθεί, μέχρι την επόμενη μέρα.
Την επόμενη μέρα, ξαναβράζουμε το γλυκό για 10 λεπτά.
Φυλάμε σε καθαρά βάζα.

Tip: Σε όλες τις συνταγές για γλυκά κουταλιού, μπορούμε να σβήσουμε το μάτι της κουζίνας νωρίτερα και να βράσουμε τα τελευταία 5 λεπτά, χρησιμοποιώντας την ενέργεια της σβησμένης κουζίνας. Έτσι, εξοικονομούμε ενέργεια.

Καλό σκ!

DIY: Πώς να μεταμορφώσετε εύκολα, γρήγορα και οικονομικά την παλιά σας κρεβατοκάμαρα!

Μεταξύ των μαγειρικών πρότζεκτ, μπήκε και μια αλλαγή δωματίου. Η σκέψη για την αλλαγή είχε μπει από καιρό, αλλά περίμενα τις εξελίξεις για να δω πώς θα γίνει και πότε. Πριν γίνει η αλλαγή που πραγματοποίησα, έκανα μια έρευνα αγοράς. Ήθελα να αλλάξω μια παμπάλαια κρεβατοκάμαρα, με κάτι νέο και μοντέρνο. Το στρώμα δεν ήταν κακό, ούτε παλιό. Τα έπιπλα ήταν το πρόβλημα που κόντευαν να εξηνταρήσουν.

Αρχικά έριξα μια ματιά σε μεγάλα πολυκαταστήματα on line, για να δω τι τιμές παίζουν σε κρεβατοκάμαρες. Οι τιμές για το ίδιο το κρεβάτι δεν ήταν απαγορευτικές. Μπορούσα να βρω ένα ωραίο σκελετό κρεβατιού με 100-150 ευρώ. Το πρόβλημα ήταν το στρώμα, το οποίο ξεκινούσε από 300 ευρώ και πάνω αν έπρεπε να πάρω κάτι καλό. Πράγμα που σημαίνει ότι θα έφτανα τα 500 ευρώ, ποσό απαγορευτικό για την εποχή, αλλά και για την περίσταση, για ένα σπίτι και δωμάτιο στο οποίο θα κοιμόμουνα ελάχιστες φορές το χρόνο. Το δωμάτιο όμως, ΕΠΡΕΠΕ να αλλάξει...

Πέρασα στην επόμενη λύση. Να το βάψω. Πόσο χάλια θα μπορούσα να το κάνω; Πιο χάλια από όσο ήταν, αποκλείεται. Έκοβα κι έραβα στο μυαλό μου. Είχα ήδη ένα σχέδιο. Θα έβγαζα τα διακοσμητικά πηχάκια, θα το έβαφα με ένα χρώμα που να μου άρεσε και στην ανάγκη θα έβγαζα το παλιό έπιπλο με τον καθρέφτη.

Ρωτάω 2 φίλους με εμπειρία για το βάψιμο και με καθοδήγησαν για το τι θα χρειαστώ. Χρώμα ακρυλικό, αραίωση με λίγο νερό, ρολάκι, πινέλο για τα δύσκολα σημεία, σκαφάκι για το χρώμα γυαλόχαρτο σαν σφουγγαράκι για να μη χαλάσουμε και τα χεράκια μας από το τρίψιμο και γάντια για τον ίδιο λόγο.

Όλα τα βαφτικά, μου πήγαν 15 ευρώ. Το τρίψιμο έγινε πολύ εύκολα. Το λούστρο ήταν παλιό και δεν χρειαζόταν (κατά την κρίση μου-σάμπως είχα ξανατρίψει έπιπλο;) να ξεβάψει όλο. Απλά να μην είναι λείο, για να πιάσει το επόμενο χρώμα. Αφού έτριψα όλα τα έπιπλα που δεν μου πήρε και τις ώρες, μετά σκούπισα με ένα πινέλο και με ένα υγρό πανάκι όλες τις επιφάνειες (ευτυχώς που πέρασε εκείνη τη στιγμή ο έμπειρος αδερφός και μου είπε ότι δεν αρκεί να σκουπιστεί μόνο με το πινέλο). Στη συνέχεια, πέρασα 2 χέρια με ένα λιλά χρώμα. Στις φωτό βλέπετε να φαίνεται διαφορετικό, λόγω διαφορετικής ώρας και ρυθμίσεων της μηχανής που τις τράβηξα. Αριστερά, βλέπετε τα έπιπλα αφού έχουν τριφτεί. Το τελικό χρώμα είναι αυτό:

Έβγαλα τα πηχάκια από τα κομοδίνα και από το κεφαλάρι του κρεβατιού. Τα κομοδίνα είχαν τζαμάκι και κάτω από το τζαμάκι έβαλα τα διακοσμητικά που πήρα.

