Νηστίσιμα cookies αμυγδάλου

Δεν ξέρω αν θα αποφασίσετε να κάνετε αυτά τα cookies, αλλά αν το αποφασίσετε και είστε φαν των εργολάβων, θα σας αρέσουν πολύ! Η συνταγή έγινε στα πλαίσια δοκιμών με τα λικέρ μου σε περίοδο νηστείας και προέκυψαν μπισκοτάκια πάρα πολύ νόστιμα, που τελικά θύμιζαν τους εργολάβους που λατρεύω. 
Αλεύρι 90% αν δεν μπορείτε να προμηθευτείτε, μπορείτε να το έχετε αν κοσκινίσετε αλεύρι ολικής άλεσης.

Νηστίσιμα cookies αμυγδάλου
Υλικά για 2 ταψιά
½ κούπα σουμάδα
½ κούπα λικέρ κρέμας αμυγδάλου (Λικεράκια και σερμπέτια σελ. 66)
½ κούπα ζάχαρη
1 κούπα ηλιέλαιο
8 κ. σ. αμύγδαλο τριμμένο και καβουρντισμένο
2 κούπες αλεύρι ολικής 90 %
2 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κ. γ. μπέικιν πάουντερ
1 κ. γ. σόδα

Εκτέλεση
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170 βαθμούς.
Μέσα σε ένα μπωλ βάζουμε τα υγρά υλικά και τη ζάχαρη και ανακατεύουμε με σύρμα.
Βάζουμε λίγο από το αλεύρι μαζί με το μπέικιν πάουντερ και τη σόδα και ανακατεύουμε. Προσθέτουμε τα αμύγδαλα και το αλεύρι και ζυμώνουμε με το χέρι.
Στρώνουμε αντικολλητικό χαρτί σε ταψί.
Παίρνουμε μικρό κομμάτι ζύμης, το πλάθουμε σε μπαλάκι σε μέγεθος μικρού καρυδιού και το πατικώνουμε.
Τοποθετούμε τα μπισκοτάκια στο ταψί, αραιά το ένα από το άλλο.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο σε αέρα στους 170 βαθμούς για 10 λεπτά σε ψηλό ράφι του φούρνου.

Θυμίζουν εργολάβους!

Κουταλάκια με σοκολάτα: ένα παιχνιδιάρικο δωράκι για παιδάκια σε παιδικό πάρτυ

Η ιδέα δεν είναι δική μου. Κυκλοφορεί σε δεκάδες βερσιόν στο ίντερνετ.
Τα πράγματα είναι απλά, πολύ απλά. Το μόνο που χρειάζεστε είναι πλαστικά κουταλάκια μιας χρήσης, σοκολάτα κουβερτούρα ή ακόμα καλύτερα γάλακτος που αρέσει στα παιδιά και καραμελάκια, τρούφες κλπ για να τα διακοσμήσετε!

Πέρυσι, με τα παιδιά στο σχολείο είχαμε κάνει ένα πρόγραμμα για τη σοκολάτα και την τελευταία μέρα του σχολείου τα κέρασα τέτοια κουταλάκια, αφού φτιάξαμε σοκολατένιο παγωτό. 'Ολα το χάρηκαν! Μάλιστα, αν το δαγκώσεις με τρόπο, η σοκολάτα αποσπάται από το κουταλάκι και η σοκολατένια απόλαυση πάει κατευθείαν στο στόμα! Αν πάλι δεν το θέλετε αυτό, αφήστε το να λιώσει στο στόμα σας, αργά και βασανιστικά! χαχα!

Προσέξατε ότι ενώ άρχισα να λέω ότι είναι για παιδάκια το γύρισα στο "αφήστε να λιώσει στο στόμα ΣΑΣ" ε; Για πείτε μου ποια και ποιος από όλες και όλους που λατρεύουν τη σοκολάτα μπορεί να αντισταθεί στον πειρασμό;

Κουταλάκια με σοκολάτα
θα χρειαστείτε:
πλαστικά κουταλάκια μια χρήσης
σοκολάτα γάλακτος ή κουβερτούρα
smarties, τρούφα χρωματιστή, ή οτιδήποτε σας αρέσει για διακόσμηση

Τι κάνουμε:
Σε μπεν μαρί, λιώνουμε τη σοκολάτα που θέλουμε. Ξεκινήστε με 100 γρ. σοκολάτα και συνεχίστε ανάλογα με το πόσα κουταλάκια θέλετε να φτιάξετε. Έτσι κι αλλιώς, μπορείτε να τα φτιάξετε μέρες πριν, οπότε μπορείτε να τα φτιάχνετε σε δόσεις (θα δείτε παρακάτω και για ποιον άλλο λόγο).
Μέχρι να λιώσει η σοκολάτα, τοποθετήστε τα κουταλάκια σε ευθεία επιφάνεια και ανασηκώστε την πίσω πλευρά τους με μια κουτάλα ή κάποιο άλλο στήριγμα (βιβλίο, διπλωμένο πανί κλπ) προκειμένου να είναι τα κουτάλια σε ευθεία και να γεμίσει όλη η επιφάνειά τους ομοιόμορφα.
Μέχρι να στερεοποιηθεί η σοκολάτα, τα κουταλάκια θα πρέπει να μείνουν σ΄αυτή τη θέση, οπότε ίσως χρειαστείτε χώρο και χρόνο, άρα, όπως έλεγα παραπάνω, δεν πειράζει αν δεν τα κάνετε όλα μονομιάς.

