Μελομακάρονα

Η μάνα μου ήταν πολύ καλή μαγείρισσα. Και ζαχαροπλάστισσα επίσης. Παρόλο που δεν είχε βγάλει γυμνάσιο (δύσκολα τα χρόνια μετά την κατοχή...), της έκοβε και έκανε πολλά πράγματα. Έραβε, γάζωνε, μαγείρευε από το μηδέν.

Σε ένα ντουλάπι, φύλαγε τις συνταγές που έγραφε πρόχειρα όπου έβρισκε. Στις λίγες συνταγές που υπάρχουν γραμμένες, σπάνια υπάρχει γραμμένη και η εκτέλεση. Δεν χρειαζόταν. Τη θυμόταν! Σημείωνε όπου έβρισκε με τον περίεργο γραφικό της χαρακτήρα και τα λίγα γράμματα που ήξερε. Γενικά θυμόταν απ' έξω ή αυτοσχεδίαζε, οπότε λίγες συνταγές έχουν σωθεί γραμμένες. Την εποχή που δεν υπήρχε ακόμα μίξερ, θυμάμαι να χτυπάει τα υλικά με αυγοδάρτη ή με ξύλινη κουτάλα, ή ακόμα και με το χέρι. Στις γραμμένες συνταγές θα κόλλαγε;

Όταν έφυγε για τα καλά, ένα από τα πρώτα πράγματα που έκανα, ήταν να πάρω τις συνταγές που είχε γραμμένες, από εκείνο το μαγικό ντουλάπι που από μικρή επισκεπτόμουν συχνά και συμπλήρωνα κι εγώ με όσες με ενδιέφεραν καθώς μεγάλωνα. Μέσα σ' αυτές, υπήρχε μια συνταγή για μελομακάρονα, σημειωμένη πάνω σε μια παλιά καρτ ποστάλ, γύρευε πόσο παλιά και από ποιον είχε φτάσει στα χέρια της. Δυστυχώς δεν βρήκα πουθενά τη συνταγή της για δίπλες και θα πρέπει να αυτοσχεδιάσω με όσα θυμάμαι. Πάντα την άφηνα για τα "επόμενα Χριστούγεννα να τη ρωτήσω". Καταγράψτε τις συνταγές των γονιών σας όσο έχετε καιρό. Ειδικά τις παραδοσιακές συνταγές του τόπου σας!

Πέρυσι σκάλιζα τις συνταγές και έπεσα πάνω της. Μόλις τότε πρόσεξα ότι ήταν η Νέα Υόρκη με τους δίδυμους πύργους που δεν υπάρχουν πια. Χαμογέλασα πικρά και αποφάσισα να δοκιμάσω τη συνταγή. Έκανα τις απαραίτητες αλλαγές γιατί η δόση ήταν μεγάλη, πρόσθεσα σιμιγδάλι και επίσης για το μέλωμα ακολούθησα τη διαδικασία της Ντίνας από Σπάρτη του παλιού Hungry, που όσοι την έχετε κάνει, ξέρετε πόσο πετυχημένη είναι. Προσωπικά μου αρέσουν τα μαλακά μελομακάρονα και τα καλομελωμένα. Αν δεν θέλετε να είναι πολύ μελωμένα, μην τα αφήσετε όλη νύχτα να ρουφήξουν σιρόπι.

Οπότε, όχι. Δεν θα πάω στη Νέα Υόρκη παρόλο που το θέλω πολύ, ούτε θα έρθει κανέας από Νέα Υόρκη. Απλά θα φτιάξω τα πετυχημένα μελομακάρονα της μάνας μου. Ήθελα να βρω τρόπο να σας παραπλανήσω και το κατάφερα :-) Άλλωστε ήταν απίθανο να το φανταστείτε!

Τα κουταλάκια πάνε στον Αχιλλέα! :-) Περιμένω δ/νση να στα στείλω!