Αφού στο τέλος είχα το αποτέλεσμα που ήθελα και στο δωμάτιο υπήρχε κανονική μεταμόρφωση, επειδή ο χώρος δεν είναι πολύ μεγάλος και μου φαίνονταν πολύ λιλά τα πάντα, σκέφτηκα πώς θα σπάσω λίγο τη μονοτονία.

Τη λύση την είχα ήδη σκεφτεί. Θα αγόραζα αυτοκόλλητα ή κάτι τέτοιο και θα έβαζα κάτι επάνω σχετικό με λουλούδια ή πλανήτες.

Το μεγάλο παιχνιδοκατάστημα είχε τις λύσεις. Αυτοκόλλητα τόσο μεγάλα και έτσι όπως τα ήθελα δεν έβρισκα, οπότε άρχισα να ψάχνω σε άσχετα τμήματα του καταστήματος. Έψαξα σε φακέλους σχολικούς, αυτοκόλλητα, μέχρι που το μάτι μου έπεσε στις χαρτοσακούλες για δώρα. Εκεί βρήκα αυτό που ήθελα. Με 3 ευρώ ακόμα, πήρα 2 σακούλες και ένα μαύρο μανό, για να φτιάξω τα λουλουδάκια, τη μέλισσα και την πορεία της.

Φτηνές λύσεις υπάρχουν όπως βλέπετε και αν τα βαρεθώ, δεν θα διστάσω ούτε θα λυπηθώ να την ξαναλλάξω.

Το έπιπλο με τον καθρέφτη δεν μετακινήθηκε, γιατί ο καθρέφτης είναι χρήσιμος και γιατί όλα ήταν τόσο όμορφα πια, που δεν χρειαζόταν! Το μόνο που μένει να αλλάξω κάποια στιγμή, είναι τα πομολάκια!

Να σας πω δε, ότι με το ακρυλικό χρώμα, μπορούσαμε να κοιμηθούμε το ίδιο κιόλας βράδυ!

υγ. Καλύτερη γυμναστική από το τρίψιμο/βάψιμο, δεν υπάρχει! ;-)

Γλυκιά πίτσα με σοκολάτα, μπανάνα και φουντούκια

Τρέξανε σαλάκια με τον τίτλο; Τα δικά μου να δείτε! χαχα!

Με πιάνει απ΄τα μούτρα ένας φίλος μου και μου λέει: Τι μ@λ...ες είναι αυτές που ανεβάζεις (τα βρωμοσαλίγκαρα εννοούσε). Άστα αυτά και φτιάξε τίποτα από αυτά τα γ@μ@τα που ξέρεις και φτιάχνεις (έτσι είπε, δεν πταίω).
Excuse me, του λέω, διάβασες το ποστ;
Δεν διαβάζω τίποτα! μου λέει...Ανένδοτος!
Βρε, του λέω, είναι δυνατόν να έφτιαξα ΕΓΩ σαλιγκάρια; ΕΓΩ; Και άντε να τα έφτιαξα. Είναι δυνατόν να τα έφαγα;;;
Χαμογέλασε...
Εμένα θίχτηκε η μαγειρική μου τιμή όμως! Και είχα σκοπό να την ξεπλύνω με ψαρονέφρι με μέλι και κάσιους που θα ανέβαζα σήμερα. Τα πράγματα ήρθαν αλλιώς όμως. (Αστειεύομαι. Την πίτσα την έφτιαξα από απλές συγκυρίες)!

Η κόρη είναι εδώ και Πέμπτη ανακοινώνει και ο υιός ότι θα έρθει στο νησί (φοιτητές σου λέει μετά...). Τι να φτιάξω να το ευχαριστηθούν και οι δύο;

Ιδέα!