Με τη βοήθεια ενός μικρού κουταλιού, ρίξτε σοκολάτα μέσα στα κουταλάκια σας μέχρι να γεμίσουν, αλλά όχι να ξεχυλίσουν.
Από πάνω, ρίξτε καραμελάκια, τρούφα ή ό,τι θέλετε και αφήστε τα μέχρι να στερεοποιηθεί πάλι η σοκολάτα. Στο ψυγείο αυτό μπορεί να γίνει πολύ γρήγορα, αλλά υπάρχει θέμα χώρου και θα πρέπει να παραμείνουν ευθεία.
Αν σας μείνει σοκολάτα στο σκεύος σας, φυλλάξτε τη για να την ξαναλιώσετε μέχρι να έχετε κι άλλα κουταλάκια (αν πρόκειται να φτιάξετε κι άλλα σύντομα).

Καλή εβδομάδα!

Πολίτικη σαλάτα

Μια νόστιμη και νηστίσιμη σαλάτα σας προτείνω σήμερα. Οι αναλογίες στο περίπου, γιατί εξαρτάται από το πόση θέλετε να φτιάξετε, για πόσους κλπ. Θυμίζει τουρσάκι, μπορείτε να την φάτε σκέτη ή να κάνετε ό,τι έκανα κι εγώ, να την προσθέσετε δηλαδή σε μια άλλη σαλάτα, που είναι ιδανικό συμπλήρωμα, λόγω του αλατιού και ξυδιού που έχει.

Πολίτικη σαλάτα
Υλικά 
λάχανο ψιλοκομμένο (πχ 1/4 από ένα μεγάλο λάχανο)
1 καρότο ψιλοκομμένο ή τριμμένο στον τρίφτη του κρεμμυδιού
3-4 κλαράκια σέλινο ψιλοκομμένο
1 πιπεριά Φλωρίνης φρέσκια ή τουρσί κομμένη ζουλιέν (στενόμακρα)
1-2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες (δεν θα σας μαλώσει κανείς αν δεν βάλετε)
αλάτι
ξύδι

Εκτέλεση
Μέσα σε ένα μπωλ βάζουμε όλα τα λαχανικά (και την πιπεριά αν είναι φρέσκια, διαφορετικά την προσθέτουμε μετά).
Πασπαλίζουμε καλά με αλάτι, τα τρίβουμε να μαλακώσουν και τα πιέζουμε καλά για να βγάλουν υγρά.
Τα αφήνουμε να μαριναριστούν για 1-2 ώρες.
Αραιώνουμε ξύδι με ίση ποσότητα νερού (ποσότητα ανάλογη με πόση σαλάτα έχουμε φτιάξει, πχ εδώ 3 κ. σ. ξύδι, 3 κ. σ. νερό) και βρέχουμε τη σαλάτα μας με αυτό.
Αφήνουμε άλλη μία ώρα στο ψυγείο.
Σερβίρουμε σουρώνοντας τη σαλάτα από τα υγρά της (εγώ τα χρησιμοποιούσα σαν ξύδι και αλάτι όταν την πρόσθετα σε πράσινη σαλάτα), προσθέτοντας ελαιόλαδο.
Αν σας μείνει, μπορείτε να τη φυλάξετε με το ξυδόνερο σε βάζο για λίγες μέρες στο ψυγείο.

Τηγανίτες ή pancakes

Οι τηγανίτες μου θυμίζουν χειμωνιάτικα βράδια, σαββατοκύριακα και ψιλόβροχο. Δηλαδή ό,τι έχουμε τώρα. Οκ. Μπορεί το ημερολόγιο να δείχνει ανοιξιάτικο μήνα, αλλά ακόμα έχουμε δρόμο προς την καλοκαιρία (δυστυχώς).

Οκ, οκ, σταματάω να γκρινιάζω. Άλλωστε το έχω πει πολλές φορές ότι εγώ είμαι καλοκαιρινός τύπος. Αναρωτιέμαι πώς θα ήταν αν είχα μαι δουλειά, που κάθε έξι μήνες έπρεπε να αλλάζω ήπειρο και να πηγαίνω ΜΟΝΟ σε ζεστά κλίματα. Θα τη βαριόμουν τη ζεστούλα; Τεσπα...