True Random Number Service

Random Sequence Generator

Here is your sequence:

 9
 8
12
11
 6
 1
 7
 5
 2
10
 4
 3

Timestamp: 2015-11-29 22:02:43 UTC

Μελομακάρονα της μαμάς

Υλικά για 40 κομμάτια περίπου

4,5 φλυτζάνια του τσαγιού= 550 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

110 γρ. σιμιγδάλι χοντρό

1 κούπα λάδι (μισό ελαιόλαδο και μισό ηλιέλαιο)

90 γρ. ζάχαρη

1 κ. γ. μπέκιν

½ κ. γ. μαγειρική σόδα

1/3 κούπας χυμό πορτοκαλιού

1/3 κούπας μπράντυ

2 κ. γ. κανέλλα

¼ κ. γ. γαρίφαλο

για το σιρόπι

1, 5 φλυτζάνα ζάχαρη (όπου φλυτζάνα, 3/4 δοσομετρικής κούπας)

1,5 φλυτζάνα νερό

½  φλυτζάνα μέλι

1-2 κ. σ. μέλι ακόμα

λίγο καρύδι τριμμένο

Εκτέλεση

Σε βαθύ μπωλ βάζουμε το πορτοκάλι, λάδι, μπράντυ και ζάχαρη. Ανακατεύουμε με σύρμα να λιώσει λίγο η ζάχαρη.

Προσθέτουμε τα μυρωδικά και το σιμιγδάλι.  Ανακατεύουμε.

Προσθέτουμε λίγο αλεύρι ανακατεμένο με το μπέκιν και τη σόδα. Προσθέτουμε και το υπόλοιπο σιγά-σιγά, αφήνοντας το σύρμα και συνεχίζοντας με το χέρι, μέχρι να έχουμε μια ζύμη απαλή, που να μην κολλάει στα χέρια, αλλά να είναι οπωσδήποτε απαλή.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 170 βαθμούς με αέρα.

Παίρνουμε μικρά κομμάτια ζύμης και πλάθουμε μακρόστενα μελομακάρονα. Τα αραδιάζουμε σε ταψί με χαρτί ψησίματος σε μικρή απόσταση το ένα από το άλλο.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170 βαθμούς με αέρα για 20 λεπτά.

Αφήνουμε να κρυώσουν εντελώς τα μελομακάρονα μέσα στο ταψί πριν τα σιροπιάσουμε.

Φτιάχνουμε το σιρόπι αφού έχουν κρυώσει καλά τα μελομακάρονα.

Βάζουμε σε κατσαρόλα τη ζάχαρη με το νερό και τη μισή φλυτζάνα μέλι.

Τα αφήνουμε να βράσουν όλα μαζί ώστε να λιώσει η ζάχαρη για 2-3 λεπτά.

Όπως είναι καυτό το σιρόπι, το ρίχνουμε πάνω από τα μελομακάρονα. Το σιρόπι θα είναι πολύ, αλλά μην σας ανησυχεί.

Από πάνω, ρίχνουμε το υπόλοιπο μέλι, λίγο πάνω από το καθένα και πασπαλίζουμε με καρύδι.

Αφήνουμε να μείνουν έτσι όλη νύχτα, ώστε να ρουφήξουν όσο σιρόπι χρειάζονται. Θα δείτε ότι παρόλο που φαινόταν πολύ το σιρόπι, θα το έχουν ρουφήξει όλο.

Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες σήμερα!
Καλή εβδομάδα!

Κουίζ: Τι σχέση έχει αυτή η κάρτα με τα Χριστούγεννά μου;

Λίγο πριν αρχίσω να βάζω γιορτινές συνταγές, είπα να σας πειράξω λιγάκι, βάζοντας ένα κουίζ. Να αστειευτώ με μια παμπάλαιη καρτ ποστάλ, που το θέμα της κάθε άλλο παρα αστείο είναι. Επίκαιρο όμως σίγουρα. Τι να κάνουμε όμως; Αυτή είναι η κατάλληλη κάρτα για το κουίζ μου!

