Στη Χριστουγεννιάτικη αγορά της Φρανκφούρτης

Η Νέλλη μου έστειλε φωτό από τη Φρανκφούρτη και τις υπαίθριες Χριστουγεννιάτικες αγορές της. 'Ενα μέρος που θα ήθελα πολύ να επισκεφτώ κατά τη διάρκεια των γιορτών κάποια φορά. Ας ταξιδέψουμε νοερά έστω για λίγο...

Πορτοκαλόφλουδες ζαχαρωμένες

Έχετε φάει ζαχαρωμένες πορτοκαλόφλουδες; Όχι; Χάνετε! Νόστιμο, νηστίσιμο και εμφανίσιμο!

Τι χρειαζόμαστε για τις φλουδίτσες μας:
4-5 πορτοκάλια από αυτά που τρώμε, όχι αυτά που είναι για χυμό. Κοινώς, χοντρόφλουδα. Αν η περτικαλιά είναι γνωστή σας, από καλό σπίτι, με τις καλύτερες συστάσεις κλπ κλπ, ακόμα καλύτερα, διότι θα τη φάμε που θα τη φάμε τη φλούδα τίγκα στη ζάχαρη, ας μην είναι και τίγκα στα φυτοφάρμακα.

Ξαναλέω και συμπληρώνω:
4-5 πορτοκάλια χοντρόφλουδα
2,5 φλυτζάνια τσαγιού ζάχαρη για το σιρόπι
1,5 φλυτζάνι νερό για το σιρόπι
1 φλυτζάνι ζάχαρη επιπλέον για την επικάλυψη (ίσως και περισσότερο)

Τι κάνουμε:
Χαράζουμε τα πορτοκάλια μας σε 6-8 κομμάτια και βγάζουμε τις φλούδες προσεχτικά. Επειδή 4-5 πορτοκάλια είναι πολλά για να τα φάμε μονομιάς, εγώ κάνω το εξής: Καθαρίζω 1-2 για να τα φάμε και φυλάω τα φλούδια σε σακουλάκι στο ψυγείο, μέχρι να έχω τα φλούδια από όλα τα πορτοκάλια.
Όταν πια έχουμε καθαρίσει όλα τα φλούδια, τα κόβουμε κατά μήκος σε πάχος μισό έως ένα εκατοστό. Μπορείτε βέβαια να τις αφήσετε κομμένες σε μεγάλα κομμάτια (τέταρτα) αν θέλετε.

Βάζουμε σε μια κατσαρόλα νερό, τόσο ώστε να καλύπτει τις πορτοκαλόφλουδες και τις βράζουμε για 5 λεπτά.
Επαναλαμβάνουμε αυτή τη διαδικασία άλλες 2 φορές με καινούριο νερό. Έτσι ξεπικρίζουν και μαλακώνουν οι πορτοκαλόφλουδες. Κανονικά, μετά από κάθε βράσιμο, θέλουν στέγνωμα σε χαρτί κουζίνας, αλλά έχω συντομεύσει τη διαδικασία και τις στεγνώνω καλά στο τέλος.
Όταν τις έχουμε βράσει πια 3 φορές, απλώνουμε πολλά φύλλα χαρτί κουζίνας και τις στεγνώνουμε όσο μπορούμε καλύτερα, για να μην έχουν πολλά υγρά.
Στην κατσαρόλα που τις βράσαμε, βάζουμε 2,5 φλυτζάνια τσαγιού ζάχαρη και 1,5 φλυτζάνι τσαγιού νερό. Αφήνουμε να βράσει το σιρόπι 5-10 λεπτά και μετά προσθέτουμε τις πορτοκαλόφλουδες.
Χαμηλώνουμε τη φωτιά και τις αφήνουμε να βράσουν κι αυτές μαζί, μέχρι να πιούν όλο το σιρόπι. Κατα τη διάρκεια του βρασμού, ανακατεύουμε με ένα πηρούνι.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Αν δεν χαμηλώσουμε τη φωτιά, ενδέχεται να αρπάξουν οι φλουδίτσες μας, ειδικά αν δεν τις ανακατεύουμε.
Όλη αυτή η διαδικασία με το σιρόπι μπορεί να πάρει συνολικά μισή ώρα.
Μετά, αφήνουμε να κρυώσουν λίγο για να μπορούμε να τις πιάνουμε, ή ξεκινάμε αμέσως με τη βοήθεια ενός πηρουνιού.

Σε ένα ταψί, στρώνουμε ένα αντικολλητικό χαρτί.
Σε ένα βαθύ πιάτο βάζουμε ζάχαρη.
Βάζουμε μέσα στο πιάτο λίγες-λίγες τις φλούδες και τις γυρίζουμε να καλυφτούν με ζάχαρη από όλες τις πλευρές.
Συνεχίζουμε έτσι μέχρι να τελειώσουμε με όλες τις φλούδες.
Τις στρώνουμε στο ταψί αραιά μεταξύ τους και τις αφήνουμε να στεγνώσουν.
Σε 2-3 ώρες έχουν στεγνώσει (αν και συνήθως εγώ αρχίζω να τις τρώω πριν στεγνώσουν) Τώρα που είναι χειμώνας και έχουμε ανοιχτή την κεντρική θέρμανση, στεγνώνουν και πιο γρήγορα.

Είναι πολύ νόστιμες, αφήνουν στο στόμα την αψάδα των εσπεριδοειδών αλλά έχουν πολλή ζάχαρη. Είναι όμως χωρίς λιπαρά και είναι και νηστίσιμες οπότε ΒΟΥΡ!
Μπορούμε να τις βάλουμε σε βάζο και να τις χαρίσουμε σαν δωράκι από τα χεράκια μας τώρα τις γιορτές. Μπορεί να ακούγεται δύσκολο ή μπελαλίδικο αλλά δεν είναι τόσο. Απλά το έγραψα με πολλά λόγια αναλυτικά για να γίνει κατανοητό.
Σας προειδοποιώ: Κανείς δεν μπορεί να σταματήσει σε μία!
Καλή επιτυχία!

Γέμιση γαλοπούλας

Ένα έδεσμα που περιμένω πως και πώς να φάω τα Χριστούγεννα είναι η γέμιση της γαλοπούλας. Δε μου αρέσει να έχει μέσα συκωτάκια και τέτοια που πικρίζουν λιγάκι τη γέμιση. Μου αρέσει να έχει κάστανα, σταφίδες, ξερά φρούτα. Πώς τα φέρνω από δω, πώς τα φέρνω από κει, σε γλυκό μου γυρίζει και η γέμιση…
Ας τη δούμε:

Γέμιση γαλοπούλας
400 γρ. κιμάς
1-2 κρεμμύδια ξερά ψιλοκομμένα
70 γρ. ρύζι κίτρινο
Ένα ματσάκι μαϊντανό φρέσκο ή 1-2 κουταλιές ξερό
Λίγο κρασί
Σταφίδες ξανθές κατά βούληση (πχ. μισό ποτήρι κρασιού σταφίδες) τις οποίες μπορείτε να μουσκέψετε σε λίγο τσέρι.
Κάστανα όσα θέλετε.
Κουκουνάρι ομοίως.
Αλατοπίπερο

Βράζουμε και καθαρίζουμε τα κάστανα (περίπου 20 λεπτά βράσιμο). Τα κόβουμε στη μέση ή τέταρτα αν είναι μεγάλα.
Τσιγαρίζουμε ελαφρά τον κιμά και το κρεμμύδι σε λίγο λαδάκι για 10-15 λεπτά. Σβήνουμε τον κιμά με λίγο κρασί ή νερό. Εγώ, αντί να μουλιάσω τις σταφίδες σε τσέρι, έσβησα τον κιμά με λίγο σπιτικό τσέρι. Επίσης, άλλη φορά, τις μούλιασα σε τεντούρα και έσβησα τον κιμά με τεντούρα.
Προσθέτουμε ένα ποτήρι νερό και βράζουμε για 5-10 λεπτά.
Προσθέτουμε τον μαϊντανό και το ρύζι. Αν χρειάζεται, βάζετε λίγο νερό (1 ποτήρι).
Προσθέτουμε και τα άλλα υλικά εκτός από τα κάστανα που καλό είναι να τα βάλουμε στο τέλος για να μη διαλυθούν εντελώς. Σβήνουμε τη φωτιά όταν το ρύζι είναι σχεδόν έτοιμο (όχι λιώμα).
Μπορούμε αν μας αρέσει να προσθέσουμε ξερά βερύκοκα, δαμάσκηνα κλπ.
Γεμίζουμε τη γαλοπούλα μας.

TIP:Αν κάνετε τη συνταγή με 600 γρ κιμά και 100 γρ ρύζι, γεμίζετε 2 κοτόπουλα. Επίσης μπορείτε να γεμίσετε ένα κοτόπουλο και την υπόλοιπη γέμιση να τη βάλετε στην κατάψυξη για άλλη φορά.

Κουραμπιέδες κρητικοί

Συνταγή καλή για κουραμπιέδες έψαχνα χρόνια. Μέχρι που δοκίμασα τους κουραμπιέδες που έφτιαχνε η κρητικιά γιαγιά της Ράνιας. Καλύτερους δεν έχω φάει. Από τότε δεν δοκίμασα άλλη συνταγή, αν και θέλω να πειραματιστώ να κάνω κουραμπιέδες με λάδι.
Κουραμπιέδες φτιάχνω συνήθως με τη φίλη μου την Α. Έχει πλάκα όταν φτιάχνουμε γλυκά μαζί. Ζυμώνουμε μεταξύ σχολίων, γέλιων, νέων, αναλύσεων και άλλων. Η Α με θεωρεί ειδική και θέλει να τους φτιάχνουμε μαζί (μπου χα χα) κι εγώ σαν ειδική, της κάνω παρατηρήσεις: Γιατί δεν πήρες λίγη άχνη παραπάνω; Γιατί πήρες μόνο τόσο μύγδαλο; Αυτό το μίξερ δε με βολεύει, μίξερ είναι αυτό; Δεν έχεις παιδάκι μου ένα μπωλ στενό για τα ασπράδια; Που θα χτυπήσουμε τα αυγά; Αχνορίχτης είναι αυτό; Πέτα το! Γι αυτό με θεωρεί ειδική. Έτσι, παρόλο που έχει μια άρτια εξοπλισμένη κουζίνα, με τα χρόνια έχει φροντίσει να έχει όλα τα συμπράγκαλα που η φίλη της απαιτεί!!!

Η παρακάτω συνταγή έχει μεγάλη ποσότητα βουτύρου. Αναλογικά όμως, για 1 κιλό αλεύρι, έχει σχεδόν την ίδια ποσότητα βουτύρου που έχουν συνήθως όλες οι συνταγές. Η δόση είναι πολύ μεγάλη, βγάζει 5 ταψιά κουραμπιέδες. Αν αποφασίσετε να την κάνετε, είτε κάντε τη μισή, είτε προετοιμαστείτε για 4 ώρες δουλειά…

Κουραμπιέδες
600 γρ. βούτυρο γάλακτος (σε θερμοκρασία δωματίου για ώρες)
1 κουτί φυτίνη των 800 γρ. (εκτός ψυγείου επίσης)
3 ποτήρια κρασιού μικρά ζάχαρη
3 κρόκους αυγού και 1 ολόκληρο
1 φλυτζανάκι του καφέ κονιάκ
1 κιλό αμύγδαλα όχι ασπρισμένα, καβουρντισμένα και χοντροκομμένα
2,5 κιλά αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 κιλά άχνη ζάχαρη
3 βανίλιες

Καβουρντίζουμε τα μύγδαλα στο φούρνο (ή σε αντικολλητικό τηγάνι) και τα χοντροκόβουμε στο multi (ή σε γουδί).


Χτυπάμε καλά το βούτυρο στο μίξερ μέχρι να ασπρίσει. ΠΡΟΣΟΧΗ: το βούτυρο πρέπει να είναι από ώρες εκτός ψυγείου αλλιώς μπορεί να σας καταστρέψει το μίξερ (το έχουμε πάθει)

Προσθέτουμε τη ζάχαρη, χτυπάμε πάλι. Προσθέτουμε και τα αυγά. ΜΗΝ πετάξετε τα ασπράδια, θα φτιάξουμε μπεζέδες μετά με αυτά.
Προσθέτουμε και το κονιάκ και χτυπάμε λίγο ακόμα.
Εδώ σταματά η δουλειά του μίξερ.

Προσθέτουμε τα αμύγδαλα με το χέρι. Προσθέτουμε και το αλεύρι. Βάζουμε το αλεύρι σιγά-σιγά μέχρι να δούμε πόσο θα πάρει. Το ένα κιλό το ρίχνω μονομιάς αλλά το υπόλοιπο λίγο-λίγο. Μπορεί να μην πάρει όλο το αλεύρι. Εξαρτάται ίσως από το πόσο μαλακό είναι το βούτυρο ή από το αλεύρι.

Και τώρα, αρχίζει το πλάσιμο. Οι κουραμπιέδες αυτοί, δεν έχουν μέσα κανένα διογκωτικό. Οπότε, κανονίζετε το μέγεθος που θέλετε από την αρχή, αφού ελάχιστα θα φουσκώσουν.

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 και πλάθουμε κουραμπιεδάκια. Στρώνουμε λαδόκολλα στα ταψιά που θα τους βάλουμε, για να μην πλένουμε με τις ώρες μετά.
Με το δάχτυλό μας, πατάμε απαλά στο κέντρο για να στέκεται η ζάχαρη.
Ψήνουμε κάθε ταψί 20-25 λεπτά στους 200-210 βαθμούς.
Αφήνουμε να κρυώσουν λίγο και αχνίζουμε. Τις βανίλιες, αν θέλουμε, τις ανακατεύουμε με την άχνη ζάχαρη πριν τους αχνίσουμε, έτσι ώστε να μυρίζουν βανίλια οι κουραμπιέδες σας.

