Monday, August 20, 2012

"Τσιζκέικ" γιαουρτιού χωρίς τυρί

Κάθε χρόνο της Παναγίας θεωρώ ότι έχω φτιάξει αρκετό φαγητό για το μεσημεριανό και γλυκά για όσους περάσουν το βράδυ από το σπίτι μας. Και κάθε χρόνο της Παναγίας το μεσημέρι, με πιάνει πανικός, ότι τα γλυκά μου δεν θα φτάσουν το βράδυ! Όχι γιατί δεν είναι αρκετά, αλλά γιατί οι φίλοι μας, επειδή ξέρουν ότι ασχολούμαι με το ... άθλημα, θέλουν να τα δοκιμάσουν όλα!


Οπότε, κάθε χρόνο το μεσημέρι, σκέφτομαι τι να φτιάξω ακόμα. Κοίταξα στο ψυγείο τι υλικά έχω και αποφάσισα να κάνω ένα τσιζκέικ, χωρίς τυρί! Άρα, ένα γιαουρτογλυκό σε βάση μπισκοτένια! Τολμώ να το χαρακτηρίσω light, αφού δεν έχει τόσο παχυντικά υλικά. Αν αντικαταστήσετε το βούτυρο/μαργαρίνη με μαργαρίνη light και τα μπισκότα digestive με digestive χωρίς ζάχαρη, τότε σίγουρα γίνεται light. Τα φρούτα του δάσους που χρησιμοποίησα, είναι πολύ ξινά, οπότε έβαλα 4 κ. σ. ζάχαρη. Αν χρησιμοποιήσετε άλλα φρούτα πιο γλυκά, μπορείτε να βάλετε πολύ λιγότερη! Οπότε...Φάτε το χωρίς τύψεις!


Σε όσους αρέσουν τα τσιζκέικς, θα απογοητευτούν. Δεν μοιάζει με τσιζκέικ! Σε όσους αρέσουν τα γλυκά με γιαούρτι, θα το ευχαριστηθούν! Η γιαουρτένια στρώση, γίνεται ζελεδένια. Αν θέλετε να είναι πιο απαλή, μπορείτε να μειώσετε λίγο τη ζελατίνη. Την επόμενη φορά, σίγουρα θα χρησιμοποιήσω σκόνη ζελατίνη, η οποία κατά τη γνώμη μου είναι πιο εύχρηστη από τα φύλλα. Έτσι κι αλλιώς δεν συμπαθώ τα φύλλα ζελατίνης. Εδώ, απλά τα είχα και πειραματίστηκα!

Πάμε;


"Τσιζκέικ" γιαουρτιού χωρίς τυρί
Υλικά
για τη βάση
170 γρ. μπισκότα digestive τριμμένα
1 κ. γ. τζίντζερ σκόνη
½ κ. γ. κανέλλα σκόνη
50 γρ. μαργαρίνη λιωμένη
για τη βάση γιαουρτιού
500 γρ. γιαούρτι 1,5 % λιπαρά (τέτοιο χρησιμοποίησα)
2 κ. σ. άχνη ζάχαρη
χυμό 1 μέτριου λεμονιού
7 φύλλα ζελατίνας
κρύο νερό
4 κ. σ. καυτό νερό
για την επικάλυψη
1 κούπα φρούτα του δάσους κατεψυγμένα (ή φρέσκα ή μαρμελάδα)
2 κ. σ. νερό
4 κ. σ. ζάχαρη
1 ½ κ. γ. ζελατίνη σκόνη


