Ζυμαρικά με κοτόπουλο και πιπεριές

Σε ποιον δεν αρέσουν τα ζυμαρικά; Σε λίγους μάλλον! Εμένα, όπως σας έχω πει, μου αρέσουν πάρα πολύ, αλλά όχι απαραίτητα με κιμά. Αντιθέτως, μου αρέσουν πολύ με λαχανικά, με θαλασσινά και με περίεργες σάλτσες.
Ας φτιάξουμε ζυμαρικά με κοτόπουλο και πιπεριές. Οι ποσότητες για το κοτόπουλο και τις πιπεριές, είναι ενδεικτικές.


Ζυμαρικά με κοτόπουλο και πιπεριές
Υλικά
3 μισά φιλέτα κοτόπουλου κομμένα στενόμακρα
1/2 ποτήρι κρασιού λευκό κρασί
4 ποτήρια κρασιού νερό
1-2 κ.γλ. αλάτι με μυρωδικά
2 πιπεριές κομμένες στενόμακρα (μια κόκκινη , μια πορτοκαλί)
λίγο λάδι
1 ποτήρι του κρασιού ελαφριά κρέμα γάλακτος
1 ποτήρι του κρασιού γάλα
1-2 κ.γλ. κορν φλάουρ
1 πακέτο 1/2 κιλού βίδες ή πέννες

Εκτέλεση
Κόβουμε το κοτόπουλο σε μικρά κομμάτια και το γυρίζουμε με λίγο λάδι σε αντικολλητικό τηγάνι.
Σβήνουμε με το κρασί.

Προσθέτουμε τις πιπεριές (αν θέλουμε τις προσθέτουμε από την αρχή, αλλά για να μη λιώσουν τις προσθέτουμε μετά).
Προσθέτουμε τα μυρωδικά, το νερό και το αλάτι και αφήνουμε να βράσουν.

Όσοι είναι κάτω από 1.60 και πάνω από 60 κιλά, ας σταματήσουν εδώ (καληώρα εγώ). Όσοι δεν πληρούν αυτές τις προδιαγραφές. μπορούν να συνεχίσουν :-)))

Προς το τέλος του μαγειρέματος, προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος.

Διαλύουμε το κορν φλάουρ μέσα στο γάλα και τα προσθέτουμε και αυτά. Σβήνουμε τη φωτιά και αφήνουμε να πάρει μια δυο βράσεις.
Για πιο ελαφριά εκδοχή, μπορούμε να μη βάλουμε καθόλου κρέμα γάλακτος και να βάλουμε μόνο γάλα. Επίσης, μπορούμε να μη βάλουμε καθόλου γάλα ή κρέμα και να μείνει μόνο με τη σάλτσα του και τις πιπεριές. (Είπαμε παραπάνω γιατί. Μην τα ξαναλέμε, χεχε).

Βράζουμε ζυμαρικά σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας και είτε ανακατεύουμε τη σάλτσα με το φαγητό, είτε τη σερβίρουμε από πάνω.

Καλό σαββατοκύριακο!

Κάθε πότε αλλάζετε πετσέτες στην κουζίνα σας;

Είμαι στην κουζίνα και μαγειρεύω. Πλένω τα χέρια μου συχνά, έστω και με νερό μόνο, γιατί θέλω ό,τι πιάνω να το πιάνω με καθαρά χέρια. Και επειδή δεν μου αρέσει να μένει το νερό πάνω μου, σκουπίζομαι συνέχεια στις πετσέτες κουζίνας-κοινώς ποτηρόπανα. Αποτέλεσμα είναι να γίνονται μούσκεμα μέχρι το μεσημέρι. Συνήθως στην κουζίνας μου υπάρχουν ταυτόχρονα 2-3 πετσέτες τις οποίες αλλάζω κάθε 1-2 μέρες. Και εδώ τίθεται το ερώτημα. Κάθε πότε αλλάζετε τις πετσέτες σας;