Την 2η μέρα που ήμασταν στην Πάτρα, μου λέει ο αδερφός μου, είσαστε για μπύρες; Άκου λέει! Φυσικά και είμαστε! Και πάμε σε μια γνωστή μπυραρία στα Ψηλαλώνια (ΜΕΤΑ μου είπε ο ανιψιός μου ότι εκεί είχαν βάλει βόμβα πέρυσι. Αγόρι μου...αυτά τα λένε ΠΡΙΝ πάμε..Όχι μετά!)
Αφού έχουμε πιει τις μπυρίτσες μας και έχουμε φάει τα μεζεδάκια μας, περνάει πίσω μου η σερβιτόρα και μου λέει η νύφη μου:
Το μύρισες αυτό που πέρασε; Το είδες;
Όχι λέω...τι ήταν;
Πρέπει να ήταν πίτσα με σοκολάτα;
Γλουπ! Τι; Πίτσα με σοκολάτα; Τι 'πες τώρα;
Σατανικό! σκέφτηκα μέσα μου!

Έρχεται η κοπέλα να αλλάξει τα τασάκια και τη ρωτάει η νύφη μου:
Τι ήταν αυτό που πήγατε εκεί;
Πίτσα γλυκιά λέει.
Α λέω εγώ..είναι αυτό που κερνάτε τον κόσμο αφού έχει φάει;
Βάζει τα γέλια...όχι λέει, δεν το κερνάμε.
Να το παραγγείλουμε; λέει η νύφη μου...
ΟΧΙ, απαντώ η Άνγκελα. Η σοκολατένια πίτσα μας έλειπε τώρα!

Έλα που η ιδέα μου μπήκε να την υλοποιήσω....

Είχα αγοράσει ένα αλεύρι ειδικό για πίτσες. Το είδα στο σμ να κυκλοφορεί τελευταία, το πήρα πως θα φτιάξω καμιά πίτσα για τα παιδιά, στο μεταξύ φύγανε και είχε ξεμείνει. Ευκαιρία να φτιάξω τη γλυκιά πίτσα σκέφτηκα, να δούμε τι λέει και σαν αλεύρι.

Η πίτσα είναι ευέλικτη. Φρούτα, εκτός από μπανάνα, μπορείτε να βάλετε άλλα λεπτοκομμένα. Δεν παραψήνονται, οπότε έχετέ το στα υπόψη. Για φρούτα που θέλετε να είναι καλοψημένα, μπορείτε να τα περάσετε ίσως λίγο από το τηγάνι πριν τα βάλετε.
Η ζύμη της πίτσα ψήνεται ξεχωριστά, γιατί όπως καταλαβαίνετε, αν ψηθεί με όλα τα συμπαρομαρτούντα για 20 λεπτά, θα γίνουν καρβουνοσοκολατένια...Τα φρουτάκια πάντως θα ψηθούν! Χαχα!
Αντί για σάλτσα σοκολάτας στη βάση, μπορείτε να βάλετε λίγο φυστικοβούτυρο. Επίσης μπορείτε να προσθέσετε σμάρτις, χρωματιστή τρούφα, άλλα ξηροκάρπια και ό,τι επιθυμείτε!
Το ειδικό αλεύρι, έδωσε ένα κριτσινιστό αποτέλεσμα στις άκρες. Το ίδιο θεωρώ θα κάνει και ένα σκληρό αλεύρι αφού θα μπει η πίτσα για λίγο και στο γκριλ. 

Γλυκιά πίτσα με σοκολάτα, μπανάνα και φουντούκια
Υλικά για 8 κομμάτια
250 γρ. αλεύρι για πίτσα (ή σκληρό ή στην ανάγκη για όλες τις χρήσεις)
1 κ. γ. μαγιά ξηρή
1 κ. γ. ζάχαρη
1/4 κ. γ. αλάτι (ομολογώ ότι ξέχασα να το βάλω...)
1 κ. σ. φυτικό λάδι
125 ml νερό (περίπου) χλιαρό
 για τη γέμιση
2 κ. σ. σάλτσα σοκολάτα ή αραιή πραλίνα φουντουκιού
80 γρ. σοκολάτα γάλακτος σε σταγόνες, ή σοκολάτα γάλακτος τριμμένη
30 γρ. φουντούκια ψημένα και χοντροκομμένα (υπάρχουν έτοιμα ψημένα)
1 μέτρια μπανάνα, κομμένη σε λεπτές φέτες