Εκτέλεση
Τρίβουμε τα μπισκότα σε μπλέντερ και τα ανακατεύουμε με το τζίντζερ και την κανέλλα.
Λιώνουμε τη μαργαρίνη και την ανακατεύουμε καλά με τα τρίματα των μπισκότων.
Τα στρώνουμε σε βάση τούρτας με τσέρκι 26 εκ.
Βάζουμε το γιαούρτι σε μπωλ και το ανακατεύουμε με τη ζάχαρη να γίνει λείο και απαλό.
Βάζουμε τα φύλλα ζελατίνας σε μπωλ με νερό παγωμένο να τα καλύπτει για 10 λεπτά.
Μετά τα στύβουμε και ρίχνουμε 4 κ. σ. καυτό νερό.
Ανακατεύουμε να λιώσει η ζελατίνη.
Όταν λιώσει, ρίχνουμε μέρος από το γιαούρτι μέσα στη ζελατίνη, έτσι ώστε να ενοποιηθεί το μίγμα. Ρίχνουμε όσο γιαούρτι μπορούμε ή χωράει το μπωλ. Αν δεν το χωράει όλο, μεταφέρουμε το μίγμα της ζελατίνης στο μπωλ του γιαουρτιού. Αν κάνετε το ανάποδο στην αρχή (ζεστή ζελατίνη σε κρύο γιαούρτι, υπάρχει πιθανότητα να πήξει το ζελέ.
Ρίχνουμε και το χυμό λεμονιού και ανακατεύουμε. Δοκιμάστε αν θέλετε περισσότερη ζάχαρη ή λεμόνι. Μπορείτε να προσθέσετε και ξύσμα λεμονιού.

Βάζουμε το γλυκό στο ψυγείο να κρυώσει τουλάχιστον για 3 ώρες.

Σε μεταλλικό σκεύος βάζουμε τα φρούτα του δάσους με τη ζάχαρη να βράσουν για 15 λεπτά. Ξαφρίζουμε αν χρειάζεται. Μουσκεύουμε τη σκόνη ζελατίνης σε λίγο παγωμένο νερό.
Αφού φουσκώσει, βάζουμε λίγο σιρόπι από τα φρούτα και το ανακατεύουμε με τη ζελατίνη να αραιώσει.
Ρίχνουμε τη ζελατίνη στα φρούτα όπως είναι καυτά και ανακατεύουμε καλά.
Αφήνουμε το μίγμα να κρυώσει και το προσθέτουμε στο τζισκέικ.
Ξαναβάζουμε στο ψυγείο  μέχρι να πήξει η σάλτσα και σερβίρουμε όταν θελήσουμε.

Τips:
Αν -παρόλο που προσέξατε- το γιαούρτι παρουσιάσει κομμάτια ζελατίνης, περάστε όλο το μίγμα γιαουρτιού από σίτα και επιμένετε να περάσει και η ζελατίνη.

Αντί για κατεψυγμένα φρούτα του δάσους (εδώ δεν υπάρχουν ούτε για αστείο, αλλά κάποια φορά, έφερε γνωστό σμ και αγόρασα...), μπορείτε να αντικαταστήσετε με φρέσκα φρούτα εποχής (φράουλες, κεράσια, βατόμουρα κλπ). Μπορείτε επίσης να βάλετε μαρμελάδα την οποία μπορείτε να πήξετε με λίγο κορν φλάουρ. Αν δεν έχετε σκόνη ζελατίνης επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κορν φλάουρ για να δέσετε τα φρούτα. Και στις 2 περιπτώσεις, να ξέρετε ότι το μίγμα μπορεί να βγει λίγο θολό εξαιτίας του κορν φλάουρ. 

Το γλυκό δεν μοιάζει σαν τα κλασικά τσιζκέικ. Μοιάζει περισσότερο με ζελέ γιαουρτιού σε μπισκοτένια βάση. Όσι δεν αγαπάτε το τυρί στο τσιζκέικ, θα σας αρέσει. Οι υπόλοιποι που θέλετε τυρί, δοκιμάστε καλύτερα το σοκολατένιο τσιζκέικ!

Καλή εβδομάδα!

Saturday, August 18, 2012

Στην ταβέρνα Πόρτο Λιμνιώνας

Πριν λίγες μέρες, βρέθηκα στην ταβέρνα Πόρτο Λιμνιώνας. Ήθελα να φωτογραφίσω αυτά που θα φάμε και τελικά από την πείνα μας, το ξέχασα! Δεν πειράζει όμως, γιατί εκείνο που ήθελα να σας πω, δεν είναι τόσο για το καλό φαγητό της και τις καλές τιμές της, όσο για το μεράκι των ανθρώπων που την έχουν και πώς η ελπίδα δίνει κουράγιο και δύναμη στον άνθρωπο.