Τι έλεγα; Α ναι! Για τις τηγανίτες που από μόδα και αμερικανιά γίνανε pancakes.
Η μάνα μου λοιπόν, μια γυναίκα που δεν ήξερε πολλά γράμματα αλλά λάτρευε την κουζίνα, έφτιαχνε για πλάκα τηγανίτες και όχι μόνο. Ελάχιστες συνταγές κρατούσε σε χαρτί. Θυμόταν απ΄ έξω τις συνταγές της, ή απλά αυτοσχεδίαζε. Ακόμα και τα τελευταία της χρόνια...

Σαν παιδιά που ήμασταν τότε, τρία του Θεού, οι λουκουμάδες και οι τηγανίτες, όπως και ο χαλβάς ο αλευρένιος του κουταλιού, ήταν από τα γλυκά που μας έφτιαχνε συχνά. Τα χειμωνιάτικα βράδια, μες στο λεπτό σκάρωνε τηγανίτες. Συχνά είχαν μέσα και μαύρες σταφίδες. Τα γλυκά ψυγείου και όλα αυτά τα περίπλοκα με τις κρέμες γάλακτος, ήταν σπάνια ή άγνωστα. Θυμάμαι, για να φτιάξουμε κάτι με σαντιγύ, έπρεπε να πάρουμε έτοιμη σαντιγύ από ζαχαροπλαστείο. Πολυτέλεια τότε.

Τηγανίτες δεν θυμάμαι αν είχω κάνει άλλη φορά. Ίσως πολύ παλιά. Λουκουμάδες πολλές φορές. Όλο έλεγα πως θα τις φτιάξω και όλο έπαιρναν αναβολή. Όσο είμαστε οι δυο μας, αποφεύγω να φτιάχνω οποιονδήποτε πειρασμό. Οι ευκαιρίες έρχονται όταν είναι εδώ τα παιδιά.

Μια και ήταν ο γιος λοιπόν μαζί μας, έκανα τηγανίτες για τ' αγόρια μου. Ούτε πολύ γλυκές, ούτε πολύ αλμυρές, έτσι ώστε ο καθένας να τις φάει με μέλι ή με τυρί.

Με τη ζύμη αυτή φτιάχνετε έναν πυκνό χυλό. Η πυκνότητά του βοηθάει να έχετε τηγανίτες με σαφή όρια, χωρίς ποδαράκια (που δεν μου αρέσουν). Ε, αν σας αρέσουν εσάς, κάνετε πιο αραιό το μίγμα. Δεν θα τα χαλάσουμε :-)

Τηγανίτες
Υλικά για 15 μικρές ή 4-5 μεγάλες
100 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κ. γ. baking powder
1 μεγάλο αυγό
65 γρ. γάλα
2 κ. σ. αραιό γιαούρτι
1/2 κ. γ. ζάχαρη
μία πρέζα αλάτι
ελαιόλαδο για τηγάνισμα

επιπλέον
μέλι, σιρόπι, ξηροκάρπια, σιρόπι σοκολάτας, το κρίμα στο λαιμό σας :-p

Εκτέλεση
Μέσα σε ένα μπωλ, βάζουμε το αλεύρι και ανακατεύουμε το μπέκιν. Προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά και ανακατεύουμε καλά με πηρούνι ή σύρμα, έτσι ώστε να έχουμε ένα πυκνό και βελούδινο χυλό.

Σε αντικολλητικό τηγάνι, βάζουμε λίγο λάδι, ίσα να έχει ο πάτος του. Δεν χρειάζεται να κολυμπάνε οι τηγανίτες!
Όταν κάψει καλά (στο 12 με διαβάθμιση 1-12), ρίχνουμε μια κουταλιά σούπας από το μίγμα και χαμηλώνουμε τη φωτιά στο 9. Αν θέλουμε μικρές τηγανίτες βάζουμε κουταλιές σούπας. Αν θέλουμε μεγάλες, μισή κουτάλα αρκεί.
Αφήνουμε ένα-δύο λεπτά να πάρουν χρωματάκι και με τη βοήθεια μια σπάτουλας και ενός πηρουνιού, γυρίζουμε τις τηγανίτες. Μόλις τις γυρίσετε, κάνουνε το χαρακτηριστικό φούσκωμα.
Αν το λάδι μας τελειώσει, προσθέτουμε πάντα λίγο.
Συνεχίζουμε έτσι για όλες τις τηγανίτες. Όσες βγάζουμε, τις τοποθετούμε σε χαρτί κουζίνας για να πάρει το λάδι. Θα δείτε ότι ελάχιστο βγάζει, γιατί δεν κολυμπάνε στο λάδι κατά το τηγάνισμα.