Εκτέλεση Ι
Σε ένα μπωλάκι, βάζουμε το αλεύρι, ζάχαρη, αλάτι, μαγιά και ανακατεύουμε.
Κάνουμε λακκουβίτσα και βάζουμε το λάδι και το νερό, όχι όλο μονομιάς, για να δούμε πόσο θα πάρει.
Ανακατεύουμε με πηρούνι και στη συνέχεια με το χέρι.
Προσθέτουμε όσο νερό χρειάζεται, ώστε να έχουμε μια ζύμη που έχει πάρει όλο το αλεύρι και δεν κολλάει στα χέρια.
Μια ζύμη που κολλάει, θέλει λίγο αλευράκι. Μια ζύμη που δεν έχει πάρει όλο το αλεύρι, θέλει λίγο νερό ακόμα.
Αφήνουμε τη ζύμη 15-20 λεπτά να ηρεμήσει.

Προθερμαίνουμε το φούρνο μας στους 180 βαθμούς. Ο φούρνος μου έχει ειδική ένδειξη για πίτσα (μεγαλεία μιλάμε...), αλλά δεν είναι απαραίτητο. Βάλτε το φούρνο σας σε αέρα ή χωρίς, στους 180-190 βαθμούς και θα είναι οκ!
Λαδώνουμε ένα ταψάκι πίτσας (εγώ χρησιμοποίησα κεραμική ταρτιέρα).
Απλώνουμε τη ζύμη (ήταν τόσο καλή που απλώθηκε με τα χέρια) και κάνουμε λακκουβίτσες με τα δάχτυλά μας.

Ψήνουμε μόνο τη ζύμη στους 180 βαθμούς με αέρα για 20 λεπτά ή μέχρι να πάρει χρώμα ελαφρώς.
Βγάζουμε το ταψί και έτσι όπως είναι απλώνουμε τη σάλτσα σοκολάτας ή πραλίνα σε όλη την επιφάνεια, σε ένα λεπτό στρώμα.
Βάζουμε τις φέτες μπανάνας.
Ρίχνουμε από πάνω τις σταγόνες σοκολάτας και ενδιάμεσα από τις μπανάνες τα φουντούκια.

Ξαναβάζουμε το ταψί στο φούρνο για 5-10 λεπτά στο γκριλ στους 190 βαθμούς. Προσοχή, γιατί εύκολα μπορεί να καεί η σοκολάτα!

Εκτέλεση ΙΙ
Τσακίζουμε ξεδιάντροπα :-) Προσοχή μην καείτε!

 Η γάτα έμεινε με την απογοήτευση ;-)

Καλή εβδομάδα!

Σαλιγκάρια γιαχνί

Ναι ναι...Καλά βλέπετε. Μετά από αυτό το ποστ και άλλο ένα που είχα βάλει για τραχανά, μπορώ να πω ότι έχω κλείσει ως μπλόγκερ. Μετά από αυτά τα δύο, είναι σαν να έχω βάλει τα πάντα. Χαχα!

Κανονικά, στην περιγραφή που θα ακολουθήσει, μετά από κάθε "σαλιγκάρια" θα έπρεπε να ακολουθεί ένα μπλιαχ, αλλά επειδή σέβομαι ότι πολλοί από σας τα λατρεύουν, θα αρκεστώ σε ελάχιστα μπλιαχ! Εγώ πάλι, τα λατρεύω σαν pet, σαν οικόσιτα βρε παιδί μου. Και με όλο το σεβασμό κυρίες μου και κύριοι εσείς που τα μαγειρεύετε, αυτό δεν είναι μαγείρεμα που τους κάνετε. Είναι κανονικό βασανιστήριο από την αρχή μέχρι  το τέλος! Θα μου πεις, όταν βασανίζεις το αστακουδάκι για να το φας δεν σε χαλάει; Μόνο τα σαλιγκαράκια σε χαλάνε; Η αλήθεια είναι ότι αν χρειαζόταν να βασανίσω εγώ τον αστακό, μάλλον δεν θα το έκανα...Γενικά το να βουτήξω σε καυτό νερό ζωντανά πλασματάκια για να τα θανατώσω, δεν μου πάει και πολύ, παρόλο που το έχω κάνει με χάβαρα...

Τέλος πάντων...
Σαν μπλογκ που σέβεται τον εαυτό του και τους αναγνώστες του, αφού βρέθηκε η ευκαιρία, είπα να την αδράξω και να παρουσιάσω αυτή τη συνταγή, παρόλο που εγώ έκανα ΜΟΝΟ τη φωτογράφηση και αυτή πάλι καλά που την έκανα...