Το υγρό τους περιβάλλον, είναι το καλύτερο περιβάλλον για την ανάπτυξη μικροβίων. Μια πετσέτα που πιάνουμε αφού έχουμε πιάσει ωμό κρέας, μια πετσέτα με την οποία σκουπίσαμε αυγά, μια πετσέτα με την οποία σκουπίσαμε τον πάγκο της κουζίνας, είναι μια πετσέτα γεμάτη μικρόβια που η υγρασία κι η ζέστη της κουζίνας τα βοηθούν να αναπαραχθούν. Μην αρκείστε στο να αφήνετε τις πετσέτες σας να στεγνώνουν για να τις ξαναχρησιμοποιήσετε. Το καλύτερο είναι να στεγνώνουν και να τις αλλάζουμε συχνά. Καλό πλύσιμο με ζεστό νερό και άλλαγμα συχνό.

Για να δω λοιπόν...Κάθε πότε αλλάζετε εσείς πετσέτες;

Ένα βραβείο φαντασίας

Η Μαριέλα μου μου χάρισε βραβείο για τη φαντασία μου στη μαγειρική. Φαντασία δεν ξέρω αν έχω, αλλά σίγουρα μ' αρέσει πολύ η μαγειρική και ζαχαροπλαστική!
Εγώ τώρα πρέπει με τη σειρά μου, να γράψω 5 πράγματα που με ωθούν στη δημιουργία και στη συνέχεια να απονέμω το βραβείο σε άλλους 5...

1) Μου αρέσει να μαγειρεύω και να φτιάχνω γλυκά. λικέρ, ψωμί και οτιδήποτε άλλο, γιατί μου δίνει χαρά και ξεχνιέμαι όταν είμαι στην κουζίνα.

2) Μου αρέσει να βλέπω κάτι που έχω σκεφτεί να φτιάξω, να γίνεται πράξη και έργο.

3) Μου αρέσει πολύ η όλη διαδικασία της κατασκευής γιατί είμαι άνθρωπος δημιουργικός που δεν ησυχάζει κι αυτό με γεμίζει.

4) Μου αρέσει να μαθαίνω πώς φτιάχνεται κάτι, έστω κι αν δεν το ξαναφτιάξω δεύτερη φορά. Θέλω να ξέρω όμως πώς γίνεται!

5) Μου δίνει μεγάλη χαρά να χαρίζω και να κερνάω αυτά που φτιάχνω σε φίλους. Δεν αξίζει να φάω μόνη μου όλα αυτά που φτιάχνω αν δεν μπορώ να τα μοιραστώ με φίλους.

Και τώρα το βραβείο πάει αλλού. Με δυσκολία διαλέγω 5...

1) Στη Λίλα γιατί ταιριάζει πάρα πολύ ο τρόπος που μαγειρεύουμε!
2) Στην Αγγελική Ν. για τα ωραία κοσμήματα που φτιάχνει και τις υπέροχες φωτό και συνταγές της.
3) Στις συνταγές της Ασπρούλας για τη μαγειρική της Ξανθής και της Λίνας!
4) Στο Ντελισιέζ για την όμορφη παρέα που έχει μαζευτεί εκεί!
5) Στη Big mama για τη μαγειρική της!

Ήθελα να δώσω ακόμα στο Πλεκτό Εγκώμιο, στην Eve, στη Μαριέλα, στη Βίκυ, στη Δημιουργία, αλλά είχαν ήδη πάρει, όπως και σε άλλους πολλούς!!!

Μπριάμι

1η Ιουνίου σήμερα και καλωσορίζω το καλοκαιράκι που με τόση προσμονή το περίμενα, με ένα καλοκαιρινό φαγητό!
Ένα καλοκαιρινό φαγάκι, που αν προσέξουμε την ποσότητα του λαδιού που θα βάλουμε, το κάνει ιδανικό ακόμα και για δίαιτα.

Μπριάμι
Υλικά για 4-5 άτομα
5-6 μέτριες πατάτες
1 ντομάτα
2 μελιτζάνες
5-6 κολοκυθάκια
3 καρότα
1 πιπεριά κόκκινη
λίγο φρέσκο ή ξερό μαϊντανό ή 1 κ. σ. ξερά ανάμικτα μυρωδικά
αλατοπίπερο
½ ποτήρι του κρασιού λάδι
Μπορούμε να προσθέσουμε ακόμα κρεμμύδια στενόμακρα κομμένα, πράσινη πιπεριά,
αρακά, σκορδάκι ψιλοκομμένο ή ό,τι άλλο λαχανικό θέλουμε.

Πλένουμε, καθαρίζουμε και κόβουμε τις πατάτες, τις μελιτζάνες, τα κολοκυθάκια και τα καρότα σε ροδέλες.
Ψιλοκόβουμε τη ντομάτα ή την τρίβουμε στον τρίφτη.
Κόβουμε την πιπεριά σε μακρόστενα κομμάτια.
Κόβουμε όλα τα λαχανικά απευθείας μέσα στο ταψί που θα τα ψήσουμε.

Ψιλοκόβουμε μαϊντανό και τον προσθέτουμε κι αυτόν.
Βάζουμε το λάδι, προσθέτουμε νερό (1-2 ποτήρια νερού στην αρχή), αλατίζουμε και φουρνίζουμε.
Ψήνουμε για 60-70 λεπτά στους 200 βαθμούς και προσθέτουμε νερό όποτε χρειάζεται.

Τα λαχανικά που θα βάλουμε μπορούν να διαφέρουν φυσικά σε αριθμό. Πχ, μπορούμε να βάλουμε 5 καρότα και μία μελιτζάνα. Είναι καθαρά θέμα γούστου τι θα βάλουμε. Εμένα τα παιδιά μου προτιμούν τις πατάτες και τα καρότα, έτσι βάζω λίγη μελιτζάνα και κολοκύθια. Μπορούμε να βάλουμε και κρεμμύδια (δίνει πολύ γλυκιά γεύση) ή αρακά ή ό,τι λαχανικό μας αρέσει.
Όταν ήμουν μικρή, η μάνα μου μας έφτιαχνε αυτό το φαγητό κόβοντας τα λαχανικά σε μεγάλα κομμάτια και δεν μου άρεσε ιδιαίτερα. Για τον ίδιο λόγο δεν άρεσε και στα παιδιά μου. Κάποια στιγμή είδα μια φίλη μου που τα έκοβε σε ροδέλες, το έκανα κι εγώ και μου άρεσε πολύ περισσότερο.
Ο χρόνος ψησίματος μπορεί να διαφοροποιηθεί αν τα λαχανικά είναι σκληρά.
Τρώγεται ευχάριστα με φέτα ή ανθότυρο και φρέσκο ψωμάκι.

Συνοδεύουμε με πράσινη σαλάτα, πιπεριές κόκκινες, ντομάτα.

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!

Τρεις καφέδες και ένα κέικ

Ας αρχίσω από το κέικ. Θυμάστε το κέικ με φράουλες και σαντιγύ; Ναι ε; Μα ξεχνιέται το άτιμο; Ε, είπα να κάνω κι εγώ ένα κέικ, παρόλο που τον τελευταίο καιρό αποφεύγω να κάνω γλυκά. Είχαν μαζευτεί πολλά αυγουλάκια και κόντευε να γίνει το ψυγείο ... κοτέτσι! Έτσι αξιοποίησα μερικά. Έλα όμως που εδώ η οικογένεια, αν δεν έχει σοκολάτα το γλυκό, δεν το θεωρούν γλυκό! Οπότε, προχτές το βράδυ, έκανα μεν τη συνταγή, με μια μικρή αλλαγούλα. Αντί για φράουλες και σαντιγύ, έλιωσα 125 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα σε μπεν μαρί. Όταν έφτιαξα το μίγμα του κέικ, το έβαλα στη φόρμα και ανακάτεψα τη σοκολάτα απαλά να πάει παντού. Δεν την ανακάτεψα καλά επίτηδες, ώστε να βρίσκονται και ολόκληρα κομμάτια σοκολάτας που και που. Δεν είναι η πρώτη φορά βέβαια που βάζω σοκολάτα σε κέικ, αλλά είπα να σας το δείξω :-)
Το γεγονός ότι κοντεύει να τελειώσει σήμερα, σημαίνει υποθέτω ότι έγινε καλό! :-p

Και τώρα πάμε στους καφέδες.
Στην Πάτρα βρέθηκα χτες για μία δουλίτσα που είχαμε με την κόρη. Χτες το βράδυ φτάσαμε αργούτσικα και η μάνα μου κοιμότανε. Τώρα...όταν λέμε αργούτσικα, μη φανταστείτε...10.30 φτάσαμε. Δεν ξέρω τι σκέδιο καινούριο είναι ευτούνο να κοιμάται πια με τσι κότες. Τέλος πάντων.... καλά ας είναι και ας κοιμάται και με τσι κότες.... Δεν μιλήσαμε χτες βράδυ λοιπόν...
Πρώτος καφές σήμερα το πρωί στο σπίτι. Παρέα με τη μάνα για να πούμε δυο κουβέντες. Τα νέα μας κλπ....Εφύγαμε πριν προλάβει να μας δει καλά-καλά...

Δεύτερος καφές με τη Βάνα. Κανονισμένο ραντεβού με τη Βάνα που γνώρισα μέσα στο ντελισιέζ (αααααααααααααααααα το 'πα!!!) της Ρένας! Η Βάνα είναι μια γλύκα. Είναι πάρα πολύ συμπαθητική, κάνει πολύ καλή παρέα και δεν βαρεθήκαμε καθόλου. Μάλλον το αντίθετο θα έλεγα. Δεν μας έφτασε η ώρα που μείναμε μαζί.... Πολύ χάρηκα που την είδα από κοντά. Δεν μείναμε με τις ώρες, αλλά το καλό είναι ότι η Βάνα ζει στην Πάτρα, οπότε άνετα μπορούμε να ξαναβρεθούμε! Βάνα, να μου προσέχεις τα ζουζούνια και να είσαστε καλά!

Τρίτος καφές με μια πολύ αγαπημένη φίλη. Ξέρετε...η λέξη φιλία για μένα είναι ιερή. Θεωρώ ότι έχω πάρα πολλούς γνωστούς αλλά πάρα πολύ λίγους φίλους. Φίλος/η για μένα είναι κάποιος που μπορώ να του εμπιστευτώ ένα μεγάλο μου μυστικό. Ειναι κάποιος που του έχω μεγάλη εμπιστοσύνη. Ε...λίγοι είναι αυτοί... Μέσα σ' αυτούς είναι και η Αγγελική Ν. που σήμερα καταφέραμε να βρεθούμε και να πιούμε καφέ μακράς διαρκείας! χαχα! Μετά τη Witch (αυτή κι αν είναι Φίλη με Φ κεφαλαίο), η Αγγελική είναι από εκείνους τους ανθρώπους που 3,5 ώρες για καφέ είναι λίγες!!! Με τη Witch, όταν βρισκόμαστε 6-8 ώρες είναι λίγες. Ε...το ίδιο και με την Αγγελική! Και τι δεν είπαμε! Και πόσα δεν σχολιάσαμε! Αναλύσαμε διεξοδικά το αγαπημένο μας θέμα (κουζίνα) και είπαμε για χίλια άλλα ενδιαφέροντα πράγματα. Η Αγγελική με "έβαλε" στο λεωφορείο για Ζάκυνθο... Ξεκολλημό δεν είχαμε.

Αχ.... τι καλά που ήταν....Πολύ τη χάρηκα τη σημερινή μέρα! Άντε βρε κορίτσια... Έτσι... Να μας έχει ο Θεός γερούς, πάντα ν' ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε βρε, που λέει και ο Νιόνιος. Φιλάκια πολλά κόρες! Στο επανειδείν!