Και έρχεται η ώρα να κάνουμε την τηγανίτα μας τούρμπο σε θερμίδες. Μέλι, σιρόπι σοκολάτας ή φρούτων, μαρμελάδα, ή τυρί. Τις συνοδεύετε με ό,τι τραβάει η ψυχή σας.

Εγώ δεν έβαλα σταφίδες, για να μπορούμε να τις φάμε αλμυρές ή γλυκές.
Η προσθήκη γιαουρτιού τις κάνει απαλές και αφράτες.
Έχω σκοπό τώρα που πήρα φόρα, να δοκιμάσω την προσθήκη λαχανικών. Πίσω και σας (τις) έφαγα!
Αν είστε φαγανούλια ή πολυμελή, διπλασιάστε τη δόση. Μη ντρέπεστε ;-)

Καλή και νόστιμη εβδομάδα!

Γαρίδες τηγανητές

Μπορεί η νηστεία να είναι γκουρμέ; Φυσικά και μπορεί. Όμως εδώ που τα λέμε, νηστεία δεν σημαίνει να την περνάς με γαριδούλες και αστακομακαρονάδες και καλά επειδή είναι νηστίσιμα. Νηστεία σημαίνει μια γενικότερη εγκράτεια, η οποία σίγουρα δεν συνάδει με την αστακομακαρονάδα. Ή μήπως όχι;
Τεσπα, νηστεία ή όχι, οι γαριδούλες είναι αδιαμφισβήτητα από τα νοστιμότερα οστρακόδερμα που υπάρχουν, τα οποία μπορούν να μαγειρευτούν με πάρα πολλούς τρόπους.

Προτιμήστε τις φρέσκιες αντί για τις κατεψυγμένες, γιατί όπως έχω ξαναπεί, πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί τις πουλάνε καθαρισμένες και προβρασμένες. Όλη η νοστιμιά είναι στο κέλυφος ή στο να τις μαγειρέψεις και να πάρεις το ζουμί ενώ έχουν το κέλυφος. Παρόλη τη συχνά τσουχτερή τιμή τους, προτιμήστε να πάρετε λίγες αλλά νόστιμες γαρίδες, παρά να έχετε χάσει τη μισή νοστιμιά.

Όλα αυτά τα νόστιμα πραγματάκια (γαρίδες, μύδια, χάβαρα/αχιβάδες), δεν θέλουν πολλή ώρα μαγείρεμα, γιατί σκληραίνουν. Μην το παρακάνετε, με όποιον τρόπο κι αν τις φτιάξετε. Αν πάρετε μεγάλες και δεν ξέρετε πώς να τις καθαρίσετε, ανατρέξτε εδώ. Αυτή τη φορά ήταν μικρές και δεν τις καθάρισα καθόλου!

Γαρίδες τηγανητές

Υλικά

γαρίδες μέτριες

αλεύρι

αλάτι

λεμόνι

Εκτέλεση

Πλένουμε και καθαρίζουμε τις γαρίδες αν χρειάζεται.

Αν είναι μικρές, δεν τις καθαρίζω καθόλου, εκτός ίσως από τα κεφάλια σε κάποιες. Αν είναι μεγάλες, κάνετε με ένα ψαλίδι ένα άνοιγμα κατά μήκος της πλάτης της και με οδοντογλυφίδα τραβήξτε το αντεράκι της. Στις μικρές δεν το κάνω καν.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, εγώ είχα μέτριες γαριδούλες και καθάρισα τα κεφάλια. Οι γαρίδες γίνονται πάρα πολύ νόστιμες αν τηγανιστούν μαζί με τα κελύφη. Είναι και ο λόγος που προτιμώ τις φρέσκιες, παρά τις κατεψυγμένες και καθαρισμένες. Με τις καθαρισμένες, χάνεται η μισή νοστιμιά…

Αφήνουμε τις γαρίδες να σουρώσουν από το πλύσιμο.

Σε πιάτο βάζουμε αλεύρι για όλες τις χρήσεις.

Σε αντικολλητικό τηγάνι βάζουμε ελαιόλαδο.

Αλευρώνουμε τις γαρίδες και τινάζουμε το περιττό αλεύρι.

Μόλις κάψει, ρίχνουμε τις γαρίδες, έτσι ώστε να χωράει μια στρώση από αυτές.

Τηγανίζουμε για 2-3 λεπτά από την κάθε πλευρά.

Βγάζουμε και αφήνουμε σε χαρτί να τραβήξει το πολύ λάδι και συνεχίζουμε με τις υπόλοιπες γαρίδες.

Τέλος, σερβίρουμε τις γαρίδες σε καθαρό πιάτο, προσθέτουμε χυμό λεμονιού, αλατίζουμε και απολαμβάνουμε.

Τρέξαν σαλάκια; Γιατί εμένα τρέξαν ;-)