Και φυσικά υπάρχει ιστορία στο background.

Είμαι λοιπόν στην Πάτρα και αφού επιτέλους έχουν τελειώσει τα βαψίματα, μπόρεσα κι εγώ να κατεβώ μια μέρα στο κέντρο για κάτι δουλειές. Καθώς γύριζα και περπατούσα πάνω σε έναν πεζόδρομο (παρένθεση: η Πάτρα έχει γεμίσει με πεζόδρομους. Τ' ακούτε ζακυνθινοί;;; Κάθε τρεις και λίγο και ένας καινούριος! Όλη η ζωή είναι στους πεζόδρομους!!!). Καθώς λοιπόν περπατούσα σε έναν πεζόδρομο, περνάω δίπλα από ένα παντοπωλείο. Τώρα έχουν γίνει μόδα τα παντοπωλεία. Βέεεεεεαβαια...Παλιά τα παντοπωλεία έκλειναν το ένα πίσω από το άλλο εξαιτίας των σούπερ μάρκετ. Τώρα, ανοίγουν το ένα μετά το άλλο, με γκουρμέ προϊόντα, και με όχι και τόσο φτηνές τιμές απαραίτητα.

Έξω από το παντοπωλείο, μέσα σε ένα καλάθι, έχει διχτάκια με σαλιγκάρια (ακίνητα, με κλειστή μεμβράνη). Κοντοστέκομαι και τα χαζεύω λίγο. Η τιμή τους είναι 8-9 ευρώ το κιλό. Όχι και λίγα. Κάθομαι και σκέφτομαι μόνη μου, Πώς κέρατο διατηρούνται ετούτα εδώ έτσι; Και αν τα πάρει κανείς, πώς τα συντηρεί μέχρι να τα φτιάξει.

Όταν είχα πάει στη Θεσσαλονίκη το Μάρτιο, είχα μπει στον πειρασμό να πάρω πεσκέσι της πεθεράς μου. Εγώ δεν τα τρώω, αλλά η πεθερά με το γιόκα της κάνουν τους μουρλούς έτσι και τα βρουν. Η πεθερά είναι γέννημα θρέμα του Πειραιά, και είχανε μάθει να τρώνε τα σαλιγκάρια εκεί λόγω της αγοράς του Ρέντη που ήταν κοντά.
Τότε στη Σαλόνικα δεν τα κατάφερα να της πάρω και τώρα να τα σαλιγκαράκια πάλι μπροστά μου. Αποφασίζω να ρωτήσω:

-Δεν μου λέτε παρακαλώ...Αυτά εδώ αν τα πάρει κάποιος, πόσο καιρό διατηρούνται;
-Αυτά, έτσι όπως είναι τώρα, είναι "κοιμισμένα". Μπορείτε και 2 και 3 μήνες να τα κρατήσετε έτσι όσο είναι στεγνά. Αν αποφασίσετε να τα μαγειρέψετε, ξυπνάνε αν τα βρέξετε, αν τους βάλετε νερό. Επίσης θέλουν να ξύσετε λίγο την μεμβράνη τους που έχει σκληρύνει για να μπορούν να βγουν...

Οκ, σκέφτομαι μέσα μου. Θα τα πάρω και θα τα πασάρω στην πεθερά πριν ξυπνήσουν! Ούτε να τα βλέπω να βολτάρουν ούτε τίποτα,

Αγοράζω ένα διχτάκι, και αρχίζω τα αστεία με τους υπαλλήλους ότι εγώ μόνο τη μεταφορά θα κάνω. Ούτε που πρόκειται να τα δοκιμάσω. Κάνουμε πλάκα με την κυρία του μαγαζιού ότι ούτε αυτή θέλει να τα τρώει, ο κύριος του μαγαζιού μας λέει ότι δεν ξέρουμε τι χάνουμε κλπ κλπ, και πέφτει αρκετό γέλιο. Φεύγω κουνάμενη συνάμενη με τα σαλιγκάρια ανά χείρας....
Μπαίνω στο αμάξι, κουνάω επιδεικτικά τη σακούλα στον άντρα μου λέγοντας: μάντεψε τι πήρα! Του τα δείχνω και δεν με πίστευε!