Αχνίζουμε τους κουραμπιέδες μέσα σε ένα ταψί. Αχνίζουμε πρώτα το ταψί για να καθίσουν πάνω οι κουραμπιέδες και αχνίζουμε από πάνω κάθε στρώση κουραμπιέδων. Την επόμενη μέρα, ξανα-αχνίζουμε.

TIPS: εκείνο που κάνει τη διαφορά, είναι τα αμύγδαλα που είναι με τη φλούδα. Πιστέψτε με, έχει διαφορά. Επίσης η ποσότητα των μύγδαλων είναι μεγάλη. Κι αυτό κάνει διαφορά.
Θυμηθείτε ότι ενώ το πρώτο ψήσιμο χρειάζεται το χρόνο που λέει η συνταγή, συνήθως τα επόμενα ψησίματα θέλουν λιγότερο χρόνο επειδή ο φούρνος ήδη είναι πολύ ζεστός. Αυτό ισχύει και για τα κουλούρια, μπισκότα κλπ.
Καλή επιτυχία!

Νούφαρα στα πιάτα μας

Μέρες που έρχονται, όλο και κάποιο τραπέζι θα κάνουμε. Ας εντυπωσιάσουμε τους καλεσμένους μας με νούφαρα που θα στολίσουν τα πιάτα τους! Ξεκινάμε να τα φτιάξουμε; Το μόνο που θα χρειαστούμε είναι μεγάλες χαρτοπετσέτες ή ακόμα και υφασμάτινες πετσέτες φαγητού.

1. Φέρνουμε τις άκρες της χαρτοπετσέτας στο κέντρο.

2. Επαναλαμβάνουμε πάλι, φέρνοντας εκ νέου τις άκρες στο κέντρο. Θα χρειαστεί να βοηθάμε με το χέρι μας για να μην ανοίγει τώρα.

3. Γυρίζουμε τη χαρτοπετσέτα ανάποδα, την οποία έχουμε ήδη διπλώσει 2 φορές.

4. Γυρίζουμε πάλι τις άκρες προς το κέντρο. Πατάτε με το χέρι σας το κέντρο για να μην ανοίξει.


5. Σηκώνουμε την πετσέτα με προσοχή πιάνοντας από πάνω και από κάτω το κέντρο έτσι ώστε να μην ανοίξει. Είναι πολύ εύκολο να ανοίξει σε αυτό το σημείο. Αν ανοίξει, απλά ξανακάνετε τα βήματα από την αρχή.


6. Κάτω από την πετσέτα μας, έχουν δημιουργηθεί στρώσεις από τα φύλλα της. Γυρίζουμε για να τα διακρίνουμε και τραβάμε τις μύτες της πετσέτας μία μία απαλά, έτσι ώστε να δημιουργήσουμε τα φύλλα του νούφαρου. Θα πρέπει να τις τραβήξουμε τόσο ώστε να μην ανοίξει η πετσέτα, αλλά να φαίνεται ευδιάκριτα το νούφαρο. Γύρω γύρω, θα τραβηξουμε και τις 4 άκρες προσεκτικά, χωρίς να ανοίξουμε το χέρι μας γιατί θα ανοίξει η πετσέτα.


7. Αφού τραβήξουμε τις πρώτες 4 μύτες, θα τραβήξουμε την επόμενη στρώση. Τώρα θα προκείψουν φυλλαράκια περισσότερα, ανάμεσα από τα 4 βασικά. Πάλι προσεκτικά τραβάμε τις άκρες. Πιο προσεκτικά τώρα, γιατί τα φύλλα μας είναι πιο λεπτά από πριν.


8. Αν τραβήξαμε σωστά τα φύλλα, το νούφαρό μας θα στέκεται μόνο του. Όσο πιο πολλές φορές διπλώσουμε μια πετσέτα (αν και δεν είναι εύκολο περισσότερο από 2 φορές) τόσα περισσότερα φύλλα θα βγουν. Αν θέλουμε μπορούμε να το κάνουμε σε υφασμάτινη πετσέτα, καλύτερα όμως θα είναι η πετσέτα να μην έχει μαλλακτικό, γιατί ξετυλίγεται.


Το νούφαρό μας μπορεί να παίξει και το ρόλο κηροπήγιου πάνω στο τραπέζι μας.

Δοκιμάστε να το φτιάξετε. Δεν είναι δύσκολο. Καλή επιτυχία!