Οταν προωτοείχαμε πάει στο Λιμνιώνα (και δεν είναι πολλλάαααα χρόνια πίσω), μου κόπηκε η αναπνοή από την ομορφιά. Ένιωσα να κρατάω την αναπνοή μου την ώρα που αντίκρισα αυτό που η φύση είχε απλόχερα χαρίσει σε αυτό το σημείο. Καθώς φτάνεις, (είναι κοντά στο χωριό Άγιος Λέοντας στα δυτικά του νησιού), εκείνο που βλέπεις δεξιά, είναι το γνωστό άγριο τοπίο με τα κοφτερά και απόκρυμνα βράχια που σμιλεύει το Ιόνιο Πέλαγος, (ίδιο σκηνικό όπως και στο Πόρτο Ρόξα). Θέα που σε γεμίζει δέος. Τίποτα δεν σου δίνει να καταλάβεις την ομορφιά που κρύβεται από την αριστερή πλευρά. Πλησιάζοντας τότε αριστερά, ήταν που μου κόπηκε η αναπνοή από την ομορφιά του τοπίου. Βράχοι που κατέβαιναν μέχρι τη θάλασσα, η οποία εισχωρούσε ανάμεσα από τα βράχια και έφτιαχνε έναν φυσικό όρμο. Διάσπαρτα δέντρα χάριζαν φυσική σκιά. Για να μπεις στη θάλασσα, πρέπει να βουτήξεις ή να συρθείς καθιστός απαλά. Έχεις να κάνεις με μια φυσική πισίνα!



Το μέρος είναι ιδανικό για βουτιές. Φωτό πολλές μπορείτε να δείτε στο άλλο μου μπλογκ, που κατά καιρούς τραβάω αφού δεν το χορταίνω!

Εκεί μπορείτε να δείτε την ομορφιά των χρωμάτων του Ιονίου. Εκεί και σε όλη τη βόρεια-δυτική Ζάκυνθο (για μένα τα ομορφότερα μέρα είναι εκεί), μπορείς να θαυμάσεις το γαλάζιο του Ιονίου, όπως εκείνο το μαγικό γαλάζιο των Γαλάζιων Σπηλιών, το οποίο γίνεται βαθύ μπλε, τυρκουάζ ή πράσινο, ανάλογα με το βυθό και τα παιχνιδίσματα του Ήλιου. Μα δείτε χρώμα. Δεν είναι υπέροχο;;;





Αυτό λοιπόν το υπέροχο μέρος, πέρυσι τον Αύγουστο καιγόταν για ώρες ατέλειωτες... Σας χάλασα; Εμείς να δείτε πως είχαμε χαλαστεί ακούγοντας την είδηση. Λες κι ήταν χτες, θυμάμαι με πόση αγωνία η Τίνα έγραφε ότι η φωτιά έχει φτάσει μέχρι το Λιμνιώνα και η ταβέρνα ίσως δεν υπάρχει πια. Φαντάζεστε την αγωνία αυτών των ανθρώπων για τα υπάρχοντά τους; Για τους κόπους τους; Για τον τόπο τους;

Ο Λιμνιώνας είναι σε έρημη περιοχή, χωρίς πολλά σπίτια. Στη διαδρομή για να φτάσουμε φέτος, βλέπαμε αυτό που είχε αφήσει πέρυσι πίσω της η φωτιά...Πίκρα...Θλίψη... Ποιο μυαλό και ποιο χέρι κάνει αυτό το έγκλημα κάθε χρόνο;



Πέρυσι, μετά τη φωτιά, δεν ξαναπήγα άλλο. Φοβόμουνα τι θα αντικρίσω. Βουλιάζει η ψυχή μου όταν βλέπω τα καμένα γύρω μου...Όταν έσβησε η φωτιά, μάθαμε ότι η ταβέρνα γλύτωσε. Όχι όμως και τα δέντρα γύρω της. Ευτυχώς όχι όλα... Τα σημάδια που άφησε πίσω της είναι εμφανή, όπως αυτό το μισοκαμένο δέντρο.


Όταν βλέπεις εικόνες σαν αυτές, θλίβεσαι...


Όμως ο άνθρωπος, κρύβει μεγάλη δύναμη κι ελπίδα μέσα του... Τα δύο αδέρφια, Αντρέας και Γιάννης Ζώντος, καθάρισαν το μέρος, δούλεψαν όλο το χειμώνα για να ξαναγίνει το Πόρτο Λιμνιώνας όπως ήταν. Και έγινε ακόμα καλύτερο αν εξαιρέσεις αυτά που λείπουν και που δύσκολα θα ξαναγίνουν. Τον περιποιήθηκαν, έβαλαν ομπρέλες και καθίσματα από υλικά που δένουν με το περιβάλλον και ο Λιμνιώνας έγινε πάλι κούκλος!



Έτσι, απολαύσαμε και φέτος το φαγητό μας, με θέα το Ιόνιο Πέλαγος. Πλήρες γεύμα, σαλάτα, ορεκτικά, μπύρες κλπ, με 14 ευρώ το άτομο.


Στη διαδρομή για πίσω, περάσαμε από το μέρος που κάηκε φέτος. Εδώ, ήταν ακόμα η στάχτη. Πάλι πίκρα. Πάλι θλίψη....


Για να μην σας αφήσω με πικρή εικόνα, σας γλυκαίνω με αυτό που μας κέρασαν, το μοναδικό έδεσμα που θυμήθηκα να φωτογραφήσω: γιαούρτι με γλυκό κουταλιού πορτοκάλι και γλυκό ταψιού φρυγανιά.


Αν βρεθείτε στη Ζάκυνθο, μην σταθείτε μόνο στα τουριστικά μέρη! Εξερευνήστε τη Βόρεια Ζάκυνθο, τη Δυτική. Ψάξτε τη. Είναι όλο φυσικές ομορφιές!

Friday, August 17, 2012

Γλυκό κουταλιού σαμπούκος (ή ζαμπούκος, αφροξυλιά ή κουφοξυλιά)

Τα ωραία πράγματα στη ζωή, δεν είναι πράγματα! Έτσι λέει ο λαός. Ένα "πράγμα" λοιπόν που έχω χαρεί μέσα από το blogging, είναι οι φιλίες που έχουν αναπτυχθεί. Φιλίες που δεν κοιτάνε ηλικία, φύλο και απόσταση, αλλά στηρίζονται σε μια κοινή αγάπη: την κουζίνα. Είναι λογικό και φυσικό να έχουν αναπτυχθεί φιλίες με ανθρώπους που καθημερινά ανταλάσσουμε ιδέες. Με κάποιους λιγότερο με κάποιους περισσότερο, κάποιοι δένονται μεταξύ τους λόγω ηλικιακής ομάδας ή χρονικής ταύτισης που ξεκίνησαν το μπλογκ τους, ακόμα-ακόμα δένονται αν ταιριάζουν αισθητικά αυτά που κάνουν (πρωτότυπες συνταγές, φωτογράφηση κλπ). Πάντα υπάρχει κάποια αιτία που δένονται περισσότερο κάποιοι. Πολλοί από μας έχουμε ακόμα ακόμα συναντηθεί. Και παρόλο που δεν γνωριζόμαστε ουσιαστικά, όταν συναντιόμαστε είναι σαν να γνωριζόμαστε από χρόνια, αφού καθημερινά μιλάμε μέσα από τα μπλογκ μας.


Ένα άλλο ευχάριστο σημείο αυτών των σχέσεων, είναι ότι οι μπλόγκερς που έχουμε συνδεθεί λίγο παραπάνω (ή καμιά φορά και ελάχιστα τολμώ να πω), σκεφτόμαστε τον αλλον όταν πρόκειται για υλικά. Gadgets που δεν μπορεί να βρει λόγω απόστασης και τόπου κατοικίας, μπαχαρικά, υλικά, φρούτα, σπάνια βότανα, πολύτιμα βιβλία κλπ. Κατά καιρούς, το ταχυδρομείο πρέπει να μας ευγνωμονεί, γιατί υλικά πάνε κι έρχονται σε όλο τον κόσμο. Μερικά από τα πιο "κουφά" υλικά που έχω ταχυδρομήσει; Νερατζάκι και πετιμέζι στην Ολλανδία, ρίγανη στην Αμερική (ουπς! μη με ακούσουν τα εκεί ταχυδρομεία!!!), κουλούρες στην Κρήτη και στην Εύβοια, ηλιόσπορους στη Γερμανία, λικέρ σε διάφορα μέρη. Το πιο κουφό απ' όλα: σπόρους κεφίρ με το ταχυδρομείο (καλά ακούσατε) οι οποίοι δεν έπαθαν τίποτα. Βρήκα τρόπο να τους ταχυδρομώ ΧΩΡΙΣ βάζο και πάνε μια χαρά!
Αντίστοιχα έχω λάβει δεκάδες (για να μην πω παραπάνω) δώρα, υλικά, gadgets από μπλόγκερς από  την Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Πολλές φορές θέλω να σας τα δείξω όλα αυτά που έρχονται, αλλά στο τέλος ντρέπομαι και δεν το κάνω. Είναι τόσα πολλά που ντρέπομαι να τα επιδεικνύω και τόσα πολύτιμα για μένα, που τελικά τα κρατάω μόνο για μένα. Όσοι κατά καιρούς με σκέφτεστε, ξέρετε ποιοι, σας ευχαριστώ θερμά!

Τώρα τελευταία, η Ξανθή είχε πάει στα μέρη της. Γύρισε πίσω με πολύτιμα λάφυρα. Ζηλεύω όλες όσες ξέρετε και μαζεύετε ρίγανη και άλλα βότανα. Παρόλο που μένω σε εξοχή, δεν ξέρω να μαζεύω τέτοια πράγματα. Εδώ, μόλις πριν λίγα χρόνια κατάλαβα ότι ο θάμνος με τους επικίνδυνους καρπούς στην αυλή μου ήταν βατόμουρα!. Είμαι παιδί της πόλης. Τι να κάνω; Χαχα!

Η πρόταση έπεσε στο facebook. Βρήκα σαμπούκο. Θέλεις;;; Αν ήθελα λέει! Ο σαμπούκος, τα κράνα, όπως και άλλα άγρια φρούτα, λείπουν από τη συλλογή μου λόγω τοποθεσίας. Φυσικά και ήθελα και η Ξανθή φρόντισε για μένα! Μια και δυο με το που γύρισε, έβαλε στο ΚΤΕΛ σαμπούκο και προυνούς και τα παρέλαβα την ίδια κιόλας μέρα! 

Και να που οι πολύτιμες μπίλιες, μαύρες σαν πανάκριβο χαβιάρι, βρίσκονταν στα χέρια μου! Ήθελα να τις κανακέψω, να τις καλοπιάσω και να τις μεταχειριστώ με τον καλύτερο τρόπο!



Τα σκούρα κόκκινα φρούτα, ήμερα και άγρια, κάνουν τα καλύτερα λικέρ, μαρμελάδες και γλυκά κουταλιού κατά τη γνώμη μου! Εκείνο το μοναδικό σκούρο κόκκινο-μαύρο χρώμα που έχουν, δίνει ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα τόσο σε γεύση όσο και σε τελικό χρώμα!

Ένα μέρος των πολύτιμων καρπών, μπήκαν σε γυάλα για να γίνουν λικέρ. Περιμένω πώς και πώς να δοκιμάσω το αποτέλεσμα! Τα υπόλοιπα, έγιναν γλυκό του κουταλιού. Καταπληκτική γεύση!

Για το σαμπούκο (ή ζαμπούκο, αφροξυλιά ή κουφοξυλιά) μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά εδώ. Μια μικρή έρευνα, θα σας πείσει για το πόσο πολύτιμο φυτό είναι! Φωτογραφίες του φυτού και των καρπών, μπορείτε να δείτε εδώ.


Γλυκό κουταλιού σαμπούκος
Υλικά
480 γρ. σαμπούκος
680 γρ. ζάχαρη
3 κούπες νερό
χυμό ενός λεμονιού

Εκτέλεση
Καθαρίζουμε και πλένουμε τον σαμπούκο (ΠΡΟΧΟΧΗ γιατί βάφει!)
Βράζουμε μαζί με τη ζάχαρη και το νερό για 10 λεπτά, ενώ ξαφρίζουμε προσεχτικά.
Σβήνουμε τη φωτιά και αφήνουμε πάνω στο μάτι μέχρι την επόμενη μέρα.
Την επόμενη μέρα ξαναβράζουμε για 10-15 λεπτά μέχρι να δέσει το σιρόπι.
Προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και φυλάμε σε καθαρά βάζα.

Σερβίρετέ το με ελληνικό καφεδάκι και ένα ποτήρι παγωμένο νερό! Ας εκτιμήσουμε τα γλυκά κουταλιού! Είναι παραδοσιακά, είναι υγιεινά, και το μόνο που περιέχουν είναι ζάχαρη! Λίπος μηδέν!

 
Την πρώτη μέρα, είχα βάλει λιγότερο νερό και ζάχαρη, αλλά είδα την επόμενη ότι ήθελα να περισσεύει το σιρόπι, οπότε πρόσθεσα νερό και ζάχαρη. Οι αναλογίες που δίνω εδώ, είναι οι τελικές.

Να θυμάστε ότι στα γλυκά κουταλιού και στις μαρμελάδες, η πυκνότητα και το δέσιμο φαίνονται μόνο αφού κρυώσουν.

Τα άγρια φρούτα θάμνων όπως ο σαμπούκος, συχνά περιέχουν σποράκια. Εμένα δεν μου ήταν καθόλου δυσάρεστα στο μάσημα. Σε μερικούς, δεν αρέσει να βρίσκουν τα σποράκια, άρα αυτό το γλυκό, δεν κάνει γι΄ αυτούς. Εμένα, ειδικά στις μαρμελάδες και στα γλυκά κουταλιού δεν με πειράζουν! Ήταν χαρακτηριστικό στον σαμπούκο, που όταν ήταν πια έτοιμος, τα σποράκια, καθώς τα μασούσα, έμοιαζαν να είναι ζαχαρωμένα. Αρχικά σκέφτηκα μήπως όντως μου ζαχάρωσε το γλυκό, αλλά έτσι παρέμεινε κι όταν πρόσθεσα επιπλέον σιρόπι. Δεν το έχω βάλει στο ψυγείο και αντέχει μια χαρά από τις αρχές του περασμένου μήνα που το έφτιαξα. Όπως φαίνεται δεν θα μπει και σε ψυγείο, γιατί πολύ απλά, δεν θα το βρει το τέλος του μήνα. Συχνά συνοδεύει το γιαουρτάκι μου και είναι φανταστικό!



Τόσο φανταστικό, που όταν το βάζω σε πιατάκι για να φάω, είναι αδύνατον να μην γλύψω με το δαχτυλάκι μου! :-)


Ευχαριστώ Ξανθή!

Καλό Σαββατοκύριακο!

Thursday, August 16, 2012

Από το γιορτινό μας τραπέζι

Χτες γιορτάσαμε με συγγενείς (το μεσημέρι) και φίλους (το βράδυ). Η μισή Ελλάδα πρέπει να γιόρταζε χτες...Να είσαστε καλά όλοι οι εορτάζοντες και να ξαναγιορτάσουμε/ξαναγιορτάσετε και του χρόνου!

Μας αξίωσε η Παναγία να έχουμε όλα τα καλά πάνω στο τραπέζι μας και πάλι. Εύχομαι όλος ο κόσμος να μπορεί να το κάνει, γιατί με τις δυσκολίες που περνάνε οι έλληνες, ποιος ξέρει πόσοι (θα) μπορούν να έχουν ένα γεμάτο τραπέζι καθημερινά...

Μέσα από τις φωτό μου, σας δίνω ιδέες για τα δικά σας τραπέζια! Συνταγές σύντομα!


Κοτόπουλο γλυκόξινο με σουσάμι

Ψωμί ζυμωτό

Ρυζάκι για συνοδευτικό

Ελληνική σαλατίτσα

Τερίνα πιπεριάς Φλωρίνης της Αργυρώς Μπαρμπαρίγου


Ζεστό μπρι με τσάτνευ ντομάτας

Μοτσαρέλα με ντοματάκια

Μελιτζανόπιτα

Τυρομπαλάκια, βασισμένα στη συνταγή της Λίλας


Ένα διαφορετικό τσιζκέικ γιαουρτιού

Cupcakes σύκο

Κορμός με oreo cookies
Και του χρόνου!

Monday, August 13, 2012

Σορμπέ πεπόνι

Πάνω που λες "αυτό το ψυγείο δεν χωράει ΤΙΠΟΤΑ άλλο", σου φέρνουν πεσκέσι 2 καρπούζια και ένα πεπόνι. Ωραία. Τι να τα κάνω τώρα; Κάθε καλοκαίρι, αν είχε χέρια το ψυγείο μου, θα με χαστούκιζε κάθε φορά που το ανοίγω...Αν είχε στόμα να μιλήσει, το τι θα άκουγα δεν περιγράφεται. Τώρα που δεν έχει τίποτα από τα δύο,  υπομένει στωικά κάθε βασανιστήριο που του κάνω.


Αφήνω λοιπόν καρπούζια και πεπόνι έξω από το ψυγείο και τα κοιτάζω για κάμποσες μέρες, μέχρι που σκέφτομαι ότι το πεπόνι ειδικά, δεν θα ζήσει για πολύ. Πραγματικά, μετά από μέρες, ελέγχω το πεπόνι και μου λέει όσα θα ήθελε να μου πει το ψυγείο μου. Οκ. Κέρδισες! Θα κοπείς! Το κόβω, πετάω όσο μέρος είχε αρχίσει να μαλακώνει και το καθαρίζω. Ώρα για σορμπέ! Τουλάχιστον η κατάψυξη, θα το δεχτεί αδιαμαρτύρητα!


Σορμπέ πεπόνι
Υλικά
1 κούπα νερό, μείον τον όγκο του χυμού λεμονιού
χυμό 1 μεγάλου λεμονιού
½ κούπα χυμό πορτοκαλιού
2 κούπες (500 γρ.) πολτό πεπονιού
1 κ. σ. άχνη ζάχαρη
¼ κ. γ. αλάτι


Εκτέλεση
Σε μπλέντερ πολτοποιούμε ½ κιλό πεπόνι. Θα πάρουμε 2 κούπες πολτό. Αν είναι λίγο περισσότερο δεν πειράζει.
Σε 1 κούπα βάζουμε το χυμό λεμονιού και συμπληρώνουμε με νερό έτσι ώστε να έχουμε 1 κούπα υγρό.
Σε μπωλ βάζουμε τον πολτό, το νερό-λεμόνι, το χυμό πορτοκαλιού μέσα στο οποίο διαλύουμε την άχνη ζάχαρη και το αλάτι.
Ανακατεύουμε καλά και μοιράζουμε το μίγμα σε 6-8 πλαστικά ποτήρια. Αν έχουμε μικρά ακόμα καλύτερα.


Βάζουμε στο κέντρο κάθε ποτηριού ένα ξυλάκι παγωτού. Το ξυλάκι στέκεται από μόνο του χωρίς να γέρνει λόγω του πολτού.


Παγώνουμε αρκετές ώρες στην κατάψυξη.
Όταν θέλουμε να σερβίρουμε, περνάμε την εξωτερική πλευρά του ποτηριού από τρεχούμενο νερό, σπρώχνουμε λίγο από κάτω με το χέρι μας και βγάζουμε το σορμπέ.

 
Tips:
Το αλάτι ενισχύει τη γεύση του πεπονιού. Δοκιμάστε βάζοντας λίγο μόνο στον πολτό και συνεχίστε να βάζετε αλατάκι μέχρι να σας φανεί πολύ νόστιμο!

Το πεπόνι μου ήταν πολύ γλυκό και γι΄ αυτό πρόσθεσα μόνο 1 κουταλιά ζάχαρη άχνη. Αν θέλετε να προσθέσετε ζάχαρη, θα πρέπει να ζεστάνετε το νερό και να τη λιώσετε εκεί. Αφήστε το υγρό να κρυώσει και συνεχίστε με τη συνταγή.

Οι προσθήκες λεμονιού και πορτοκαλιού ήταν δικής μου έμπνευσης. Δεν μου αρέσουν τα γλυκά φρούτα και γι΄ αυτό θέλησα να τα ξινίσω λιγάκι. Αν θέλετε ορίτζιναλ γεύση πεπονιού, αντί για τους χυμούς, βάλτε μόνο νερό.