Φυλάω τα σαλιγκάρια όπως είναι στο διχτάκι και τη σακούλα 1-2 μέρες μέχρι να φύγουμε και είμαι ήσυχη ότι δεν πρόκειται να πάνε πουθενά!

Γυρίζουμε στο νησί και βγάζουμε τα πράγματα από το αυτοκίνητο. Παίρνω τη σακούλα με τα σαλιγκάρια και με το που την κοιτάζω, αρχίζει η ανησυχία. Ουπς! Τι είναι αυτό;
Το κλείσιμο στη σακούλα και η ζέστη του ταξιδιού, έχουν προκαλέσει υγρασία μέσα στη σακούλα, με αποτέλεσμα τα σαλιγκάρια να ξυπνήσουν! Βλέπω υγρά σώματα να ακουμπάνε στη σακούλα και αρχίζω να ψιλοαηδιάζω σκεπτόμενη τι θα πάθουν....
Ω ρε μάνα μου...Τώρα τι κάνουμε;

Είναι ακόμα απόγευμα και ξεπακετάρω τα πράγματα, οπότε σκέφτομαι ότι είμαι αρκετά κουρασμένη για να κατεβώ εκείνη την ώρα στην πεθερά. Σκέφτομαι να το αφήσω για αύριο. Οκ. Να το αφήσω για αύριο. Και αν χαλάσουν; Σάμπως ξέρω από δαύτα; Η κυρία είπε ότι άμα βραχούν, θα πρέπει να μαγειρευτούν! Ω ρε γ@μώ το...Τι να κάνω; Να τα βάλω στο ψυγείο. Λίγο Σιβηρία θα τους φανεί, αλλά δεν θα χαλάσουν φαντάζομαι! Οκ. Καλή ιδέα. Θα τα βάλω στο ψυγείο.

Τα βάζω στο ψυγείο. Μετά από λίγα λεπτά, κάτι χρειάζομαι από το ψυγείο και ανοίγω την πόρτα.
'Ωπα! Τι θόρυβος είναι αυτός; Ένας ελαφρύ "κροτάλισμα" ερχόταν από το ψυγείο.
Τι είναι αυτό τώρα; αναρωτιέμαι και στήνω αυτί πιο κοντά στον θόρυβο.
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΡΟΤΑΛΙΣΜΑ! Και από τι μπορεί να προέρχεται το κροτάλισμα μέσα στο ψυγείο; Από τα στριμωγμένα σαλιγκάρια μέσα στο διχτάκι που έχουν ξυπνήσει και προσπαθούν να κινηθούν! Τα καβούκια τους χτυπάνε μεταξύ τους και κροταλίζουν!
Οκ. Ως εδώ ήτανε. Φιλοξενία τέλος. Φεύγουν ΤΩΡΑ για την πεθερά μου!

Ντύνομαι βιαστικά, βουτάω τη σακούλα και φεύγω με το αμάξι. Πού να τα βάλω; Στο πορτ μπαγκάζ; Ε, ντάξει τώρα...Ας μη γίνομαι υπερβολική...Στο πίσω κάθισμα είναι καλά. Πάντως δίπλα μου να ακούω το κροτάλισμα ΔΕΝ τα βάζω! Άντε μπράβο να φύγουν από δω μέσα!

Μπαίνω στο σπίτι της πεθεράς. Φιλοξενεί και την αδερφή της (άλλη παλαβιάρα με τα σαλιγκάρια). Σου έφερα ένα δώρο της λέω, ενώ κουνάω τη σακούλα πέρα δώθε. Και επειδή αυτά έχουνε ξυπνήσει, πάρτα, κάνε τα ό,τι θέλεις, αρκεί να φύγουν από μένα και να μου πεις πώς τα έφτιαξες για να τα βάλω στο μπλογκ!
Αρχίζουν οι αδερφές να λένε πώς θα τα καθαρίσουν, μαγειρέψουν κλπ. Ώπα λεω, το χοντραίνετε! Δεν είναι ανάγκη να μπαίνουμε σε λεπτομέρειες, οκ; Όταν τα φτιάξεις, φώναξέ με να τα φωτογραφήσω και να μου πεις τη συνταγή...
Της παρατάω τα σαλιγκάρια και φεύγω.

