Καλαμαράκια γεμιστά

Η Τζένη κατάγεται από τη Ζάκυνθο αλλά μένει στο Βόλο. Με παρακολουθεί από πέρυσι από το φωτογραφικό μου μπλογκ. Όταν άνοιξα αυτό εδώ, με χαρά μου έστειλε μια συνταγή παλιά της γιαγιάς του άντρα της από τη Μακρυράχη Πηλίου, για καλαμαράκια γεμιστά.
Καθυστερούσα να την φτιάξω για δύο λόγους: 1) γιατί σιχαίνομαι να καθαρίζω ψάρια (ω ναι, είναι η αλήθεια…) και 2) γιατί δεν ήξερα αν θα μας αρέσει αφού δεν είμαστε και πολύ φανατικοί με τα ψάρια (εμένα μου αρέσουν αλλά οι υπόλοιποι…). Αφού έφτασαν Χριστούγεννα και δεν την είχα φτιάξει ακόμα, είπα να την αφήσω μια και καλή για τη Σαρακοστή. Κακώς τελικά περίμενα τόσο καιρό για να την κάνω, γιατί η συνταγή είναι εξαιρετική. Έχω φάει κι άλλες φορές καλαμάρια γεμιστά, συνήθως με ρύζι, αλλά το αποτέλεσμα δεν με έχει ενθουσιάσει, επειδή η γέμιση γίνεται πολύ συμπαγής. Αυτή εδώ η γέμιση, ήταν το κάτι άλλο! Δοκιμάστε τη και θα εκπλαγείτε!
Τζένη σ’ ευχαριστώ πολύ.


Καλαμαράκια γεμιστά
10 καλαμαράκια μετρίου μεγέθους (κατά προτίμηση φρέσκα)
2 μέτρια κρεμμύδια ψιλοκομμένα
250 γρ. καρύδια ψιλοκοπανισμένα (όχι σε μπλέντερ)
λίγο αλάτι
λίγο πιπέρι
λίγη κανέλλα τριμμένη
1 κ. σ. πελτέ
½ ποτήρι κρασιού κόκκινο κρασί
λίγο λάδι

Κόβουμε τα κεφάλια από τα καλαμαράκια και τα καθαρίζουμε καλά. Τα πλοκάμια τα κόβουμε κομματάκια και τα ξεχωρίζουμε από το κεφάλι.
Σε ένα τηγάνι βάζουμε λίγο λάδι, τα κρεμμύδια, τα πλοκάμια και τα τσιγαρίζουμε για 5-10 λεπτά.
Κατόπιν, ρίχνουμε τα καρύδια, αλάτι, πιπέρι, κανέλλα, πελτέ και τα ανακατεύουμε.
Αποσύρουμε από τη φωτιά.

Γεμίζουμε με ένα κουταλάκι τα καλαμαράκια και για πώμα βάζουμε το κεφάλι από τα καλαμαράκια και τα κλείνουμε με οδοντογλυφίδα. Αν σας δυσκολεύει να φτάσει η γέμιση στην άκρη του καλαμαριού, βοηθήστε λίγο με το χέρια σας έτσι ώστε να απλωθεί καλά σε όλο του το μήκος.
Τα βάζουμε σε μια κατσαρόλα, ρίχνουμε λίγο λάδι (όχι πολύ γιατί έχει και η γέμιση) και τόσο νερό όσο για να τα σκεπάσει.

Τα μαγειρεύουμε σε σιγανή φωτιά, περίπου μία ώρα.
Αφού σωθεί το νερό, ρίχνουμε το κρασί και το αφήνουμε να πάρει μερικές βράσεις.
Το φαγητό μας είναι έτοιμο και σερβίρεται με ρύζι πιλάφι.
Ακόμα καλύτερα, αφήνουμε να κρυώσουν τα καλαμαράκια και τα κόβουμε σε ροδέλες, στολίζοντας το ρύζι.

Στο φαγητό σας, μπορείτε να προσθέσετε πελτέ ντομάτα καθώς βράζει, όπως έκανα εγώ, ή να μην προσθέσετε καθόλου.

Tips:
Τα καλαμάρια που χρησιμοποίησα εγώ ήταν κατεψυγμένα ακαθάριστα. Η Τζένη λέει ότι με τα φρέσκα, είναι πολύ καλύτερο το αποτέλεσμα και εγώ δεν έχω κανένα λόγο να το αμφισβητήσω. Παρόλα αυτά, επειδή είμαι και σιχασιάρα πανάθεμά με με τα ψάρια, την επόμενη φορά αν δεν πάρω φρέσκα, θα δοκιμάσω κατεψυγμένα και καθαρισμένα καλαμάρια. Αν δεν έχουν κεφάλι τα καθαρισμένα, το καλαμάρι κλείνει μια χαρά με οδοντογλυφίδα. Σε κάνα δυο που ήταν σπασμένα, έβαλα μπρος-πίσω οδοντογλυφίδα και έγιναν μια χαρά.
Αφήστε να κρυώσουν λίγο, κόψτε τα σε ροδέλες και στολίστε το πιάτο. Δεν χαλάνε οι ροδέλες και δεν φεύγει η γέμιση. Ήταν πάρα πολύ νόστιμο και τα φάγαμε με μεγάλη ευχαρίστηση. Βέβαια, τα παιδιά δεν δοκίμασαν αλλά γενικώς δεν τρώνε καλαμάρια.
Κάτι ακόμα. Γενικώς τα καρύδια με πειράζουν. Μου κάνουν αλλεργία στη γλώσσα (άλλος ένας λόγος που απέφευγα να κάνω τη συνταγή). Φαίνεται όμως, επειδή μαγειρεύτηκαν τα καρύδια για πολλή ώρα, δεν με πείραξαν καθόλου! Άλλο ένα συν της συνταγής!

Καλή επιτυχία σε όσους τη δοκιμάσουν!

Μανιτάρια ψητά λαδορίγανη

Τι έχει σήμερα το μενού; Φαγάκι ελαφρύ, με ελάχιστες θερμίδες, νηστίσμο, άριστο για την υγεία μας.
Αν κάνετε μια πρόχειρη αναζήτηση για τη διατροφική αξία των μανιταριών, θα δείτε πόσα καλά έχουν και πόσο εφάμιλλα είναι του κρέατος.

Περιέχουν ελάχιστες θερμίδες αφού περιέχουν ελάχιστο και αμελητέο λίπος, έχουν πρωτεΐνες σαν αυτές του κρέατος, είναι πλούσια σε μεταλλικά άλατα και ιχνοστοιχεία, είναι φτωχά σε νάτριο, άρα ιδανικά για δίαιτα, έχουν πολλές βιταμίνες, έχουν αντικαρκινική δράση, μειώνουν τα επίπεδα της χοληστερίνης και άλλα καλά.
Αντικαθιστούν το κρέας σε συνταγές που θέλουμε να το αποφύγουμε. Έχετε φάει μανιτάρια στιφάδο ή μαγειρίτσα με μανιτάρια; Μιλάμε για νοστιμιά!

Μανιτάρια ψητά λαδορίγανη.
Τι θα χρειαστούμε:

1 πακέτο λευκά μανιτάρια εμπορίου (αγαρικά)
χυμό 1 λεμονιού
ρίγανη
λίγο λάδι
αλάτι (προαιρετικά)

Ανοίγουμε τον φούρνο στο γκριλ στους 180-200 βαθμούς.
Καθαρίζουμε τα μανιτάρια με υγρό πανί. Τα μανιτάρια έχουν την ιδιότητα να απορροφούν υγρά, είναι ευαίσθητα, οπότε καλό είναι να καθαρίζονται με υγρό πανί και όχι απευθείας με νερό.
Κόβουμε τα μανιτάρια στα 2 ή 4 κομμάτια. Αν είναι πολύ μεγάλα, τα κόβουμε περισσότερες φορές.
Τοποθετούμε τα μανιτάρια σε ένα ταψάκι. Μην σας ανησυχεί αν είναι μικρό το ταψί και φαίνονται στριμωγμένα. Μαζεύουν με το ψήσιμο.
Ρίχνουμε από πάνω λίγο λάδι και το χυμό ενός λεμονιού ή και παραπάνω αν σας αρέσει η γεύση του λεμονιού.
Πασπαλίζουμε με ρίγανη, ρίχνουμε αλάτι αν θέλουμε και ψήνουμε για 20 λεπτά περίπου ή όσο χρειαστεί για να ετοιμαστούν. Δεν κράτησα χρόνο, αλλά αν θυμάμαι καλά, τόσο χρειάστηκε περίπου.

Μπορούμε φυσικά να προσθέσουμε κι άλλα πράγματα στη συνταγή μας. Ψιλοκομμένο σκορδάκι, άλλα μυρωδικά κλπ. Εγώ τα φτιάχνω έτσι. Μόνο με λάδι, λεμόνι, ρίγανη.

Φάτε τα ζεστά, χωρίς τύψεις και με τη σιγουριά ότι έχετε προσφέρει πολλά ωφέλιμα στοιχεία στον οργανισμό σας.

Καλό σκ!

Muscari-Κουρκουτσέλια

Όταν ήρθα στη Ζάκυνθο, προ αμνημονεύτων χρόνων, υπήρχαν 2-3 φαγητά που δεν έτρωγα και πολλά που δεν είχα δοκιμάσει. Ήμουν μικρή και αθώα παιδίσκη φυσικά τότε και δεν ήξερα. Και καλά θα ήταν να μην έχω μάθει, διότι από τότε δεν σταμάτησα να μαγειρεύω, να δοκιμάζω και να τρώω.
Μέσα στα φαγητά που δεν είχα δοκιμάσει ποτέ μου, ούτε καν γνώριζα την ύπαρξή του για την ακρίβεια, ήταν τα κουρκουτσέλια.

Τα κουρκουτσέλια είναι άγρια λουλούδια με βολβό, λεπτό μίσχο και μωβ-μπλε λουλουδάκια, τα οποία εμφανίζονται μετά τις βροχές του χειμώνα, στο τέλος Φλεβάρη μέχρι τέλος Μάρτη. Φυσικά, η επιστημονική τους ονομασία δεν είναι κουρκουτσέλια, αλλά muscari.
Πολλές πληροφορίες για τα muscari μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Όταν πρωτοείπα στη Νέλλη που είναι γεωπόνος για τα κουρκουτσέλια, προσπαθήσαμε να βρούμε την επιστημονική του ονομασία, τη βοτανική. Με την περιγραφή και τις φωτογραφίες μου η Νέλλη βρήκε πως λέγεται muscari και ανήκει στην οικογένεια των υάκινθων.

Αν απορείτε που τρώμε λουλούδια, σας υπενθυμίζω ότι είναι πολλά τα λουλούδια που τρώγονται. Θυμηθείτε τα λουλούδια της κολοκυθιάς, τα λουλούδια της λεμονιάς που γίνονται γλυκό, τους ηλίανθους και άλλα πολλά.

Αν θέλουμε να φάμε λουλούδια, προσέχουμε από πού τα μαζεύουμε. Θα πρέπει να μην είναι ραντισμένο το μέρος και φυσικά δεν τα αγοράζουμε από ανθοπωλείο. Προτιμάμε φρέσκα λουλουδάκια, τις τρυφερές κορυφές τους, γερά και εμφανίσιμα. Όσοι έχουν αλλεργίες, θα πρέπει να είναι προσεχτικοί. Κανείς δυστυχώς δεν ξέρει σε τι λουλούδι ή φαγητό είναι αλλεργικός πριν το φάει. Αν κάποιος έχει αλλεργία, καλό είναι να μην κάνει πειράματα.

Στα κουρκουτσέλια μας τώρα. Ο Μάρτιν, που κι αυτός είναι γεωπόνος, λέει ότι τα muscari έχουν ολίγον δηλητήριο, το οποίο όμως εξουδετερώνεται με το βράσιμο. Αυτό, για να μην σας φοβίσω, συμβαίνει και με άλλους βολβούς. Εξάλλου, κοντά 20 χρόνια που τα τρώω με τα κιλά, αν είχα πάθει κάτι, θα έβλεπα ήδη τα "μουσκάρια" ανάποδα :-)))
Περιττό να σας πω, ότι τα έτρωγα ακόμα και έγκυος. Τότε δεν γνώριζα τον Μάρτιν, τη Νέλλη και το δηλητήριο :-))) Επίσης, είμαι και αλλεργική ολίγον!

Τα κουρκουτσέλια που φυτρώνουν εδώ, υπάρχουν σε 3-4 διαφορετικά είδη. Η πεθερά μου, που μου έμαθε να τα τρώω, μου έλεγε ότι δεν τρώγονται όλα, έτσι έμαθα να συλλέγω κι εγώ μόνο το είδος που βλέπετε στη φωτογραφία. Εκτός από αυτό, φυτρώνουν και αυτά που μπορείτε να δείτε κάνοντας κλικ εδώ κι εδώ. Δεν ξέρω αν αυτά πραγματικά τρώγονται. Έτσι έμαθα και έτσι συνέχισα να τα μαζεύω.

Πως τα μαγειρεύουμε:
για 2-3 ματσάκια κουρκουτσέλια
1-2 κ. σ. πάστα ντομάτας (ανάλογα πόσα έχουμε)
1-2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
λίγο λάδι
ξύδι
αλάτι
αυγά προαιρετικά

Κόβουμε τους μίσχους αν είναι σκληροί. Αν είναι τρυφεροί τους κρατάμε. Συνήθως, κρατάμε για βράσιμο το κομμάτι που έχει πάνω του λουλούδια.
Τα πλένουμε και τα βάζουμε σε κατσαρόλα με λίγο νερό (να τα σκεπάζει).
Βράζουμε τα λουλουδάκια μαζί με 1-2 κουταλιές πάστα ντομάτας ή χυμό ντομάτας, μερικές σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες και λίγο λαδάκι.
Βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν.
Αν χρειαστεί προσθέτουμε νερό.
Στο τέλος του μαγειρέματος, προσθέτουμε όσο ξύδι θέλουμε.

Μια άλλη εκδοχή που κάνουν εδώ, είναι να προσθέτουν αυγά, στο τέλος του μαγειρέματος. Εμένα μου αρέσουν σκέτα χωρίς αυγά. Ταιριάζουν πολύ με φέτα. Η ελαφρώς πικρή γεύση του (όχι πια ιδιαίτερα πικρή με αυτό τον τρόπο) είναι τέλεια!
Αν τα βρείτε σε λαϊκή ή μανάβη, δοκιμάστε τα. Απ' ό,τι ξέρω, τα βρίσκουμε στην Ελλάδα σε πολλά μέρη, απλά αλλάζει η ονομασία.
Στο βάζο ή στην κατσαρόλα λοιπόν;

Έξι bloggers γράφουν για την Αθήνα

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
ΓΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΜΠΙΡΑ & BLOGGING
Έξι bloggers γράφουν για την Αθήνα

Έξι bloggers με συγγραφικό ταλέντο ανακάλυψαν οι
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ/ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ μέσα από το internet.
Και τους ανέθεσαν να γράψουν ο καθένας μια ιστορία για την Αθήνα. Τις έξι αυτές διασκεδαστικές ιστορίες εξέδωσαν σε ισάριθμα βιβλία εικονογραφημένα από τον ζωγράφο ΜΠΑΜΠΗ ΠΥΛΑΡΙΝΟ.
Το εγχείρημα στηρίχτηκε από την Amstel Pulse κι έτσι τα βιβλία δεν πωλούνται αλλά χαρίζονται!

Η Εταιρεία Πολιτισμού Action Direct ανέλαβε τη διοργάνωση έξι παρουσιάσεων των πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων και των βιβλίων τους σε έξι café –στέκια της νεολαίας.
Εκεί οι συγγραφείς και οι συντελεστές που υλοποίησαν την πρωτοποριακή, όσο και ουσιαστική αυτή ιδέα, σας περιμένουν για να σας προσφέρουν τα βιβλία μαζί με ένα ποτήρι μπίρα Amstel Pulse.

OI ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ & O ΖΩΓΡΑΦΟΣ

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΛΜΟΥ: Γυάλινα νήματα

ΦΩΤΗΣ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ: Mindstyle

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΗΜΟΥ: Apologia pro sua vita

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Satanasso

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΓΑΡΗΣ: Καλειδοσκόπιο

DANA SEMITECOLO: Dana Semitecolo

Ο ζωγράφος Μπάμπης Πυλαρινός


Για περισσότερα:
citystories
http://www.facebook.com/group.php?gid=65635682781

Είμαι περήφανη που 2 bloggers (Dana, Δημήτρης), ο ζωγράφος και ο εκδότης είναι ζακυνθινοί. Μπράβο σε όλους. Και στους ζακυνθινούς, αλλά και στους υπόλοιπους.

Καθαρή Δευτέρα

Φέτος δεν μπορώ να πω...Παράπονο δεν έχω. Ααααα όλα κι όλα...Το καρναβάλι το ζήσαμε έντονα. Βόλτες, καφέδες, μπαράκια, λίγο ποτό παραπάνω, λίγο τσιγάρο παραπάνω, αλλά λέω δόξα το Θεό, όταν θυμάμαι το μαύρο καρναβάλι που πέρασα πέρυσι, που είχε σπάσει η μάνα μου το χέρι της και έτρεχα καρναβαλιάτικα στην Πάτρα. Οπότε, δόξα το Θεό, καλά περάσαμε.

Παρακολουθήσαμε πολλές εκδηλώσεις. Είδαμε τη Γκιόστρα, το Βενετσιάνικο γάμο, την παρέλαση μικρών και μεγάλων την Κυριακή και τέλος το πόβερο καρναβάλι.

Μέχρι χτες βράδυ, δεν ξέραμε τι θα κάνουμε για Καθαρή Δευτέρα. Κάτι σχέδια που είχαμε με κάτι φίλους ναυάγησαν, γιατί τους πλάκωσαν ιώσεις. Χτες λοιπόν, με την υπόλοιπη παρέα, αποφασίσαμε να πάμε στο Γάιδαρο, όπου θα παιζόταν μια ομιλία και μετά να πάμε σε φιλικό μαγαζί που δεν λειτουργούσε, ο καθένας με τα δικά του πράγματα. Μια χαρά ιδέα για τέτοια μέρα.

Σηκώθηκα πρωί, έφτιαξα μια λαγάνα για να έχουμε στο σπίτι, έφτιαξα χαλβά και νηστίσιμα τρουφάκια φουντουκιού για να τα πάρουμε μαζί και φύγαμε.

Είδαμε την ομιλία "Τα προξενιά" που παίχτηκε δίπλα στο κύμα. Ήταν πολύ αστεία και έπαιξαν πολύ καλά όλοι τους.

Μετά, πήγαμε για φαγητό. Στήσαμε στα τραπέζια όλα τα σαρακοστιανά και φάγαμε πολύ δυστυχώς! Όσο και να θες να προσπαθήσεις, τέτοια μέρα είναι δύσκολο να φας λίγο.
Τουρσιά, φασόλια, γίγαντες, κουκιά, πατζάρια, ταραμοσαλάτες, λαγάνες, πιπεριές, ελιές, χταπόδια, χαλβάδες και άλλα πολλά καλούδια.


Μάζεψα κουρκουτσέλια για να τα μαγειρέψω, είδαμε λουλουδάκια ανοιξιάτικα, φωτογράφισα χαρταετούς και το απογευματάκι γυρίσαμε.

Εύχομαι σε όλους καλή σαρακοστή, καλό μήνα και καλή άνοιξη. Ελπίζω να περάσατε όλοι υπέροχα!