Μια παμπάλαια κάρτα, με θέμα τους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης. Η ερώτηση λοιπόν για το κουίζ είναι:

Τι σχέση μπορεί να έχει μια παλιά καρτ ποστάλ με θέμα τη Νέα Υόρκη, με τα φετινά μου Χριστούγεννα;

Η απάντηση θα δοθεί την Δευτέρα. Μπορείτε να αφήσετε τη φαντασία σας ελεύθερη και να απαντήσετε μέχρι τότε. Και έτσι για να έχει και λίγο σασπένς, ας βάλω και ένα μικρό, συμβολικό δωράκι. Όποιος το βρει, θα πάρει δώρο αυτά τα δοσομετρικά κουταλάκια. Αν το βρείτε παραπάνω από ένας, θα γίνει κλήρωση. Αν δεν το βρει κανένας, πάλι θα γίνει κλήρωση :-p

Μέχρι Κυριακή μεσάνυχτα. Για να δω ιδέες!

Μαλακά μπισκότα βρώμης, με σοκολάτα και καρύδια

Αν είστε από εκείνους που αγαπούν τα μαλακά μπισκότα, αυτά εδώ θα τα λατρέψετε! Παρόλο που έχουν μέσα βρώμη και κάποιοι μπορεί να είστε επιφυλακτικοί, σας συνιστώ να τα δοκιμάσετε. Είναι από τα πιο ωραία μαλακά μπισκότα που έχω φάει ποτέ! Δεν είναι τυχαίο, ότι δύσκολα μένουν για περισσότερο από 2 μέρες.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Η συνταγή είναι για πάρα πολλά μπισκότα. Εγώ έκανα τη μισή και πάλι ήταν αρκετά. Αν δεν σας αρέσουν τα καρύδια, αγνοήστε τα. Την πρώτη φορά που με κέρασαν, είχαν καρύδια. Όταν τα έφτιαξα εγώ, τα απέφυγα.

Τη συνταγή μου έδωσαν πρώην μαθητές μου (αμέ!). Η Αναστασία μας κέρασε για τη γιορτή της πέρυσι και τα είχε φτιάξει ο αδερφός της που ακολουθεί το δρόμο της μαγειρικής :-) Προέρχεται από αλβανικό βιβλίο μαγειρικής αλλά δεν έχω περισσότερα στοιχεία. Παιδιά μου ευχαριστώ!

Δοκιμάστε τα και θα με θυμηθείτε!

Μαλακά μπισκότα βρώμης, με σοκολάτα και καρύδια
Υλικά για πολλάααααα μπισκότα 
300 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
180 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα σε κομματάκια
90 γρ. λευκή σοκολάτα σε κομματάκια
100 γρ. καρυδόψιχα ψημμένη και χοντροκομμένη
1 κ. σ. μαγιά σε κόκκους (ναι, καλά διαβάσατε)
1 κ. σ. μαγειρική σόδα
250 γρ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
200 γρ. ζάχαρη λευκή
200 γρ. ζάχαρη καστανή
2 μεγάλα αυγά
1 κ. γ. εκχύλισμα βανίλιας
375 γρ. νιφάδες βρώμης
λίγο αλάτι
ΠΡΟΣΟΧΗ: με αυτή τη δόση βγαίνουν πάρα πολλά μπισκότα. Εγώ έκανα τη μισή!

Εκτέλεση
Κόβουμε σε κομματάκια τη σοκολάτα.

Κοσκινίζουμε το αλεύρι, τη μαγιά και τη σόδα μαζί με το αλάτι σε ένα μπωλ.
Σε ένα μεγαλύτερο χτυπάμε το βούτυρο με τα δύο είδη ζάχαρης σε δυνατή ταχύτηα, να ασπρίσει και να γίνει κρέμα.
Ρίχνουμε τα αυγά ένα ένα με λίγο από το αλεύρι και χτυπάμε απαλά και λίγο.
Με τα χτυπητήρια για ζύμη πια, προσθέτουμε τη βανίλια και το αλεύρι.
Στη συνέχεια προσθέτουμε τη βρώμη σε χαμηλή ταχύτητα.
Μετά, προσθέτουμε τα καρύδια και τη σοκολάτα και ενσωματώνουμε.
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.

Φτιάχνουμε μπαλάκια σε μέγεθος μεγάλου καρυδιού και τα τοποθετούμε στο ταψί, μακριά το ένα από το άλλο , γιατί απλώνουν.

Τα ψήνουμε για 10 λεπτά, ή μέχρι να πάρουν λίγο χρώμα.
Τα βγάζουμε από τον φούρνο και τα αφήνουμε να κρυώσουν.

Προσοχή! Συγκρατηθείτε! Είναι εθιστικά!
Καλή εβδομάδα!

Μαρμελάδα ξινόμηλο με ζάχαρη καρύδας

Έχετε ακούσει για τη ζάχαρη καρύδας; Εγώ δεν είχα ακούσει, μέχρι πριν λίγους μήνες. Μου έκανε εντύπωση και θέλησα να τη δοκιμάσω. Η γεύση της, όπως και το χρώμα της, θυμίσει την καστανή ζάχαρη. Ζάχαρη πολυτελείας, αφού κοστολογείται με πάνω από 14 ευρώ το κιλό. Εγώ αγόρασα 100 γρ. με 1.40 από το Γεύσεις και αρώματα στη Ζάκυνθο, τιμή πολύ καλή για επαρχία. 

Κι αφού την πήρα και τη δοκίμασα (σκέτη ήταν μια χαρά), αναρωτήθηκα τι θα την κάνω. Η αλήθεια είναι ότι πάντα ελπίζω ότι θα αντικαταστήσω τη ζάχαρη του καφέ μου με κάποια άλλη, αλλά έχω τέτοια δυνατή αίσθηση στη γέυση, που οτιδήποτε άλλο βάλω στον ελληνικό μου εκτός από καστανή ζάχαρη ή λευκή, μου φαίνεται αηδία :-) Θα μου πεις, κόψε μανδάμ ΟΛΑ τα άλλα που τσιμπολογάς όλη μέρα και άσε τη ζάχαρη του καφέ σου ήσυχη. Για 1 ή 2 κουταλάκια την ημέρα ζάχαρη, δεν αξίζει να το συζητάμε. Το πρόβλημα με τη λευκή ζάχαρη είναι ΟΛΑ τα άλλα μέσα στα οποία είναι κρυμμένη.

Τέσπα, επανέρχομαι. Η ζάχαρη καρύδας λοιπόν γίνεται από τα άνθη καρύδας και λέγεται ότι είναι κατάλληλη για διαβητικούς, επειδή έχει πολύ χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη. Επίσης είναι πάρα πολύ πλούσια σε μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Δείτε από περιέρgεια μερικά από τα διατροφικά της στοιχεία εδώ ή εδώ. Στο 2ο μάλιστα, αναφέρει και τα αρνητικά της. 

Αφού μελέτησα τα περί ζάχαρης καρύδας, αποφάσισα να την αξιοποιήσω σε μια μικρή δόση μαρμελάδας. Σίγουρα η αναλογία ζάχαρης φρούτου δεν ήταν η συνηθισμένη, αλλά αυτός ήταν και ο σκοπός: να έχει λίγη ζάχαρη! Η ενίσχυση της γεύσης έγινε με μπαχαρικά και το αποτέλεσμα ήταν ενδιαφέρον (αν κρίνω από το γεγονός ότι ένα από τα 2 βάζα των 200 ml, την επόμενη μέρα ήταν άδειο :-( )

Η μαρμελάδα μοιράστηκε σε 2 βάζα των 200 ml. Το ένα καταναλώθηκε από εμένα και το άλλο πήγε σε συνάδελφο διαβητικό. Ζούμε ακόμα ;-)

Μαρμελάδα ξινόμηλο με ζάχαρη καρύδας

Υλικά

2 ξινόμηλα (1/2 κιλό)

100 γρ. ζάχαρη καρύδας

½ κ. γ. κανέλλα

1 πρέζα γαρίφαλο

1 πρέζα μοσχοκάρυδο

1 πρέζα τζίντζερ

νερό

Εκτέλεση 

Πλένουμε, καθαρίζουμε και κόβουμε τα μήλα σε λεπτά φετάκια.

Τα βάζουμε σε μικρό κατσαρολάκι με νερό σχεδόν να τα καλύπτει.

Βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν και να μην έχουν πολύ νερό. 

Προσθέτουμε τη ζάχαρη, αφήνουμε να βράσει λίγο και να λιώσει.

Προσθέτουμε και τα μπαχαρικά και λιώνουμε με πρέσα λαχανικών ή μπλέντερ.

Δοκιμάζουμε, διορθώνουμε με κάποιο μπαχαρικό και απολαμβάνουμε!

Καλό Πσκ!

Γλυκοπατάτες με μυρωδικά στον φούρνο

Έχω την εντύπωση ότι γλυκοπατάτες δεν έχω δοκιμάσει ποτέ. Κι αν έχω, είναι τόσο πίσω στο χρόνο που δεν το θυμάμαι. Για κάποιο λόγο όμως είμαι σίγουρη ότι (θα) μου αρέσουν. Όλο λέω να αγοράσω και όλο για κάποιο λόγο το αναβάλλω. Όλα αυτά μέχρι προχτές. Αγοράζω 2 μεγάλες γλυκοπατάτες. Ωραία. Και τώρα τι τις κάνουμε; Χμμμ...Πουρέ; Όχι πουρέ. Άλλη φορά. Αφού τις φτιάχνω για πρώτη φορά, ας τις κάνω ψητές να συνοδέψουν τις τσιπούρες μας.

Ρωτάω Μαρία και Αγγελική να μου λύσουν 1-2 απορίες πριν ξεκινήσω. Τώρα μπορώ να ξεκινήσω. Απλές, ψητές γλυκοπατάτες με μυρωδικά, για να καταλάβω τη γεύση τους, που είμαι σίγουρη ότι θα λατρέψω (μα σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ αν τις έχω φάει και πού. Είναι τόσο γνώριμες στη μνήμη μου)!

Γλυκοπατάτες με μυρωδικά στον φούρνο
Υλικά
1 κιλό γλυκοπατάτες (2 μεγάλες)
1-2 κ. σ. ελαιόλαδο
αλάτι με μυρωδικά* (αν δεν έχετε προσθέστε λίγο από τα παρακάτω ή ό,τι έχετε από αυτά: μαντζουράνα, θυμάρι, δυόσμο, δεντρολίβανο, ρίγανη

Εκτέλεση
Πλένουμε και καθαρίζουμε τις γλυκοπατάτες. (Με το καθάρισμα αποκαλύπτεται η πορτοκαλί σάρκα της που μου θυμίζει κολοκύθα. Β καροτένιο. Καλά πάμε. Ελπίζω να είναι και πιο νόστιμες από κολοκύθα!)
Κόβουμε τις γλυκοπατάτες σε μεγάλους κύβους.
Στρώνουμε λαδόκολλα σε ταψί.
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς με αέρα.
Βάζουμε τις πατάτες πάνω στη λαδόκολα (στο ταψί).
Ρίχνουμε το ελαιόλαδο και ανακατεύουμε να πάει παντού.
Πασπαλίζουμε με το αλάτι με μυρωδικά. Έβαλα έξτρα θυμάρι παρόλο που είχε.
Ψήνουμε για 30-35 λεπτά ή μέχρι να είναι μαλακές οι γλυκοπατάτες μας. Τα τελευταία λεπτά, γύρισα τον φούρνο στο γκριλ για να πάρουν χρωματάκι.

Για το αλάτισμα, χρησιμοποίησα αλάτι Μεσολογγίου της οικογενειακής επιχείρησης Φλώρος, δώρο της ανιψιάς μου. Αφήστε αγαπητοί τα αλάτια Ιμαλαΐων και υποστηρίξτε ΚΑΙ τις ελληνικές μικροεπιχειρήσεις. Έχετε φάει ντομάτα καλοκαιρινή με αφράλα (αλάτι από τα βράχια) ή αφρίνα; Το αλατάκι που μαζεύουν από τα βράχια στη θάλασσα, δεν συγκρίνεται και αφήστε τις μόδες! ;-)

Οι γλυκοπατάτες ήταν κάτι παραπάνω από καλές. Ήταν πεντανόστιμες. Τόσο νόστιμες, που το απόγευμα που πήγα για ψώνια, ξαναγόρασα! Συνόδεψαν τέλεια την τσιπούρα μας! Αν δεν έχετε φάει, δοκιμάστε τις!

Καλή και ήρεμη για όλο τον κόσμο εβδομάδα εύχομαι!