Μιάμιση μέρα μετά ανακοινώνει ότι το φαγητό είναι έτοιμο (μπλιαχ. Οκ, είναι το πρώτο που κάνω). Αναρωτιέμαι αν θα με ενοχλήσει να τα φωτογραφίσω από πολύ κοντά...Προσπάθησα να εστιάσω στο αποτέλεσμα και να μην κοιτάζω ένα ένα...Τα φωτογραφίζω, μου σηκώνουνε πλακίτσα για να κάτσω να φάω, τις αγριοκοιτάζω και φεύγω :-p
Δύο μέρες μετά, πάω για τη συνταγή...

Σαλιγκάρια γιαχνί
Υλικά
1 με 1.200 γρ. σαλιγκάρια κρητικά (με κλειστή μεμβράνη-έτσι ήταν, έτσι γράφω)
3-4 ώριμες  ντομάτες
1 μεγάλο κρεμμύδι τριμμένο στον τρίφτη
2 μεγάλα κρεμμύδια ψιλοκομμένα
αλάτι
πιπέρι
ελαιόλαδο

Εκτέλεση (κανονική όμως ε;...)
Πλένουμε τα σαλιγκάρια πάρα πολύ καλά. 
Βάζουμε τα σαλιγκάρια σε κατσαρόλα με νερό να τα σκεπάζει. Κλείνουμε την κατσαρόλα και βάζουμε ένα βάρος στο καπάκι αν δεν θέλουμε να τα βρούμε την επόμενη μέρα να βολτάρουν μέχρι το ταβάνι.
Την επόμενη μέρα τα ξαναπλένουμε, τα βάζουμε σε τρυπητό να σουρώσουν πάλι σκεπασμένα για να μην το...σκάσουν...
Βάζουμε σε κατσαρόλα να βράσει (εδώ αρχίζουν τα πραγματικά βασανιστήρια....)
Μόλις βράσει. τα ρίχνουμε μέσα (τα έρμα) και τα αφήνουμε να πάρουν μερικές βράσεις.
Τα ρίχνουμε στο τρυπητό πάλι και τα αφήνουμε να σουρώσουν. ΤΩΡΑ να είστε σίγουροι ότι δεν πάνε πουθενά :-(
Καθαρίζουμε με μαχαίρι λίγο την πίσω πλευρά του κοχλία (πώς με βρίσκετε;)
Excuse me, λέω στην πεθερά...Κόβεται τόσο εύκολα το καβούκι με μαχαίρι;;;
Ναι μου λένε και οι δύο. Αν είναι μικρά ναι. Αν είναι μεγάλα, πιο δύσκολα.
Χωρίς να χρειάζεται να το σπάσεις ή κάτι τέτοιο;
Χωρίς, λένε...
Ό,τι πείτε, λέω εγώ η έρμη...
Κάνουμε λοιπόν μια τρύπα από πίσω και τα αφήνουμε στην άκρη.

Φτιάχνουμε σάλτσα ως εξής:
Σωτάρουμε σε ελαιόλαδο τα κρεμμύδια (και τα τριμμένα και τα ψιλοκομμένα).
Ρίχνουμε και τις ντομάτες τριμμένες και αφήνουμε να βράσει η σάλτσα 20-30 λεπτά, ενώ προσθέτουμε νερό όταν χρειάζεται, καθώς και αλατοπίπερο.
Μετά, ρίχνουμε και τα σαλιγκάρια και αφήνουμε να βράσουν καλά μέσα στη σάλτσα για μία ώρα περίπου (δοκιμάζουμε λέει-μπλιαχ), ενώ ρίχνουμε λίγο νεράκι αν και όταν χρειάζεται.

Συνεχίζουμε το βασανιστήριο τρώγοντας τα ΕΝ ΑΠΟΥΣΙΑ της Κικής.
Φεύγουμε ενώ τρώνε οι άλλοι, απειλώντας ότι θα κάνει να μας φιλήσει ο σύζυξ τρεις μέρες αφού θα τα φάει :-)

update: αν κάποιο σαλιγκαράκι με το μαρτύριο του νερού  δεν προσπαθήσει να λακίξει, αν μείνει ακίνητο, ακούνητο, αγέλαστο μέσα στο καβούκι του ΠΡΟΣΠΟΙΟΥΜΕΝΟ τον ψόφιο κοριό για να γλυτώσει τα μαρτύρια, πιστέψτε το. Είναι όντως ψόφιος κοριός. Πετάξτε το!

Άντε βρε...Με τις υγείες σας...ΜΠΛΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧ!